Nadat hun laatste plaat de volle vijf sterren kreeg, in gesprek met Adrianne Lenker van Big Thief

Adrianne Lenker is geboren in een sekte, ze groeide op straat op en is nu de frontvrouw van de prachtgroep Big Thief. Voor hun derde plaat ‘U.F.O.F.’ kregen ze van Humo vorige week de volle vijf sterren toegekend. Lenker blijft er nuchter bij: ‘We zijn niet op zoek naar de perfectie. Om de puurheid te behouden, moeten we ons werk op tijd kunnen loslaten.’

'Ik heb afstand nodig om mijn eigen muziek te kunnen begrijpen'

Adrianne Lenker kwam naar New York zonder een cent op zak en zonder een plek om te slapen. In 24 uur tijd had ze een job gevonden, en een kamer in een kraakpand zonder ramen of warm water. De afgelopen vier jaar, vanaf het begin van Big Thief, heeft ze rondgetrokken en had ze geen vast adres. Nu tref ik haar op de binnenplaats van een Brussels hotel, waar ze met een dekentje op haar schoot naar de Belgische lucht zit te kijken.

Adrianne Lenker «Is het hier altijd zo grijs? Zelf ben ik continu op rondreis, ik zie dus de meest uiteenlopende weertypes, maar ik voel wel dat de kou van Minnesota, waar ik ben opgegroeid, hier in mijn botten zit.»

HUMO Met permissie, maar binnen is het lekker warm. Waarom wilde je toch buiten zitten?

Lenker «Hier heb ik nog een beetje contact met de wereld. Hier kan ik ademen, er staan een paar boompjes en ik kan naar de lucht kijken, ook al is ze dan grijs.

»Ik wil me niet settelen, maar ik voel soms wel de behoefte om de rust op te zoeken. Ik ben negen maanden per jaar onderweg, en de rest van de tijd trek ik naar vrienden, familie en nog te ontdekken plekken. Maar het idee om op één plaats te blijven spreekt me almaar meer aan. Ik wil zien wat het effect van de seizoenen is. Ik denk dat ik méér verbonden zou zijn met de natuur als ik rust op één plek zou vinden. Nu heb ik het moeilijk om een diepe relatie uit te bouwen met de bomen, de planten en de oceaan. Met de hemel heb ik wél een goede relatie, want die is overal. (Kijkt opeens verschrikt) Oei, nu klink ik belachelijk, hè? (Wuift naar boven) Hey, oude vriend! (lacht).»

HUMO Als kind leefde je in en rond een busje, nu doe je hetzelfde. Moet ik daar als amateurpsycholoog iets achter zoeken?

Lenker «In mijn kindertijd trokken we voortdurend rond, maar we woonden toch vooral bij vrienden of bij mijn grootouders. We hadden amper bezittingen, en zelfs die hebben we op een bepaald moment verkocht – een bevlieging van mijn vader. Maar ik heb wel bijna altijd in appartementen en in huizen geslapen.

»Doordat ik al on the road ben sinds mijn vroege jeugd, kan ik nu wel het leven leiden dat ik leid. Niet iedereen is ervoor in de wieg gelegd.»

HUMO Je hebt bij een religieuze sekte gewoond. Hoe was dat?

Lenker «Ik was nog maar 4 jaar toen mijn ouders er wegtrokken, dus veel weet ik er niet meer van. Ze waren 19 en 20 jaar, en op zoek naar zichzelf. Bij die sekte voelden ze zich voor het eerst... thuis. Maar toen ze doorhadden wat het écht was, maakten ze zich snel uit de voeten. Ze hebben er nog lang de gevolgen van gedragen. De religieuze slinger van mijn vader ging lang op en neer. Wellicht waren we daarom zo vaak op de baan.»

HUMO Zou je zelf graag een kind hebben?

Lenker «Zeker! Het zal wel weer raar klinken, maar ik denk vaak na over ‘mijn kind’. Er zitten veel kinderen in mijn nummers, en ik schrijf ook graag muziek voor mijn toekomstige kinderen, of de kinderen waarover ik droom (lacht). In het nummer ‘Mythological Beauty’ zing ik over de dag dat er een metalen staaf uit ons boomhuis viel, recht op mijn hoofd: ik was 5 jaar en ik was bijna gestorven. Ik heb dat nummer geschreven vanuit het standpunt van mijn moeder, die opeens een vod tegen het bebloede hoofd van haar kind moest houden. De band tussen moeder en dochter fascineert me mateloos.

»Als ik ooit een kind krijg, ben ik benieuwd hoe mijn leven zal veranderen. De manier waarop ik nu leef – zonder thuis, zonder houvast, als een vagebond – is dan onmogelijk.»

HUMO Denk je na over aardse zorgen zoals geld verdienen?

Lenker «In zekere zin. Ik zou gewoon graag muziek blijven maken en blijven touren tot ik oud ben. Dat kan niet als ik geen geld heb. Maar als ik ooit, zoals vroeger, in een cafeetje moet werken om rond te komen, dan doe ik dat met plezier. Ik weet dat dat me gelukkig kan maken.»


Meesterwerk

HUMO Sinds 2016 heb je elk jaar een plaat uitgebracht. Is dat zwoegen?

Lenker «Eigenlijk niet. Wij hebben het geluk dat het ritme van onze creativiteit als band redelijk hoog ligt. De muziek blijft maar komen. Ik heb nog zeker dertig nummers liggen! (lacht)»

HUMO Jij bent één van de weinige artiesten die ik ken die het liefst op tournee schrijven.

Lenker «Dat was niet altijd zo. Je bent heel kwetsbaar als je schrijft, en het is raar als anderen op zo’n moment naar jou zitten te kijken. En op tournee ben je nooit alleen. Maar goed, intussen doe ik niets liever.»

