null Beeld

Niet te missen: 'The Wire', misschien wel de beste reeks aller tijden

Nog nooit van 'The Wire' gehoord? Weet dan dat u één van de meest bejubelde reeksen van de laatste jaren en volgens sommigen misschien wel de beste dramareeks die ooit op tv te zien was, gemist heeft.

'The Wire', eerst uitgezonden op HBO en bij ons niet zo heel lang geleden ook op Acht te zien, oogstte vergelijkingen met het werk van Dickens, Shakespeare en - we kid you not - de tragedies van de oude Grieken. Mocht u zoveel lof lichtelijk geëxalteerd vinden: het is ook geen gewone serie. Nooit ging een tv-reeks dieper, gedetailleerder en realistischer in op de langzaam maar zeker wegrottende fundamenten van de Amerikaanse samenleving: de drughandel waartegen de overheid een onmogelijk te winnen en steeds uitzichtlozer oorlog voert, het falende onderwijssysteem dat een hele kaste voor een leven in de criminaliteit lijkt klaar te stomen en de onmachtige, vooral om de eigen postjes bekommerde en tot op het bot corrupte lokale (en minder lokale) politiek.

Een geweldig opwekkend beeld is het niet, maar 'The Wire'-brein David Simon weet waarover hij spreekt: hij werd recht van de universiteit als jonge misdaadverslaggever in de straten van Baltimore gedropt, waar hij dertien jaar lang met eigen ogen zag op welk drijfzand Amerika is gebouwd. En toen moest de kredietcrisis nog in alle hevigheid losbarsten.

Samen met een schare zorgvuldig gekozen scenaristen - onder wie vooraanstaande misdaadauteurs als George Pelecanos, Richard Price en Dennis Lehane ('Mystic River', 'Shutter Island') vermorzelt hij in 'The Wire' de American dream in zesenzestig uur veeleisende, maar grensverleggende en adembenemend sterke televisie. En dààrvan is het eerste seizoen volgende week zomaar voor een prikje bij uw favoriete blad verkrijgbaar!


David Simon «Wat 'The Wire' onderscheidde van de meeste andere dramareeksen op tv is dat geen enkele van de scenaristen uit de tv-wereld kwam. Ik ben jarenlang reporter geweest. Ed Burns, mijn vaste schrijfpartner, was een flik, en stond daarvoor jarenlang in het onderwijs. In het team zaten journalisten, toneelauteurs en misdaadschrijvers. Iedereen kwam uit een andere branche.

»We vonden het ook niet vanzelfsprekend dat we per seizoen tien, twaalf uur kregen. Dat was een ongelooflijk cadeau. 'The Godfather', inclusief het mindere derde deel, duurde in totaal een goeie negen uur, en kijk wat voor een verhaal zij in die tijdspanne wisten te vertellen. Wij kregen per seizoen meer dan dat. Dan kan je dus maar beter iets te zeggen hebben. Dat klinkt misschien logisch, maar ik denk niet dat veel tv-scenaristen zich die bedenking maken. Zeker niet de schrijvers van Amerikaanse series. Ik heb de indruk dat zij ervan uitgaan dat ze series moeten verzinnen die zo lang mogelijk kunnen meegaan, en zoveel mogelijk kijkers trekken. Dus als ze x leuk vinden, geef ze dan méér x. Houden ze niet van y? Dan wordt y meteen afgevoerd.

»Terwijl wij ons afvroegen: 'Wat kunnen we vertellen in de twaalf uur die men ons heeft gegeven?' Dat is een journalistieke drijfveer, dat idee van: 'Hier gaat het volgens mij fout. En dit zou er volgens mij moeten gebeuren om de boel recht te trekken.'»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234