'Na Bert De Graeve en Tony Mary is er bij de openbare omroep geen patron meer geweest.' Humo sprak met Tony Mary, voormalig gedelegeerd bestuurder van de VRT

Vorige keer had Humo een afspraak met Tony Mary op zijn kantoor om zes uur ’s ochtends. Toen was hij nog gedelegeerd bestuurder van de VRT, en maakte hij onnoemelijk lange dagen aan de Reyerslaan.

'Het spijt me, maar 40 procent van 'Het journaal' gaat nergens over'

Tony Mary (65) tast naar zijn hoofd en strijkt met zijn handen over zijn uitgedunde haren. Zijn kapper is een vakman, zegt hij. Je kunt het niet meer zien, maar onder zijn kapsel zijn tientallen littekens verborgen. De restanten van een lelijke valpartij met de fiets in juli 2013 en twee hersenoperaties.

Tony Mary «U weet: ik woon tegenwoordig het grootste gedeelte van de tijd in Montpellier. Ik had de gewoonte ’s ochtends wat te fietsen: 10 kilometer naar zee en terug. Maar ik was het traject beu en ik besloot een andere route te nemen. Het laatste wat ik me herinner, is dat ik een rotonde ben opgereden en dat een automobilist me heeft geschept: ik ben 8 meter verder op mijn hoofd terechtkomen, op 20 centimeter van een vangrail. Zonder valhelm. Daarna ben ik twee keer urenlang aan mijn hoofd geopereerd. Enfin, het verhaal van Michael Schumacher

HUMO Hebt u ook in een coma gelegen?

Mary «Gelukkig niet zo lang als hij, een uur of elf. Ik had hetzelfde hematoom, maar ik ben een zestiger, en Schumacher een veertiger. Dat was mijn grote geluk: vanaf je 50ste verkleinen je hersenen, waardoor de afstand tussen je schedel en je hersenmassa toeneemt. Bij Schumacher ging het om een marge van enkele millimeters, bij mij om 2 centimeter. Daardoor zijn mijn hersenen na de val niet ontploft: ze konden de druk van de bloeding aan. Ik heb er bijna geen schade aan overgehouden. Alleen kan ik me niet meer zo goed concentreren: vroeger las ik gemiddeld vier boeken per week, nu nog hooguit één.»

HUMO Heeft het ongeval u veranderd?

Mary «Het doet wat met een mens, de mededeling dat je dood had moeten zijn. Je gaat meer relativeren, je neemt meer afstand.»

HUMO Lukt dat met uw temperament?

Mary «Ik ben weinig thuis, dat scheelt. In Montpellier laat ik mijn kranten en weekbladen niet nasturen. Als ik terug ben, lees ik ze wel in uitgesteld relais. Dan is het vet allang van de soep (lacht).»

HUMO Kijkt u nog televisie?

Mary «Nee.»

HUMO ‘Tijdverlies,’ noemde u het ooit in Knack.

Mary «Dat is het zeker, tegenwoordig.»

HUMO Kijkt u nergens meer naar?

Mary «Ik kijk, alles bij elkaar genomen, tien uur televisie per jaar. Met als vast rendez-vous: het nieuwjaarsconcert vanuit Wenen, met een glas champagne in de hand.»

HUMO Dat is het enige moment waarop u naar de VRT kijkt?

Mary «Het spijt me, maar 40 procent van ‘Het journaal’ gaat nergens over. Een brand in Ledeberg waarvoor Martine Tanghe vanuit de studio contact opneemt met ‘onze reporter ter plaatse’, die meldt dat het nog te vroeg is om uitspraken te doen. Voor zulke trivialiteiten zet ik mijn televisie niet aan. De verslaggeving over de verdwijning van Steve Stevaert heb ik wel gevolgd. Een extra nieuwsuitzending om te zeggen dat je nog niks kunt zeggen: waar ging dat over? En dan de eeuwige noodzaak om de gewone burger bij het nieuws te betrekken: ‘Wat hebt u gezien, mevrouw?’ Ik noem dat tijdverlies.»

HUMO ‘Het journaal’ is afgegleden?

