null Beeld Humo
Beeld Humo

Noor Vidts

Noor Vidts: ‘De druk wordt door sociale media steeds erger. Al die duimpjes: verschrikkelijk!’

Een medaille bracht ze niet mee van de Olympische Spelen vorige zomer. Maar de prijs voor meest complexloze verschijning stak ze met haar schermvullende glimlach wél op zak. Meerkampster Noor Vidts (26) trad in Tokio uit de schaduw van Nafi Thiam, maar greep nipt naast een medaille. Eén jaar later, met het WK atletiek in het Amerikaanse Eugene voor de deur, dringt nog altijd niet helemaal tot haar door wat haar overkomt. ‘Ik vind het niet erg dat alle schijnwerpers op Nafi Thiam gericht staan: zelf word ik daar ongemakkelijk van.’

Jan Hauspie

Noor Vidts is met de fiets gekomen. En met die immer opgewekte glimlach waarmee ze een onuitwisbare indruk maakte op menige atletiekliefhebber.

NOOR VIDTS (lacht) «Dat heb ik begrepen uit de vele reacties, ja. Mensen die me kenden, feliciteerden me met mijn prestaties. Maar de buitenwereld wilde vooral weten hoe ik het allemaal beleefd had. Of laten weten hoe zijzélf mij ervaren hadden (lacht). Erg positief, blijkbaar. Dat hoor ik wel vaker: dat ik vreugde uitstraal en dat ook overdraag op anderen. Fijn, ook omdat ik zo een positief beeld van de sport uitdraag.

»Nu, zoals iedereen heb ik af en toe ook een stressje. In het verleden heb ik vaak met blessures af te rekenen gehad - tot op vandaag eigenlijk. Qua financiële ondersteuning is het ook lang een moeilijk verhaal geweest. En ook op sociaal en familiaal vlak heb ik mijn deel van de tegenslagen gehad. Slechte relaties, bijvoorbeeld… Maar dat is privé.»

HUMO Sinds kort vorm je een koppel met judoka Jorre Verstraeten. Maken twee topsporters samen elkaar sterker?

VIDTS «Het grote voordeel is dat je van elkaar begrijpt dat de sport op de eerste plaats komt. Maar of het ons sterker maakt, weet ik niet. Daarvoor is het nog te pril (lacht).»

HUMO Je komt uit een sportieve familie.

VIDTS (knikt) «Wij sporten allemaal veel. En graag. Zelfs mijn opa, al begint het wat moeilijk te worden voor hem. Mama heeft altijd gevolleybald - ze tennist nog - en mijn zus is haar voetsporen getreden. Zelf heb ik basketbal gespeeld, net als mijn beide broers. Dat de sporthal in Vilvoorde dicht bij ons thuis is, maakte het makkelijk voor mijn ouders. Rond mijn zesde ben ik ook met atletiek begonnen. Ik had een scholenveldloop gewonnen en mijn papa vond het een goed idee om me ook in de atletiekclub in te schrijven. Op een korte periode na waarin ik ook getennist heb, heb ik heel mijn jeugd beide sporten naast elkaar beoefend. Zonder echte voorkeur, eigenlijk. Misschien dat het een beetje naar atletiek is beginnen overhellen toen ik in het vierde jaar van het middelbaar naar de topsportschool atletiek in Gent ben gegaan. Maar ook dan ben ik blijven basketten, zo graag deed ik het. Ik ging er zelfs voor van Gent naar een club in Boom.»

HUMO Dat je als atleet naar de topsportschool kon, wil wellicht zeggen dat daar je grootste talent lag.

VIDTS «Of dat zij het daar zágen. Ik betwijfel of het toen al zo duidelijk was. Maar als je de kans krijgt om naar de topsportschool te gaan, denk je niet na: dan ga je. Het vervelende was dat ik er eigenlijk geen andere sport meer naast mocht doen. Maar dat hebben we toch doorgeduwd: ik wilde blijven basketten, want dát was mijn uitlaatklep. Het was mijn grote droom om ooit in de WNBA te spelen (de vrouwelijke NBA, red.).

