Onder professoren (1), Humo gaat naar de universiteit: 'Als studenten inderdaad elk jaar dommer zouden zijn, gaven we nu les aan bavianen'

Humo praat twee weken lang met professoren over de kleine en grote veranderingen aan onze universiteiten: ‘Een student heeft ooit een klacht ingediend: ‘De professor wandelt te veel tijdens de les en dat is slecht voor de concentratie.’’

'Ik vind dat er aan onze universiteiten meer aandacht mag komen voor genuanceerde stellingen en interessante conservatieve stemmen'

HUMO Laten we met de deur in huis vallen: zijn de studenten dommer dan in uw tijd?

WILLEM LEMMENS (professor filosofie Universiteit Antwerpen, echtgenoot van VRT-journaliste Kathleen Cools) «De verleiding om dat te zeggen wordt groter naarmate je ouder wordt (lacht). Door de democratisering van het onderwijs is het publiek diverser geworden en zijn de kwaliteitsverschillen onvermijdelijk groter. Als een prof ons indertijd had uitgelegd dat Plato en Aristoteles van vóór onze jaartelling zijn, zouden wij gechoqueerd geweest zijn. Vandaag kunnen sommige eerstejaarsstudenten de klassieken minder goed plaatsen. Als ik tijdens het college ethiek naar ‘Anna Karenina’ verwijs, moet ik uitleg geven. Tolstoj. Rusland. Dubbele moraal. Hartstocht.

»Sommige studenten zijn daarom niet minder zelfverzekerd. Toen ik tijdens een mondeling examen een student onderbrak en zei dat ‘Lettres persanes’ niet van Rousseau maar van Montesquieu is, klonk het: ‘Bent u daar wel zeker van, professor?’ (lacht) Misplaatste mondigheid, in de hoop dat ze er zo mee wegkomen.»

HENDRIK CAMMU (professor gynaecologie VUB) «De algemene kennis van de studenten is minder groot dan die van ons, maar dat heeft niets met hun IQ te maken. Wel met het schoolsysteem, dat niet meer inzet op kennisoverdracht. Maar laten we niet dramatiseren. Ik geef mijn studenten soms een lijstje met tien namen – Hitler, Napoleon, Alexander de Grote, enzovoort – en zeg: ‘Rangschik ze in chronologische volgorde.’ Je zou kunnen denken dat ze de 16de eeuw niet meer van de 20ste eeuw kunnen onderscheiden, maar dat valt heel goed mee. En ze scoren misschien minder goed qua algemene kennis, maar op het vlak van medische kennis weten ze meer dan wij indertijd. Er valt natuurlijk ook meer te weten dan pakweg veertig jaar geleden.»

HUMO U moet geen tijd stoppen in het aanleren van stof die ze al onder de knie hadden moeten hebben?

CAMMU «Nee. Maar mijn studenten zijn atypisch: ze zijn geslaagd voor een ingangsexamen waarvoor ze zich te pletter hebben gestudeerd. Er zijn wel grenzen: dat hebben we gemerkt toen de opleiding geneeskunde van zeven naar zes jaar is gegaan, zonder dat er is geschrapt in de studieonderdelen. Het aantal buizen is toen gestegen van 10 naar 40 procent.»

MAGALY RODRÍGUEZ (professor geschiedenis KU Leuven) «Ik heb een probleem met overtrokken pessimisme. Jean Paul Van Bendegem heeft het goed samengevat toen hij met emeritaat ging: ‘Als studenten inderdaad elk jaar dommer zouden zijn, gaven we nu les aan bavianen.’ (lacht) Het is denigrerend voor de studenten, en ik zie op intellectueel vlak geen achteruitgang. De talenkennis is een ander paar mouwen. Engels is geen probleem, maar Frans is een ramp. Lezen lukt nog, maar ik kan geen professor van de ULB vragen om een gastcollege in het Frans te komen geven.»