Mary «‘Het journaal’ is afgegleden ter wille van de kijkcijfers. Dat is het gevolg van de opdracht die de VRT van de overheid heeft gekregen: 80 procent van de Vlamingen moet in de loop van de week naar de nieuwsdienst kijken. Dan ga je inderdaad Melanie laten uitleggen wat er in het huis naast het hare is gebeurd: ‘En ik had het nog zo gezegd.’ Bij voorkeur in tussentaal.»

HUMO Stoort het toenemende gebrek aan standaardtaal u?

Mary «Mijn grootvader was een keuterboertje uit het Pajottenland, maar wel slim genoeg om mijn vader school te laten lopen. Mijn vader was de eerste van zijn parochie die de humaniora heeft afgemaakt. Ik was de eerste die de universiteit heeft afgemaakt. Als ik de straat op ging, moest ik Algemeen Beschaafd Nederlands spreken – zo heette dat toen. Standaardtaal gold als een teken van vooruitgang. De toenmalige BRT heeft ze gepromoot om Vlamingen – die in de sixties allemaal keuterboertjes waren – met elkaar te leren communiceren: een West-Vlaming verstond een Antwerpenaar niet. En kijk nu eens naar ‘Thuis’, het favoriete programma van mijn vrouw: je hoort geen standaardtaal meer.»

HUMO Als uw vrouw naar ‘Thuis’ kijkt, loopt u uw kas op te vreten?

Mary «Nee, dan trek ik me terug achter mijn bureau, en word ik opgeslokt door mijn werk.»

Mevrouw Mary (terwijl ze koffie bijschenkt) «Als we in Frankrijk zijn, kan ik niet naar ‘Thuis’ kijken.»

Mary «Wij hebben geen TV Vlaanderen.»

HUMO Anders moet u eens op de computer zoeken, via Ooit gemist.

Mevrouw Mary «Dat is een goed idee!»

Mary (tegen Humo) «Dank u wel, hè, voor uw goed idee.»

HUMO En de duidingsprogramma’s op de VRT, meneer Mary, kijkt u daar niet naar?

Mary «Nee, net zo min als naar ‘Het journaal’. (Begint weer over ‘Het journaal’) Wat moet nieuws bij een openbare omroep zijn? Dat moet, voor alles, níét opiniërend zijn.»

HUMO Gruwt u van constructieve journalistiek?

Mary «Alleen al het woord: constructief! Hoe kan journalistiek in hemelsnaam constructief zijn? Dat is een contradictio in terminis. De dagelijkse informatie moet juist, accuraat en onafhankelijk zijn. Dat zeg ik niet als mediakenner, maar als technoloog die zich daar grondig over heeft geïnformeerd.

»Ik ben vier jaar gedelegeerd bestuurder geweest, van 2002 tot 2006. De toenmalige minister van Media Dirk Van Mechelen heeft me gevraagd omdat hij een rol voor de VRT zag als voortrekker in de digitalisering van Vlaanderen. Die rol hebben we goed vervuld, tot het moment dat Dirk Van Mechelen is opgevolgd door Geert Bourgeois. In 2004 waren wij leider op het vlak van technologie in Europa.»

HUMO De tijd dat u hardop droomde van acht digitale themakanalen.

Mary (knikt)

HUMO Was dat niet een tikje megalomaan?

Mary «Waar zitten de themakanalen nu? Niet bij de VRT, hè.

»Een openbare omroep moet nieuwe ideeën aanmoedigen, de toekomst gestalte geven, niet – zoals nu – de lijnen uit het verleden doortrekken. Bert De Graeve (de voorganger van Mary als gedelegeerd bestuurder, red.) en Dirk Van Mechelen hadden de visie om de VRT een voortrekkersrol te geven, mijn taak was: hun visionaire ideeën implementeren. Ik had de digitale knowhow, met een verleden in de informatica en de telecommunicatie. En: op de VRT liep Harry Sorgeloos rond, een technologisch wonderkind. Met zijn inzichten hebben wij het fundament gelegd voor het breedbandimperium van Telenet. Wij waren de nummer één in de wereld! Bill Gates nodigde Sorgeloos uit om hem uit te leggen wat de Vlaamse openbare omroep aan het uitrichten was. De CEO van Sony ook.»