»Toen ik naar de universiteit ging, voelde ik dat de combinatie niet meer vol te houden was. Ik had al enkele internationale atletiekkampioenschappen achter de rug, en dat was erg meegevallen. In het basket leek zo’n internationale carrière minder voor de hand te liggen. Uiteindelijk heeft dat toen mijn keuze bepaald. Maar makkelijk is ze niet geweest, en ik heb ze lang uitgesteld. Nog altijd mis ik het basketbal.»

HUMO Had je idolen?

VIDTS «Kim Gevaert - ik droomde namelijk óók van de Olympische Spelen (lacht). En Kobe Bryant. Van beiden hing er een poster in mijn kamer.»

HUMO Atletiek is een verzamelnaam voor vele disciplines. Wat deed jij precies?

VIDTS «Alles! (lacht) Daarom ben ik ook meerkampster geworden. Ik heb nooit een voorkeur voor één sport gehad. Ik ging ook nooit naar een wedstrijd om maar aan één discipline deel te nemen: ik deed er altijd minstens drié.»

HUMO Je kent het vooroordeel vast wel: meerkampers kunnen van alles een beetje, maar blinken nergens in uit.

VIDTS «Dat zou ik niet durven te zeggen. Meerkamp is een discipline op zich. Wij moeten kunnen hoogspringen, maar ook kogelstoten. We hebben dus veel kracht nodig, maar ook souplesse. Wij spreken zowel onze arm- als beenspieren aan. En een marathonloper moet aëroob zijn, een sprinter anaëroob, maar wij allebei. Daar allemaal tussen een evenwicht vinden, is een kunst op zich. Elke meerkamper zit bovendien anders in elkaar. Nafi (Thiam, red.) is meer een werpster-springster, ik ben een springster-loopster.»

HUMO In de sport is meer geld te verdienen voor wie uitblinkt in één specialiteit. Waarom steek jij niet al je energie in één nummer?

VIDTS «Ik zou het niet wíllen! Ik vind het juist leuk dat ik verschillende proeven kan beoefenen. Telkens andere trainingen en andere technieken: geweldig! Anders wordt het saai. Sommige disciplines helpen je ook om beter te worden in andere.»

FERNANDO OLIVA (haar coach) «Herinner je je Dafne Schippers, de Nederlandse meerkampster? In 2015 werd ze wereldkampioene op de 200 meter, waarna ze met een sprintcoach is beginnen trainen. Sindsdien heeft ze als sprintster geen progressie meer gemaakt. Atleten worden juist beter door ze meerdere prikkels te geven. Dat is een puur fysiologische kwestie. Mocht Noor zich in één discipline specialiseren, zou ze daarin geen significante vooruitgang boeken.»

HUMO De oude Grieken beschouwden de meerkampers als de goden van de sportarena: in hun ogen waren het de meest complete atleten.

VIDTS (ontwijkend) «Het belangrijkste is dat ik het voor mezélf doe. En dat ik het gráág doe.»

HUMO Voormalig meerkamper Hans Van Alphen zag je tijdens de Spelen constant stralen: ‘Het is de sleutel tot haar succes’, zei hij.

VIDTS «Dat zou kunnen kloppen. In mijn geval gaat het zeker op.»

HUMO Hoe ligt dat plezier in de weegschaal met de ambitie van elke topsporter?

VIDTS «Beide gaan hand in hand. Zonder plezier kan ik niet presteren. Ik zal nooit iets tegen mijn goesting doen en ben niet bezig met doelstellingen, punten of scores. Wel met wat we dóén - het proces dus.»

HUMO Tot Tokio wist het grote publiek niet van je bestaan af. Dat is nu anders: bovenop je eigen verwachtingen word je voortaan ook met die van anderen geconfronteerd.

VIDTS «Daarmee leren om te gaan wordt de grote challenge. Afgelopen winter is me dat goed gelukt: ik kan me vrij goed in mezelf opsluiten. Mensen zeggen wat ze willen. Soms raakt het me, maar meestal niet: ik heb een nogal hoog je m’en fou-gehalte. Dat heb ik van thuis meegekregen: we zijn allemaal erg down to earth.»

OLIVA «In hun gezin wordt iedereen op gelijke voet behandeld. Noor gaat niet met alle aandacht lopen omdat ze toevallig een prima atlete is. Ook op training wil ze als lid van het team behandeld worden. Je zult haar nooit in een T-shirt met het opschrift ‘I am the champion’ zien rondlopen.»

