null Beeld

Muzikantendag: tourmanager Ivan Kushlick

Vandaag vindt in de Brusselse AB de Muzikantendag plaats. Hét jaarlijkse evenement waar beginnende, gevorderde en hortende muzikanten kennis kunnen opdoen via een batterij workshops, lezingen, clinics en intermezzo’s door Mauro Pawlowski, Tom Barman, Mintzkov en vele anderen. Op de affiche één weinig ronkende, maar in het milieu des te gerenommeerdere naam: tourmanager Ivan Kushlick.

Kushlick werkte als tourmanager voor Metallica, Orbital, Skunk Anansie, Pet Shop Boys en Depeche Mode, en zorgt er nu al tien jaar lang voor dat Kings Of Leon op het juiste moment op de juiste plaat is.

'Als een groep mij vraagt om drugs te voorzien, zal ik dat proberen te regelen'

Kushlick te pakken krijgen is vrij makkelijk: de man heeft, zoals het een goede tourmanager betaamt, twee telefoons (een Engels en een Amerikaans nummer) en een openstaande e-mailverbinding die je binnen de vijf minuten een antwoord garandeert. Een gaatje vinden in zijn agenda is een ander paar mouwen. Het wordt uiteindelijk late voormiddag Australian time (holst van de nacht, Belgian time). In Sydney heeft hij net Kings Of Leon te slapen gelegd.

Ivan Kushlick «We zijn hier voor zes dagen. Morgen repeteren, overmorgen een optreden voor driehonderd mensen in de haven van Sydney voor een tv-special en later in de week nog een concert in een theaterzaaltje. Ik werk nu al tien jaar voor Kings Of Leon, het afgelopen jaar fulltime. Vorig jaar hebben ze veel in de studio gezeten, en heb ik tussendoor een kleine tour kunnen doen met Orbital, waar ik jaren geleden nog mee had samengewerkt.»

HUMO Hoe wordt iemand tourmanager?

Kushlick «Om te beginnen moet je zin hebben om betrokken te zijn bij alles wat er bij touren komt kijken. Zelf ben ik begonnen als backlinetechnicus, op mijn veertiende. Ik was zo enthousiast, wilde er zo graag deel van uitmaken, dat het mij niet uitmaakte wat ik moest doen. En ik deed ook alles: als mijn job erop zat, stak ik elders een handje toe. Al snel had ik een goed zicht op het totaalgebeuren en had ik overal contacten. In 1985 werd ik gevraagd om podiummanager te worden voor een wereldtour van Sade – een grote productie, twee opleggers vol materiaal, dat weet ik nog goed. Een tour waar ik enorm veel van heb opgestoken, want het was de eerste keer dat ik met een groep de wereld rondging.»

HUMO Heb je altijd een groot verantwoordelijkheidsgevoel gehad?

Kushlick «I guess. Toen ik negen was, stuurden mijn ouders me in mijn eentje naar Amerika, op vakantie bij vrienden van de familie. Ik weet nog dat ik in dat vliegtuig zat en me de koning te rijk voelde. Ik reis ook enorm graag, heb geen enkel probleem met jetlags of tijdsverschillen. Het is een job die me op het lijf geschreven is.»

HUMO Heb je een gezin?

Kushlick «Een vrouw en twee kinderen. Maar ik word steeds beter in wat ik doe, en het reserveren van quality time voor mijn gezin hoort daar ook bij.»

HUMO Heb je ooit zelf in een groepje gezeten?

Kushlick «Nee, nooit. Ik heb wel een basgitaar gehad, en een tenorsax, maar ik ben er nooit mee buiten mijn slaapkamer geraakt. Hoefde voor mij ook niet. Ik kwam al snel mensen tegen die beter konden bassen en sax spelen dan ik, en dan leek het mij nuttiger om die mensen te helpen als roadie dan zelf op een podium te gaan staan. Ik ben altijd de man geweest die ervoor zorgde dat alles in orde was zodat de echte artiesten hun ding konden doen.»

HUMO Wat is het grootste compliment dat je ooit hebt gekregen?

Kushlick «Vele jaren geleden werkte ik voor een grote Amerikaanse managementsfirma. Ze hadden ook een paar kleine groepjes onder hun hoede, en vroegen me of ik één daarvan wilde opvangen tijdens hun tournee door Engeland. Ik pikte ze op aan de luchthaven, regelde alles en zorgde ervoor dat ze de tijd van hun leven hadden. Toen hun volgende plaat uitkwam, bleek dat ik bedankt werd in de hoes. Dat was ‘Master of Puppets’ van Metallica. Ik kan wel niet zeggen dat ik hun muziek goed vond, ’t was echt hardcore toen.»