CAMMU «In de geneeskunde is dat geen issue, omdat alle literatuur in het Engels is. Het medisch Engels van onze studenten is erg goed, maar over het weer praten is moeilijker.»

LEMMENS «Tot 2007 kon ik Descartes in het Frans lezen met mijn studenten. Sindsdien niet meer, omdat de studenten simpelweg te weinig Frans kennen. Daarnaast is er soms wel een probleem met begrijpend lezen. Een tekst van Hume lezen is niet zo problematisch wat de taal betreft. Maar als ik vraag wat hij nu eigenlijk bedoelt met een zin, steken sommige studenten een heel verhaal af waaruit blijkt dat ze wel de context begrijpen, maar dat ze er de essentie niet uit kunnen halen. Begrijpend lezen is meer dan informatie verzamelen.»

HUMO Onderzoek bewijst dat Vlaamse jongeren het steeds slechter doen op het vlak van begrijpend lezen. Heeft het met de sociale media te maken?

RODRÍGUEZ «Soms zie ik studenten in mijn les met een laptop én een gsm voor zich. Ik heb eens één van hen gevraagd: ‘Waarom kom je naar de les als je toch de hele tijd op Facebook, WhatsApp en Instagram zit?’ ‘Mevrouw,’ zei die student, ‘als ik thuisblijf, ben ik zeker dat ik 0 procent van de leerstof opsla. Hier zal dat ongeveer 50 procent zijn.’ (lacht) Dat zette me aan het denken, want in onze tijd was ook niet iedereen de hele tijd gefocust op wat de docent zei.»

HUMO Een andere klacht luidt dat studenten steeds familiairder omgaan met de professoren. Psycholoog Wouter Duyck deelde eens een mail op Twitter: ‘Jupla, wanneer is ’t examen. Joew.’

CAMMU «Ik krijg veel mails, en die zijn altijd heel beleefd. Misschien ligt het aan mij: ik geef weliswaar laagdrempelig les, maar altijd beleefd en respectvol.»

LEMMENS «Bij mij valt het ook mee: ik straal misschien iets uit waardoor studenten het niet in hun hoofd halen om familiair te doen tegen mij. Maar een jonge collega vertelde me gisteren nog dat een student bij het begin van het examen vroeg: ‘Kunt u een teken geven als het halfelf is, want ik ga op reis en ik moet mijn vliegtuig halen.’ (lacht) Het is geen staatszaak, maar het irriteert me soms dat het de studenten aan etiquette ontbreekt. Al heeft het niet alleen met beleefdheidsvormen te maken. Ik krijg soms mails à la: ‘Hallo, ik kan volgende week geen examen doen.’ Welke richting? Welk examen? Daar heb ik het raden naar.»


Eenzaamheid

HUMO Een bevriende prof zei me dat hij soms het gevoel heeft aan een haak te hangen: studenten verwachten dat hij zeven dagen per week paraat staat.

LEMMENS «Ze kunnen ons altijd bereiken per mail, hè. De drempel is lager, maar tegelijk is het contact anoniemer. Toen ik studeerde, lieten sommige proffen ons fiches invullen: naam, beroep van je vader, beroep van je moeder. Nu is dat ondenkbaar: we zouden het paternalistisch vinden, en een schending van de privacy.

»Er wordt na de examens normaal gezien niet meer gedelibereerd – een computerprogramma berekent de studiepunten automatisch – maar wij doen het toch in onze opleiding, om voeling te houden met de studenten. Als iemand het bij mij niet goed heeft gedaan, vraag ik weleens aan een collega hoe het bij hem of haar is gegaan. Via de ombudspersoon komen we dan te weten dat er veel persoonlijke problemen zijn: eenzaamheid, faalangst, gebroken families. Toen wij studeerden, blokten we op kot en daarna gingen we samen eten en pinten drinken. Nu studeren jonge mensen met honderden tegelijk in de bibliotheek. Dat is bijna ritueel, maar het is ook een manier om de eenzaamheid tegen te gaan, vermoed ik.»

