null Beeld

Not Quite Hollywood

Niet alleen de Amerikaanse filmindustrie had in de jaren zeventig en tachtig een gezond trashcircuit, ook in Australië werden in die tijd talloze films gedraaid die het publiek met zoveel mogelijk geweld, seks, goedkope gore en uitzinnig stuntwerk om de oren sloegen.

Marc Van Springel

De Amerikaanse films beleefden dankzij de 'Grindhouse'-hommage van Quentin Tarantino
en Roberto Rodriguez
een flinke revival (het regende de voorbije jaren heruitgaves), maar de Australische sleaze leek volledig vergeten.

Een schrijnend onrecht dat filmmaker Mark Hartley
rechtzet met 'Not Quite Hollywood: the Wild, Untold Story of Ozploitation', een vrolijke en hoogst boeiende hommage aan de Aussie trashfilm.

De documentaire opent met een beknopte geschiedenisles: een korte montage toont hoe de nagenoeg onbestaande Australische filmindustrie in het begin van de jaren zeventig een stevige impuls kreeg door de versoepelde censuurwetten. Een groep jonge en bevlogen filmmakers zag dat als de ideale gelegenheid om eerst met vulgaire sexploitatieflicks en daarna met steeds gortiger en gewelddadiger horror- en actietrash de grenzen van de goeie smaak af te tasten en de conservatieve goedgemeente keihard tegen de schenen te schoppen.

Veel films waren het bekijken nauwelijks waard, maar tussen het vele kaf blonk toch af en toe een parel en de trashwave zou ook enkele filmmakers voortbrengen die het later in Hollywood zouden maken - met 'Mad Max' heeft het genre alvast één heuse klassieker opgeleverd.

Hartley deelt zijn film voor ons gemak in drie hoofdstukken in: het eerste omvat de platvloerse blootkomedies die de trashgolf inluidden met tietenfestijnen als 'Alvin Purple' en de 'Barry McKenzie'-films (met Barry 'Dame Edna' Humphries), het tweede behandelt het horrorgenre en in het laatste deel komen de actieflicks (vaak over moorddadige biker gangs) en martial artsvehikels aan bod.

De fragmenten - een greatest hits met alleen de leukste scènes - werden bovendien versneden met interviews met regisseurs, producers en acteurs, de soms vermoeiende maar hier in perfect doses geserveerde trashencyclopedie Quentin Tarantino en enkele Hollywoodsterren (onder anderen Jamie Lee Curtis
) die niet te beroerd zijn op hun vaak bewogen Australische avonturen terug te blikken.

De anekdotes die ze opdissen zijn vaak zo mogelijk nog leuker dan de filmfragmenten: ook al moet je ze hier en daar wellicht met een korrel zout nemen. Om te smullen zijn de verhalen over Dennis Hopper,
die zich 'technisch dood' dronk op de set van 'Mag Dog Morgan', over een verdoofde muis die als weerwolffoetus figureerde in 'Howling III' en over - slechts één van onze favorieten - de verwaande martial arts-ster Jimmy Wang-Yu,
die tijdens de opnamen van 'The Man From Hong Kong' zijn tegenspeelster zodanig haatte dat hij voor elke kusscène een paar vliegen opsmikkelde.

Ook leuk: Barry Humphries is zo vriendelijk ons het ideale recept voor filmkots mee te geven. Een geheide hit op al uw toekomstige feestjes! (En als u de verkeerde plas kots opvreet: een nog groter succes.) Héérlijke documentaire.

Extra's *** :
Een panelgesprek met Hartley en enkele regisseurs uit de film, een amusante ontmoeting tussen Tarantino en trashmeister Brian Trenchard-
Smith en een flink pak weggelaten scènes met nog méér geweldige fragmenten.

Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234