'Ik werd voortdurend met hetzelfde argument neergesabeld: megalomanie'

HUMO Waarom heeft Geert Bourgeois dat afgeblokt?

Mary «We hadden al ruziegemaakt over benoemingen, die niet zijn bevoegdheid waren maar de mijne, toen ik met Guy Peeters, de voorzitter van de raad van bestuur, op gesprek moest. ‘Voortaan beslis ik,’ zei Bourgeois. ‘En met die megalomane digitale projecten is het afgelopen.’ Streep onder 47 miljoen euro investeringen. Bourgeois stond onder grote druk van de Vlaamse mediagroepen, die bang waren voor ons succes. In artikelen van De Morgen en Knack, publicaties van de eigenaars van VTM, werd ik voortdurend met hetzelfde argument neergesabeld: megalomanie. Ze beweerden dat de VRT zich op een terrein begaf waar een openbare omroep niet thuishoort. Het eeuwige liedje: we haalden het geld van de commerciële omroepen uit de markt. Ik begrijp die redenering niet. Als je een overheidsbedrijf opricht, moet je dat bedrijf alle kansen geven. Toch? Anders kun je net zo goed zeggen: ‘Het is een schande dat Proximus inkomsten afpakt van Mobistar.’ Wat is het verschil tussen een omroep en een telecombedrijf?»

HUMO Voor u mag de VRT net zo goed reclame maken als een commerciële omroep?

Mary «Je mag beperkingen opleggen, maar wat nu gebeurt – de VRT het recht ontzeggen om zich digitaal te ontwikkelen – slaat nergens op. Een medium dat vandaag niet hyperactief is op het internet, is een vogel voor de kat.»

HUMO Carl Decaluwé, de voormalige mediaspecialist van CD&V, beweert: ‘Als de VRT zijn digitale plannen had uitgevoerd, waren alle commerciële omroepen nu dood.’ Heeft hij gelijk?

Mary «Bullshit. De huidige minister van Media, Sven Gatz, pleit voor samenwerking tussen de openbare en de commerciële omroepen. Ik had dat indertijd al voorgesteld. Alleen, dat bleek niet mogelijk. Een openbare omroep is een rode lap op een stier – zo zal het altijd zijn. Zolang de VRT 1 euro uit de markt haalt, zal er tegenkanting van de commerciëlen zijn. Daarom zeg ik: ‘Schaf ’m af, verkoop ’m nu je er nog veel geld krijgt.’ Of: ‘Maak er weer een administratie van.’»


Natte broek

HUMO Hoe staat u tegenover het transformatieplan, zoals dat nu voorligt?

Mary «Is er nog vet dat je kunt wegsnijden? Jazeker. Maar dat is héél moeilijk in de huidige omstandigheden. Je hebt nog veel statutaire werknemers bij de VRT: aan een kwart van de mensen kun je niet raken. En je hebt een werkreglement dat dateert van voor de digitale revolutie. Ik weet niet of het nog altijd zo is, maar als een technicus indertijd twee minuten over middernacht werkte, dan gold dat als een extra werkdag van acht uur. Zolang je dát niet verandert, is het – excuus voor het woordgebruik – pissen tegen de wind in. En u weet wat daarvan komt: een natte broek.»

HUMO U hebt ook het verwijt gekregen dat u niet aan het humanresourcesbeleid hebt gesleuteld.

Mary «Aan de statutairen kún je niet raken. En de meesten van die mensen werken op de plekken waar de veranderingen zouden moeten plaatsvinden, de technische en de ondersteunende diensten.»

HUMO Catering, veiligheid, keuken, kinderopvang: dat wordt volgens het transformatieplan toch allemaal weggesneden?

Mary «Hebt u al gehoord wat de vakbond zegt? ‘Over ons lijk.’ Ik wil het nog zien. In 2028 gaat de laatste statutaire werknemer met pensioen, dat is nog twaalf jaar.»

HUMO Nog even over uw periode als gedelegeerd bestuurder. Hoe kijkt u terug op het veelbesproken contract dat u in 2004 met Woestijnvis hebt getekend?

