null Beeld

Naema Tahir: 'Een bonnetje voor de belastingen'

I k heb net ruim vijftig snapshots gemaakt van e-mails over zakelijke afspraken en bezigheden uit 2017. Met een goede camera heb ik foto’s gemaakt van webpagina’s. Ik zal de e-mails downloaden en uitprinten, en toevoegen aan mijn dossier met belastinggegevens voor de belastingdienst. Want als ondernemer van een eenmansbedrijf moet ik bewijzen dat ik per jaar 1.200 uur besteed aan mijn onderneming, aan mijn schrijverschap dus.

Het is net als het tijdschrijven dat ik als ambtenaar bij de overheid moest doen: de besteding van elk halfuur moest je verantwoorden door in een digitaal programma op te schrijven wat je had gedaan. Advocaten schijnen elk blokje van zes minuten te moeten verantwoorden. Nodig, ongetwijfeld, maar ook tijdrovend.

Voor mij blijft het niet alleen bij tijdschrijven. Als ondernemer maak ik kosten om mijn beroep te kunnen uitoefenen. Zo gebruik ik het internet en mijn gsm, ik koop boeken, papier en inkt, gum en nietjes en wat al meer. Ik maak reiskosten voor een lezing in het land of daarbuiten, of voor een dag studeren in de bibliotheek. Ik maak kosten voor zakelijke etentjes, bijvoorbeeld als ik een afspraak heb met een politicus of een academicus, een vertaler of een activist, iemand met wie ik overleg over bepaalde zaken waarover ik schrijf. Als ik tijdens zo’n afspraak in een café een kop koffie nuttig en er op één trakteer, maak ik zakelijke kosten die ik onder voorwaarden kan aftrekken van mijn winst. Daarvoor moet ik dan wel alle bonnen bewaren en aan de belastingdienst overhandigen.

Ik moet ook per bon aangeven waar de kosten voor gemaakt zijn. Dus schrijf ik op elke bewaarde bon de woorden ‘zakelijke afspraak’. Als bewijs dat ik die zakelijke afspraak ook echt heb gehad, dienen de hierboven genoemde e-mails. En mijn agenda. Met de btw moet ook iets gebeuren. Ik kan de btw van de door mij betaalde koffie van de persoon met wie ik een zakelijke afspraak heb gehad, opgeven bij de belastingdienst, maar niet de btw van mijn eigen kopje koffie. Wat betekent dat, als ik een bon krijg waarop het totaalbedrag van de genuttigde koffie en het totaalbedrag van de btw staat, ik de btw moet splitsen en zelf de btw moet uitrekenen voor die ene kop koffie van mijn zakenpartner. De gehaaide lezer denkt nu natuurlijk: dan moet je twee bonnen vragen bij het afrekenen. Ja, maar ik vind één bon vragen al vervelend in sommige gelegenheden. Twee bonnen vragen is zo pietepeuterig en komt erg materialistisch over. Maar wat van de belastingdienst moet, dat moet.

Gevolg: een berg administratie. Dat zei ik laatst tegen een kennis die mij vroeg hoe het was om een zelfstandige ondernemer van een eenmanszaak te zijn – iets wat ze misschien zelf ook wilde. Ik vertelde haar dat het leven van een ondernemer niet over rozen gaat en vertelde haar uitgebreid over de bonnetjes en de btw. Collectief gezien zijn zulke ondernemers miljoenen uren per jaar bezig met hun administratie. Tel daarbij alle ondernemers in heel Europa op, en dan vraag ik me af of dat alles bij elkaar niet meer kost dan het de schatkist aan geld oplevert.

Waarom schaffen we niet gewoon alle aftrekposten af en verlagen we de belasting niet met, laten we zeggen, de helft? Wat zou dat aan tijd schelen! Tijd die alle zelfstandigen productief kunnen besteden.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234