'Niemand is voorzichtiger dan Roger: hij draagt zelfs twee mondmaskers over elkaar, om zeker te zijn.'

cherchez la femmePeggy Breunig (46), de vriendin van Roger De Vlaeminck (73)

‘Onze relatie heeft me maar een paar vriendschappen gekost’

'Niemand is voorzichtiger dan Roger: hij draagt zelfs twee mondmaskers over elkaar, om zeker te zijn.'Beeld Carmen De Vos Humo 2020

Zonder de kasseiklassieker waaraan hij zijn bijnaam Monsieur Paris-Roubaix dankt, was ook voor Roger De Vlaeminck het door het virus gefnuikte wielerseizoen er eentje in mineur. Nu ook de ene na de andere veldrit wegvalt, gaat al zijn aandacht weer naar de was en de plas voor zoon Eddy, de zorg voor de dieren op de boerderij én Peggy Breunig, de Limburgse woelwater met wie hij inmiddels een jaar lief en leed deelt: ‘Ik krijg genoeg aandacht van Roger, ook seksueel: ‘Je hebt een hevig baasje getroffen,’ zei hij.’

PEGGY BREUNIG «Eens een sportman, altijd een sportman: als er voetbal of koers op tv is, is Roger niet van zijn toestel weg te slaan. Door de week, wanneer ik er niet ben, gaat hij vaak bij zijn goeie maat Toine kijken. Maar in het weekend kijken we samen. Ik ben niet altijd mee, maar heb toch kunnen zien hoe hard hij uitkeek naar de duels tussen Mathieu van der Poel en Wout van Aert. Dat er na de Ronde van Vlaanderen geen nieuw duel kwam in Roubaix, vond hij bijzonder jammer. Volgens mij heeft hij het voor Van der Poel, maar als die niet meedoet, mag Wout winnen. Ik herinner me een koers waarin Van der Poel achteraan zat, maar naar voren schoof en uiteindelijk verloor omdat hij tussen twee Italianen in de tang kwam te zitten. Was dat niet in de Ronde van Italië?»

HUMO Die heeft hij niet gereden.

BREUNIG «Ooo… (lacht) Weet je, ik kijk wel, maar ik ben tegelijk met zoveel andere dingen bezig. Dan sta ik op en ben ik even weg, naar de beesten buiten of zo. Maar ik kom altijd terug, want het is fijn om samen naar de koers te kijken. Alleen blijft het bij mij niet zo lang hangen. Bij Roger wel, die ziet álles. Ook wat ze fout doen. Daar kan hij dan een boompje over opzetten. Zoals toen Julian Alaphilippe won en er commotie ontstond omdat die ploegmaat van Van Aert niet hard genoeg zijn best had gedaan – Roglic, juist. Volgens Roger hoefde die zich niets te verwijten: hij had gedaan wat hij kon. Roger zíét dat.»

HUMO Nu heb je het over het WK.

BREUNIG «Precies! (lacht) Trouwens, Roger vindt dat Van Aert zich te veel wegcijfert voor de ploeg en meer zijn eigen kans moet gaan. Anders wordt hij nooit een groot winnaar.»

HUMO Het liefst zou hij zelf iedereen nog naar huis rijden, toch?

BREUNIG (lacht) «Misschien wel. Zoals iedere ouder heeft hij een droom voor zijn zoon gehad. Het liefst had hij Eddy zien koersen. Maar Eddy is een voetballer, én een slimme jongen: die vindt zijn weg wel.»

HUMO Fietsen jij en Roger samen?

BREUNIG «Ik heb het intussen onder de knie, dat klikken in de pedalen. Maar het is er nog niet vaak van gekomen. Eén keer maar, eigenlijk. Meestal trekt hij er in de zomer om zes uur ’s ochtends al op uit. Dan slaap ik nog (lacht)

HUMO Ben je sportief?

BREUNIG «Toch wel. Ik kan snowboarden, tennissen en schaatsen, en ik heb zelfs aan kickboksen gedaan. Niet competitief, ook al drongen ze aan, maar ik wilde mijn gezicht niet laten vertimmeren.

