Naema Tahir: 'Een lekker hapje voor de jongens'

Ik luister naar de popliedjes van Katy Perry. Dat geef ik ruiterlijk toe. Zelfs op mijn gevorderde leeftijd van 47 beleef ik plezier aan de aanstekelijke deuntjes van deze Amerikaanse popdiva en geniet ik ervan haar te zien schitteren in haar videoclipjes, als een soort Jane – maar dan zonder Tarzan – tussen de jungledieren, of als onberispelijk geklede modekoningin, of als wraakzuchtige Egyptische heerseres met schitterend opgemaakte ogen.

Afgelopen zomer werd haar nieuwste liedje ‘Bon Appétit’ elke dag wel een paar keer gedraaid op de Italiaanse radio en ik dacht: ‘Wat een leuk nummer.’ Waar het liedje nou precies over ging, drong eigenlijk niet tot me door. En zo zocht ik, nietsvermoedend en nieuwsgierig, op een dag op YouTube de videoclip op.

Het begint met een scène waarin Perry strak onder plastic is vastgebonden. Enkele koks, mannen allemaal, komen haar met een enorm mes eruit snijden. Dat is al tenenkrommend, om niet te zeggen: eng. Die vele mannen nemen Perry onder handen en kneden haar van hoofd tot voeten. Haar hoofd komt op een schaal te liggen, ze wordt in kokend water gedaan, haar lange vlechten worden afgehakt. Ondertussen zingt Perry dat ze een lekker hapje is voor een jongen.

‘’Cause I’m all that you want, boy / All that you can have, boy’. Verder vertaald in mijn eigen woorden: ‘Ik ben uitgespreid als een buffet, smakelijk eten, jochie, ik kom vers uit de oven, ik ben het soort liefde dat smelt in je mond.’

Het is allemaal technisch-artistiek best goed gedaan: beeld, muziek, tekst. Maar uiteindelijk gaat het alleen om lust. Het is plat en reductionistisch. En geldt dat niet voor een heel groot percentage van de tienerpopmuziek? Je zou haast gaan denken dat er niets anders is in het leven dan platte lust. En dat lust niets met liefde te maken heeft. Of met trouw en intimiteit en zorg voor elkaar.

Misschien komt het omdat ik ouder aan het worden ben dat dit soort clipjes me zorgen beginnen te baren. Ik wens onze jeugd niet dit platte en reductionistische toe, maar juist iets dichterlijks, de bredere thematiek van de liefde.

Neem nou countrymuziek. In Nederland en België zijn er bijna geen liefhebbers van. Ik hoor het althans vrijwel nooit op de radio – ja, misschien een oude hit van Dolly Parton. Als ik me niet vergis, wordt er over het algemeen een beetje op neergekeken. Countrymuziek, dat gaat hier door voor primitieve muziek van Amerikaanse hillbillies en rednecks. Maar als je de liedjes beluistert, valt onmiddellijk op dat ze een veel breder spectrum van het menselijk bestaan bestrijken en een veel rijkere thematiek hebben dan de door lust geobsedeerde tienerpopmuziek.

Luister maar eens naar ‘I Loved Her First’ van de band Heartland. Het gaat over een vader die tegen zijn schoonzoon over zijn dochter vertelt. ‘I was enough for her not long ago / I was her number one, she told me so / And she still means the world to me, just so you know / So be careful when you hold my girl’. Je krijgt er tranen van in je ogen. Heel anders dan bij Katy Perry.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234