null Beeld

Neil Diamond - 12 Songs

'Niet met de 'American Recordings' van Johnny Cash vergelijken!', hadden we onszelf vooraf nog zo voorgehouden. 'Níét doen!' Maar helaas, het is gewoon sterker dan onszelf: '12 Songs' van Neil Diamond is niet zo straf als de 'American Recordings' van Johnny Cash. Waarmee we nog absoluut niks gezegd hebben, want we schatten dat zowat 97 procent van de cd's in onze collectie niet zo sterk zijn als Cash' testament, en sommige daarvan zijn ons desalniettemin ook zeer dierbaar.

Net zoals bij Cash heeft meesterproducer Rick Rubin ook hier weer een man tot zijn essentie herleid: in het geval van Cash haalde hij de fenomenale performer naar boven, hier treedt een groot songschrijver naar voor. Yep, uw pa en ma hebben waarschijnlijk nog wel ergens zijn oude 'Jonathan Livingston Seagull' of 'Beautiful Noise'-lp's staan, maar voor ons blijft Neil Diamond toch vooral de man die de meest uiteenlopende ánderen aan prachtsongs hielp: The Monkees schonk hij 'I'm a Believer', perfecte, tijdloze bubblegumpop, Urge Overkill en Quentin Tarantino deden hun voordeel met 'Girl, You'll Be a Woman Soon', en zijn magistrale 'Solitary Man' bleek - komt-ie weer! - Johnny Cash op het lijf geschreven.

In het licht van die geschiedenis mogen wij '12 Songs' zeer graag beluisteren: als een mini-cursus klassieke Amerikaanse songwriting, en als een etalage waar collega-muzikanten de parels maar uit te graaien hebben. Van 'Captain of a Shipwreck' (mooie titel) hadden we bijvoorbeeld heel graag een versie op Zita Swoons 'A Band in a Box' gehoord, het zou ons niks verbazen als Nick Cave nu al de tekst en akkoorden van 'Oh Mary' en 'Hell Yeah' aan het instuderen is, en van het van dramatiek bol staande en trefzeker naar een grande finale toewerkende 'Evermore' had de grote Roy Orbison de definitieve versie kunnen neerzetten. Voor 'Delirious Love' konden we ons niet meteen een andere performer voor de geest halen, tot we de bonustracks hoorden, waarin Brian Wilson op een andere versie van datzelfde nummer komt meezingen: bleek er een werkelijk gewéldige Beach Boys-song in verborgen te zitten! (Kleine opmerking van Test-Aankoop tussendoor: de twee bonustracks zijn uitmuntend, maar staan alleen op de digipack-versie!) En van 'Save Me a Saturday Night' blijft volgens ons iedereen beter met zijn fikken af, want daar heeft Diamond hier zelf maar meteen de definitieve versie opgenomen.

Conclusie? '12 Songs' is ongetwijfeld de beste plaat die Neil Diamond vandaag kon maken, en het bewijs dat hij een groot songschrijver is. Meer mogen we van een mens niet eisen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234