Mount Kimbie - Cold Spring Fault Less Youth

Vooraleer we u onderhouden over ‘Cold Spring Fault Less Youth’, de tweede plaat van het Londense elektronicaduo Mount Kimbie en hun eerste voor Warp, snel deze bedenking: hoeveel goeie tot uitstekende platen kan een mens eigenlijk hebben, per kwartaal?

Nee, serieus: hoe diep kan een collectie songs zich in je klokhuis nestelen als er – een voorzichtige schatting – honderd per week naar je onverdeelde aandacht hengelen en je gemiddeld vier en een halve dag de tijd hebt om ze in je bloedbaan op te nemen vooraleer er een splinternieuw potentieel meesterwerk aan je voordeur trappelt?

Kijk: dit soort eerstewereldproblemen houdt ons tegenwoordig weleens uit onze slaap, al schamen we ons er tegen het gloren van de ochtend alweer voor. In stilte, want je hoeft niet alles meteen te delen met je Twitter-volgelingen.

Ter zake dan: ‘Cold Spring Fault Less Youth’ telt – net als debuut ‘Crooks and Lovers’ uit 2010 – elf songs, waarvan ongeveer de helft minstens het predikaat ‘uitstekend’ verdient. ‘Home Recording’ begint met een licht onheilspellende sample, maar nog geen tien seconden later hangt er een zomerlome vibe in de kamer.

En het duurt minstens vijf luisterbeurten voor je beseft dat je niet naar een gewone popsong aan het luisteren bent, maar naar muzikale bric-à-brac: samples die hun beste tijd hebben gehad, beats die knarsen in de bochten, een zanglijn waarmee je nog in geen honderd jaar een Grammy binnenrijft. En toch kleeft het aan de ribben: grote klasse.

Ook ‘Made to Stray’ is een pièce unique: denk aan het wervelende ‘Spastik’ van Plastikman, dat dient als basis voor een stamper/meezinger; onze kop eraf als het nummer niet gewoon op akoestische gitaar en kazoo te brengen is. ‘Blood and Form’ lijkt dan weer op een vergeten demosong van Young Marble Giants waarover iemand een paar vegen Blancmange heeft uitgesmeerd.

‘You Took Your Time’ is alweer top: ‘Now did you see me / I killed a man’ jengelt King Krule, verveeld en arrogant als de jonge Joe Jackson; de beats herinneren dan weer aan het prille Mount Kimbie, toen ene James Blake nog in hun schutskring opereerde.

Vanaf ‘Lie Near’ lijkt de magie plots verdwenen: alsof iemand het licht aanknipt en je de stukjes vergeelde tape en de roestige spijkers ziet waarmee die magische sprookjestracks worden samengehouden. Voor de mooie maar te korte slottrack ‘Fall Out’ mag het licht weer netjes uit, maar het kwaad is geschied.

Niettemin: maakt niet uit hoeveel prachtplaten er in een kwartaal al op ons dak zijn gevallen, met nieuw werk van Kai Campos en Dom Maker mogen ze ons altijd bekogelen. Snel op Twitter mikken.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234