null Beeld

Naema Tahir: 'Eeuwig honger'

De kaasboer in de buurt waar ik woon, is er niet meer. Hij kon zijn zaak niet meer draaiende houden. Zeventien jaar lang heeft hij in onze wijk een winkel gehad, waar hij allerlei soorten kaas verkocht.

Hij vertelde me dat hij goede jaren heeft gekend, jaren waarin zijn klanten op zaterdag een nummertje moesten trekken. Jaren waarin hij zeven man personeel had rondlopen, zoveel klanten had hij. De laatste jaren was het bergafwaarts gegaan. Hij had iedereen moeten ontslaan. Er was vaak niemand in zijn winkel. Als ik er kaas kocht, was ik vaak de enige klant en dan maakten we een praatje. Hij nam er de tijd voor. Zo kwamen we op de reden waarom zijn winkel niet meer draaide. Ik dacht het te weten. ‘De supermarkt,’ zei ik. ‘Mensen doen hun boodschappen in de supermarkt. En daar is vaak een kaasafdeling.’

‘Dat is niet de enige reden,’ antwoordde hij. ‘Jongeren eten geen boterham met kaas meer, of minder dan vroeger. Ze eten andere dingen voor de lunch. Ze gaan naar een frietkot of een dönerzaak. Ze halen een luxebroodje bij de bakker. Of een reep in de supermarkt.’

Wie kent dat niet? Scholieren in de supermarkt tijdens de lunchpauze. Bij de supermarkt bij mij in de buurt zijn het er zoveel, dat ze door het winkelpersoneel aan de deur worden tegengehouden. Er mag maar een kleine groep de winkel in, terwijl de rest moet wachten tot die groep weer buiten is. Vast wegens de overlast.

Wat kopen ze? Van alles. Chips, kaasstengels, croissants, gevulde koeken en zo. Ik zag eens een scholier in een kerststaaf met amandelspijs happen, en een andere met een zak vol wafels, die hij één na één verorberde.

Ik ken dat, dat constant knagende hongergevoel. Ik kan ook een hele zak wafels opeten. Of een kerststol in één keer naar binnen werken. Al doe ik dat niet in het openbaar, maar thuis. Vaak stiekem, want het is natuurlijk slecht.

Omdat ik zo verslaafd was aan zoet en veel eten, begon ik twee jaar geleden aan een dieet dat ‘tussentijds vasten’ heet. Ik leefde op twee maaltijden per dag, soms zelfs op één. Het werkte goed. Ik viel af en voelde me kiplekker. Maar ik kon het niet volhouden en eet sinds januari weer gewoon. Dus te veel.

Het vergt veel discipline om je in te houden. Op de website van de BBC vind je een test die je wat meer zelfkennis geeft. Die test vertelt je wat voor eter je bent en welk dieet bij je past. Er zijn drie categorieën: je hebt een constante eetdrang, je bent een emotionele eter of je bent een feestbeest dat graag eet. Ik deed de test en ik blijk ze alle drie te zijn.

Nu heb ik een flinke discipline. Ik kan heel spartaans leven en kan goed zonder eten. Ik heb als moslima ook ervaring door de ramadan, ik weet hoe ik van zonsopgang tot zonsondergang kan overleven zónder eten en drinken. En toch begeeft ook mijn wil het vaak genoeg.

Maar als je geen discipline hebt, ben je aan de kapitalisten overgeleverd. De kapitalisten die ons voortdurend verleiden om ons vol te stoppen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234