HUMO Graag doen wat je doet en met druk kunnen omgaan, maken het verschil tussen een occasionele en een seriële winnaar.

VIDTS «Dat moeten we nog afwachten.»

OLIVA «Winnen heb je niet onder controle.»

HUMO Het EK van 2018 in Berlijn is een keerpunt geweest.

VIDTS (knikt) «Ik kampte dat jaar met een ernstige rugblessure. Tot overmaat van ramp brak ik een week voor het EK ook mijn pink. Mijn voorbereiding was verre van ideaal. We hadden kunnen afzeggen, maar hebben besloten om toch deel te nemen. Dan sta je in dat grote stadion, tussen de beste atleten van Europa, in de wetenschap dat je niet kunt geven wat je waard bent. Mijn pink had in het gips moeten zitten, maar in plaats van daar op te focussen, mocht ik van Fernando alleen naar mezelf kijken. Die les neem ik sindsdien mee naar elk kampioenschap: geeft het beste van jezelf. Altijd, wat dat beste op dat moment ook moge zijn. Vergeet die pink. Focus ook niet op de andere atleten. Kijk alleen naar wat je zelf nog kunt. Op wat je de maanden daarvoor hebt geleerd. Denk: het gaat lukken! En vertrouw daar op.»

OLIVA «Noor moest accepteren dat ze er op bepaalde nummers belachelijk zou uitzien. Het botje stak net niet door de huid, maar spalken mag niet in de atletiek. Het ging om haar werparm: ze kon de kogel niet vasthouden. Normaal stoot ze hem 14 meter, nu maar 10 meter. Het publiek zou het niet snappen: ‘Hoe beroerd gooit dat Belgische meisje nu?’ Dat moest ze kunnen accepteren. En zich erop voorbereiden: hoe laat ik me niet beïnvloeden door wat de anderen denken? Daar heeft ze de emotionele intelligentie voor: als ze voelt dat het niet gaat, kan ze zich resetten en terugkeren naar de basis. Naar wat ze moet doen. In Tokio heeft haar dat zeker geholpen.»

‘Ik heb mijn master als bio-ingenieur gehaald. Later wil ik apps ontwikkelen die ziektes opsporen, of mensen op de één of andere manier helpen. Beeld Joris Casaer
‘Ik heb mijn master als bio-ingenieur gehaald. Later wil ik apps ontwikkelen die ziektes opsporen, of mensen op de één of andere manier helpen.Beeld Joris Casaer

ZWANGERE VROUW

HUMO Welk gevoel overheerst, één jaar na je vierde plaats in Tokio?

VIDTS «Vooral trots. Nog altijd, ja. Op voorhand had ik vrede met zelfs een zestiende plaats. Dat ik vierde werd, was ver boven mijn verwachtingen. Nog altijd kan ik het nauwelijks geloven: ‘Wow, straf dat ik dat heb gedaan!’»

HUMO Vierde is mooi, maar een medaille is het niet. Spookt dat nooit door je hoofd, dat je er zo dicht bij was?

VIDTS «Eigenlijk niet, nee. Ik was zó tevreden. Hoe alles gelopen is, het super hoge puntentotaal… Die vierde plaats is mij evenveel waard als een medaille, ik koester ze. Of die medaille er ooit echt komt, zien we wel.»

HUMO Vooraf zei je dat je ervaring wilde opdoen en noemde je Tokio ‘een leerschool’. Wat een misrekening.

VIDTS (lacht) «Ik heb niét gerekend! Van bepaalde prestaties vermoedde ik dat ik er ooit toe in staat zou zijn. Over andere heb ik me verbaasd.»

OLIVA «Op basis van de trainingen kun je een kleine inschatting maken over jezelf. Maar je weet nooit tot wat de concurrentie in staat zal zijn. En wat er de dag zelf gebeurt, heb je evenmin in de hand. Het enige wat je kunt controleren, is wat je zelf doet. Vergelijk het met je vrouw die zwanger is. De enige zekerheid is dat ze gaat bevallen. Maar of het een meisje of een jongen wordt, is een verrassing. Dat moet je loslaten: laat het aan het lichaam, want dat is er klaar voor. Veel atleten gaan ten onder aan te veel controledrang.»

