null Beeld

Naema Tahir: 'Nergens welkom, nergens thuis'

Migratie is een hot topic in het politieke en maatschappelijke debat in de westerse wereld. De nationalisten in Europa en Amerika willen de immigratie zoveel mogelijk stoppen. Lijnrecht tegenover hen staan de liberale globalisten, die geloven dat migratie goed en gezond is voor iedereen en het als een mensenrecht beschouwen.

Die zijn met elkaar in een verhit debat verwikkeld, dat doorgaans van een tenenkrommend laag niveau is, waarbij veel over en weer wordt gescholden en kwaadgesproken, maar weinig geargumenteerd. Bovendien – dat valt mij als migrant dan weer op – zijn bijna alle bij het debat betrokkenen westerlingen die zelf geen migratieachtergrond hebben. Ervaringsdeskundigen kan men hen niet noemen.

Op zich beschouwd is het idee van een vrije wereld waarin iedereen kan gaan en staan waar hij wil en overal zijn geluk kan beproeven, een prachtig idee. Een wereld waarin mensen uit alle windstreken vreedzaam naast elkaar wonen, ideeën uitwisselen, samenwerken en concurreren, lachen en huilen, trouwen en kinderen krijgen. Wat een mooie, hartverwarmende gedachte! Wat een nastrevenswaardig ideaal!

Ik heb zelf geprofiteerd van de mogelijkheid om te migreren, zoals u weet. Mijn ouders zijn in de jaren 60 uit Pakistan naar Engeland en later naar Nederland gemigreerd. En ik heb van die migratie volop de vruchten mogen plukken. Ik heb in Leiden rechten gestudeerd en bij verschillende internationale organisaties gewerkt. Ik heb de hele wereld afgereisd, ik heb zeven boeken geschreven en blaas een aardig deuntje mee in het publieke debat. Ik heb er natuurlijk ook knalhard voor gewerkt, maar zonder de migratie van mijn ouders naar het Westen was dat allemaal onmogelijk geweest. Dat alles en nog veel meer is een reden voor mij om heel dankbaar te zijn. En een reden om de vrijheid van migratie te ondersteunen.

Tegelijkertijd weet ik als geen ander hoeveel moeilijkheden migratie met zich meebrengt. De aanpassing aan de cultuur van het nieuwe vaderland lukt de migrant nooit helemaal. Al doet hij nog zo zijn best, hij blijft een vreemdeling. En veel migranten willen zich cultureel ook niet aanpassen. Ze komen om geld te verdienen, niet om hun cultuur en hun waarden overboord te gooien. Het gevolg is dat hun kinderen, die opgroeien in het nieuwe vaderland en daardoor automatisch de cultuur overnemen, tussen twee vuren komen te staan. Thuis horen ze dat x goed is en y slecht. Op school en van hun vrienden horen ze soms precies het omgekeerde. Probeer dan maar eens geestelijk in balans te blijven als puber. En waar de eerste generatie een vreemdeling bleef in het nieuwe vaderland, ervaart de tweede generatie dat ze zowel in het nieuwe als in het oude vaderland worden gezien als mensen die er niet thuishoren. En dan heb ik het nog niet eens gehad over het thuisfront in het land van herkomst. Toen mijn moeder, die de oudste was thuis en haar jongere broertjes en zusjes heeft opgevoed, naar Engeland vertrok, was het voor die kleintjes alsof ze hun moeder verloren.

Zo kan ik nog wel even doorgaan. In veel opzichten is migratie geen goed idee. Het bezorgt alle betrokkenen zoveel pijn, dat het vaak beter is gewoon thuis te blijven.

Spreek ik mezelf tegen? Het zij zo. De wereld zit complex in elkaar.

undefined

Naema Tahir is een Nederlandse schrijfster van Pakistaanse afkomst.

Volgende week: Heleen Debruyne, schrijfster en chef vrouwenzaken.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234