null Beeld

Nele Paelinck (25), violiste van School Is Cool, verhuist naar Argentinië

Dat was wel even schrikken: Nele Paelinck (25), violiste, pianiste, glockenspielster, zangeres en podiumbeest, verlaat School Is Cool om bij haar lief in Argentinië te gaan wonen.

Haar vertrek stond op de voorpagina van de kranten, waar personeelswissels bij ex-winnaars van Humo's Rock Rally doorgaans niet gemeld worden. Keiverschoten is ze daarvan. Terwijl nog aan het bekomen was, mocht Humo twee dagen in haar zog en dat van School Is Cool varen. Een voorschot op het afscheid van 29 oktober.

Nele Paelinck «Dat zoveel mensen dat interessant vinden! Het is toch maar gewoon mijn lief, het is toch maar gewoon School Is Cool, nee? In godsnaam! Ik denk dat het écht komkommertijd is (lacht).Ik snap het wel een béétje, natuurlijk.

»Veel mensen zouden niet eens overwegen om naar de andere kant van de wereld te verhuizen, en van School Is Cool zien ze ook alleen maar de glamoureuze kant, dus snappen ze niet dat je het één voor het ander ruilt. Maar om er dan zoveel aandacht aan te besteden?»

HUMO Het is pure romantiek: een populaire muzikante laat alles vallen en steekt de grote oceaan over om bij haar geliefde dokter te kunnen zijn.

Nele (lacht) «Eigenlijk is het dat wel, hè? Keiromantisch, gewoon. Bedankt dat je me daarop wijst. De laatste tijd voelde het steeds meer als één lange begrafenis: ik was alleen maar bezig met mijn lief keihard te missen, met ambras met de gemeente, geregel met papieren, gedoe in de pers, mezelf verantwoorden... Maar je hebt gelijk, het is schoon. En dan nog voor een dokter - en een Argentijnse, een Che Guevara! (lacht)»

HUMO Juist, ja, een latin lover.

Nele (lacht) «Het is een héél donkere, zelfs voor een Argentijn, maar verder is Bruno de minst typische latino van alle latino's die ik ken. Hij houdt niet van voetbal, hij houdt niet van reggaetón, hij luistert alleen maar naar Sigur Rós en Radiohead... En toch zennik er content mee (lacht).

»Ik heb hem twee jaar geleden leren kennen toen ik met de Murga (Argentijnse straatfanfare uit Antwerpen, red.) in Buenos Aires ging optreden. Zijn zus, die in België woont, speelt daar ook bij, hij kwam naar een optreden kijken, we zijn aan de praat geraakt, we hebben drie dagen gefeest en ja: het klikte.

»Maar ik had toen een lief, een heel goei lief, en ik wou die relatie niet zomaar overboord gooien. Toch zijn we blijven mailen en skypen, en een halfjaar later stond hij voor mijn deur. 'Je denkt toch niet dat ik hier alleen voor mijn zus ben?' zei hij. Ik smolt helemaal weg: dat was nu eens echt zoals in de boekskes.

»Hij is hier drie maanden gebleven, daarna heb ik hem vier maanden niet gezien, en toen ben ik een week bij hem op bezoek geweest in Argentinië. Op missie, eigenlijk: reclame gaan maken voor mezelf en voor België.

»Ik had mijn garderobe goed uitgekiend, een paar Duvels in mijn valies gestoken, en ginder wat promopraatjes over onze uitstekende sociale zekerheid en van die dinges afgestoken... En 't heeft gewerkt. (lacht) Een week later stond hij hier opnieuw, en toen is hij acht maanden gebleven.

»De bedoeling was dat hij in België als dokter aan de slag zou gaan, maar dat kon niet, want zijn diploma is hier niet gehomologeerd. Hij zou nog eens zes jaar moeten studeren, en hij is er al 29. Je kunt je leven niet blijven uitstellen. Dus is hij in maart teruggekeerd naar Argentinië. Hij werkt nu in een kliniek en specialiseert zich verder als psychiater. En hij bloeit helemaal open, wat me ongelofelijk blij maakt.

»Eén keer ben ik sindsdien op bezoek geweest, een paar dagen in mei. Een heel complot waarbij zijn vrienden en familie betrokken waren. Hij trok de deur open en tadááá: daar stond ik. Nog nooit zo veel kuskes gekregen als toen. En iedereen maar bleiten. Precies zoals in de films.»

HUMO Hij had net zo goed een hartstilstand kunnen krijgen.

Nele «Zwijg, hij hééft last van zijn hart! Aritmie én een hoge bloeddruk: op zich allebei niet zo erg, maar in combinatie is dat niet echt gezond. Soit, hij heeft het overleefd. (lacht) Ik zal blij zijn als al die cinema straks achter de rug is: het voorbije anderhalf jaar hebben we voortdurend van het ene grote afscheid naar het andere geleefd.»

HUMO Je neemt een risico, hoor je wellicht van alle kanten.

Nele «Natuurlijk neem ik een risico. Een relatie is altijd een gok, en in onze situatie zijn er een aantal extra elementen die het er niet makkelijker op maken, maar als ik dit níét zou doen, zou het mijn leven lang als unfinished business op de achtergrond blijven spoken.

»Dát is een risico dat ik níét wil nemen. Dat ik in de spiegel kijk en denk: 'Om nog een jaar of drie langer de rockster uit te hangen hebt gij de man van uw leven laten schieten.'

»Ik had bij Bruno meteen het gevoel: voor een leven met deze man wil ik vechten. Dan moet je dat ook doen. Het enige wat me doet twijfelen, is mijn familie. Mijn grootouders zijn oud, met mijn moeder en broer heb ik opnieuw een goeie band, ik heb een halfbroertje en halfzusje van acht en tien... Dát zijn de lastigste hindernissen.»

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234