Niels Pittomvils, de Vlaamse vriend van Nafi Thiam: 'Wij praten Engels met elkaar. Maar Nafi is Nederlands aan het leren en ik Frans'

Geen EK voor tienkamper Niels Pittomvils (26). De kwalificatie was binnen handbereik op de prestigieuze meeting in Götzis, maar bij het verspringen gleed hij uit op de afzetplank en overstrekte zijn knie. Maar Niels is geen jongen die bij de pakken blijft zitten. ‘In 2020 wil ik in Tokio voor de medailles meedoen.’

'Ik heb het leven dat ik wil. Ik kan me niet indenken hoe ik nog gelukkiger zou kunnen worden.'

HUMO Ook vorig jaar ging het mis in Götzis. Je brak er je polsstok in drie stukken, waardoor je het WK in Londen miste. Als je volgend jaar Götzis nog maar nadert, denk je toch al: help!

Niels Pittomvils (lacht) «Ja, daar hebben we al veel grappen over gemaakt. Ach, in Amsterdam ben ik ook gevallen tijdens het hordenlopen. Die dingen gebeuren.»

HUMO Je hebt twee flinke littekens op je knie.

Pittomvils «Ja, niet alleen mijn kruisbanden maar ook mijn laterale ligamenten werden volledig afgerukt, met zelfs een stukje bot erbij.»

HUMO Hoe heb je dat in ’s hemelsnaam voor elkaar gekregen?

Pittomvils «Moeilijk te zeggen. Om ongeldige sprongen te registreren ligt er een soort plasticine op de plank. Ik denk dat ik met mijn middenvoet daarop ben terechtgekomen. Het gebeurde bij mijn eerste poging, dus ik ging voluit, zette extra hard aan en ja... Ik wist meteen dat het goed mis was. Maar in de ziekenwagen dacht ik al: ‘Oké, nu gewoon revalideren en terugkomen.’ Tenminste, nadat ze me ervan hadden verzekerd dat mijn carrière niet voorbij was, want daar had ik natuurlijk wel even voor gevreesd. Het zou wel zeker zes maanden duren voor ik er weer zou staan.»

HUMO Een polsstok die breekt terwijl je in de lucht hangt, dat lijkt me een nachtmerrie.

Pittomvils «Dat is waar. Een polsstokspringer moet vertrouwen kunnen hebben in zijn materiaal. Maar zo’n stok is gemaakt van koolstof en glasvezel, dat blijft fragiel. Het was een nieuwe stok, het was warm... Tja.

»Ik had het de hele winter ervoor al mentaal moeilijk gehad met polsstokspringen. Bij de opwarming voor wedstrijden moest ik mezelf elke keer echt moed inspreken om af te zetten en te springen. Op training sprong ik zelfs meestal gewoon niet.»

HUMO Was je bang?

Pittomvils «Ik dacht te veel na. Tot dan toe begon ik mijn sprong altijd met de overtuiging: ‘Ik ga deze zware stok nemen, ga volle bak aanlopen, steek de stok in de insteekbak, die gaat buigen en dan komt het allemaal goed.’ Maar dat vertrouwen was ik kwijt. Elke polsstokspringer zal je vertellen dat hij een periode heeft gekend waarin hij blokkeerde en moeite had om zichzelf de lucht in te slingeren.»

HUMO Als net in zo’n periode je stok breekt en je tegen de grond klapt, dan durf je toch helemaal niet meer?

Pittomvils «Het enige wat je dan nog kunt doen, is voor een sprong helemaal niet meer nadenken, je verstand echt compleet op nul zetten. Blind blijven springen en wachten tot de blokkade in je hoofd overgaat. Niet evident, vooral niet als je, zoals ik, dingen graag beredeneert en begrijpt.»

HUMO Je bent een denker. Heb je gestudeerd?

Pittomvils «Ik ben begonnen aan een regentaat biologie en lichamelijke opvoeding. Maar ik ben nooit een heel goeie student geweest. Ik was niet gemotiveerd en niet volwassen genoeg om mezelf op te leggen aan mijn bureau te blijven zitten en te studeren.»

HUMO Riepen je ouders je niet tot de orde?

Pittomvils «Misschien niet hard genoeg. Ik denk dat ik verwend geweest ben. Ik heb heel erg mogen doen wat ik wou. En dat was sporten.»

HUMO Zitten er atletiekgenen in de familie?

Pittomvils «Mijn vader heeft ook aan atletiek gedaan. In de sport stimuleerde hij mij heel hard.»

HUMO Was je vader goed?

Pittomvils «Ik geloof dat hij vindt van wel (lacht). De tijd en de omstandigheden waarin hij sportte, waren natuurlijk helemaal anders. Hij was wel net als ik vooral een goeie polsstokspringer. Maar toen hij zijn pols had geblesseerd in een auto-ongeval moest hij stoppen.»

