null Beeld

Na zeven doodsbedreigingen: Eric Dierickx, vrederechter

Een jaar na de dubbele moord op de Brusselse vrederechter Isabelle Brandon en haar griffier André Bellemans staat de veiligheid op de vredegerechten opnieuw in de kijker.

Annemie Bulté

In Schaarbeek bond vrederechter Eric Dierickx (49) de kat de bel aan na een gewelddadig incident met een ontevreden 'klant', die 'de rechter met de baard' wilde doden en het binnenplein van het gerechtsgebouw kort en klein sloeg. Dierickx eiste politiebewaking, anders zou hij in staking gaan. Sommige collega's vinden dat hij overdrijft, maar Dierickx zet door.

Dinsdagochtend 9 uur. De kleine zittingzaal van het vredegerecht Schaarbeek, eerste kanton, zit afgeladen vol. Het geroezemoes verstomt wanneer de rechter met de baard en zijn vrouwelijke griffier de eerste namen beginnen af te roepen. Er staan vanmorgen 102 zaken op de rol. De aanwezigen wurmen zich één voor één naar voren om hun zaak te bepleiten, met of zonder advocaat. Een gescheiden vader wil geen onderhoudsgeld betalen omdat hij zijn kinderen nooit meer ziet. Een vrouw barst bijna in tranen uit als de rechter haar vraagt waarom ze al zes maanden geen huur meer heeft betaald. Een zichtbaar boze jongeman windt zich op over een veel te hoge en volgens hem onterechte parkeerboete. Anders dan in een plechtstatige assisenzaal gaat het hier gemoedelijk, bijna informeel toe. De vrederechter luistert geconcentreerd naar wat de partijen te zeggen hebben. Meestal toch. Als twee advocaten voor hem beginnen te ruziën, stuurt hij ze allebei naar de gang: 'Kom maar terug als jullie een beetje gekalmeerd zijn, aan het einde van de zitting.' Ze druipen met beteuterde gezichten af.

Achter in de zaal staan twee politiemannen in kogelvrije vesten te zweten in deze veel te warme zaal: een eis van rechter Dierickx na het gewelddadige incident met een geesteszieke man die op vrijdagmiddag 14 oktober het vredegerecht binnendrong en hem met de dood bedreigde. Dierickx, die op anderhalf jaar tijd zeven doodsbedreigingen kreeg, is kwaad omdat van de extra veiligheidsmaatregelen die justitieminister Stefaan De Clerck had beloofd na de moord op rechter Brandon en griffier Bellemans nog altijd niets in huis gekomen is.

Eric Dierickx «Er waren ons camera's en alarmknoppen beloofd, en metaaldetectoren in de risico-vredegerechten. Maar een jaar later is er nog altijd niets gebeurd. Het enige dat minister De Clerck heeft gedaan, is een postuum lintje van de Leopoldsorde uitreiken aan de twee overledenen.»

Nochtans lijkt hij geen angsthaas. Vrederechter Dierickx maakt een joviale maar eigengereide indruk. Fysiek lijkt hij als twee druppels water op de Brusselse burgemeester Freddy Thielemans, alleen is hij twee koppen kleiner en nog iets ronder. 'Het toeval wil dat we elkaar ook goed kennen,' lacht de vrederechter. 'Een plezante pee hoor. We zijn allebei Brusselaars, allebei levensgenieters.' Hij pleegt nog even een telefoontje met zijn echtgenote - in het plat Brussels - en begint dan honderduit te praten. Over de Congo-verzameling die in zijn kasten geëtaleerd staat (zijn ouders waren kolonialen) en zijn Expo '58-collectie (zijn vader werd na de onafhankelijkheid van Congo directeur van het Atomium). Na vijf minuten heeft hij zijn wedde al verklapt: hij is met 3.400 euro netto begonnen in 2003 - hetzelfde als de raadsheren van het hof van beroep - en nu verdient hij 4.400 euro. 'Een mooie wedde, daar niet van. Maar we werken er ook hard voor.'

Over het gebouw heeft hij ook niet te klagen: het Schaarbeekse vredegerecht is enkele jaren geleden verhuisd naar een nieuw, comfortabel pand aan de Koningsstraat. Een geste van Laurette Onkelinx, toen die nog minister van Justitie was. Daardoor is Schaarbeek veel beter voorzien dan veel andere vredegerechten in Brussel, die nog altijd in aftandse oude gebouwen huizen. Er is zelfs dubbelglas aan de loketten van de griffie.

Dierickx «Maar vergis je niet, we moeten hier alles doen met niks. Mijn echtgenote wast de handdoeken in het gebouw. Onze koffie moeten we zelf kopen. Ons afwasmiddel ook. De koffiemok waar u uit drinkt, komt van mijn schoonvader. De schilderijen in de zittingzaal zijn van mijn moeder geweest. Je kan de mensen toch niet tussen vier kale muren ontvangen! We zijn er wel al een stuk op vooruitgegaan, dat wel. Vroeger zaten we in een rot kot waar het binnen regende. We hadden er geen warm water, er was geen nooduitgang, geen parking, niets. En in dat soort omstandigheden moeten veel andere vredegerechten nog altijd werken.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234