Na de moeizame jaren: Interpol is terug

Een bassist die boos wegloopt, een zanger die solo gaat en een tournee om de verjaardag van hun debuut te vieren: het New Yorkse Interpol vertoonde tot voor kort alle tekenen van verval.

Maar de gitaar spelende maffiapakken herrezen als bij wonder uit hun eigen as met hun nieuwe plaat ‘Marauder’, en willen straks ook in Vorst bewijzen dat ze er weer stáán. ‘Goeie rock is als een T-shirt en jeans: tijdloos.’

Tot in den treure werden ze indertijd afgeschilderd als de Amerikaanse tegenhangers van Arctic Monkeys, maar terwijl die laatsten uitgroeiden tot Werchter-headliners, miste Interpol, vrolijk zichzelf saboterend, de afrit naar de hoofdpodia. Er waren de relaties met topmodellen (Paul Banks was tot voor kort samen met Helena Christensen, bekend van de ‘Wicked Games’-clip van Chris Isaac), één stichtend lid dat boos wegliep (bassist Carlos Dengler, nooit meer weergekeerd) en er was de frontman die met z’n grote hiphopheld een niet helemaal geslaagde kruising tussen rock en hiphop maakte (‘Banks & Steelz’ van Banks en RZA): alle ingrediënten, kortom, voor een rock-’n-roll suicide. Maar Interpol brengt met hun zesde plaat ‘Marauder’ de sfeer van de hoogdagen terug. Ga dat vooral zelf ontdekken op 28 november, dan speelt de band in Vorst Nationaal.

HUMO Vorig jaar deden jullie nog een tournee om de 15de verjaardag van ‘Turn on the Bright Lights’ te vieren: vond je het niet gevaarlijk om op de nostalgiekar te springen?

Paul Banks «Ik had me nooit op mijn gemak gevoeld tijdens die tournee als we op dat moment ook al geen bijna volledig ingeblikte nieuwe plaat hadden gehad. We waren al een jaar aan het schrijven aan ‘Marauder’ toen we een pauze namen om die tournee te doen. Dat gaf een gerust gevoel, want het laatste wat ik wil, is in een nostalgiegroep zitten.»

HUMO Festivals bieden oude rockgroepen als Red Hot Chili Peppers tegenwoordig wel veel geld om toch nog maar eens het hoofdpodium te beklimmen. En anders vullen ze hun main stage wel met playbackende popsterren zoals Rihanna.

Banks «Ik heb geen zin om de ouwe zak uit te hangen en alles af te breken wat de jonge generatie doet – ook al omdat ik zo’n grote hiphopfan ben. Ik ben dus de laatste om te zeggen dat het allemaal fucked up is tegenwoordig, met al die slechte popmuziek op festivals. Ik ben er ook van overtuigd dat rock een grote comeback aan het voorbereiden is. We hebben op ‘Marauder’ geen computers gebruikt om alles perfect te maken of glad te strijken. Niet alles plat manipuleren met Protools, niet alles een miljoen keer overdubben: ik vind dat een behoorlijk moedige keuze als je de muziek tegenwoordig op de radio hoort. Je kunt ons classic rock noemen, maar evengoed tegendraads en tijdloos. Veel kans dat je onze plaat binnen enkele jaren speelt en denkt: holy shit, ik kan muzikanten echt horen spélen.»

HUMO Carlos Dengler die vertrok, jij die daardoor bas moest gaan spelen, je soloplaten als Julian Plenti, de commerciële teleurstelling die de plaat ‘Our Love to Admire’ was voor jullie toenmalige platenmaatschappij... Kwam het voortbestaan van Interpol ooit echt in het gedrang?

Banks «Nee. We hebben onze ups en downs gehad maar we hebben de band nooit in vraag gesteld. Er is alleen een probleem als Daniel (Kessler, de gitarist van Interpol, red.) op een dag zegt: ‘Help, ik heb geen inspiratie meer.’ Hij blijft onze belangrijkste songschrijver en is altijd aan het schrijven. Zelfs als ik nu drie jaar lang ga surfen in Panama, is er veel kans dat ik een telefoontje krijg van Daniel: ‘Hey, ik heb dertien songs klaar. Laten we een plaat opnemen.’»

HUMO Is er een plaat, solo of van Interpol, waar je op één of andere manier spijt van hebt?

Banks «Nee. Zeker over mijn soloplaten kun je zeggen dat ze geen bijzonder grote weerklank hebben gehad, maar ze hebben me wel kleine dingen bijgebracht die ik kon gebruiken bij Interpol: ik schrijf bijvoorbeeld veel directer dan vroeger.»