'Toen ik tijdens een examen een student onderbrak en zei dat 'Lettres persanes' niet van Rousseau maar van Montesquieu is, klonk het: 'Bent u daar wel zeker van, professor?''

HUMO Studenten worden al eeuwen geëvalueerd door hun lesgevers, maar sinds enige tijd kunnen studenten ook hun proffen evalueren. Een goede zaak?

CAMMU «Ik heb die evaluaties nog nooit bekeken. Men heeft mij al vaak uitgelegd hoe ik moet inloggen in dat systeem, maar ik kan het nog altijd niet. Ik ga ervan uit dat er niets schokkends in staat, anders was men al lang iets komen zeggen.»

HUMO Gebruiken studenten die evaluaties soms om wraak te nemen als ze slechte punten hebben gekregen?

LEMMENS «Ik hoor van collega’s dat het onprettig kan zijn, maar ik heb tot nog toe geen slechte ervaringen gehad. Die evaluaties zijn ook interessant: ik kan uit de scores afleiden dat ik met het ouder worden beter les ben gaan geven.»

RODRÍGUEZ «Ik heb gelukkig goede evaluaties van de studenten, wat had je verwacht (lacht). Dat komt, denk ik, doordat ik gepassioneerd lesgeef, maar ook omdat ik vaak de mening van studenten vraag. Ik steek enorm veel tijd in de voorbereiding van mijn lessen, en ik doe elk jaar aan zelfreflectie om te zien wat goed en wat fout zit. Maar wat Willem vertelt, verbaast me niet: het evaluatiesysteem geeft studenten macht en soms maken ze er misbruik van. Een collega vertelde me dat een student ooit is gaan klagen dat de prof te veel rondwandelt in de klas en ‘dat dat slecht is voor de concentratie’.»

HUMO Gezakte studenten durven weleens naar het ultieme middel te grijpen: een juridische procedure.

LEMMENS «Zeker in de rechten is het risico groter. Eén keer betwistte een student de punten die hij voor een examen had gekregen. Nadat hij mijn motivering had ingekeken, zei hij: ‘Ik leg me niet neer bij uw quotering.’ Maar ik heb er niets meer van gehoord.»


HUMO Die evaluaties zijn er niet zomaar gekomen: sommige professoren permitteerden zich divagedrag of willekeur tijdens mondelinge examens.

LEMMENS «Je hebt plichten en verantwoordelijkheden. Ik geef al twintig jaar les, en toen ik vorig jaar bij mijn ouders in Brugge was, kreeg ik telefoon van de secretaresse: er stonden studenten klaar om examen af te leggen. Ik had het simpelweg verkeerd genoteerd in mijn agenda, ik ben in vliegende vaart naar Antwerpen gereden en heb me verontschuldigd. Maar dat is een simpele vergissing. Uit mijn studententijd in Leuven herinner ik me dat sommige proffen een omstreden reputatie hadden als examinator: je riskeerde als vrouw harder op de rooster te worden gelegd dan je mannelijke medestudenten. Dat zou nu niet meer getolereerd worden.»

CAMMU «Ik denk wel dat je aan de universiteit langer excentriek gedrag kunt volhouden, omdat het een gesloten systeem is. Wij zeggen geregeld over bepaalde onderzoekers: ‘Die zou in de privé nogal ne post pakken.’ Het is één van de enige plekken waar je wereldvreemd kunt zijn.»

''De lat wordt lager gelegd voor de doctoraten, omdat ze zo belangrijk zijn voor de financiering van de universiteiten'' Hendrik Cammu

HUMO Wordt er anders lesgegeven dan vroeger?

