null Beeld

Nick Drake

Nick Drake overleed op 25 november '74 - hij was 26 - aan een overdosis antidepressiva. Op het moment van zijn dood was Drake op commercieel vlak een absolute nobody, maar ondertussen is de boomlange, ietwat slungelige en uiterst verlegen Brit uitgegroeid tot één van de muzikale sleutelfiguren van zijn tijd.

U kunt blindelings zijn drie officiële elpees kopen - 'Five Leaves Left', 'Bryter Layter' en 'Pink Moon' - en dan zult u wellicht ook zin krijgen in de verzamelde outtakes en vroege huiskamerdemo's op 'Made to Love Magic' en 'Family Tree'. Maar omdat u érgens moet beginnen: een dozijn toptracks!

'Wat schaft de pod?'

undefined




undefined

null Beeld
null Beeld
null Beeld

undefined

1. Time Has Told Me
Twintig was Drake toen hij zijn debuut 'Five Leaves Left' opnam, en de opener maakte meteen duidelijk dat hij ondanks die prille leeftijd al heel matuur was. Arcadische folk met - dankzij de elektrische gitaar van Richard Thompson - een gekarteld randje.

2. River Man
Drakes teksten zijn open en mysterieus. Mensen met veel verbeelding zien in 'River Man' al een voorafschaduwing van zijn dood, maar volgens ons spreekt hieruit vooral, zoals uit meer van Drakes teksten, een ongebreideld verlangen naar vrijheid.

3. Three Hours
Dankzij de swingende contrabas van Danny Thompson en het opzwepende congaspel van Rocki Dzidzornu muzikaal één van Drakes meest opgewekte songs - al blijft dat relatief.

4. Day Is Done
Drake zag zichzelf niet als een folkzanger: op 'Five Leaves Left' liet hij zich geregeld door een strijkkwartet begeleiden, keer op keer wondermooi gearrangeerd door zijn vriend Robert Kirby, zoals in dit staaltje verzengende weemoed.

5. Fruit Tree
'Fame is but a fruit tree / So very unsound / It can never flourish / 'til its stock is in the ground (…) Fruit tree Fruit tree / Open your eyes to another year / They'll all know / That you were here when you're gone'

6. One of These Things First
De toon van Drakes tweede 'Bryter Layter' is over het algemeen warmer dan die van zijn debuut, en dat is vooral te danken aan de arrangementen van Kirby.

7. Poor Boy
Warmbloediger dan in 'Poor Boy' heeft Drake nooit geklonken. Het vrouwelijke achtergrondkoortje stuwt de song in de richting van soul en gospel.

8. Northern Sky
't Is een populaire misvatting dat Drake alleen deprimerende liedjes schreef die je meteen naar het scheermesje doen grijpen. Dit is één van de mooiste songs ever over een verse, glorende liefde. Met John Cale op celesta, piano en orgel.

9. Pink Moon
Bezwerende titeltrack van Drakes derde en laatste elpee, opgenomen in amper twee nachten. En al klinken de songs alsof hij in één geut zijn hart uitstort, in werkelijkheid heeft hij aan sommige nummers jaren zitten schaven.

10. Parasite
'Take a look you may see me on the ground / For I am the parasite of this town / And take a look you may see me in the dirt / For I am the parasite who hangs from your skirt'

11. Free Ride
Het is niet allemaal kommer en kwel op 'Pink Moon': zo kringelt uit 'Free Ride' nog een wolkje hoop op, aangeblazen door hypnotiserend gitaarwerk.

12. Harvest Breed
Na 'Free Ride' komt 'Harvest Breed' des te harder aan: desolaat, uitgepuurd en zwart als een maanloze zacht. Anderhalve minuut smart, maar o zo mooi.

(cv)

A Skin too Few: the Days of Nick Drake
Nederland 1, woensdag 26 november, 23.20

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234