HUMO Wat doet je vader nu?

Pittomvils «Hij heeft een mijnwerkerspensioen. Hij heeft in de steenkoolmijnen in Beringen gewerkt. Reed er met het treintje. Tof, hè? Toen de mijnen dicht waren, hebben we er met de familie eens een toer mee gedaan. Een groot stuk van de mijnen was natuurlijk afgesloten. We kregen toen ook een boek, en mijn vader kende iedereen die erin voorkwam.»

HUMO Was het zijn droom om atleet te worden?

Pittomvils «Hij zal dat misschien niet rechtuit toegeven, maar ik denk het wel. Daarom heeft hij mij natuurlijk al die kansen gegeven. Hij heeft me altijd overal naartoe gebracht. Toen ik naar het sportlyceum van Hasselt ging, heeft hij me voorgesteld aan George Friant, die hij nog kende van toen hij zelf atleet was. Friant is lang bondscoach polsstokspringen geweest in Nederland en heeft jarenlang Rens Blom getraind, die in Helsinki wereldkampioen polsstokspringen is geworden. Hij heeft me opgeleid. Een betere basis kan een polsstokspringer zich niet wensen.»

HUMO Wou je als kind al absoluut polsstokspringen?

Pittomvils «Nee. Het maakte me niet uit wat ik deed, als ik maar kon sporten. Ik heb echt alles gedaan wat je je maar kan bedenken: basketbal, zwemmen, skiën, snowboarden, paardrijden... Ik wilde in elke sport zien hoe ver ik kon komen, elke keer mijn lichaam pushen naar de best mogelijke ik. Dat heeft me altijd gedreven.

»Ik was in elke sport even goed. Dat is niet wat ík ervan vind, hè. Anderen zeiden me dat altijd. Ik pik de juiste coördinatie voor elke sport heel snel op en daarom groei ik er telkens heel snel in. Als ik voor een andere sport had gekozen, zou ik daar ook wel goed in geworden zijn. Maar ik hou van atletiek omdat het zo’n eerlijke sport is. Alles wordt gemeten tot op de centimeter of de seconde. Je moet niet nét iets sneller zijn dan een ander, zoals bij veel andere sporten. Je moet zo snel mogelijk zijn, elke keer opnieuw. Als je de best mogelijke versie van jezelf wil worden, is er geen betere sport om dat objectief te bewijzen.»


Hele dag njam!

HUMO Denk je soms na over je leven ná de sport?

Pittomvils (denkt na) «Ik heb in een zevende jaar secundair onderwijs een diploma sportbegeleider en personal trainer gehaald.

»Dat was het jaar waarin ik voor het eerst 8.000 punten haalde in de tienkamp. Ik heb toen een deeltijds contract gekregen bij Atletiek Vlaanderen, in een project waarin jongeren van rond de 25 jaar de kans kregen om zich op hun sport te storten en daarna eventueel door te stromen naar Sport Vlaanderen.»

HUMO Maar dat is niet gelukt.

Pittomvils «Nee. Het project is voortijdig stopgezet. Ik heb een aanvraag gedaan voor een contract bij Sport Vlaanderen, maar die hebben ze afgewezen.»

HUMO Dat was net nadat je in Amsterdam tijdens het hordenlopen was gevallen en daardoor je kwalificatie voor de Olympische Spelen van Rio de Janeiro had gemist.

Pittomvils «Ja. Dat was een beetje ongelukkig.»

HUMO Als junior was je al geselecteerd voor het EK, je brak in het begin van je carrière het ene persoonlijke record na het andere, als derdejaars belofte haalde je al 8.000 punten, maar misschien zat het jou daarna zo hard tegen als het Nafi Thiam méé heeft gezeten.

Pittomvils «Zo heb ik het nooit bekeken.

»Die 8.000 punten op mijn 22ste waren wel mooi. In België had nog nooit iemand op die leeftijd al zo hoog gescoord. Mijn resultaten gingen toen heel snel vooruit, dat is waar. Nu zit ik al een tijd veraf van waar ik eigenlijk toe in staat ben. Een tienkamp is moeilijk, hè. Bij die tien nummers is er altijd wel één waarop ik geen optimaal resultaat haal. Maar ik blijf keihard werken om daar wel in te slagen. Dat zal me lukken. Ik ben vanochtend om zes uur opgestaan, ik heb al vier uur aquagym achter de rug en straks ga ik nog trainen met de kinesist. Over een half jaar wil ik er echt weer staan.»

