Muse - Black Holes and Revelations

'Het duurt 52 minuten, het heet 'Absolution', enneuh, the sound of silence it ain't. Om u maar meteen gerust te stellen: Muse is nog steeds in het geheel niet funky.' Aldus schreven wij een jaar of drie geleden. Om u maar meteen hevig te verontrusten: Muse is ondertussen wél funky geworden.

En met funky bedoelen we eigenlijk: gay. 'Supermassive Black Cock', de single, was in dat verband al enigszins onheilspellend. Had Matthew Bellamy z'n iPod de laatste drie jaar volgestouwd met Britney Spears? 'Klinkt als Prince!', werd er geroepen. Neen: klinkt als de Beck -versie van Prince, en ook een beetje als een goedkope rip-off van Soulwax . Soit: geen moordnummer, maar we konden ermee leven.

En toen viel de volledige 'Black Holes and Revelations' hier binnen: op de cover zitten vier mannen in kostuum aan een tafel op Mars, elk met een miniatuurpaard voor zich. Miniatuurpaarden? Gay!

Er wordt geopend met oldschool Muse: de anti-Bush-tirade 'Take a Bow' - theatrale keyboardarpeggio's zwellen aan tot de onvermijdelijke gitaarexplosie, en een meerstemmig koor bezweert Dubya: 'You will burn! Burn in hell for your sins!' So far, so coolio.

En toen moesten we even slikken. (Uw interne Beavis mag hier een welgemikt 'hèhèhè' aan toevoegen.) 'Starlight' opent namelijk met een keyboardriff zo gay dat-ie van een Pet Shop Boys-plaat zou worden geweerd wegens te nichterig. Okaye popsong, daar niet van, maar niet meteen wat je van Muse verwacht. Zelfde verhaal op 'Map of the Problematique'. Klinkt als: Depeche Mode. En tenzij we het over 'Personal Jesus' hebben, bedoelen wij dat nooit als een compliment.

Hebt u zich ooit voorgesteld hoe Muse zou klinken in een mash-up met Moloko? U kúnt zich dat niet voorstellen? Hoeft ook niet: Muse heeft het voor u uitgeprobeerd op 'City of Delusion', Spaanse gitaar en mariachitrompet incluis. Klinkt voor geen meter, of wat had u gedacht.

Maar wat deze plaat pas helemaal een warboel maakt, is dat dergelijke (veelal faliekant aflopende) vormexperimenten afgewisseld worden met nummers die zo op 'Absolution' hadden gekund. 'Assassin' - de opmerkzamen onder u tellen tweemaal het woord 'ass' in de titel - is manische metal die zich très 'Stockholm Syndrome' op gang trekt, en op de vintage Muse-sleper 'Soldier's Poem' (bestaat er iets gayers dan een gedichten schrijvende soldaat?) klinken de forties van de vorige eeuw door. Best aardig, maar zelfs de waanzinnige Rage-Against-The-Blondie-Queen-Meek-afsluiter 'Knights of Cydonia' kan niet verbergen dat 'Black Holes and Revelations' een halve stap voorwaarts, twee stappen achterwaarts geworden is: de dieptepunten klinken als Nine Inch Nails lite, de hoogtepunten halen net niet het niveau van vorige Muse-platen. Kortom: meh.

En als u ons nu wilt verontschuldigen: we hebben nog een best of van Bronski Beat af te werken.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234