null Beeld

Nicci French: 'We gaan er altijd van uit dat wij die moordenaar hadden kunnen zijn'

Na veertien thrillers zonder vast hoofdpersonage begon het schrijversechtpaar Nicci Gerrard en Sean French aan een serie van zeven boeken, genoemd naar de dagen van de week, over het leven van psychoanalytica Frieda Klein, die door de omstandigheden gedwongen wordt om detective te spelen.

De thrillers van Nicci French druipen niet van het bloed, het is hen meer te doen om wat zich in de hoofden van daders en slachtoffers afspeelt. Je leest hun bestsellers niet alleen voor de ontknoping, maar ook omwille van de onderwerpen – geheugenverlies, schizofrenie – en de dikwijls rake en originele observaties en analyses.

In de serre van hun huis in Londen praat Nicci Gerrard heel assertief en direct. Sean French is bedachtzamer: hij begint zes zinnen die hij niet afmaakt, schaaft z’n antwoord nog bij terwijl het al over de tong wil. Eén ding heeft hun beider spreektrant gemeen: ze onderbreken elkaar constant of, beleefder gezegd, ze vullen elkaars zinnen aan. Wat zou Frieda Klein over deze twee denken, vraag ik me af.

HUMO Wat is jullie grootste probleem als schrijvers van thrillers?

Nicci Gerrard «Dat moderne lezers al lang gedoctoreerd zijn. Agatha Christie en consorten konden hun lezers honderd jaar geleden wijsmaken wat ze wilden, want de doorsneelezer had er geen flauw benul van hoe een misdaad werd onderzocht. Nu daarentegen heeft elke burger tegen zijn veertigste al duizenden misdaden zien oplossen, in boeken, in tv-series en in de bioscoop. Ik benijd de vorige generaties thrillerauteurs, die zich niet moesten storen aan spelbrekers zoals DNA-onderzoek of de strikte wettelijke richtlijnen waaraan detectives zich moeten houden. Bovendien is er nu de technologie: als je wordt achtervolgd, bel je de politie; als je vermoedt dat iemand niet zuiver op de graat is, dan googel je hem; er staan overal veiligheidscamera’s; van vermiste mensen worden de telefoongesprekken getraceerd... Net daarom zie je een terugkeer in de tijd: auteurs situeren hun verhaal nu in 1950 of 1890, want zo ontsnappen ze aan die beperkingen.»

HUMO Zoals wel meer misdaadauteurs zijn jullie kritisch voor de politie. Is de balans niet te ver doorgeslagen? Zijn we niet geëvolueerd van de fictieve alwetende politieheld naar de al even fictieve corrupte kluns?

French «Het is met de politie zoals met alle beroepen: er zijn consciëntieuze, hardwerkende experts, maar ook klungelende, nonchalante amateurs. In Essex, niet ver van waar wij vroeger woonden, werd een hele familie doodgeschoten. De politie presteerde het om het bebloede moordwapen in de voorraadkast over het hoofd te zien. Het werd later ontdekt door de buren. Als wij dat zouden schrijven, zou niemand dat geloven. Toch is het echt gebeurd.»



Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234