Onderweg naar Cactus: (jm) blikt vooruit

Cactus is, naast een West-Vlaamse aanmaning om je endeldarm boven de eigen porseleinen pot leeg te schudden, een festival met de ‘f’ van fellatiofijn. Dat heeft te maken met het altijd weer excellente programma in Brugge én met de ravissante randvoorwaarden. Een inleiding!


Feest in het park

Het begint bij het decor: het Minnewaterpark in Brugge, waar het meer er net iets bedaagder dan elders bijligt, de bomen net iets meer pit in de kruin hebben en de vogels net iets meer tot falderie-faldera geneigd zijn. Het park ontleent zijn naam aan een legende uit de tijd toen de Romeinen nog festivalletje kwamen spelen in onze contreien. Ik parafraseer even: Minna, een mooie meid, heeft de hartstocht gevonden bij Stromberg, een jofele kerel. Hij behoort tot een andere stam, en dus houdt Minna de liefde geheim voor haar vader, een ouwe zeeman die al een andere partij voor haar in gedachten heeft. Wanneer Stromberg moet vertrekken om een Romeins legioen tot consumptieklare kipkap te bereiden, belooft Minna op hem te wachten. Haar vader blijft evenwel aandringen op een huwelijk met die andere knakker, en ze vlucht het bos in. Wanneer Stromberg weer thuiskomt, vindt hij zijn Minna aan de ­oever van een beek – ze is ziek en uitgeput, en blaast haar laatste restje adem uit in zijn armen. Stromberg, radeloos van verdriet, bouwt een tijdelijke dam, begraaft haar op de bodem van de beek, laat het water weer stromen en beitelt een inscriptie in een steen: MINNA-WATER.

Op de plek waar Minna en Stromberg op de onmogelijkheid van de liefde en de platvloersheid van de dood liepen, bevindt zich nu een brug. En, zo stipuleert de legende, elk koppeltje dat over de brug loopt, zal eeuwige liefde kennen.

Wat wil nu het romantische toeval? Dat die brug de verbinding vormt tussen de twee delen van de festivalsite – het eerste waar u kan drinken, snoepen, shoppen en chillaxen, het tweede waar de muziek wordt gevierd. En dat een beetje Cactus-ganger die brug meerdere keren per dag oversteekt, en zichzelf op die manier dus verzekert van héél véél eeuwige liefde, wat zeg ik: van nog net iets eeuwigere dan eeuwige liefde. Er is evenwel een kleine annex die er zelden wordt bijverteld: als u het waagt om op dag één met uw vaste betrekking over de brug te lopen, op dag twee met uw scharrel en op dag drie met uw festivallief, vervalt de eeuwige liefde en krijgt u gewoon gonorroe.

Het Minnewaterpark is op zijn mooist wanneer de vooravond zijn laatste salto’s maakt en de zon een oogje begint dicht te knijpen. Als er dan net een melancholische troubadour op het podium staat, weet u: tijd voor de eerste kus.

Nog dit: wanneer u in het Minnewaterpark aan de praat raakt met een konijntje, wees dan wel zo attent om het volume van uw stem te dimmen – sinds de laatste keer Mogwai hebben ze allemaal tinnitus.


Vriendelijk voor u...

Over de grote festivals hangt de norse schaduw van de militaire dictatuur: je wordt er om de oren geslagen met wat je wel en vooral niet mag, de security deelt er geheid je gevoel voor humor niet en wie er een beetje als een smokkelaar uitziet, loopt het risico om proctologisch benaderd te worden. Maar Cactus is een vriendelijk festival. Men is er oprecht blij – lichtjes verbaasd zelfs – dat u al die moeite doet: een ticket kopen, de reis maken, open doekjes geven aan wie op het podium staat. De organisatie begroet elke bezoeker persoonlijk met een handkus, informeert empathisch naar de gezondheid van verwanten en huisdieren, en neemt u niet in een driekwart nelson bij de ontdekking van het blikje bier dat u probeert binnen te smokkelen, maar vraagt gewoon of ze ook een slokje mag.

Nog beter wordt het wanneer u niet uit Brugge komt, en al helemaal wanneer u geen West-Vlaming bent. Cactus blijft in de eerste plaats immers het evenement waar heel Brugge samenkomt om prinselijk dronken te worden aan De Lange Bar en de laatste Pol Van den Driessche-roddels uit te wisselen. Als u niet in de stad woont, en al helemaal als u van buiten de provinciegrenzen komt, oogst u bewondering en dankbaarheid. De verre reis die u ondernomen hebt door polder en akkerland dwingt idolaat respect af en levert u niet zelden gratis bier en nieuwe vrienden op. Opgelet: anders dan op televisie worden die op Cactus niet ondertiteld.


...en voor uw kinderen

U slaat zich voor het hoofd, want net volgend weekend heeft u de kinderen? Geen probleem: die komen gewoon mee. Cactus is het Kind & ­Gezin van de festivals. Er is plaats om te verpozen, de sfeer is er gemoedelijker dan op het schoolfeest, en ze hebben er schattige ear defenders op maat van kinderkopjes. Want je weet natuurlijk nooit welke pedalen Thurston Moore meebrengt.

Doen, dus, dat hele Cactus. En vergeet op de brug niet een klein traantje te plengen voor Minna en Stromberg.

Het Cactus-festival vindt plaats van vrijdag 10 tot en met zondag 12 juli in Brugge.


U bent een potplant als u deze mist:

1. Perfume Genius, vrijdag, 18.25

Hij heeft een ziel vol bulten, sneetjes en weggevreten vlees, Mike Hadreas, en die ziel zit in z’n muziek: niet te missen voor wie nog in tere schoonheid gelooft.

2. Grace Jones, vrijdag, 21.45

Ze is 67, maar nog altijd even selfiewaardig als Joy Anna. En naast haar ranke lichaam brengt ze de opwindendste brokken uit haar back catalogue mee. Gelieve desondanks niet té idioot te dansen op ‘Slave to the Rhythm’.

3. SOHN, zaterdag, 16.40

‘Is opwinding dan minder waard als die door glasvezel aan komt dansen? Bijt wanhoop dan minder hard als die opgebroken is in eentjes en nulletjes?’ Humo’s (tr) – hier in zijn bespreking van het uitmuntende SOHN op Best Kept Secret – weet van geen ophouden als hij met retorische vragen begint.

4. John Hiatt, zaterdag, 21.45

Nog een reden om van Cactus te houden: ze zijn er niet bang van oude rotten uit de country, blues en folk. Wat Bonnie Raitt twee jaar geleden kwam doen, moet nu John Hiatt klaarkrijgen: de perfecte loodgieter wezen voor uw lekkende hartkleppen.

5. Two Gallants, zondag, 15.00

Indie zoals indie oorspronkelijk bedoeld is: voor, door en over de misfits, de sukkelig verliefden en de radelozen met een kwaaie dronk.

6. dEUS, zondag, 23.35

In 2013 speelden Barman, Pawlowski, Janzoons, Gevaert en Misseghers hier één van hun beste concerten van de afgelopen jaren, dit jaar sluiten ze opnieuw af.

En verder...

Jessie Ware (de leukste Jessie sinds die uit ‘Postbus X’)! James Vincent McMorrow! Thurston Moore! Balthazar! Black Rebel Motorcycle Club! Goose! The Kooks! Gabriel Rios! Anna Calvi! Dans Dans! En Nog Een Paar Anderen!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234