Mary «Iedereen is daarop gebeten. Maar Aimé Van Hecke (de toenmalige directeur televisie, red.) en ik zijn daarin zover gegaan als we konden. Wouter Vandenhaute, de topman van Woestijnvis, was razend omdat we een rechtenverdeling eisten. Dat was daarvoor niet gebruikelijk. Een format als ‘De mol’, bijvoorbeeld, was volledig in handen van Woestijnvis. Wij hebben fors in Woestijnvis geïnvesteerd, maar laten we eerlijk zijn: zij hebben programma’s gemaakt die innovatief waren voor de sector. Neem ‘Man bijt hond’. Wat je vandaag ziet, zijn flauwe afkooksels van de perfecte televisie van toen.»

HUMO Hebt u het nu over ‘Iedereen beroemd’?

Mary «Af en toe kijk ik om een beetje op de hoogte te blijven. Allee, die quiz op de trein, daar word je toch ziek van? Ik had het vroeger over volksverheffing. Een oud begrip, iedereen lachte me erom uit, maar het zou weer de norm moeten worden. De lat moet hoger.»

''De zevende dag', dat is handjes draaien, koekenbakkenvlaaien. Vooral geen moeilijke vragen stellen, want ze zouden boos op je kunnen zijn'

HUMO Kent u het nieuwe Canvas?

Mary «Ik zeg u dat ik niet kijk. Bon, ik check elke ochtend wel de meest interessante items op deredactie.be. Fragmenten uit ‘Terzake’, dat soort dingen. Maar naar programma’s op de televisie kijken? Sorry, nee, ik slaag er ook niet in ‘De zevende dag’ als het duidingsprogramma van de openbare omroep te zien.»

HUMO U vindt het te mak?

Mary (steekt zijn handen in de lucht en draait ermee in de rondte)

HUMO Handjes draaien, koekenbakkenvlaaien?

Mary «Handjesdraaien, koekenbakkenvlaaien: vooral geen moeilijke vragen stellen want ze zouden weleens boos op je kunnen zijn. Is dat een journalistiek programma? Als ik op zondag, met niks omhanden, nog eens kijk, zap ik meestal naar de RTBf. In Vlaanderen lachen we met hun politieke programma’s, maar zij slaan nog wel op tafel. Op de Franse televisie heb je politieke discussieprogramma’s van anderhalf uur, waar mensen diep op de kwestie ingaan, en mij achteraf het gevoel geven: ik heb iets bijgeleerd. Dat heb ik niet na een item in ‘De zevende dag’ of ‘Terzake’.»

HUMO Ook niet na het nieuwe ‘Terzake’?

Mary «Daar heb ik nog niet naar gekeken.»

HUMO U bent een digitale kijker geworden, meneer Mary, u kijkt niet meer lineair.

Mary «Ik keek vroeger ook niet veel televisie. Ik werkte hard, had als ondervoorzitter van het Festival van Vlaanderen een drukke agenda, en ik las graag. Dan heb je niet veel tijd over. Gelukkig had ik maar vier uur slaap per nacht nodig. Jean-Luc Dehaene had dat ook. En Margaret Thatcher. En Napoleon, naar het schijnt.»

HUMO Bent u dan toch de Napoleon van de Vlaamse media?

Mary «Als u dat wil. Maar als je ’s avonds pas om elf uur thuiskomt, heb je geen zin om de televisie nog aan te zetten. (Wijst naar zijn toestel) Ik zou niet weten hoe ik een programma moet opnemen, al zijn ik en Harry Sorgeloos de uitvinders van het uitgesteld kijken.»

HUMO Toch wel opmerkelijk, een voormalige CEO van de VRT met zo weinig liefde voor tv.

Mary «Ik was een grotere gebruiker van radio dan van televisie. Televisie slorpt je helemaal op. Waar ik wél van houd, zijn de series van de BBC. Die zijn superieur. Nu ja, ‘Flikken’ kostte 12 miljoen frank (300.000 euro), een aflevering van ‘Morse’ 160 miljoen frank (4 miljoen euro). Daar is alles mee gezegd.»

