Naema Tahir: 'Een held als premier'

Van de man die binnenkort premier wordt van Pakistan, heb ik eens een handtekening bemachtigd.

Dat was in Den Haag, begin jaren 90. Imran Khan, geliefd Pakistaans cricketheld, was op wereldtournee met een liefdadigheidsmissie. Zijn eigen moeder was aan kanker overleden en daardoor was bij deze sportlegende het besef gegroeid dat Pakistaanse kankerpatiënten geen toegang hadden tot medische zorg. De rijken konden naar het Westen voor een behandeling. De armen gingen dood. Imran Khan wilde daar verandering in brengen. Hij reisde de wereld rond om geld in te zamelen voor de oprichting van het eerste gespecialiseerde kankerziekenhuis in Pakistan. En het lukte hem, dankzij zijn harde werk en zijn populariteit. Het ziekenhuis kwam er. En later een tweede. Khan ontpopte zich als filantroop en werd een nog grotere nationale held.

Pakistani zijn verzot op cricket. Imran Khan was niet alleen één van de betere bowlers, hij kon ook als de beste batten. Hij had bovendien een prinselijke allure, had in Oxford gestudeerd, was razend knap, en had een kritische inborst als het om rechtvaardigheid en gelijkheid ging. Er werd gezegd: elke Pakistaanse vrouw wil trouwen met een man zoals Imran Khan en elke Pakistaanse man wil zijn zoals Imran Khan.

In 1992 haalde Pakistan onder aanvoering van Imran Khan de wereldcup. Ik studeerde toen rechten in Leiden en ik weet nog hoe ik het met anderen over die magische finale had. Toen ik in 2008 in ‘Zomergasten’ zat bij de VPRO, heb ik beelden laten zien van die cricketmatch. Zo’n overwinning krikt het zelfvertrouwen van een land dat anders vooral negatief in het nieuws komt flink op.

Na zijn cricketloopbaan trouwde Khan met de Britse Jemima Goldsmith, dochter van een miljardair. Hij leidde een luxeleven, afwisselend in Londen en Pakistan. Af en toe zag je hem als sportcommentator in de Engelstalige en Urdutalige media. En hij bevorderde de beoefening van het cricket in Pakistan door cricketscholen op te richten. Een makkelijk leventje dat hij tot aan zijn dood had kunnen voortzetten.

Dat heeft hij echter niet gedaan. Tweeëntwintig jaar geleden ging Imran Khan de politiek in, die voor hem gevaarlijk is en onzeker. Hij richtte een onafhankelijke partij op, de Partij voor de Rechtvaardigheid. Hij stelde zich op als onafhankelijk kandidaat, hij sloot zich niet aan bij één van de machtige partijen van de feodale elite die in Pakistan alle macht in handen heeft. Die elite klaagt hij juist aan als corrupt en zichzelf verrijkend, ten koste van de gewone man.

Vandaag telt Pakistan, één van de grootste islamitische landen ter wereld, in het bezit van kernwapens bovendien, 200 miljoen mensen, waarvan één derde onder de armoedegrens leeft.

Hoe kan een land vooruitgaan als er een kleine rijke elite is en een oceaan aan armen? Het zijn Khans eigen woorden. Op dit moment vieren de meeste Pakistani dat hun Robin Hood aan de macht is gekomen, die het voor hen opneemt. Maar hoe gaat hij dat doen, als overal de elite loert die haar macht echt niet kwijt wil? Het zal een helse klus zijn.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234