HUMO Heel België volgde de olympische meerkamp vanwege Nafi Thiam. Na de eerste dag stond ze derde, achter een andere Belgische atlete van wie weinigen al hadden gehoord. Mening tv-kijker wreef zich de ogen uit.

VIDTS «Ikzelf ook! (lacht) Normaal weet ik niet wat mijn plek in het klassement is. Ik focus op mezelf, niet op de resultaten - niet die van mezelf, niet die van de anderen. Natuurlijk voelde ik dat ik goed bezig was, en ik zag de euforie bij de journalisten. Maar ik wilde niet weten hoeveelste ik stond. Na de eerste dag ben ik helemaal nog niet bezig met de tweede. Het enige wat dan telt, is weer tot rust komen. Helaas was er toch één journalist die niet kon zwijgen.»

HUMO Zeg je nu dat jij nooit weet waar je na de eerste dag staat?

VIDTS (lacht) «Ik zet mijn gsm uit en probeer mensen die erover willen praten te vermijden. Mijn familie weet dat. Mocht die journalist het niet verklapt hebben, had ik het niet geweten. Het gevolg nu was dat ik die nacht niet goed heb geslapen.»

OLIVA «Ik ben voortdurend de wedstrijd aan het lezen, maar probeer dat voor haar verborgen te houden. Als ik begin te rekenen, zal zij dat intuïtief aanvoelen. Dan verlaat je het proces, nemen emoties de bovenhand en begin je aan het eindproduct te denken. Zo kun je alles verpesten.

»Op het recente WK indoor kon ze het nationaal record pakken. Daarvoor moest ze de afsluitende 800 meter in een bepaalde tijd lopen. Dan heb ik twee opties. Of ik zeg haar die tijd te lopen en het record te pakken. Of ik vraag haar voor de medaille te gaan en dus strategisch te lopen. Daar komt nog eens bij dat zij áltijd haar vorige prestatie wil verbeteren. Dat zijn dus drie aandachtspunten die ik moet trachten te verzoenen. Stel dat ik haar vraag het record te breken, gaat ze misschien geforceerd lopen, waardoor ze halfweg stilvalt en overal naast grijpt: geen prestatie, geen record, geen medaille. Kortom, ik mag zelf niet rekenen, want dan ben ik niet aan het coachen.»

HUMO In maart won je goud op het WK indoor in Boedapest, met een nieuw Belgisch record. Nu volgt het WK outdoor, en volgende maand ook het EK. Ligt de lat nu waar de prijzen worden gehaald?

VIDTS (denkt na) «Niet echt. Ik begin nog altijd op dezelfde manier aan een wedstrijd als toen er geen verwachtingen waren. Maar ik voel natuurlijk dat de buitenwereld veranderd is. Mensen willen méér. Daar moet ik mee leren omgaan, maar zonder mezelf te verloochenen.»

HUMO Op jouw leeftijd was Thiam al Olympisch, wereld- én Europees kampioen. Ben je een laatbloeier?

VIDTS «Als meerkampster ga je wel even mee, ik behoor zeker nog niet tot de ouderen. Veel meerkampsters behalen ook na hun dertigste nog mooie resultaten. Denk maar aan Jessica Ennis: die was zelfs al mama. Ik ga ervanuit dat er nog mooie jaren voor mij liggen.»

HUMO Jij bent rustig kunnen ontbolsteren in de schaduw van Nafi Thiam. Terwijl alle schijnwerpers op haar gericht waren, had niemand jou in de gaten.

VIDTS «Dat heeft zeker in mijn voordeel gespeeld, daar moet ik niet flauw over doen. Ik vond het helemaal niet erg dat de schijnwerpers volop op Nafi stonden. Zelf hou ik er niet van, het maakt me ongemakkelijk. Dat hoeft dus echt niet te veranderen.»

HUMO Hoe is jullie relatie?

VIDTS «Ik heb altijd naar Nafi opgekeken. Buiten de wedstrijden zien of spreken we elkaar niet. Maar dat we op dit hoge niveau met twee landgenotes zijn, maakt van elk kampioenschap een bijzondere belevenis. Soms slaan we een babbeltje in de restroom.»

