null Beeld

Naema Tahir: 'Als een moslim in Hollywood'

De Amerikaanse vakbond voor acteurs maakte, als antwoord op de #MeToo-beweging, een gedragscode tegen seksueel grensoverschrijdend gedrag. Onlangs werd aan die gedragscode een nieuwe richtlijn toegevoegd.

Ik las de regel. Wat blijkt? De aanbevelingen komen helemaal overeen met waarden en normen uit mijn eigen moslimse traditie.

De richtlijn beveelt aan om zakelijke afspraken niet in hotelkamers of privéverblijven te houden. Acteurs moeten weigeren om op zulke plekken bijeen te komen. Mochten deze afspraken toch in dergelijke ‘locaties met een hoog risico’ moeten plaatsvinden, dan roept de acteursvakbond zijn leden op om een begeleider mee te nemen, een zogenaamde support peer.

Ik lees enkele opvallende dingen in de richtlijn. De taal is uiteraard genderneutraal. Maar het is duidelijk dat het over actrices gaat, wanneer er staat dat ze sommige plekken moeten vermijden wanneer ze belangrijke mensen ontmoeten. En dat die belangrijke mensen mannen zijn. Want op die te mijden plekken loopt de vrouw meer risico om lastiggevallen te worden. Het tweede opvallende punt is dat erkend wordt dat de vrouw, als bescherming een chaperon(ne) nodig heeft als ze deze plekken bezoekt.

Dat alles klinkt mij tamelijk traditioneel in de oren. Er wordt in feite gezegd dat een vrouw niet overal naartoe kan, omdat ze kwetsbaar is. Ze moet afstand houden van die plaatsen en van de mannen op die plaatsen. Kortom, ze moet zich van hen gescheiden houden. Is dat geen vorm van segregatie? En is dat niet de dagelijkse praktijk van heel veel moslimvrouwen overal ter wereld?

De ‘locaties met een hoog risico’ uit de richtlijn heten niet alleen zo omdat vrouwen er door mannen seksueel aangevallen dreigen te worden. Ze heten ook zo omdat vrouwen er door mannen verleid kunnen worden. Vrouwen die ingaan op een seksueel verzoek van een man, bijvoorbeeld om hun carrière een boost te geven, worden daartoe aangezet door hun eigen wens om carrière te maken. Ook van dit aspect van de verleiding is de moslimtraditie zich zeer bewust.

In mijn kast staat het boek ‘Geographies of Muslim Women, Gender, Religion and Space’ van Ghazi Falah en Caroline Nagel. In het boek staan verhalen van vrouwen die sommige plaatsen aanduiden als ‘moreel goed’ en andere als ‘moreel slecht’. Ze mijden de slechte plekken, want daar lopen ze een hoger risico te worden verleid of mannen in verleiding te brengen. Zo zullen ze niet naar het huis van een vriendin gaan, als ze weten dat ze daar alleen haar broer zullen aantreffen. Of ze zullen niet in een restaurant eten waar het donker en romantisch is, en dus de verleiding op de loer ligt. Liever gaan ze naar een felverlichte eettent, waar gezinnen met kinderen zijn, en waar dus geen verleidingssfeer hangt.

Wij, moderne mensen, gaan uit van de gelijkheid tussen man en vrouw. Emancipatie betekent dat de vrouw gelijkgesteld wordt aan de man en dus mag doen en laten wat de man ook mag. De nieuwe richtlijn en heel #MeToo maken duidelijk dat het allemaal toch wat ingewikkelder is.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234