null Beeld

Onze man gaat mee op trainingskamp met Junior Bauwens

Jean-Pierre ‘Junior’ Bauwens (25) staat op 19 april voor één van de spannendste momenten uit zijn zo al rumoerige leven. Dan bokst hij in Gent voor een Europese titel tegen de Spanjaard Ruben Nieto. Als hij wint, gaat er een poort open: naar roem, en eindelijk ook naar geld.

Sander Van den Broecke

Voor het eerst in zijn carrière ging het superlichtgewicht zich voorbereiden zoals echte kampioenen dat doen: in het buitenland, bij een topclub. Humo ging drie dagen op bezoek.

Universum in Hamburg is een boksclub met een naam als een klok. Fabriek van wereldkampioenen, al dertig jaar lang. Hier zijn de Rolls Royces Wladimir en Vitali Klitschko de deur uit gerold: made in Russia, tuned in Germany – een procédé dat Uni- versum al tientallen keren heeft herhaald, mét succes. Voor al uw knock-outs en championship belts, één adres: Havighorsterweg 16, Hamburg.

Op zondag 17 maart tikt Junior Bauwens de straatnaam in op de gps van zijn zilvergrijze Hyundai Getz. Het kriebelt. Al járen droomde hij hiervan: een stage in het buitenland, trainen met de groten, ogen en oren de kost geven, leven als een échte topsporter. Het kon nooit. Junior raakte soms niet eens aan een sparring-partner voor één dag, laat staan dat hij een Duits trainingskamp van vier weken geregeld zou krijgen. Kotsbeu was hij het.

Tijdens een jogging rond de Gentse Watersportbaan doet Junior zijn beklag bij de veertiger met halflang grijs haar naast hem. Junior loopt liever alleen, maar deze vent kan hij wel heb- ben: Walter Van Steenbrugge, de strafpleiter die de familie verdedigde nadat zijn autistische broer Jean-Pierre Bauwens senior in augustus 2011 per ongeluk had doodgeschoten. Junior – matig geschoold maar clever – geniet van het intellect van de advocaat. En misschien nog meer van het feit dat zo’n intellect hém bewondert.

Bovendien begrijpt die Van Steenbrugge hem. Al maanden is Junior op de sukkel: hij bokst de slechtste kampen uit zijn carrière, is zijn drive kwijt, zit gevangen in een sleur. De dood van zijn vader was een mokerslag op de slaap, het aanhoudend amateurisme wringt hem stilaan helemaal leeg. Hij moet een grote schoonmaak houden, maar hoe? Zijn contract met het vorige managementteam loopt ten einde, maar toch lijkt vernieuwen de enige optie. Daar wordt hij niet vrolijker van.

‘Kent gij misschien mensen die me zouden kunnen helpen?’, vraagt hij aan de advocaat. Van Steenbrugge kent er alleszins één: hijzelf. Omdat hij Junior zo geweldig vindt – als bokser én als mens – wil hij zijn carrière zelfs belangeloos een duw geven. Bij een volgende ontmoeting met Bauwens heeft Van Steenbrugge al medestanders én een ruw plan. De bokser – erg wantrouwig gastje nochtans – wil meteen bijten, zo content is hij, maar Giorgi Shakshuarian, Juniors trainer, níét.

Als je 65 bent geworden in de boksmilieus van Georgië en Gent, ben je niet meteen onder de indruk van een intellectuele kwiet met geld die zijn diensten gratis aanbiedt en en passant ook nog eens meer inkomsten voor Junior voorspelt. Hij wil met cijfers overtuigd worden, niet met praatjes.

Van Steenbrugge stelt voor: een vennootschap die Juniors boksmeetings organiseert, gerund door twee deeltijdse commerciële raadgevers, én daarnaast nog een team van vrijwilligers, bestaande uit een agent, een dokter, een kinesist, een mental coach en een juridisch raadgever, Van Steenbrugge zelf, die ook sponsort. Giorgi begint erin te geloven. Als hij ook nog eens groen licht krijgt om ter voorbereiding op de Europese titelkamp een stage te boeken in Universum – de club waar hij zich in 2000 als coach ging bijscholen en van waaruit zijn Belgische avontuur begon – is hij helemaal mee.


Trainingsschema

Universum ligt in Bergedorf, een voorstadje van Hamburg, in een woonwijk aan een bosrand, op een klein bedrijventerrein met een groot sportcentrum erop. Het bos zal Junior intrekken om te lopen, en één keer zal hij Hamburg bezoeken, maar voor de rest wordt dit wekenlang ook zijn universum: een hal met vijf zaalvoetbalvelden, een grote fitnessruimte, een bokszaal, een sauna, een grote, duistere cafetaria en een spartaans mini- hotelletje voor atleten. Een vakantietip is het níét.

De eerste vier weken van de stage bereidt Junior zich voor- al fysiek voor. Fritz Sdunek – coach van de Klitschko’s – heeft een trainingsschema opgesteld, for old time’s sake, omdat Giorgi een oud-leerling van hem is. Een loodzwaar programma: veel lopen, veel oefeningen in de gym, een beetje boksen. Giorgi slikt maar Junior niet. Die zet er – samen met Rachim Tschachkijew, Olympisch kampioen zwaargewicht in Peking 2008 – zijn tanden in. Ook met ex-wereldkampioen Juan Carlos Gómez, Cubaans zwaargewicht én trainer, werkt Junior in die eerste weken.

Junior Bauwens «Alleen al dáárom is zo’n stage goed: je ziet hoe de top het doet. Trai- ningsmethodes, technieken – ik leerde elke dag bij en dat gaf me zelfvertrouwen. Ik voelde mij hier groeien. Eindelijk voelde ik mij prof.

»Hier is het van ‘s morgens tot ‘s avonds: boks, boks en nog ne keer boks. Niemand die mij lastigvalt, geen kopzorgen, alleen werken en rusten. In Gent was ik altijd met van alles en nog wat bezig. Voor de boks moest ik bijna alles zelf regelen, en thuis had ik ook mijn handen vol. Mijn moeder zorgt voor de kinderen (Junior heeft zes broers en zussen, van wie er vier autistisch zijn, red.) en ik deed zo’n beetje al de rest: vooral taxi spelen voor de kleinsten en boodschappen doen.

»Ik deed dat gráág, maar ik was wel constant bezig. ‘En nu moet ik naar hier, en dan naar ginder, en dan is ‘t training.’ Mijn ma zag dat het mij allemaal te veel werd. Zij was de eerste die zei: ‘Gij moet er ne keer vantussen.’ Ze voelde dat ik nood had aan rust.

»Twee weken na de dood van mijn pa heb ik nog mijn bes- te kamp gebokst (tegen Andriy Kudryavtsev, red.), maar daarna ben ik compleet weggezakt. Nergens had ik nog goesting in. Ik ging uit, echt veel te veel, ik verzorgde mijn lichaam niet meer, ‘t kon mij allemaal geen kloten meer schelen. Zelfs trainen deed ik niet graag meer. Het enige waar ik vroeger altijd goesting in had! Echt een vies gevoel, ik herkende mezelf niet meer.

»Vier kampen heb ik toen toch nog redelijk gebokst, maar de laatste twee waren niet goed. Ik had ook geen enkele sportieve uitdaging meer: er stond geen titel op het spel, ik kon niet stij-gen in de ranking, ik had niks te winnen, buiten een beetje zakgeld.

»En zie mij nu zitten! (Brede glimlach) Ik kan niet wachten om in die ring te kruipen. Goesting! Echt maat, niet normaal (lacht)

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234