null Beeld

Nieuw in het tv-landschap, Viceland: 'Het roer moet helemaal om!'

De reportages en series van Vice waren al geruime tijd te zien op de voortreffelijke, maar onlangs jammerlijk ter ziele gegane zender Acht. Vanaf deze week kunnen Telenet-abonnees terecht op Kanaal 21: daar huist immers de gloednieuwe tv-zender Viceland. Wat ze daar zoal te bieden hebben, vragen we even aan oprichter en hoofdkaas Shane Smith.

'Als je luistert naar lui die in elke opportuniteit onoverkomelijke obstakels zien, kom je nergens'

SHANE SMITH «Vroeger zou ik gezegd hebben: ‘Well, we try not to be shitty.’ Maar van die bescheidenheid heb ik geen last meer: nu durf ik volop te stellen dat Vice de allerbeste reportages probeert te bieden op het vlak van nieuws, muziek, cultuur en lifestyle. We vertolken internationaal – van New York tot Brussel, van Stockholm tot Shanghai – de stem van de zogeheten generatie Y. ’t Is televisie van en voor millennials.»

HUMO Uitgerekend voor de generatie die zowat versmolten lijkt met haar smartphone, maken jullie televisie?

SMITH (lacht) «Je kunt ervoor kiezen om alles via een website te brengen, maar dan moet je opboksen tegen de Facebooks en de YouTubes van deze wereld, en die strijd kun je nooit winnen. Ik weet ook wel dat de toekomst aan het mobiele internet is, maar op dat platform kun je niet zomaar à volonté video serveren: het kost handenvol geld, en je krijgt er niks voor terug. Op televisie kun je filmpjes van hoge kwaliteit tonen, de advertentie-inkomsten liggen hoger én je kunt er net zo goed internationaal mee gaan. Ik weet dat tv een ouderwets imago heeft in de VS en in Europa, maar in veel andere landen – Brazilië en Indonesië, om er twee te noemen – is het nog altijd de beste manier om een groot publiek te bereiken.»

HUMO Toen jullie jaren geleden besloten om naast een tijdschrift ook videoreportages te gaan maken, werd daar hard mee gelachen.

SMITH «Klopt, maar niet omdat we er niks van bakten. ‘Haha, die hipsters met hun baarden en tattoos’: dat was de teneur. Ik kon ermee leven dat ze ons pakten op het uiterlijk van onze verslaggevers, want dat betekende dat er op de inhoud niks aan te merken viel. Héél goed voor ons zelfvertrouwen.»

HUMO Dat zelfvertrouwen neigde soms naar arrogantie. In interviews steigerde je als men je een journalist noemde. En dat viel dan weer in slechte aarde bij oerreporters als wijlen David Carr van The New York Times, die jullie eens flink de les spelde.

SMITH «Heftig moment, ja. Maar je moet weten dat David me niet lang daarna opbelde om zijn excuses aan te bieden: hij vond dat hij ons een tikje te hard had aangepakt. Vond ik chic, al nam ik het hem absoluut niet kwalijk: hij was een bloedhond voor The New York Times, net zoals ik een bloedhond ben voor Vice – sommige dingen moet je doen, gewoonweg omdat ze bij de job horen. Na dat telefoongesprek hebben we afgesproken, en na verloop van tijd werden we vrienden. Hij heeft trouwens nog een geweldig artikel over Vice geschreven waarin hij zich outte als een believer – hij had ingezien dat onze manier van verhalen vertellen wel degelijk interessant was. Zoals David Carr waren er geen twee, ik ben blij dat ik hem heb gekend.

undefined

'Het roer moet helemaal om'

»Dat ik mezelf geen journalist wilde noemen, had te maken met de manier waarop veel traditionele Amerikaanse media berichtten over de invasie in Irak in 2003. En met hún arrogantie: zij vonden dat zij iedereen konden voorschrijven hoe we ons moesten gedragen, én kleden. Ons antwoord luidde: ‘Fuck you.’ We hoefden niet zo nodig mee te draaien in hun molen, we wilden gewoon verhalen brengen waarvan wij niet begrepen dat zij ze links lieten liggen.»

HUMO Je wortels liggen in de punkrockscene in Montreal, maar hoeveel van die spirit is er nog terug te vinden in je miljoenenbedrijf Vice Media?

SMITH «Meer dan je zou denken. Ik bedoel maar: toen ik als jonge punker opgroeide, was er van een echte scene nauwelijks sprake. Als je naar een vet concert wilde, dan zat er niks anders op dan alles zelf te doen. En dat bedoel ik letterlijk: je moest zelf een groepje oprichten, repetitieruimte regelen, een hal huren waar je optredens kon laten plaatsvinden, flyers tekenen, laten drukken en distribueren – noem maar op. Ook ons televisieverhaal is puur selfmade. Toen we bekendmaakten dat we ons eraan zouden wagen, hoorden we overal hetzelfde: ‘Dat lukt jullie nooit.’ We keken naar elkaar, zeiden ‘fuck you’ en zijn er alsnog aan begonnen. En kijk: binnenkort kijken ze in 80 landen naar Viceland. Als je te veel luistert naar lui die in elke opportuniteit alleen de onoverkomelijke obstakels zien, kom je nergens.»

HUMO Ook al run je een multinationaal mediabedrijf, je blijft toch aan het werk als reporter.

SMITH «Natuurlijk! Als je een autobedrijf runt, moet je toch ook met de auto blijven rijden? Welaan: ik run een contentbedrijf, dan is het toch maar normaal dat ik wil begrijpen hoe het er voor de reporters in het veld aan toegaat? Echt waar: ik kan er met m’n hoofd niet bij waarom m’n concurrenten het níét doen.»

HUMO Voor je ’t weet, ben je alleen met Excelsheets vol cijfers bezig?

SMITH «Precies. Alleen het reizen probeer ik tegenwoordig tot een minimum te beperken. Ik heb een vrouw en kinderen, en die wil ik af en toe ook eens zien.»

HUMO Je maakte zelf veel reportages over het milieu: lig je daar nog meer van wakker sinds Donald Trump in het Witte Huis zit?

SMITH «Je zou voor minder hè, als je kinderen hebt? We starten ons nieuwe seizoen op Viceland trouwens met een verhaal over de klimaatopwarming en de rol van energiebedrijven als Exxon. Ik verzeker je: als je uren en uren praat met buitenlandse wetenschappers die gespecialiseerd zijn in het klimaat, en je komt dan terug in het land, en de eerste stem die je hoort is die van zo’n onnozele klimaatontkenner, dan word je gek. Het is helemaal geen Republikeins of Democratisch onderwerp: het belangt ons allemaal aan. Het roer moet helemaal omgegooid worden, en snel.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234