HUMO Thiam is de eerste meerkampster sinds Jacky Joyner-Kersee in 1992 die erin geslaagd is haar olympische titel te verlengen.

VIDTS «Ah, zijn ze maar met twee? Dat wist ik niet. Jacky Joyner is de wereldrecordhoudster, maar ik heb haar nooit live aan het werk gezien. Volgens mij was ik nog niet geboren. Mijn idolen zijn van recenter tijden: Jessica Ennis, Nafi ook, en zeker Carolina Klüft

HUMO Jacky Joyner-Kersee bewees dat je als meerkampkampioene ook in de individuele nummers kunt uitblinken. Ook in het verspringen werd ze wereld- en Olympisch kampioene, haar 7m49 houdt nog altijd stand als de op één na verste sprong aller tijden. In welke discipline zou jij excelleren?

VIDTS «In de 400 meter horden, denk ik. Ik ben niet de snelste sprintster, en op de lange afstand ben ik ook niet super. Maar ritmisch en coördinatief ben ik wel sterk. Of ik tot de wereldtop zou behoren, weet ik niet: de 400 meter horden maakt geen deel uit van de meerkamp, we trainen er dus niet op. In het verspringen en de 100 meter horden leun ik het dichtst bij de Europese top aan. Maar ook in die proeven kan ik nog progressie maken.»

OLIVA «Je hebt twee mogelijkheden: ofwel ga je de zwakke nummers sterker maken, ofwel maak je de sterke nummers supersterk. Wij gaan voor het tweede. Dan gaat het over de loopnummers, de andere disciplines zijn puur technisch. Maar ook dan moet je goed opletten. Je mag geen tegenstrijdigheden creëren, bijvoorbeeld door in het verspringen op een andere manier te lopen dan in de horden.»

'Het is bijzonder dat we nu met twee Belgen zijn. Soms sla ik een babbeltje met Nafi in de catacomben maar buiten de wedstrijden spreken we elkaar niet.' Beeld Getty Images
'Het is bijzonder dat we nu met twee Belgen zijn. Soms sla ik een babbeltje met Nafi in de catacomben maar buiten de wedstrijden spreken we elkaar niet.'Beeld Getty Images

DUIMPJESTERREUR

HUMO De Spelen van Tokio zijn ook de Mentale Spelen genoemd. Meer dan ooit was er aandacht voor het mentale welzijn van atleten.

VIDTS «Een prima zaak, denk ik. Atleten zijn opener geworden en dat moeten we toejuichen. De buitenwereld legt almaar meer druk op ons, maar ziet slechts het topje van de ijsberg. Wat onder dat topje gebeurt om tot die prestaties te komen, zien de mensen niet.»

HUMO De stelling wint veld dat topsporters ook maar mensen zijn. Maar is druk niet part of the game? En is de ware topper niet degene die er het best aan weerstaat?

VIDTS (denkt na) «Dat klopt toch niet helemaal. Nafi zat er helemaal onderdoor, maar heeft wel een super prestatie neergezet. Weet je, misschien hoort er inderdaad bij. Maar door de sociale media wordt het wel steeds erger. Vroeger was het makkelijker om je af te sluiten. Nu spuit iedereen ongehinderd zijn gal en lees je dat ook allemaal.»

HUMO Hoe belangrijk zijn de duimpjes voor jou?

VIDTS «Ik vind het verschrikkelijk! Gelukkig ben ik niet goed in al die sociale media (lacht).»

HUMO Ze creëren wel zichtbaarheid voor potentiële sponsors.

VIDTS (knikt) «Dat is me al vaak gezegd: dat ik me er meer moet mee bezighouden. Maar de hele tijd foto’s nemen van jezelf… ik vind dat raar. Ik geloof best dat het impact heeft - een beetje toch. Maar ik geloof ook dat prestaties voor zich moeten spreken. Sponsors komen dan ook wel.»

HUMO Van alle Vlaamse atleten die in de top acht eindigden in Tokio, was jij de enige die dat zonder financiële steun van Sport Vlaanderen klaarspeelde.