Muzikantendag: tourmanager Ivan Kushlick (2)

HUMO Je hoeft de muziek van de groep waarvoor je werkt dus niet goed te vinden?

Kushlick «Jawel. Die Metallica-tour was een uitzondering, omdat ik toen niet voor mezelf werkte, maar voor die Amerikaanse firma. De muziek moet mij íéts doen, mij het gevoel geven dat ik voor de goede zaak aan het werken ben. Ik heb eens een tour met Leftfield gedaan, na hun tweede plaat, ‘Rhythm and Stealth’. Ik was compleet zot van hun eerste, ‘Leftism’. Ik herinner me dat ze naar de tourrepetities kwamen en geen bal uitrichtten. Ze kwamen opdagen, maar dat was het zowat.

»Het was de eerste keer dat ze met een grote productie de baan opgingen, dus repeteren was echt wel nodig, maar het enige wat ze deden was bier hijsen en wiet roken. Ik dacht: jongens, dit wordt een ramp. Ik was van plan om de plaat te poetsen maar besloot om toch de eerste show af te wachten. En wat gebeurde er: mijn god, één van de beste shows die ik ooit gezien heb. Ergens in Holland, Utrecht denk ik: gehuild van plezier!

»Wat ik daaruit heb geleerd? Dat vertrouwen hebben in de artiest waarvoor ik werk ook deel uitmaakt van de job. Je moet begrijpen hoe mensen denken, en weten dat persoonlijkheden kunnen veranderen tijdens een tournee. Een groep de wereld rondleiden is volgens mij moeilijker dan een bedrijf runnen: je hebt te maken met artistieke temperamenten, en het is geen sinecure om die gelukkig te houden. En ik geef eerlijk toe: het lukt niet altijd. Ik ga geen namen noemen, maar er was een groep die ik als kind verafgoodde, waar ik jarenlang naar had uitgekeken om mee samen te werken, en toen het zover was, bleek het van geen kanten te werken. Verschrikkelijk. We konden elkaar niet uitstaan.»

HUMO Geef je echt geen namen?

Kushlick «Het was Siouxsie And The Banshees. We raakten het nergens over eens. Je kon ook nooit genoeg voor hen doen.

»Anderzijds was er Damien Rice, waar vele van mijn collega’s in een wijde boog omheen lopen – complex figuur, noten op zijn zang, nooit een setlist, geen structuur – maar met wie ik fantastisch heb samengewerkt.»

HUMO Niet zo lang geleden waren er in Kings Of Leon ernstige interne strubbelingen: het einde van de groep leek nabij. Wat is jouw functie in zulke situaties?

Kushlick «Bemiddelaar, tussenpersoon. Maar, we hebben het hier over een groep met twee broers en een neef: bloedbanden, familieverhalen. Daar kán en mag ik me niet te veel mee bemoeien. Zelfs met alle psychologie van de wereld kan ik niet bevroeden wat daar onderhuids allemaal speelt. Dus, euh, om eerlijk te zijn: het valt mij moeilijk om hierover te praten. Omdat ik er middenin zit, as we speak. En morgen ook nog.»

HUMO Iets anders dan. Je hebt tien jaar voor Depeche Mode gewerkt. Waren dat de zware jaren?

Kushlick «O ja. ‘Violator’, ‘Songs of Faith and Devotion’, ‘Ultra’. The crazy days. Privéjets, limo’s, Philippe Starck-hotels, wodka-martini’s… Alle verhalen die je hebt gehoord zijn waar. Alles.»

HUMO Is het jouw job om de groep bij de drugs vandaan te houden, of om de drugs tot bij de groep te krijgen?

Kushlick «Wel, ik hou van uitdagingen: als er mij gevraagd wordt om drugs te voorzien, zal ik dat proberen te regelen. Het is in ieder geval beter dat ik het doe, dan dat de groep de straat op gaat om drugs te scoren. De toestand waarin ze dan op het podium verschijnen, valt niet te voorzien. Nee, ik zeg meestal: ‘Jongens, de kerel die levert, zal wat later zijn, waarschijnlijk pas na de show. Maar hij zal er zijn, dat beloof ik.’ En dan heb ik het spul al in mijn zakken zitten. Ook dát is management. »

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234