'Ons eerste huis' op Vier

Puin, steenstof, neerdwarrelend asbest: het eerste verbouwingsprogramma waar we niet op slag blij van worden omdat we gewoon in de zetel mogen blijven zitten, moet nog uitgevonden worden.

Maar dat hoeft daarom nog geen verdienste te zijn. ‘Ons eerste huis’, de verbouwingen waar we maandagavond bepaald jolig van werden, deed voor de rest namelijk niet erg veel om iets toe te voegen aan een genre dat al sinds mensenheugenis prominent aanwezig is op Vier en het eerdere VT4. Gingen vooraf: ‘The Block’, ‘Huis op stelten’, ‘Help, mijn man is een klusser’, ‘De brekers’, ‘De inrichters’, en dan nog een paar. Toegegeven: de helft van dat lijstje hebben we nu al moeten opzoeken – om maar te zeggen dat er zelden memorabele tv overblijft eens de laatste steen onder camerabelangstelling z’n mortel gevonden heeft.

‘Ons eerste huis’ probeert desondanks toch enigszins anders te zijn door twee generaties tegelijk te betrekken bij de verbouwingen: bedoeling is dat de ouders, of schoonouders, meedelen in de miserie die de jonge deelnemerskoppels doormaken terwijl ze hun pas gekochte huis met de grond gelijk maken om er iets bewoonbaars van te maken. Wie op het eind volgens schatters een zo groot mogelijke ‘meerwaarde’ neergepoot heeft, wint 150.000 euro. Een bedrag waarvoor je tegenwoordig maar weinig koopt, zo bleek: de gebouwen die de jonge dromers op de kop getikt hebben, zijn vaker wel dan niet een halve bouwval. Eén koppel zag alvast een omvangrijke bui hangen toen de steunbalken op zolder stuk voor stuk opgevreten bleken door boktorren, een kever die - hebben we ook opgezocht - maar een tweetal weken leeft, maar zich in die tijd allerminst tot geschikt huisdier leent. Elders werd dan weer asbest aangetroffen in een open haard die eerder nog om ‘zijn meerwaarde’ bejubeld werd door de experts. Jammer, want het goedje verwijderen zou veel tijd, geld, en mogelijk ook levensjaren kosten. Tien weken tijd is al wat de deelnemers hebben.

De kaarten werden dan wel anders gedeeld, maar wat ‘Ons eerste huis’ uiteindelijk op tafel wist te ploffen leek in de praktijk toch heel erg op eender welk ander programma dat weleens een muurtje omver gooide. Bartel Van Riet of niet. Alleen zag je in dit geval de barsten in het deelnemersveld al sneller zitten: één deelneemster haalde herinneringen op aan de moeilijke relatie met haar vader, die nu een handje zou toesteken bij de verbouwingen. Haar vriend zag met lede ogen aan hoe diezelfde man, een bankdirecteur in het dagelijkse leven, over twee prachtexemplaren van linkerhanden beschikte, wat het steentje stapelen niet meteen ten goede kwam. Reality-tv gedijt nu eenmaal het beste wanneer het intermenselijk schuren pijnlijk zichtbaar wordt voor de kijker, en na één aflevering durven we al wedden dat dat ook in ‘Ons nieuwe huis’ niet anders zal zijn. Qua meerwaarde zou dat dus wel eens kunnen tegenvallen.


Quote

‘Elke familie heeft wel een Harry, en bij ons is Mike de Harry’


Tweet

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234