LEMMENS «Ik had een prof in de psychoanalyse, Antoine Vergote, een priester die het werk van Freud door en door kende. Hij gaf college met de teksten van de meester in de hand. Zijn colleges waren commentaren, soms improviserend, maar altijd begeesterend en scherpzinnig. Wij moesten noteren en proberen te volgen. Schitterende lessen, maar vandaag kan dat niet meer. Studenten verwachten een handboek, een toelichting over de te kennen leerstof en modelvragen voor het examen. En alles moet elektronisch beschikbaar zijn. Dat was vroeger ondenkbaar, al begrijp ik ook wel het belang van heldere afspraken.»

CAMMU «Ik geef interactief les, ik stel veel vragen en ik betrek de studenten er zoveel mogelijk bij. Maar ik denk dat er over het algemeen niet veel veranderd is. De meeste professoren geven op een heel klassieke, deftige manier les. Enkele uitzonderingen zijn abominabel en andere uitzonderingen uitmuntend. Dat is van alle tijden.»

HUMO Universiteitsprofessoren klagen niet alleen over de kwaliteit van de instroom. Politicoloog Jonathan Holslag zei onlangs dat de twaalfjescultuur heerst aan de universiteiten: de lat wordt volgens hem te laag gelegd, en er studeren mensen af die geen diploma zouden mogen krijgen.

CAMMU «De olie komt altijd bovendrijven: wij zien vrijwel onmiddellijk wie hoge toppen zal scheren. En dan maakt het zelfs niet uit of ze aan de VUB of aan de KUL studeren. Ik hoor wel van collega’s dat de lat voor de doctoraten lager wordt gelegd, omdat ze zo belangrijk zijn voor de financiering.»

LEMMENS «Er wordt te veel gedoctoreerd, dat is waar. Ik vind het goed dat ook het doctoraat gedemocratiseerd wordt, het is een unieke ervaring, maar er is een zekere inflatie.»

HUMO Er worden 1.700 doctoraten per jaar uitgereikt, terwijl het aantal posten voor professoren niet stijgt: dat creëert toch een geweldige druk op de ketel?

RODRÍGUEZ «Het klopt dat er veel concurrentie is. Uiteindelijk wordt maar 12 procent van de gedoctoreerden professor, en tussen die overige 88 procent zitten wel wat gefrustreerde mensen.»


Artikels tellen

HUMO Doet u het eigenlijk nog wel graag?

RODRÍGUEZ «Maar natuurlijk! Ik doe niets liever dan lezen en schrijven, en ik word er nog goed voor betaald ook. Ondanks alles is de academische vrijheid geen loos begrip. Als prof heb ik nu wel meer verplichtingen – masterproeven begeleiden, meer lessen en vergaderingen – maar dat vind ik normaal: we worden betaald met belastinggeld.»

HUMO Filosoof Johan Braeckman klaagde eens dat hij geen tijd meer heeft om te kletsen in de koffiekamer, wat zijn mentale ruimte beperkt en zijn creativiteit niet ten goede komt.

LEMMENS «Er is minder tijd om te lummelen dan vroeger. Maar ik kan soms snel werken, en zo koop ik tijd voor mezelf om een boek te lezen. Onlangs hadden we het tijdens een college over empathie, een thema bij Hume, en een student bracht Freud ter sprake. Ik heb de dag erna alleen maar teksten van Freud gelezen. Ik gebruik dat niet per se in lessen of in papers, ik doe het enkel voor mezelf. Daarom vind ik mijn job nog altijd fantastisch.»

HUMO De publicatiedruk is al enkele jaren een heikel punt. De overheid deelt elk jaar miljarden uit aan de universiteiten, maar de verdeling hangt af van het aantal wetenschappelijke publicaties.

