Mustang

Niet te temmen.

Er broeit iets in Erdogans Turkije, en voor het bewijs daarvan hoeft u slechts uw televisie in gang te trappen of – als u zich eens avontuurlijk voelt – een blaadje vast te nemen. Of een filmzaal binnen te stappen: de sluimerende malaise baant zich namelijk ook stilaan een weg naar de cinema. ‘Mustang’, het langspeelddebuut van de Turkse cineaste Deniz Gamze Ergüven, vraagt u – weliswaar met lichte aandrang – uw ogen, oren en rechtvaardigheidsgevoel te richten op de beangstigende beknotting van meisjes in de meest landelijke regio’s van Turkije.

Vijf dochters worden na de dood van hun ouders opgevoed door hun grootmoeder: een vrouw met zin voor traditie, en voor alle malle onzin die daar nog al te vaak bij komt kijken. Gevolg: de wild om zich heen meppende apenjaren botsen plots met beduimelde gebruiken. Losse manen worden pijlsnel in zedige vlechten gedrongen, kekke korte broekjes ruimen baan voor ‘vormeloze jurken in een strontkleur’, huwelijken worden van hogerhand geregeld en op de consummatie ervan wordt nauwlettend toegekeken – en o wee als er na de huwelijksnacht geen bloed aan de lakens zit. Over beschaving en verlichting wordt tussendoor angstvallig gezwegen, laat staan dat er op het platteland uitwassen van te merken zouden zijn – Istanbul is een mooie stad, maar net iets te ver weg.

‘Mustang’ geeft u maar weinig om vrolijk van te worden, maar net daardoor krijgen zelfs de kleinste verzetsdaden van de vijf veulens zo’n hoopvolle impact mee: geen regenpijp te hoog om een op romantiek belust meisje af te schrikken, geen besnorde nonkel te boos om z’n toorn te riskeren door stiekem naar het voetbal te sluipen.

Als er al iets is dat je Ergüven als filmmaakster kunt aanwrijven, is het wel dat ze haar boodschap gaandeweg pakken belangrijker begint te achten dan de beeldtaal waarin ze die op het scherm brengt. Aan subtiliteit wordt zelden gedaan, er wordt liever – en soms wat onhandig – met de neus op de feiten gedrukt, wat resulteert in vertolkingen die vaak te letterlijk worden: zo kunnen we ons wel andere, poëtischere manieren inbeelden om de toenemende isolatie van de meisjes te onderstrepen dan met beelden van computers en radio’s die ostentatief achter slot en grendel gegooid worden. Droogjes – maar duidelijk is het wel.

Vaders, omhels na het bekijken uw dochters – en laat hen vervolgens weer los. En wees niet te hard voor hun vriendjes.


Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234