null Beeld

Muziek: Elisabeth live

‘Vlaanderen vakantieland’ loopt op z’n laatste benen; Vincent Verelst allerminst. Na acht jaar door exotische oorden als Oeganda, Frans-Polynesië en de Hoge Kempen te hebben rondgezworven, heeft de rijzige reporter nieuw emplooi gevonden als copresentator (naast Klarastem Katelijne Boon) van ‘Elisabeth live’, het jaarlijkse talkshowgebeuren rond de Koningin Elisabethwedstrijd.

Niet dat dat u al te zeer hoeft te verbazen: naast het feit dat-ie zich de boezemvriend mag noemen van Thomas Vanderveken, die het programma de voorbije jaren presenteerde, is Verelst al sinds 2004 een vaste waarde op Klara. Bonus: hij heeft, net als Thomas, ooit piano gestudeerd aan het Koninklijk Conservatorium Brussel.

Vincent Verelst «Bij ons in de bergplaats stond er vroeger een aftandse buffetpiano, en ik was nog een kind toen ik dat ding op een dag heb opengetrokken, en er een toets op heb ingedrukt. Al bij die eerste toets wist ik: ‘Dit is het.’ Ik ben pianolessen beginnen te volgen, en na vier jaar op de kunsthumaniora in Antwerpen – ‘Fame’, maar dan in het echt – ben ik naar het conservatorium in Brussel getrokken. Dat ging behoorlijk goed, maar na een tijdje merkte ik toch dat ik niet zo briljant was als de echte toppers. En ja, dan weet je: mijn centen zal ik hier later niet mee kunnen verdienen. ’t Is een moeilijke wereld, hè? Ik ken veel goeie pianisten, maar er is er maar één die het klaarspeelt om in Vlaanderen voltijds concertpianist te zijn, en dat is Liebrecht Vanbeckevoort

HUMO Als je op het tuinfeest van Harry en Olga mag spelen, heb je het wel gemaakt.

Verelst (lacht) «Voilà.

»Enfin, ík heb het dus nooit gemaakt als concertpianist. Tot groot verdriet, ongetwijfeld, van wijlen mijn grootmoeder: zij is altijd mijn grootste fan geweest. ‘Manneke,’ zei ze me weleens wanneer ze me aan de piano zag oefenen, ‘ooit ga jij meedoen aan de Koningin Elisabethwedstrijd.’ Dat is er dus nooit van gekomen, maar ik heb het gevoel dat ik haar dit jaar toch een beetje tegemoetkom.»

HUMO Hoe ga je het aanpakken?

Verelst «Ik wil één en ander op een zo laagdrempelig mogelijke manier brengen, zonder daarbij de inhoud uit het oog te verliezen. Natuurlijk, de kandidaten hebben hun hele jeugd opgeofferd voor hun muziekstudie, maar uiteindelijk zijn het toch ook allemaal fijne jongens en meisjes die een tof verhaal hebben. Daar zal ik de nadruk op proberen te leggen.

»Op de Nederlandse tv kunnen ze dat heel goed. Ik ben een geweldige fan van ‘Vrije geluiden’, en van het nieuwe programma van Paul Witteman (‘Podium Witteman’, red.): daar wordt op een normale toon over klassieke muziek gesproken. Die sfeer merk je overal in Nederland, ook op de conservatoria. Mijn madam is zangeres, en heeft aan het conservatorium in Maastricht gestudeerd. Een wereld van verschil met de negentiende-eeuwse, zwaarmoedige sfeer van bij ons: kom je daar in Maastricht het gebouw binnen, dan zit er een vriendelijke vrouw met een headset aan een desk, die je meteen aanspreekt: ‘Goeiemorgen, kan ik u helpen?’ ’t Is daar allemaal net iets vrolijker, en de mensen doen er wat normaler over klassieke muziek. Ik vind het jammer dat we dat in Vlaanderen niet doen, en dat alles hier ook zo strikt gecompartimenteerd is: wie hier naar jazz luistert, is een intellectueel; wie naar musical luistert, is een homo; wie naar klassiek luistert, is een seut.»

HUMO Vertel eens, zitten er dit jaar kleurrijke figuren tussen de deelnemende violisten?

Verelst «Een héél kleurrijke figuur zelfs: een 18-jarige Nederlander die in Californië is opgegroeid, en naar de naam Stephen Waarts luistert. ’t Is een boomlange slungel met een wat onhandige motoriek – je zou ’m vijf frank geven wanneer-ie het podium opkomt. Maar ik heb hem al in actie gezien: die kerel speelt de pannen van het dak. Wat je bij hem ook ziet, is dat hij zijn ding met overschot doet. Dat is altijd belangrijk, want het voelt heel ongemakkelijk, bijna voyeuristisch zelfs, om naar een zanger of een muzikant te kijken die op de tippen van zijn tenen moet staan om te doen wat hij doet. Iemand die je het gevoel geeft dat-ie, als het moet, nóg beter kan: dat is fantastisch.»

HUMO De wedstrijd moet het dit jaar voor het eerst doen zonder de doorluchtige aanwezigheid van koningin Fabiola. Komt er een eerbetoon?

Verelst «Daar heb ik nog niks over gehoord. Ik denk wel dat de opvolging al klaarstaat. Gisteren zat ik in het Flageygebouw, en euh, dingske kwam binnengewandeld, onze koningin, en ze ging in het midden van de eerste rij zitten.»

HUMO ‘Dingske’?

Verelst «Ja, ik vergeet haar naam altijd. Enfin, je weet wie ik bedoel. Ze is getrouwd met die ene.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234