RODRÍGUEZ «Ik trek het mij niet aan als een collega een artikel meer schrijft of twee congressen meer bezoekt. Bovendien is die publicatie-druk ook een mythe: het Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek gaat niet zitten tellen als het een aanvraag moet beoordelen. Als de publicatielijst echt een criterium zou zijn, was ik nooit prof geworden. Toen ik aan de KUL werd benoemd, had mijn belangrijkste concurrent een publicatielijst van hier tot in Tokio. De commissie heeft me daarop gewezen, maar ik heb het toch gehaald. Ik heb toen ook gezegd: ‘Ik plagieer mezelf niet.’ Veel collega’s publiceren dezelfde tekst in verschillende talen, met telkens een lichtjes andere titel. Andere collega’s werpen een blik op een tekst van een doctoraatsstudent, brengen twee veranderingen aan en plaatsen dan hun naam naast de auteur van het artikel. Dat doe ik niet.»

''Toen ik een collega, een extreem intelligente vrouw, erop wees dat haar man de kinderen van school kon halen en kon koken, was ze gegeneerd: 'Ah ja, natuurlijk'' Magaly Rodríguez

CAMMU «Ik ben fundamenteel nieuwsgierig: ik wil onderzoeken. Maar ik wil ook patiënten zien. Ik heb nooit druk ervaren omdat ik me heb onttrokken aan het klassieke traject van projecten indienen, geld zoeken, commissies overtuigen en oeverloos emmeren in papers. Ik kan met enige trots zeggen dat 95 procent van mijn publicaties nul euro heeft gekost. Ik heb er alleen tijd en moeite in gestoken. Toen wij indertijd een bad in het bevallingskwartier hadden geïnstalleerd, kregen de vroedvrouwen en ik de indruk dat de bevallingen sneller verliepen, maar daar was geen enkele wetenschappelijke aanwijzing voor. We zijn gaan samenzitten en hebben een onderzoeksprotocol bedacht, volgens de regels van de kunst. De vroedvrouwen organiseerden een lottrekking waar ik niet bij was: bij een groen kaartje mocht de patiënte in bad, bij een rood kaartje niet. Vervolgens verzamelde ik alle gegevens: begin en einde van de arbeid, de ontsluiting, de uitdrijving, enzovoort. Uiteindelijk bleek er geen enkel verschil te zijn. Dat onderzoek hebben we in een goed maar bescheiden tijdschrift gepubliceerd, en het is daarna geciteerd in alle toptijdschriften, tot The Lancet toe. En dat allemaal voor nul euro. Ik weet dat het wordt bijgehouden en dat het meetelt voor de financiering van de universiteit, maar nog nooit heeft iemand mij op de vingers getikt: ‘Ge moet meer papers ophoesten, Cammu.’»

LEMMENS «Ik ervaar toch een zekere druk, hoor. De verwachting is dat je zoveel mogelijk in het Engels publiceert in internationale tijdschriften met peer review. De subsidiëring van de universiteiten hangt daar nu eenmaal van af.

»Ik ben stilaan aan het einde van de rit, maar voor jongere collega’s is het minder evident. Het moet ook allemaal zo snel gaan. Ik heb zeven jaar gekregen voor mijn doctoraat, en de eerste drie jaar mocht ik nadenken waarover ik zou schrijven. Nu krijgen jonge mensen vier jaar. Is het doctoraat dan niet af? Pech gehad.»


Blank en mannelijk

HUMO Een ander discussiepunt: universiteiten zijn nog altijd te mannelijk en te blank.

CAMMU «In de geneeskunde is de meerderheid vrouw: in onze tijd maakten ze 20 procent van de studenten uit, nu 60 procent. Er zijn in Vlaanderen 230 gynaecologen in opleiding, dertig van hen zijn mannen. Zelfs in typische mannendisciplines zoals orthopedie en cardiologie rukken de vrouwen op. Gelukkig maar.»

LEMMENS «Universiteiten zijn nog altijd erg mannelijk gekleurd. Maar ons departement heeft de voorbije jaren toch twee vrouwen aangeworven, en één van mijn beste medewerksters is een postdoctoraal onderzoekster: ik ervaar zelf de meerwaarde van samenwerken met vrouwen.»

HUMO Waarom stromen ze nog altijd moeilijker door naar de topposities?