HUMO Toen Sport Vlaanderen je aanvraag voor een profcontract afwees, zei je: ‘Ik zal hun ongelijk bewijzen.’ Maar waar leef je ondertussen van?

Pittomvils «Omdat Sport Vlaanderen toch deels in mij geloofde, hebben ze voor mij – en ook voor Bashir Abdi en Eline Berings – een overeenkomst gesloten met de VDAB. Wij krijgen een uitkering, maar we zijn vrijgesteld van de sollicitatieplicht zolang we bewijzen dat we een opleiding volgen of iets opzetten dat toekomstgericht is. Dit jaar ben ik samen met Hans Van Alphen als zelfstandige begonnen. We geven sportlessen aan groepen en werken als personal trainer. Mijn blessure heeft die baan nu ook in de koelkast gezet. Mijn leven staat dus financieel nog niet helemaal op orde, maar ik heb niet veel nodig. Al hou ik wel van mooie dingen.»

HUMO Zoals wat?

Pittomvils «Mooie auto’s. Dat heb ik ook van mijn vader. Hij heeft nog in zo’n strijkijzer van een Citroën gereden (een Citroën DS, red.). Echt prachtig. Ik rijd in een Ford Focus, ik vind dat een mooie auto. Ik geef ook graag wat uit aan eten. En ik kook zelf graag.»

HUMO Dat komt goed uit. Nafi houdt niet van koken, heeft ze me verteld.

Pittomvils «Ik kook héél graag. Het interesseert me echt. Ik kan de hele dag naar kookzender njam! kijken. Alles wat me dan lekker lijkt, maak ik daarna op het gevoel na en het smaakt altijd goed.

»Als kind stond ik naast mijn vader als hij eieren met spek bakte. Zo is het begonnen. Omdat ik na de training vaak op onmogelijke uren thuiskwam, begon ik al snel voor mezelf te koken. Als ik niet in de sport was verdergegaan, was ik wellicht in de keuken terechtgekomen.»


Grote familie

HUMO Hoe voel jij je als je Nafi Thiam in Götzis ziet schitteren terwijl jij op krukken aan de kant staat?

Pittomvils «Dat is super voor haar. Met mij heeft dat niets te maken. Ik ben dan alleen maar heel trots.»

'Als Nafi het beter doet dan ik, ben ik apetrots. Voor zo'n atleet onderdoen is geen schande.'

HUMO Op het EK in Belgrado verbeterde zij haar persoonlijke record in het hoogspringen. Toen heb je gezegd dat je wel druk voelt om niet onder te doen voor je vriendin.

Pittomvils (lacht) «Ja, inderdaad. Zij had 1.98 meter gesprongen en bijna de 2.01 meter gehaald. Ik sprong 2.04 meter. Een journalist suggereerde toen dat ik die – voor mij uitstekende – 2.04 sprong omdat ik niet onder wilde doen voor Nafi. Ik ben daar voor de grap in meegegaan.

»Mensen willen ons altijd met elkaar vergelijken, maar ik wil helemaal niet met haar in competitie gaan. Ik ben een man. Ik ben een tienkamper. Mijn sterkste nummer is polsstokspringen en niet hoogspringen. Bovendien is wat Nafi doet van een ongekende klasse. Voor haar onderdoen is voor niemand een schande. Ik heb dat gevoel ook helemaal niet, al wordt het wel tijd dat ik eens toon wat ik kan. Ik weet dat ik een goed atleet ben. Mijn grote voordeel is dat ik groot en sterk ben.»

HUMO Dat je zo groot bent, is wel handig voor Nafi. Dan kan ze tenminste de hakken aan waar ze af en toe graag op loopt.

Pittomvils (lacht) «Ja, dat is waar.»

HUMO Waar ben je tot nu toe het meest trots op. Wat is je hoogtepunt?

Pittomvils «Als atleet, bedoel je?»

HUMO Zijn er dan andere hoogtepunten?

Pittomvils «Natuurlijk! Er is meer in het leven dan sport. Dat ik een jaar geleden een nichtje heb gekregen, vind ik echt geweldig. Ik heb een heel grote familie en we zijn heel close. De familie heeft een Whatsapp-groep waarin ze alles deelt wat ik doe. Naar elke grote wedstrijd gaat steeds een hele bende mee. En nu komen ze ook allemaal kijken naar Nafi, natuurlijk.

»Niet alles draait om mij in de familie, hè. Maar dat ik op een EK of WK sta, is voor hen wel grootser dan voor mij. En ik vind het heerlijk dat ze er altijd zijn. Mijn vader heeft alleen Peking gemist omdat er niet genoeg tijd was om een visum aan te vragen. Ik mocht toen op het laatste nippertje toch deelnemen, op basis van mijn ranking.»