HUMO Is het alleen een kwestie van geld?

Mary «Met zo’n budget hoef je geen aflevering in twaalf dagen in te blikken. Je kunt het in dertig dagen doen. Dan is de kans groot dat de kwaliteit ook meer dan dubbel zo hoog is.»

HUMO Intussen maakt de VRT geen fictie meer, tenzij ‘Thuis’. Is dat een goede evolutie?

Mary «Nee.»

HUMO Waarom niet?

Mary «Het is te zeggen: het is goed dat productiehuizen meer ruimte krijgen. De meeste komen ook voort uit de VRT. Woestijnvis bestond volledig uit oud-VRT-medewerkers. Uit de schok der ideeën zijn prachtige nieuwe formats ontstaan. ‘In de gloria’, bijvoorbeeld, was een experiment. Ik betwijfel of het bij een commerciële omroep had gekund – daar moet het meteen scoren. ‘De slimste mens’ heet een kijkcijferkanon te zijn, maar zonder de VRT bestond dat programma nu niet meer. In het begin waren de kijkcijfers allesbehalve goed, ze zijn langzaamaan gestegen. Ik zeg u: bij een commerciële omroep was dat programma allang geschrapt.»

HUMO Wat moet een openbare omroep voor u zijn?

Mary «Hij moet terug naar zijn kerntaken: informatie, cultuur, educatie. Maar tegelijk kunnen die programma’s niet op zichzelf bestaan: ze hebben trekkers nodig. Sport, fictie en entertainment horen er dus ook bij. Want je mag het beste nieuwsprogramma van de wereld maken, als je er geen sterk programma voor en na plaatst, zal het niet werken. Daar heeft Aimé Van Hecke, de beste tv-strateeg van Europa, me van overtuigd: een kijker houdt niet van nieuw. Maar als je een nieuw programma goed omringt, kan hij het leren smaken – al duurt het soms een jaar.»


Hitleriaans

HUMO De huidige gedelegeerd bestuurder van de VRT, Leo Hellemans, maakt een weinig strijdbare indruk. De vraag is: kan hij strijdbaar zijn?

Mary «Ik zal u zeggen: na De Graeve en Mary is er op de VRT geen patron meer geweest. (Somt op) Piet Van Roe, die het verschil tussen een bit en byte niet kende, moest een digitale omroep creëren. Dirk Wauters was een absolute miscast. Sandra De Preter, die in de eerste plaats een vrouw moest zijn, is ziek geworden. Daarna volgde een vacuüm, en nu is het aan Leo Hellemans tot zijn pensioen. Qu’est-ce que vous voulez que je vous dise?»

HUMO Sinds 2006 is dat aan de gang.

Mary «Sinds 2006 zijn ze de VRT aan het begraven. Met dwarse types als Mary en De Graeve hadden ze het wel gehad.

»Onder mijn leiding werkten er 25 mensen op strategie. Het was de belangrijkste dienst, die voortdurend in werkgroepen over de vernieuwing van de VRT nadacht. Ik vermoed dat hij is afgeschaft.»

HUMO De chef strategie, Aimé Van Hecke, heeft het achteraf in de privé niet gered.


Mary «Aimé was niet de chef strategie, hij was de directeur televisie. De chef strategie was Harry Sorgeloos.»

HUMO Van Hecke is nog altijd een vriend. U was getuige op zijn huwelijk met Bettina Geysen.

Mary (knikt)

HUMO Maar u hebt Geysen wel ontslagen als nethoofd van Eén omdat ze een relatie had met Van Hecke.

Mary «Het heeft me drie jaar gekost om Aimé ervan te overtuigen dat ik gelijk had. Toen hij dat inzag, heeft hij me als getuige op zijn huwelijk gevraagd.»

HUMO Moeilijke beslissing?

