Omar bin Laden, de zoon van Osama

Twee jaar geleden schoof Humo Omar bin Laden, de vierde zoon ván, een microfoon onder de neus. Wat volgde was allesbehalve een vadermoord: hij beschreef Osama bin Laden als 'een héél zachtaardig man' en beantwoordde de vraag 'Is je vader een terrorist?' met een tegenvraag: 'Waarom is mijn vader een terrorist en George Bush niet?' Vandaag brengen we opnieuw een interview met Omar, intussen 28.

Respect voor zijn vader heeft hij nog steeds, maar hij zwijgt niet langer over de wreedheden waarvan hij getuige was toen hij zich met zijn vader schuilhield in de Afghaanse bergen. Of: hoe een tiener opgroeit op een kale bergtop in Tora Bora, terwijl papa zich profeet waant.

Het is al na middernacht wanneer Omar ons binnenleidt in nachtclub Les Caves de Boys in het centrum van Damascus. De club ligt in een zijstraat van een welgestelde wijk en valt enkel te herkennen aan een klein neonbord. Omar wringt zich langs de twee Syrische kleerkasten aan de ingang en neemt ons mee de kelder in, naar een karig verlichte bar. Hij kiest een zithoek achterin. Rondom ons staan een tiental rijke Arabieren whisky te drinken terwijl ze een paar Russische strippers gadeslaan. Naar westerse maatstaven gaat het er braafjes aan toe - meer dan wat schaars geklede vrouwen in burleske kostuums zijn er niet te zien - en toch volgt Omars blik elke beweging met de verwondering van een schooljongen. Intussen nipt hij van een 7-Up.

Enkele quotes van Omar bin Laden


«Ik hou niet zo van het moderne leven. En ik hou ook niet van moderne mensen; doe mij maar authentieke mensen. Als je duizend jaar terugkeert in de tijd, dan zal je mensen tegenkomen die eruitzien zoals ik. Ik hou van pure gezichten. Tegenwoordig zien veel mensen er raar uit: ze zijn niet zwart, niet blank, niet Chinees of niet Arabisch. Dat haat ik - ik raak erdoor verward. Daar heb ik het met mijn vader over gehad, en hij ziet het net zoals ik: hij houdt niet van mixen.»

«Ooit wil ik misschien als comedyschrijver aan de slag. Waarom niet? Ik hou enorm van Jim Carrey - een geniale vent. Voor mij is komedie: volwassenen die het kind uithangen, of vice versa. Jim Carrey neemt zichzelf niet al te serieus. Hij hoeft zich niet voor te doen als een respectabele volwassene.»

«Hij zal je nooit ofte nimmer pushen. Hij vraagt het je gewoon. Wil je het niet doen: even goeie vrienden. Bevelen geeft hij enkel aan het front. Maar zelfs dan zegt hij er beleefd 'alsjeblieft' bij.»

«Ik heb altijd heel veel respect gehad voor president Clinton: een intelligente kerel. In zijn tijd nam Amerika nog slimme beslissingen en reageerde het niet als een stier op een rode lap stof. Toen mijn vader Clinton aanviel, reageerde die gewoon door een paar raketten op zijn trainingskamp af te vuren. Akkoord, hij kreeg mijn vader nooit te pakken. Maar dat is zijn opvolgers ook nog steeds niet gelukt, zelfs mét de oorlog in Afghanistan. Intussen heeft Amerika er al miljarden aan verloren, geld dat ze beter hadden besteed aan hun economie. Ik was nog in Afghanistan toen Bush werd verkozen. Mijn vader kon zijn geluk niet op! Dat soort president had hij nodig: iemand die aanvalt, het geld erdoor jaagt en zijn land op de rand van de afgrond brengt. Zelfs zijn eigen moeder noemt hem de idioot van de familie.»

Het volledige artikel leest u in Humo 3622 van dinsdag 2 februari.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234