HUMO ‘Marauder’, ‘The Rover’: je hebt op deze plaat iets met de mythologie van de rondtrekkende, al dan niet struikrovende, outsider.

Banks «‘The Rover’, dat woord, het refrein en die songtitel, kwamen spontaan in me op terwijl ik met Daniel aan een baslijn aan het werken was. De klank kwam eerst, en dan pas de betekenis, waarna ik de song bouwde rond het personage van een soort sekteleider. Iemand die met z’n gekke ideeën een hele massa mensen rond zich weet te scharen, die samen met hem buiten de wet willen gaan leven.»

'Het laatste wat ik wil, is in een nostalgiegroep zitten'

HUMO De clip van ‘The Rover’ namen jullie op in Mexico, waar jullie heel populair zijn. Ook Morrissey wordt daar vereerd. Volgens José Maldonado, een imitator die weleens ‘The Mexican Morrissey’ wordt genoemd, komt dat omdat Mexicanen zo verzot zijn op melodrama.

Banks «We zijn echt wel big in Mexico, en misschien ligt dat aan de donkere sfeer in onze nummers. Al kan het ook gewoon komen doordat ik een deel van mijn jeugd in Mexico City heb doorgebracht – mijn vader was diplomaat. Iemand met wie ik daar op de middelbare school zat, is later een radiostation begonnen. Hij heeft Interpol van bij het begin gedraaid, en zei dan dingen als: ‘Dit is Interpol uit New York, maar ik heb op school gezeten met de zanger, so don’t worry, he’s one of us.’ (lacht)

»Ik heb zelf trouwens heel veel Europese en Amerikaanse indierock leren kennen door mijn Mexicaanse schoolmaten van weleer – Pulp, Pavement, Polvo...»

HUMO Geen Smiths?

Banks «Van The Smiths ben ik nooit een heel grote fan geweest. Ik ben er eigenlijk te jong voor, heb zelfs nooit al hun platen in huis gehaald. Maar ik herinner me wél de soloplaten van Morrissey van toen ik in de middelbare school zat: ‘Your Arsenal’, ‘Vauxhall and I’... Toen ik ‘The More You Ignore Me the Closer I Get’ voor het eerst hoorde, met die tekst ‘I bear more grudges / Than lonely high court judges’, kon ik alleen maar denken: dit zijn geen normale teksten, dit zijn absurd goeie teksten.»

HUMO Wat is de belangrijkste les die het leven je sinds jullie debuut ‘Turn on the Bright Lights’ heeft geleerd?

Banks «You get what you give. Je brein is een verraderlijk iets, je kunt er alle kanten mee uit. Er zijn zo veel manieren waarop je jezelf kunt vastrijden in negativiteit, er zijn zo veel denkpatronen waarmee je jezelf de vernieling in kunt piekeren. Een negatieve kijk op de dingen, niet tevreden zijn over de relaties die je hebt: véél mensen denken te vaak dat de wereld hen overkomt, in plaats van omgekeerd. Je moet zelf het heft in handen durven te nemen – dat besef van zelfbeschikking is me vroeger te vaak ontsnapt. Wie me misschien nog het meest heeft beïnvloed op dat vlak, is RZA. Hij heeft een heel erg positieve gemoedstoestand, iets wat je tot voor kort niet van mij kon zeggen.»

HUMO Heb je RZA ooit kunnen verslaan in zijn geliefkoosde snelschaken?

Banks «Natuurlijk niet. Mijn brein is nog niet half zo groot als het zijne, en mijn charisma is nog geen tiende van dat van hem. Maar gewoon rondhangen met hem had al een gunstig effect op mijn gemoedstoestand.

»Je moet iemand in oorlogsgebied natuurlijk niet gaan vertellen dat er alleen maar goeie dingen op hem af zullen komen, zolang hij maar goeie vibes de kosmos instuurt. Maar in ons bevoorrecht deel van de wereld hebben we onze attitude wel zelf in de hand. Tegelijkertijd is het een beangstigende gedachte om te beseffen dat je zelf in de hand hebt hoe je je voelt. Uit mijn eigen beperkte ervaring kan ik alleen maar zeggen: het leven is moeilijk, het heeft geen zin om het nog moeilijker te maken dan het is.»

Interpol speelt op 28 november in Vorst Nationaal. Info & tickets vind je hier. Humo-abonnees kunnen hier duotickets winnen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234