Monty Python: The Meaning of Live

De definitieve Monty Python-documentaire werd al in 2009 afgeleverd in de vorm van het zes uur durende ‘Almost the Truth’, maar dat maakt ‘The Meaning of Live’ niet minder bekijkenswaardig. De documentaire, vrijdag op NPO 2, volgt de vijf nog levende Pythons gedurende hun tien reünieshows van juli vorig jaar in de Londense O2 Arena, en te oordelen naar de praktisch unaniem juichende recensies (onder meer in dit eigenste blad) moeten die zeer de moeite zijn geweest. Even aankloppen bij de oudste, langste, bekendste en – hou het stil voor de rest – meest getalenteerde Python, John Cleese.

'Onze reünieshows hebben we gedaan voor het geld'

John Cleese (75) «Het was een fantastische ervaring, vooral omdat het publiek zo genereus was. Vóór de eerste show waren we alle vijf nogal zenuwachtig – ‘Zullen de mensen nog wel met ons moeten lachen?’ – maar vanaf het eerste lachsalvo was alle spanning weg. Ik was ook erg in mijn nopjes met de selectie van de sketches. ‘The Gumby Brain Specialist’ kregen we helaas niet in het scenario gepast, maar verder zaten praktisch al mijn oude favorieten erin. ‘The Fish Slapping Dance’ bijvoorbeeld: ik blijf dat één van onze beste sketches vinden, omdat-ie zo simpel, zo silly en zo totaal betekenisloos is. Ooit in de toekomst zal een arme student in de mediatheorie een essay moeten schrijven over wat die sketch betekent – eigenlijk is ‘niets’ het enig juiste antwoord.»

- Eerlijk: was geld niet de aanleiding voor die reünie?

Cleese «Dat is wat The Daily Mail schreef, hè? Tja, journalisten die voor The Daily Mail schrijven, werken natuurlijk allemaal voor niks: dat is een bekend feit. Nee, serieus: we deden het inderdaad voor het geld – uiteráárd. Maar we deden het ook omdat we het simpelweg leuk vonden. Op onze leeftijd koester je dit soort ervaringen nog meer dan vroeger.»

- Geef toe: de vechtscheiding tussen u en uw derde vrouw Alyce Faye Eichelberger heeft u een fortuin gekost.

Cleese «O ja, dat geef ik zonder enig probleem toe. Ik zat er behoorlijk warmpjes bij voordat ik van haar scheidde, maar nu ben ik al zeven jaar aan een stuk hard aan het werken om de alimentatie op te hoesten. Door toedoen van een doortastende advocaat is zij veel beter af dan ik – God bless het Amerikaanse rechtssysteem – en mag ze me wettelijk pluimen: te gek voor woorden is het eigenlijk. Maar ach, je kunt over dat soort dingen wel bitter zitten wezen, maar je kunt er ook gewoon mee lachen. Ik kies voor de laatste optie, al blijf ik het een merkwaardig gegeven vinden. In juli zal ik mijn laatste storting doen: dan zal ik haar 20 miljoen dollar hebben betaald.»

- Fjoew.

Cleese «Indeed. En dan heb ik mezelf, stommeling die ik ben, ook nog eens in de voet geschoten door vóór onze reünieshows samen met Eric (Idle) te bekokstoven dat de eerste van de Pythons die op het podium uit zijn rol viel en begon te lachen, tienduizend pond in de pot moest stoppen.»

- En u was de eerste?

Cleese «Helaas wel, ja. Toen we voor de allereerste keer het podium opwandelden, speelde het orkest een streepje silly Spaanse muziek. En ineens stonden alle muzikanten op, en riepen ‘Hoooray!’ Dat had ik tijdens de repetities niet gezien, dus het kwam als een totale verrassing – met alle gevolgen van dien. Nog geen woord had ik gezegd, en ik was al uit mijn rol gevallen – zo was ik dus in één klap weer 10.000 pond lichter.»

- Was deze reünie het definitieve einde van Monty Python?

Cleese «Ja. Ik kan me met de beste wil van de wereld geen omstandigheid indenken waarin we nóg eens zouden samenkomen. Het publiek in de O2 Arena was uiterst genereus en enthousiast, zoals ik al zei, maar had ik tijdens onze shows op een fast forward-knop kunnen drukken naar de buiging op het einde, dan had ik niet getwijfeld. Het is ook niet zo dat de Pythons de allerbeste vrienden zijn, hè? We kunnen het tamelijk goed met elkaar vinden, maar we lopen elkaars deur niet plat. Tijdens de gezamenlijke lunch op de dag na de laatste show viel het me op dat niemand ook maar een klein beetje triest leek. Ik denk dat de reden daarvoor is dat we alle vier dingen hebben om naar uit te kijken; dingen die niks te maken hebben met Python.»

- Zoals?

Cleese «Wel, zelf ben ik op dit moment samen met mijn dochter een musical aan het schrijven, gebaseerd op ‘A Fish Called Wanda’ (door Cleese geschreven comedy uit ’88 met hemzelf in de hoofdrol, red.). Zodra ik de alimentatie heb afbetaald, zal ik vier of vijf maanden kunnen vrijmaken: dan zal één en ander wel in een definitieve plooi vallen.»

- Succes ermee. En ook met uw laatste afbetalingen.

Cleese «O, maar dat laatste zal wel lukken, hoor. Ik kom er eigenlijk nog goed van af, weet je. Stel je voor hoeveel ik mijn ex-vrouw had moeten betalen als ze daadwerkelijk iets aan onze relatie had bijgedragen, zoals kinderen of een goed gesprek.»


Bekijk de trailer

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234