De vier oudste kinderen van vader Gerrit Jan van D.  willen dat hun vijf jongere broer en zussen worden beschermd tegen de macht van hun vader. Beeld Videostill
De vier oudste kinderen van vader Gerrit Jan van D. willen dat hun vijf jongere broer en zussen worden beschermd tegen de macht van hun vader.Beeld Videostill

zaak Ruinerwold

Na de stopzetting van het proces: kinderen Ruinerwold spreken. ‘Vader is nog steeds een groot gevaar’

Het Openbaar Ministerie in Nederland wil de vervolging van Gerrit Jan van D., de hoofdverdachte in de Ruinerwoldzaak, stoppen. Zijn medische toestand laat geen rechtszaak toe, vindt het OM. De man liep in 2016 ernstige hersenschade op als gevolg van een beroerte.

Dat de strafzaak tegen de Ruinerwoldse vader Gerrit Jan van D. als een nachtkaars dreigt uit te gaan, raakt de vier oudste kinderen diep. In een emotionele verklaring doen ze een dringend beroep op de rechter om hun broer en zussen te beschermen tegen de macht die hun vader nog altijd heeft. ‘Hij is nog steeds een gevaar.’

De kinderen die wisten te ontsnappen uit de greep van hun vader beschrijven hoe ze in een wereld leefden van totale afzondering. Hoe ze altijd binnen werden gehouden, lang van elkaar verwijderd werden en altijd stil moesten zijn. Ze groeiden op met het idee dat contact met de buitenwereld hen onrein maakte.

Daarom werden ze afgezonderd en moesten ze bidden. Uren, soms dagen achter elkaar. ‘Een kind mag zoiets nooit meemaken’, zegt een van hen in de verklaring.

Een van de meest pijnlijke en ingrijpende situaties deed zich voor toen moeder overleed. De drie oudste kinderen - die wel contact hadden met anderen - kregen te horen dat haar overlijden een ‘aanval van buitenaf’ was. Dat zij hiervoor verantwoordelijk waren. ‘Hoe kun je als kind leven met de gedachte dat dit jouw schuld is? De fysieke straffen die wij moesten ondergaan, hebben blijvende en onuitwisbare littekens veroorzaakt.’

Constante angst

De kinderen leefden in constante angst, ook nadat Gerrit Jan van D. in 2016 een beroerte kreeg. Sindsdien kan hij nauwelijks meer praten of zich op een andere manier verstaanbaar maken. Maar volgens de zoon die in oktober 2019 ontsnapte uit de boerderij en alarm sloeg in het dorp, kan hij wel degelijk nog steeds zijn invloed uitoefenen. Hij beschrijft hoe de wereld leek te vergaan toen hun vader ziek werd. Alles hing van hem af. ‘Het was een emotioneel trauma voor ons.’

Maar de jongen ontdekte de mogelijkheid om zichzelf te zijn. De constante druk verslapte om alles goed te doen, al bleef vader zijn wil opleggen aan het gezin. Als de jongen bijvoorbeeld niet kwaad werd op de Oostenrijkse vriend Josef B. - zoals vader hem opdroeg - stuurde hij hem naar buiten, mocht hij niet eten en moest hij buiten bidden tot de volgende dag.

Ook greep vader in toen hij bijvoorbeeld geen grip meer dreigde te krijgen op de boodschappen die werden gekocht. Vader Gerrit Jan voerde daarop een systeem in om te controleren wat er in huis kwam. De kinderen moesten de boodschappen laten zien, vader Gerrit Jan checkte het lijstje en gaf dan pas goedkeuring om het in de kast te zetten. Dagelijks moest er nog steeds worden gebeden. Wie vijf minuten te laat was, had een groot probleem.

Prime Father

De vier oudste kinderen maken zich grote zorgen over hun jongere broer en zussen nu zij hebben aangegeven met hun vader verder te willen leven. De oudsten zien dat ze zich nu opener gedragen. De negen kinderen zijn nu met elkaar herenigd en worden een hechte groep.

‘Het laatste wat wij willen is dat de jongste vijf wordt ontnomen een individu te worden. Ze moeten de kans krijgen Gerrit Jan te zien met de ogen die wij nu hebben. Met de ogen die iedereen heeft. Doordat wij zo lang zijn geïndoctrineerd, kunnen ze geen nee zeggen tegen hun vader. Ze zien hem als de prime father.’

De oudste kinderen hopen vurig dat hun vader toch wordt vervolgd. Niet omdat ze hem zo graag in de cel willen hebben, maar omdat ze bevestiging willen dat wat hen is overkomen strafbaar is.

Volgens de kinderen kan hun vader ook na de beroerte nog steeds een eerlijk proces krijgen. Het zou niet de eerste keer zijn dat een verdachte niet alles begrijpt. En er zijn oplossingen, bijvoorbeeld door de verhoren op te knippen in korte sessies. Of door de rechtszaak dichtbij de plek te houden waar hij gevangen zit, zodat het fysiek geen te grote belasting wordt.

Als de rechter daadwerkelijk besluit de strafzaak stop te zetten, hopen de oudste kinderen dat er op zijn minst een veilige omgeving is voor de jongste kinderen. ‘Een leven zonder vrees en angst. Dat verdienen we alle negen.’

(AD)

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234