LEMMENS «Misschien ontberen vrouwen de monomanie en egomanie die veel mannen aan de dag leggen? Dat strekt hun tot eer. Misschien zijn ze gewoon wijzer. Een collega uit Gent zei me ooit dat ze geen kinderen had, omdat ze alles op haar carrière had gezet: dat zegt iets. Overigens een fantastische vrouw en filosofe!»

RODRÍGUEZ «De letterenfaculteit is een geval apart. Ik kreeg als student les van Catharina Lis en Els Witte, twee fenomenale historici. Zeker in Leuven zie je de faculteit vervrouwelijken, maar andere zijn nog altijd mannelijke bolwerken. Bij de rechten bestaat het glazen plafond nog: vrouwen worden tegengehouden door oude mannen. De verhouding tussen werk en privé is ook een issue: het huishouden en de kinderen komen terecht op de schouders van de vrouw. Een derde factor is de vrouw zelf. We zouden harder op tafel kunnen kloppen. Ik herinner me dat we eens een vergadering planden om vijf uur in de namiddag, waarop een collega klaagde dat dat ‘niet gendervriendelijk’ was: ‘Dan komen de kinderen van school en moet ik koken.’ Ik suggereerde toen dat haar man dat misschien kon doen. Het was een extreem intelligente vrouw, ze was gegeneerd toen ik haar daarop wees: ‘Ah ja, natuurlijk.’»

HUMO Vinden jullie quota een goed idee, zoals VUB-rector Caroline Pauwels heeft voorgesteld?

LEMMENS «Ik ben daar niet voor, omdat het niet fair is tegenover jonge mannen die carrière willen maken. Je legt ook veel druk op de schouders van vrouwen. De overheid heeft bepaald dat één derde van elke commissie bevolkt moet worden door vrouwen. Het gevolg is dat veel vrouwen op onze universiteit van de ene vergadering naar de andere hollen omdat ze met te weinig zijn.»

RODRÍGUEZ «Ik vind ook dat je in de eerste plaats naar de competenties moet kijken. Je moet de moeite willen doen om ze te zien. Maar qua gender doen we het goed. Kleur is een veel groter probleem.»

CAMMU «In Brussel zie ik de universiteit zienderogen verkleuren. Wij hebben elk jaar meer allochtone studenten. Ze komen van overal: uit Syrië, Afghanistan, Iran en Irak. Vaak zijn het mensen die al een diploma in eigen land hebben behaald. Ik heb nu een Syriër in de les die chirurg is, maar alle examens opnieuw moet doen. Bij de Belgische Marokkanen zie ik vooral meisjes, bij de jongens veel Belgen met een Oost-Europese achtergrond. Ik vind dat een fantastische zaak, maar het is tegelijk een nadeel tegenover de KUL, die vooral rekruteert onder de blanke bollebozen van de colleges.

''Ik ben niet voor quota, omdat het niet fair is tegenover jonge mannen die carrière willen maken'' Willem Lemmens

»Het kost tijd en geld, maar je moet het talent eruit halen. Dat is niet alleen goed voor henzelf: als je een gegoede middenklasse van hoogopgeleide moslims krijgt, zal de invloed van de extremistische islam afnemen en de verwereldlijking toenemen, zoals de Vlamingen vanaf de jaren 60 hebben meegemaakt.»

LEMMENS «Toen ik aan het Hoger Instituut voor Wijsbegeerte in Leuven studeerde, hadden we een Engelstalig programma: af en toe zag je dan een Afrikaanse priester. Ik wenste dat we vandaag verder zouden staan. In de sociologie zie je al meer meisjes met een hoofddoek, maar cultuurgebonden richtingen rekruteren nog veel te weinig in die groepen. Wij hadden ooit een student met een moslimachtergrond. Na de les kwam hij eens naar me toe: ‘Er gaat hier een totaal nieuwe wereld voor mij open, professor.’ Ik had het over filosofen gehad die niet zo zeker zijn van het bestaan van God, en die student vond dat fascinerend. Helaas is hij na een tijdje uit het beeld verdwenen.»