HUMO Wel een geluk, want is daar niet de vonk tussen jou en Nafi overgeslagen?

Pittomvils «Dat ga ik niet vertellen, onze relatie houden we graag privé.

»Ik vond het wel heel jammer dat mijn vader er niet was. In Götzis was er dit jaar zeker vijftien man mee. Er waren zelfs vrienden van mijn zus. Ze maakten er echt een feest van: met een tentje, de Belgische vlag... Heel fijn. Ik woon nu ver weg van mijn familie. Daar heb ik geen problemen mee, maar ik ben altijd heel blij om hen weer te zien. We houden echt van elkaar, en ik vind het heel belangrijk om dat te koesteren.»

HUMO En wat is dan je hoogtepunt als atleet?

Pittomvils «Dat is nog steeds de eerste keer dat ik die 8.000 punten haalde. Op de terugweg in de auto heb ik het echt uitgeschreeuwd. Ik vond dat waanzinnig! Ik wil zo graag nog eens tonen wat ik echt waard ben.

»(Denkt na) Je hebt geen zekerheden in de sport, hè.»

HUMO En jij houdt wel van zekerheid, hè. Je liefde voor de atletiek is ook geworteld in die zekere meetbaarheid van de resultaten.

Pittomvils «Ja. Al is dat tegelijkertijd ook het frustrerende aan die sport. Als je niet goed bent, is dat meteen af te lezen aan je tijd of je afstand.»


Snoep voor nafi

HUMO Ik las dat jij na een mislukte sprong je schouders weleens laat hangen.

Pittomvils (denkt na) «Als ik teleurgesteld ben, begin ik soms te veel na te denken over een slechte prestatie.»

HUMO ‘Nafi houdt mij mentaal wakker,’ zei je eens. ‘Niels,’ zegt ze dan, ‘na één slechte wedstrijd ga je toch niet denken dat je seizoen verloren is? Kom op.’

Pittomvils «Ze heeft natuurlijk gelijk. Als je van iemand houdt, komen die woorden extra hard aan. Nu, ik zal sowieso nooit opgeven, hoor.»

HUMO Roger Lespagnard, Nafi’s coach gelooft in een harde aanpak, net als haar moeder. Is jouw trainer Fernando Oliva hard voor jou?

Pittomvils «Hij is een Argentijn. Zijn Zuid-Amerikaanse temperament past wel bij mij. Hij heeft behoefte aan vrijheid, en komt net als ik wel eens te laat op de training (lacht). Maar als we werken, werken we keihard. Op de Olympische Spelen van Tokio in 2020 wil ik er echt staan en voor medailles meedoen.»

HUMO Zou je graag zo’n held des vaderlands zijn als Nafi nu is?

Pittomvils «Elke atleet wil natuurlijk Olympisch goud winnen en wereldkampioen worden.»

HUMO Jij kan voorlopig nog fijn in de luwte je ding doen.

Pittomvils «Mja. Maar een beetje aandacht vind ik wel leuk.»

HUMO Was het een bewuste keuze om op 2 januari vorig jaar een foto van jullie twee in Parijs te posten en jullie relatie officieel te maken?

Pittomvils «We hadden niet verwacht dat die foto zou inslaan als een bom, en dat hij de voorpagina van de krant zou halen. We hadden geen idee dat het zo’n verrassing was voor iedereen.»

'Ik heb dit weekend het behang afgetrokken in het huis dat we verbouwen. Die blik van Nafi toen ze dat zag, is onbetaalbaar'

HUMO Wanneer ben jij het allergelukkigst?

Pittomvils (denkt na) «Het klinkt misschien wat melig, maar ik ben vooral gelukkig als ik iemand kan verrassen, als ik iets doe waar een ander gelukkig van wordt. Ik heb dit weekend, zo goed en zo kwaad als het ging met die knie, in een hele kamer het behang afgetrokken in het huis dat we aan het verbouwen zijn. De blik van Nafi toen ze dat zag, was voor mij onbetaalbaar. Daar word ik gelukkig van. Of als ik bloemen voor haar koop, gewoon zomaar. Of een zak snoep, want ze snoept graag. Of als ik een lekker menu kook voor mijn familie, of een leuk cadeau koop voor mijn nichtje.

»Eigenlijk ben ik gewoon altijd gelukkig. Ik heb het leven dat ik wil, ik doe helemaal wat ik wil doen. Ik kan me niet indenken hoe ik nog gelukkiger zou kunnen worden.»

HUMO Laatste vraagje: doen jullie het eigenlijk in het Nederlands of het Frans?

Pittomvils «In het Engels! Omdat we daar allebei even goed in zijn! (schatert) Maar zowel Nafi als ik zijn aan het leren: zij Nederlands en ik Frans.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234