Nell Zink - Misplaatst

Jonathan Franzen, half romancier en half vogelaar, publiceerde in de zomer van 2010 in The New Yorker een stuk over de illegale jacht op zangvogels en ontving een halfjaar later een brief van ene Nell Zink. Franzen was zo geraakt door de gevederde empathie van de briefschrijfster dat daar een correspondentie en vervolgens ook een vriendschap van kwam. Zink, toen 46, bleek al ruim een decennium fictie te schrijven – soms voor één bevriende lezer, meestal voor de prullenmand.

Franzen en zijn agent lieten de ontginning van deze literaire goudader niet aan de concurrentie; voor haar tweede roman, ‘Misplaatst’ (Ambo/Anthos), kreeg Zink een voorschot van 200.000 dollar. De lovende kritieken, de nominatie voor de National Book Award en de hypegevoelige lezers volgden vanzelf.

Peggy, een lesbische eerstejaarsstudente, en Lee, een homoseksuele poëzieprofessor, gaan een misplaatst huwelijk aan. Als tien jaar en twee kinderen later de verwachte implosie zich voltrekt, slaat Peggy met hun driejarige dochter op de vlucht. Ze laat het witte kind de identiteit van een gestorven zwart meisje aannemen en vermomt zichzelf als de zwarte, hetero weduwe van een entomoloog. Ze kraakt een huisje bij een moeras en verkent de armoedige zelfkant, zich opwerkend in de drugshandel. Intussen verfijnt haar ex, met het geld van zijn ouders, zijn mondaine en academische leventje en introduceert hij hun zoon met harde hand in de privileges van zijn dichterlijke stand. Na een resem heerlijke toevallig- en onwaarschijnlijkheden gebeurt uiteindelijk het in die context onvermijdelijke: broer en zus, tien jaar van elkaar gescheiden, frequenteren hetzelfde uit de hand lopende Halloween-feestje aan de universiteit van Virginia en een exuberante familiereünie krijgt zijn beslag.

Peggy en Lee leven een roman lang in de greep van ‘de vrees dat ze niet uit zichzelf haalden wat erin zat. Het soort vrees dat bijna iedereen kent, bijna elke dag’. Daarom bekwamen ze zich in het geestig rare, het onverwachte, het lekker afwijkende. Dat illustreert dat er meer speelt tussen Franzen en Zink dan een gedeelde liefde voor vogels. In zijn bestsellende turven rekt Franzen de realiteit immers op, tuk op de glimlach en de traan die dergelijke elasticiteit kan opleveren. Nell Zink gaat minstens een stap verder. ‘Misplaatst’ is een averechtse ode aan het ongewone en het onwaarschijnlijke; elk personage voelt zich misplaatst en miscast, iedere identiteit is vluchtig, de plot drijft op het soort misverstanden waarmee deurenkomedies hun dijenkletsende voordeel doen. Zo breekt ze een lans voor alles wat afdwaalt van het realisme op maat van de massa dat de Amerikaanse literatuur vandaag domineert en dreigt te versmachten. Dat ze dat doet met de glimlach, maakt haar heilzame pleidooi alleen maar overtuigender: ‘Liefde was vooral machtsstrijd in feestverpakking.’

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234