null Beeld

'Narcos' op Netflix

Colombia: een land van vele littekens, zoals wel meer Zuid-Amerikaanse staten dat zijn. Alleen zijn die in het geval van Colombia erg vaak het gevolg van wonden geslagen door Pablo Escobar.

Tom Raes

Escobar was de meest succesvolle en rijkste crimineel in de rijke geschiedenis van de misdaad, een titel die hij zichzelf kon toekennen door het uitbouwen van een drugsimperium dat zijn afgevaardigden in alle lagen van de samenleving had geïnstalleerd. ‘Pablo was groter dan General Motors’, vat de voice-over in ‘Narcos’ op een bepaald moment samen – en het is niet eens bedoeld als dramatisch standje.

Iemand met dat soort macht loopt onvermijdelijk in de kijker, en dan vooral als het de Verenigde Staten zijn die het eigenlijke kijken doen. Pablo’s poeder vond zich in de late jaren tachtig in enorme hoeveelheden en met verbazend gemak een weg naar Amerikaanse neusvleugels, en dus stuurde het Land der Vrijen een stel special agents en een hele hoop poen naar Colombia om orde op zaken te stellen. Het is dat waargebeurde kat-en-muisspel waarrond ‘Narcos’ draait, Netflix’ nieuwste, driftig uw huiskamer binnenhuppelende paradepaardje.

De waarheid wordt nadrukkelijk als basis genomen voor de verhaallijn in 'Narcos'. Echte namen, echte feiten, aangedikt met beelden van toespraken van de Reagans van deze wereld, en met beelden van Escobar zelf – de befaamde mug shot van de drugsbaas speelt zo een prominente rol vroeg de reeks. Enig nadeel van al dat waarheidsgetrouwe: met het origineel ernaast zet het ook onbedoeld in de verf hoe een acteur nooit helemáál volledig op zijn personage lijkt. Zonde, want er lopen wel een paar acteurs verdienstelijk hun rol te verkennen in 'Narcos'. Als voornaamste: Pablito zelf. Wagner Moura ('Elysium') mag als Braziliaanse bonenstaak dan wel geen voor de hand liggende keuze geweest zijn voor de rol van een obese Colombiaan als Escobar, hij kent wél zijn vak. In de eerste aflevering dreigt Escobar zo een stel te nieuwsgierige agenten af door vriendelijk een paar details op te lijsten over de kinderen van de daarbij steeds slapper hangende armen der wet: memorabel moment. Ook verdienstelijk: Pedro Pascal ('Game of Thrones') als één van de Amerikaanse flikken die Escobar op de hielen zit.

De alwetende voice-over die 'Narcos' van hot naar her praat, is die van de jonge blonde god Boyd Holbrook, die superflik Steve Murphy speelt: de tweede hoofdrol naast die van Moura, en in de reeks bijna zo aanwezig als die laatste. Alleen zit Holbrook nooit in dezelfde baan als Moura te acteren. Afhankelijk van je gemoed kan je z'n zwaar Amerikaans getinte voice-over bijwijlen zelfs even lachwekkend als imposant vinden, en als DEA-agent leunt hij soms iets té dicht aan bij 'Starsky & Hutch'-achtige toestanden. Geen man overboord evenwel, tot de reeks na halfweg wat begint te slabakken en de voice-over op den duur méér begint te zeggen dan de vertolkingen. Net op het moment waarop Escobar zich heeft omgeschoold tot terrorist van eigen bodem: hij laat een passagiersvliegtuig neerhalen - écht gebeurd - en besluit de Colombiaanse overheid te chanteren met gerichte bomaanslagen in de hoofdstad. Een ingrijpende periode, voor het land én voor haar grootste crimineel, maar in 'Narcos' wordt er net iets te licht overheen gegaan - temeer omdat er tot dan wél zo zorgvuldig omgesprongen werd met Escobars transformatie van middelgrote garnaal tot blauwe vinvis, waardoor de zorgvuldig opgebouwde spanning plots jammerlijk dreigt leeg te lopen.

Dat alles maakt 'Narcos' tot een reeks die het, meer dan pakweg Netflix-goudhaantje 'House of Cards', meer van moménten moet hebben dan van een constante staat van verwondering. Die momenten zijn er gelukkig wel: het shot van de rechter die voor hij zijn rechtszaal ingaat een bivakmuts aantrekt om anoniem te blijven om wraakacties voor te zijn, of de bij nacht und neon uitgevoerde moordpartij in een nachtclub: het ziet er telkens goed uit, en allesbehalve goedkoop. Alleen: aan de eigen stash snuiven mag hier wél, Netflix-luitjes. Laten we het zelfs maar eens aanraden deze keer.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234