Mary «De moeilijkste uit mijn carrière. Ik weet nog altijd niet hoe je zo’n probleem het beste oplost. Maar van één ding ben ik zeker: je kunt mensen die een relatie hebben, niet op dezelfde afdeling laten werken. Zij was nethoofd van Eén, hij was algemeen directeur televisie. De mensen zouden altijd gedacht hebben dat hij meer om Eén gaf dan om Canvas. Maar Aimé snapte dat niet: ‘Je weet toch dat ik zo niet in elkaar zit.’ Ik zeg: ‘Ik wil je nog wel geloven, maar de wereld zal dat niet doen.’ Te beginnen met de baas van Canvas. Die zal denken: ‘Ze slapen elke nacht samen.’»

HUMO Waarom moest zij opstappen, en niet hij?

Mary «Ik heb hen zelf laten kiezen, al heb ik daar wel aan toegevoegd: ‘Wat mij betreft, blijft Aimé.’ Aimé was een witte raaf. ‘De beste strateeg van de wereld’, zeiden insiders. Bij zijn aanstelling, buiten de raad van bestuur om, had ik al iedereen over me heen gehad. Aimé had een eigen bedrijf, en er was sprake van mogelijke belangenvermenging. Enfin, dat was de versie van mijn vriend Carl Decaluwé

HUMO Een Hitleriaan, hebt u Decaluwé in een moment van onachtzaamheid genoemd.

Mary «Een valsaard. Zeven keer is hij naar het Rekenhof getrokken om mijn onkostennota’s te onderzoeken – nadat het Rekenhof zelf niks had gevonden. Er was niks te vinden. Ik ben een oud-IBM’er. Als je bij IBM 1 frank van het bedrijf voor jezelf gebruikte, gold dat als een diefstal van 1 miljoen frank.

»Decaluwé heeft één rekening gevonden die ik niet kon verantwoorden. Twaalf glazen champagne, die ik kennelijk had gedronken in het gezelschap van Guy Peeters. Ik weet één ding: ik heb geen zes glazen champagne gedronken. Wellicht hebben we een naburige tafel op een aperitief getrakteerd.»

HUMO U bent met ruim 700.000 euro opgestapt. Dat heeft de perceptie van grote graaier gecreëerd.

Mary «Ten eerste: ik ben voor minder dan de helft van wat ik voordien verdiende naar de VRT gekomen (Mary was, voor zijn komst naar de VRT, managing partner bij KPMG, red.). Ten tweede: De Graeve had het me voorspeld. Hij zei: ‘Over vijf jaar zal de politiek je buitendragen, dek je in.’ Ik heb in mijn arbeidscontract expliciet mijn bevoegdheden als gedelegeerd bestuurder laten opnemen én mijn rechten volgens de formule-Claeys.»

HUMO Was uw ontslagvergoeding het equivalent van één jaarsalaris?

Mary «Dertig maanden. Natuurlijk doet het pijn om als grote graaier te worden neergezet. Mensen die me echt kennen, zoals Paul Buysse (ex-voorzitter van de raad van bestuur van Bekaert, red.), zeiden: ‘Laat het los.’ Maar mijn moeder vroeg elke keer opnieuw: ‘Manneke, wat heb ik nu weer gelezen?’ – ‘Er is niks van waar, ma.’ ‘Jamaar, het staat wel in de gazet.’ Jarenlang heeft dat geduurd. En in De Tijd blijft Kaaiman (de column van Koen Meulenaere, red.) er maar op doorgaan. Als het enigszins kan, betrekt hij er zelfs mijn zoon bij.»

HUMO Vorige week stond op de voorpagina van De Tijd dat het kantoor van uw zoon, strafpleiter Sven Mary, in slechte papieren zit.

Mary «Oké, er is een probleem, maar het artikel in Het Laatste Nieuws was veel genuanceerder dan dat in De Tijd. Het kantoor zal in geen honderd jaar failliet gaan.»


In koelen bloede

HUMO Sven Mary is de bekendste Mary intussen. De advocaat van onder anderen wijlen Silvio Aquino. Bent u daar blij mee?

