null Beeld

No Country for Old Men

Zelfs de meest rabiate fans van de Coen Brothers (en daar mag u ons, hoewel wij uiteraard te allen tijde zoveel mogelijk de objectiviteit pogen te bewaren, gerust toe rekenen) moesten toegeven dat de broeders zich de voorbije jaren niet meteen van hun geïnspireerdste kant hadden getoond, maar de heren hebben zich gelukkig spectaculair herpakt.

Marc Van Springel

Met 'No Country For Old Men', een meesterstuk waar zelfs Ome Oscar niet naast kon kijken, hebben ze eindelijk nog eens iets klaargestoofd dat in de buurt komt van geniaals als 'The Big Lebowski' en 'Fargo'. Ook al is dit hun eerste boekverfilming, meer bepaald van de gelijknamige thriller van Cormac McCarthy, veel elementen doen vertrouwd aan: Texas, waar het verhaal zich afspeelt, was ook het decor voor hun debuutfilm 'Blood Simple', de simpelaar die een misdaad pleegt en zich daarmee een hoop ellende op de hals haalt zijn we ook al een paar keer tegengekomen, opnieuw speelt het barre landschap een hoofdrol en andermaal worden geweld en zwarte humor feilloos gecombineerd. Deze keer is de dosering echter perfect, zit de tongue niet te dwangmatig in de cheek en heeft het eindresultaat, ook door het voor hun doen ongemeen brute geweld, een sérieux en een diepgang die we van de Coens niet gewend waren. Voor de ernstige noot zorgt ook de voice-over van Ed Tom Bell (een imposante Tommy Lee Jones, in een rol die opvallend veel gelijkenissen vertoont met die in 'In the Valley of Elah'), een sheriff met zicht op zijn pensioen die een eind weg mijmert over ouder worden, het noodlot, de dood en de zorgwekkende, voor een wetsdiender van de oude stempel onvatbare vormen die het geweld in de wereld heeft aangenomen. Gedachten waar hij op kauwt terwijl hij een mysterieuze killer op de hielen zit, die een spoor van bloedige executies trekt in de Texaans-Mexicaanse grensstreek. Die huurmoordenaar - Javier Bardem als een bizarre kruising tussen een moptop-rocker en de Terminator - is uitgestuurd om de buit van een mislukte drugsdeal te recupereren waarmee de brave maar onbezonnen trailerbewoner Llewelyn Moss (Josh Brolin, meer nog dan Bardem de grote verrassing van deze film) aan de haal is gegaan. Uit de achtervolging van dat vreemde drietal weten de Coens een nu eens niet door een verlossende knipoog gerelativeerde en daarom dubbel hard op de nieren inbeukende western noir te brouwen, die zoals hun beste werk aan elkaar hangt van de meesterlijke scènes en ons aan het eind nog iets meegeeft over de bezoedelde ziel van Amerika ook. Niet dat we er ooit écht aan hebben getwijfeld, maar het broederduo kan het nog.

Extra's **1/2: Drie voornamelijk met talking heads gevulde docu's waarin, ook al ziet het er wat suffig uit, interessante dingen worden gezegd door cast- en crewleden, onder andere over de thema's van de film, het opnameproces en de werkwijze van de broederduo.

(mvs)

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234