VIDTS «Ah ja? Ondertussen heb ik wel een contract van Sport Vlaanderen, én enkele nieuwe sponsors. Tokio heeft zeker wat veranderd. Da’s leuk, want het helpt me om zelfstandiger te worden. Maar ik zie het als een extraatje. Het is fijn om geld te verdienen met mijn sport, maar het is niet waar ik het voor doe.»

HUMO In de ideale wereld doen we allemaal onze zin, zonder ons af te vragen of het ook brood op de plank brengt.

VIDTS (lacht) «Misschien denk ik nog te veel als een student. Als iemand die zich weinig zorgen hoeft te maken omdat ze nog onder de vleugels van haar ouders leeft. Mijn ouders hebben altijd veel in mij geïnvesteerd, en doen dat nog altijd.

»Ik heb eens een jaartje een studentencontract gehad. Daar ben ik toen mee omgegaan alsof ik het een jaar later alweer kwijt kon zijn. Zo is het ook gegaan. Daar kun je om zitten janken, maar dat haalt weinig uit. Je krijgt er toch nooit helemaal je vinger achter waarom iemand steun krijgt en iemand anders niet. Het enige wat je kunt doen, is blijven werken en met prestaties de anderen hun ongelijk bewijzen. Nu, los daarvan ben ik ook niet iemand die oog heeft voor de lange termijn. Ik kijk zelden verder dan wat er nú mijn pad kruist. Ik ben in juni afgestudeerd, what’s next? Geen idee, we zien wel.»

OLIVA «Noor heeft haar sport altijd met studies bio-ingenieur gecombineerd. Omdat ze wist: met atletiek word je nooit miljonair. Je kunt je wel bezig houden met de criteria voor financiële steun en al de aandacht op Facebook of Twitter. Maar als dat constant in je hoofd begint te spelen, kun je niet meer ademen. Emoties nemen het dan van je over. Veel sporters gaan daaraan ten onder. Duimpjes zijn een vorm van aandacht, en dat genereert het hormoon oxytocine. Het is puur hormonaal. Als je daar als atleet bewust kunt omgaan omdat het nu eenmaal van je wordt verwacht, zonder dat het je beïnvloedt als mens, dan kun je rationeel blijven functioneren. Dat is niet gemakkelijk, maar topsport ís niet gemakkelijk: je bent niet alleen een mens, maar ook een presteerder.»

VIDTS «Ik heb mijn studie altijd erg belangrijk gevonden. Om iets achter de hand te houden voor het geval ik mijn geld niet kan verdienen met mijn sport. Of voor als het gedaan is.»

HUMO Bio-ingenieur is een stevige studie.

VIDTS «Daar was ik aanvankelijk een beetje bang voor. Maar ik ben altijd geïnteresseerd geweest in wetenschappen en natuur, en in deze opleiding komen zowel wiskunde als fysica en biologie aan bod. Thuis hebben we allemaal wel iets met wetenschappen, de gesprekken aan de tafel gaan er vaak over. Mijn beide ouders zijn ingenieur, mijn oudere broer ook, en mijn kleine broertje verslond boeken over fysica. Onze uitstapjes naar Technopolis waren steevast hoogtepunten.

»Vorige maand heb ik mijn master human health engineering afgerond. Weinigen denken bij bio-ingenieur aan het menselijk lichaam, maar dat is wat me zo fascineert. Zeker als ik ook de link met de sport kan leggen: mijn thesis ging over het monitoren van belasting bij kajakkers. Apps ontwikkelen die ziektes opsporen of mensen op de een of andere manier helpen, misschien is het later wel iets voor mij. Maar, zoals gezegd: ik blik niet te ver vooruit.»

HUMO Zit er avontuurlijk kantje aan Noor Vidts?

VIDTS «Goh, avontuurlijk… Een beetje wel. Maar mocht je nu aan kamperen denken: dát doe ik niet graag. Laat ons zeggen dat ik graag problemen oplos. Fernando ook, trouwens. Soms hebben we op training het materiaal niet om iets te doen. Dan moeten we iets afmeten, bijvoorbeeld, maar hebben we geen meter. Wat doe je dan? Wel, je zoekt iets waarvan je wél weet hoe lang het is, en gebruikt dat als referentie. Stom, hé? (lacht

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234