HUMO Dan moet jij je heel comfortabel voelen bij je bandmaats?

Lenker «Het is moeilijk om onze relatie in woorden te vatten. Zij zijn mijn familie en mijn beste vrienden, maar tegelijk is het ánders. Beeld je de camaraderie in van een groep astronauten die samen in een raket zitten: je deelt dezelfde passie en je werkt allemaal naar hetzelfde doel toe: de ontdekking van het onbekende. Het is alsof je jaren aan een stuk op zomerkamp gaat, weg van je andere geliefden (lacht).»

HUMO Ontdek je weleens dingen over jezelf als je een plaat herbeluistert?

Lenker «O, ja. Wij hebben al zovéél geleerd van onze vorige platen. Van mijn soloplaat ‘Abysskiss’ heb ik onthouden dat ik een fan van snelheid ben. Ik ging één week naar de studio, ik zette een microfoon klaar en ik zong mijn liedjes. Meer was er niet aan. Zo gaat het bij Big Thief ook. We zijn niet op zoek naar de perfectie. Een plaat is de weerslag van een periode, van een plek waar we waren en een mentale staat waarin we ons bevonden. Het moet die plek eerlijk weergeven. En hopelijk vinden mensen het dan leuk (lacht). We zijn geen mingvazen aan het beschilderen: om de puurheid te behouden, moeten we ons werk op tijd kunnen loslaten.

»Bij ‘Capacity’ hadden we dat besef nog niet. Het duurde eeuwen voor we de plaat gemixt hadden, en toen we klaar waren, zijn we opnieuw begonnen om ze te krijgen zoals ze klonk vóór de mixing (lacht). Maar goed, dat proces hadden we blijkbaar nodig. Zo zitten we in een oneindig leerproces. We zouden het voor de rest van ons leven kunnen doen, en altijd nieuwe dingen blijven bijleren. Dat vind ik zo spannend! Ik vraag me af of er artiesten bestaan die zeggen: ‘Oké, ik ben er, ik heb geleerd wat ik moest leren, dit is de puurste vorm van expressie die ik ooit zal bereiken!’ (Denkt na) Misschien is dat de manier waarop meesterwerken ontstaan.»

HUMO Jullie eerste plaat was al een ‘Masterpiece’!

Lenker (lacht) «Daar verwees die titel naar. Het was een vroege beslissing om onszelf te aanvaarden zoals we zijn. Zoals in: elke bloem is perfect zoals ze is.»

HUMO Leren je vorige platen jou ook iets bij over je karakter?

Lenker (twijfelt) «Euh, ja. Ik heb afstand nodig om mijn eigen muziek echt te begrijpen. Soms heb ik pas járen later door wat een nummer betekent. (Pauzeert) Ik zou daar liever geen voorbeeld bij geven, omdat het té persoonlijk is. Wat ik deel in de muziek, is exact hoeveel ik wil delen. Wat ik achteraf ontdek, zijn meestal persoonlijke observaties, over zaken uit mijn leven die héél teder zijn.»

HUMO Luisteren naar jouw muziek is zoals luisteren naar een gesprek door een gesloten deur: je hoort iets wat je niet zou mogen horen, ook al blijven de details vaag.

Lenker «Coole manier om er zo naar te luisteren: daar had ik nog niet aan gedacht.

»Door naar oude platen te luisteren, merk ik dat steeds dezelfde thema’s opduiken. Op ‘U.F.O.F.’ heb ik het opnieuw over het wonder van de geboorte, over dood en mythes en het mysterie van het bestaan en de liefde. Zo uniek zijn die thema’s niet, maar wat blijft er anders over? Ik ben vooral gefascineerd door het unieke van het menselijke leven: onze gevangenschap in deze eindige, afbrokkelende lichamen, terwijl we toch een onmeetbaar bewustzijn, een ziel hebben. De brug tussen die twee werelden – het eindige en het eindeloze, het ongrijpbare en het materiële – fascineert me mateloos. Het mysterie van ons bestaan, zeg maar.»

HUMO Filosofen zijn al over minder gestruikeld.

Lenker (lacht) «Ik kijk zulke gedachten graag in de ogen, ook al zijn het vaak beangstigende ideeën. Via mijn muziek stap ik in mijn eigen kleine wereldje waarin ik kan vergeten dat ik rondzweef op een bol in een eindeloos uitdijend heelal. Wij zijn omgeven door het onbekende: dat is griezelig, maar toch doe ik als astronaut niets liever dan door het raampje van mijn raket kijken. ‘U.F.O.F.’ staat voor UFO-friend (lachje). Het wil zeggen dat ik de donkerte, het onbekende, omarm als een vriend.»

HUMO Ik dacht eerlijk gezegd meteen aan ‘E.T.’.

Lenker «Cool! Krachtige film, dus ik klaag niet.»

HUMO Nog één vraagje: The National en Jeff Tweedy van Wilco rekenen zich tot jouw fans. Maar wat is het mooiste compliment dat je ooit hebt gekregen?

Lenker «Recent heb ik iets moois meegemaakt. Ik was op solotournee door Europa toen ik een briefje van een fan kreeg: ze bedankte mij voor mijn kwetsbaarheid en zei dat ze zich door mijn muziek dichter bij haar soulmate voelde. Meer stond er niet op. Maar kijk: door mijn muziek zijn er mensen die zich minder alleen voelen op deze rondtollende bol. That’s pretty damn cool, toch?»


‘U.F.O.F.’ is uit bij 4AD.

Big Thief speelt op 2 juni op Best Kept Secret en op 16 augustus op Pukkelpop. Alle tourdata.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234