null Beeld

Mumford & Sons - Delta

Toen Mumford & Sons op ‘Wilder Mind’, door commercie dan wel creatieve droogte, de banjo lieten verstoffen en een synthesizer kochten, was het resultaat nogal beroerd.

‘Delta’ draait volgens de band één en ander terug, als compromis tussen hoogglans en de folk van weleer. Puntje voor zelfkennis. Jammer alleen dat het resultaat déjà vu, verveling en vervreemding inhoudt. Eerst de déjà vu’s. In ‘42’ jammert Marcus weer alsof hij een strafschop neemt tegen een salontafel, de onvermijdelijke uitbarsting kan kleine dorpen wegvagen. ‘Guiding Light’ kent u, niet omdat het een single is, maar omdat het al op de vorige platen stond. Verveling. ‘Dat opbouwen kunnen ze als geen ander,’ dacht je ooit bij een nummer als ‘Beloved’. Nu: ‘Kúnnen ze wel iets anders?’ ‘Woman’ probeert het, maar eindigt met schmalz. Dan: vervreemding. Halfweg ‘Slip Away’ zit iets Alt-J-achtigs, na ‘Picture You’ moesten we checken of we niet naar Imagine Dragons zaten te luisteren. En wat is de bedoeling van die gesproken versregels uit ‘Paradise Lost’ in ‘Darkness Visible’? Waarom dan ook geen flard uit ‘Sigh No More’ in ‘Rose of Sharon’? Hoelang braadt een haring eigenlijk? Veel vragen, weinig antwoorden. Niet van ons. Niet van Mumford & Sons.

null Beeld
Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234