Mary (blaast) «Een lang verhaal. Na één jaar stage aan de balie komt Sven (foto links) naar huis met de mededeling: ‘Ik wil strafpleiter worden.’ Ik ben vierkant tegen. De verdediging van gangsters, dieven, moordenaars, mensensmokkelaars – het druist in tegen alles waar ik voor sta. Maandenlang hebben we woorden, tot Sven vindt dat het genoeg is geweest. ‘Pa,’ zegt hij, ‘jij hebt ons altijd geleerd: in een rechtsstaat heeft iedereen recht op verdediging.’ Ik zeg: ‘I rest my case.’ En ik ben er nooit meer op teruggekomen. Sven verdedigt iedereen behalve vertegenwoordigers van extreemrechts en pedofielen.»

HUMO Silvio Aquino, de cliënt van uw zoon, is in koelen bloede vermoord. Maakt dat u bang?

Mary «Je zou eens moeten zien wat voor dreigmails hij krijgt als hij criminelen op procedurefouten vrijpleit. Ik neem aan dat hij dit geen vijf jaar meer volhoudt. En de moord op Silvio Aquino, c’est le risque du métier. Van Aquino, welteverstaan. In het milieu geldt een strafpleiter als iemand aan wie niet je raakt.»

'Steve was een heel goede vriend van me, één van de laatsten die me op de VRT heeft beschermd'

HUMO U hebt ook een zoon die schildert, Anthony Mary, nom de plume Mr. Donka. In november 2014 hield hij een expositie aan de VUB, met als gastspreker Willem Elias. In het publiek bevond zich Steve Stevaert.

Mary «Steve was een heel goede vriend van me, één van de laatsten die me op de VRT heeft beschermd.»

HUMO Tegen Geert Bourgeois?

Mary «Tegen het systeem, zal ik maar zeggen. Ik ben een man van de loge. De voorzitter van de raad van bestuur, Guy Peeters, was dat ook. Voor sommigen was dat reden genoeg om ons aan te pakken, alsof de loge een donker machtscenakel is.»

HUMO Bent u gedelegeerd bestuurder geworden dankzij de loge?

Mary «Ondanks. Mijn familie heeft een geschiedenis met de loge. Mijn grootvader is uit de Eerste Wereldoorlog naar het landelijke Vlaanderen teruggekeerd met de conclusie: ‘Als God dit toestaat, doe ik niet meer mee.’ Daardoor is mijn vader vrijzinnig opgevoed en later lid geworden van de loge. Ik ben pas toegetreden toen ik, bij wijze van spreken, al sterren en strepen op mijn schouders had staan. Voor ik op de VRT kwam, heeft niemand ooit toespelingen gemaakt op mijn lidmaatschap of het feit dat ik een blauwe zou zijn. Maar bij de VRT werd het plotseling een item in de pers: het gevaar van collusie dreigde zogezegd tussen de gedelegeerd bestuurder en de voorzitter van de raad van bestuur, ‘allebei vooraanstaande leden van de loge’. Ik was nooit een vooraanstaand lid.»

HUMO U hebt veertig jaar in de cockpit van het kapitalisme gezeten: IBM, Belgacom, Bull, KPMG, et on en passe. Wat hebt u daarvan onthouden?

Mary «Er gelden drie essentiële waarden in het bedrijfsleven. Je moet excelleren, vandaag beter zijn dan gisteren. Je moet je er uitermate van bewust zijn voor wie je werkt. En je moet de mensen met wie je samenwerkt naar een hoger niveau tillen.»

HUMO Bent u tevreden over de weg die u hebt afgelegd?

Mary «Ik heb me altijd voorgenomen: ik wil niet eindigen zoals mijn vader. Hij voelde zich aan het eind van zijn carrière, als ambtenaar van het ministerie van Financiën, niet meer gewaardeerd. Normaal was hij secretaris-generaal geworden, maar hij is met zijn kop tegen de muur gelopen. Hij is beginnen te kankeren, en hij is niet meer gestopt. En vier jaar later is hij gestorven – aan kanker. Ik ben overal weggegaan als het mij niet meer zinde, ook al verklaarden mensen me gek. Dat heb ik bij IBM gedaan, maar ook bij Belgacom. En toen het bij de VRT afgelopen was, heb ik mijn cheque aan de bank afgegeven en ben ik lekker gaan eten met mijn vrouw. Als het voorbij was, sloeg ik de bladzijde om. Ik dacht: ‘Ce n’est plus mon problème.’»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234