null Beeld

Onze Man op tournee met Balthazar

Balthazar, groepje om van te houden, swingt zich Europa door, en Onze Man mocht mee. U leest deze week in Humo over wijn die naar fluitjesbier smaakt in Parijs, mannen met malle krulsnorren in Groningen en twaalfjarige groupies in Amsterdam. Hieronder alvast in avant-première: een fragment uit Groningen.

Backstage krijgen we mosterdsoep. Simon – de bassist – gaat achter de piano zitten, geluidstechnicus Filip heeft om vooralsnog onopgehelderde redenen z’n saxofoon bovengehaald, en het resultaat is, euh, bijzonder. Toch als u van ballads van Aerosmith en Jan Leyers houdt. Of van ‘Music’ van John Miles.

Maarten Devoldere «Simon speelt altijd en overal. In het begin werd ik er gek van. Nu heb ik er mee leren leven.»

Simon Casier «Eigenlijk ben ik er zelf nog niet uit of ik die nummers nu formidabel dan wel verschrikkelijk vind. Alleszins: ik droom ervan om een balladmedley van een halfuur uit te brengen.»

Tijdens de minutieuze soundcheck zie ik Balthazar weer Balthazar zijn: detaillistische muziekdieren.

Jinte Deprez «Studeren aan het conservatorium, een groepje beginnen: dat was de droom. Dat ik daar ook effectief voor gegaan ben, heb ik te danken aan mijn ma. Die zei: ‘Doe maar. Dat gaat je gelukkig maken.’ En naar je ma luister je altijd, hè.»

Maarten «Ik ben Balthazar niet begonnen om vrouwen te versieren. Het was een innerlijke noodzaak die sprak: muziek was onontkoombaar voor mij. En eigenlijk ben ik een kutmuzikant – ik kan niet zo veel. Maar al op m’n elfde voelde ik de onweerstaanbare drang om iets bij elkaar te kakken.»

‘t Is zo’n integere groep, besef ik als ik Balthazar ’s avonds op het podium van De Oosterpoort zie staan. Nog altijd verliefd op hun eigen precieuze liedjes, ook. En plots is het daar, onontkoombaar, heftig, een scudraket van sentiment: ik ben ontroerd.

HUMO Voelen jullie zelf nog veel op het podium na honderd shows?

Maarten «Ik kan nog altijd ontroerd worden door mijn eigen muziek, ja. Soms sta ik me ook gewoon te vervelen, hoor – daar wil ik niet romantisch over doen. Maar af en toe overvalt ze me, die ontroering, en dan sta ik echt te trippen. En weet je, veel van onze songs zijn al behoorlijk oud. Ze gaan over fases in mijn leven die voorbij zijn. Maar door zo’n liedje kan ik me soms weer helemaal met het gevoel van toen vereenzelvigen.»

Christophe Claeys «Heel veel nummers verslijten gewoon niet. Neem ‘Blood Like Wine’: dat is voor mij telkens weer vanaf de eerste noot pure, grootse emotie.»

Patricia Vanneste «De momenten waarop ik ontroerd raak, zijn die waarop we er echt met vijf staan. Want we beleven een optreden vaak zo verschillend: de ene die het de show van het jaar vond, de andere die het stevig vond sucken. Maar als we dus op het podium staan, naar elkaar kijken en alle vijf zien: ‘Dit zit goed,’ ja – dat is zo mooi.»

Maarten «Ik heb katers gehad van het type ‘laat mij asjeblieft even ophouden met leven’. En als je op zo’n dag voor tien man moet spelen, wil je alleen maar in een hol in de grond kruipen. Maar vaak gebeurde het net dán dat ik het podium opliep en meteen al mijn voelsprieten voelde uitsteken. Ik werd koud gepakt door sentiment. En omgekeerd kan je een thuismatch spelen in een volle AB, en toch niets voelen.»

Hopelijk is dat donderdag en vrijdag wél het geval – want dan staat Balthazar twee keer in een uitverkochte AB. Raise your glass to the nighttime!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234