HUMO Een laatste hangijzer: sommige mensen klagen dat de universiteiten, en zeker de sociale wetenschappen, te zeer naar links overhellen. Wat denkt u, als ietwat conservatievere stem, professor Lemmens?

LEMMENS «De Morgen heeft me intussen ‘toch niet zo conservatief als we dachten’ genoemd (lacht) Ik vind universiteiten niet té links: ik erger me aan goedkope slogans over het cultuurmarxisme (de neiging om de eigen, westerse cultuur te vernietigen, red.). Ik vind zelfs dat de universiteit nood heeft aan meer Marx, waarmee ik bedoel dat we hem écht moeten lezen, voorbij de clichés. Maar ik denk wel dat soms de eenheidsgedachte dreigt. Ik wilde ooit Roger Scruton uitnodigen voor een lezing van de vakgroep, een enorm verstandige, maar conservatieve filosoof. Daar kwam meteen bezwaar tegen. Iemand zei zelfs: ‘Dat krijg ik niet uitgelegd aan mijn vrienden.’ Ik heb het uiteindelijk zo gelaten, omdat ik als vakgroepvoorzitter de kerk in het midden moest houden. Ik heb Scruton later wel in eigen naam uitgenodigd voor een gastcollege, en het was een schitterende lezing.

»Ik voel me nooit geremd, maar ik mis soms nuance: ik vind dat er meer aandacht mag komen voor genuanceerde stellingen en interessante conservatieve stemmen. Maar dat is een breed maatschappelijk probleem. Bart De Wever wil misschien graag conservatief zijn, maar hij is au fond liberaal. Wat Fernand Keuleneer (advocaat en publicist, red.) onlangs heeft geschreven, klopt: geen enkele partij draagt een respectabel conservatisme uit. Wie zich als conservatief voorstelt, wordt tegenwoordig vaak als ongeloofwaardig weggezet. De mens is een kuddedier, we denken graag in clichés. Ook aan de universiteit. Ik weet niet of iemand die uitgesproken conservatief is, makkelijk carrière zal maken in de filosofie of de sociale wetenschappen.»

RODRÍGUEZ «Dat zou heel problematisch zijn, en ik ben het er niet mee eens. Ik vind het een heel belangrijk onderwerp, omdat het me de hele zomer heeft achtervolgd. Een aantal van onze studenten sympathiseert met Schild & Vrienden: sommigen zijn lid, anderen hebben zich laten meeslepen en zeggen dat ze niets van die heel foute memes wisten. Ik vind het ook niet erg dat sommige studenten rechts-conservatief of Vlaams-nationalistisch zijn. Maar één van die studenten heeft mij en één van mijn collega’s op de website Doorbraak beschuldigd van cultuurmarxisme, zonder één zinnig argument. Wat heet links? Sommige linkse feministen willen me lynchen als ik weer eens zeg dat vrijwillige prostitutie bestaat, sommige vrijmetselaars van de ULB en de VUB staan kritisch ten opzichte van de islam. Ik denk dat een groot deel van de mensen die aan de universiteit werken zich links noemen, maar ik ken evengoed doctoraatsstudenten met een N-VA-stempel. Sommige collega’s stemmen voor de PVDA, andere voor Vlaams Belang – alleen zullen die dat niet openlijk zeggen. Denk je dat er veel linkse rakkers te vinden zijn aan de faculteiten rechten of economie van de Belgische universiteiten? Is Mark Elchardus nog links? Jonathan Holslag? Zij zijn het bewijs dat onze universiteiten pluralistisch zijn. En vergeet niet dat Bart De Wever lang aan de letterenfaculteit van Leuven heeft gewerkt. Denk je werkelijk dat hij de allerlaatste Vlaams-nationalist was in onze universiteiten?»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234