»Thuis heb ik een gitaar en ik kan pianospelen. Kortom, ik ben van vele markten thuis. Maar omdat ik me nooit echt op één discipline heb toegelegd, ben ik nergens een specialist in geworden.

»Mijn ex-vriend was een autofreak: in het weekend zaten we meestal ergens op een circuit. Ik maakte foto’s en was zijn copiloot, maar heb ook zelf achter het stuur gezeten. Voor de fun, maar ik was niet slecht (lacht)

HUMO Dat was vóór je Roger kende. Hoe zag je leven er toen uit?

BREUNIG «Ik ben geboren en getogen in Antwerpen. Ik was 27 en had een job in de computerbranche, toen de liefde mijn pad kruiste en ik naar Limburg ben verhuisd – mijn vriend was van Hoeselt. Na vijftien jaar zijn we als vrienden uit elkaar gegaan. We waren niet getrouwd en hadden geen kinderen. Maar ik ben blijven plakken: ik voel me goed in Bilzen. Lieve mensen, mooie streek. Vijf jaar later ben ik Roger tegen het lijf gelopen.»

HUMO Op een cross in Eeklo. Wat heb jij met het veldrijden?

BREUNIG «Niets! Toen na die relatiebreuk ook mijn mama is overleden, heb ik een paar hoofdstukken in mijn leven afgesloten en mezelf opnieuw moeten ontdekken. Ik leerde nieuwe mensen kennen, die mij af en toe uitnodigden op de koers of het voetbal. Met alles erop en eraan: vrijkaarten, eten, feestje. Die keer in Eeklo was ik daar met een ex-collega. Helemaal op het einde wilde hij nog op de foto met Roger. (Onderbreekt zichzelf) Je kent het verhaal toch?»

HUMO Uit de krant: Roger vertelde dat hij jou zag staan en alleen met jou erbij op de foto wilde. Daarna hebben jullie telefoonnummers uitgewisseld, zodat jij hem die foto kon sturen.

BREUNIG «Voilà (lacht). We hadden natuurlijk al een wijntje op, en ik stond er niet bij stil dat die man Roger De Vlaeminck was. Dat hij een wielerkampioen is, wist ik wel. Maar verder?

»In de auto heb ik hem een sms’je gestuurd: ‘Weet ge wat? Misschien moeten wij eens iets gaan drinken: ik betaal.’ Om te lachen, natuurlijk. Maar toen stuurde hij terug: ‘Ik betaal.’ Deugnieterij was het, onschuldig geflirt. Toen ik op maandag weer aan het werk moest, had ik al besloten: ik ga hem niet meer lastigvallen. Maar op dinsdag kreeg ik een bericht: ‘Zeg, leeft gij nog?’ (Slikt een krop weg) Kijk, ik krijg het er nog warm van. Ik dacht: wat móét ik hier nu mee? Behalve een paar vrienden wist niemand ervan. Ik kon er dus met bijna niemand over praten.»

HUMO Waarvoor ben je gevallen?

BREUNIG «De blik in zijn ogen! We keken elkaar aan en onmiddellijk was er die vonk. Ik voelde die tot in mijn hartje. Mooi, hè?

»Ik ben nogal impulsief, op het randje af onbezonnen zelfs. Ik heb een wild leven geleid, maar ben ook altijd voorzichtig geweest. Na vijf jaar single geweest te zijn, dacht ik: allee, Peggy, waarom niet? Spreek met hem af! Was hij een wildvreemde geweest, dan had ik het nooit gedaan. Maar bij Roger voelde ik me in goede handen: hij zou me de keel niet doorsnijden (lacht). Ik had hem vooraf gezegd: ‘Laten we er een gezellige avond van maken en dan zien we wel wat ervan komt.’ Maar onze eerste date werd één van de mooiste momenten in mijn leven. We kregen geen hap door onze keel. Ik niet, maar hij ook niet (lacht).

»Ondertussen zijn we een jaar samen. Ik ken zijn plusjes en minnetjes, en hij die van mij. Roger heeft zijn karakter, dat weet iedereen. Maar dat trekt me wel aan. Ik ben ook niet perfect, verre van zelfs. Zolang we rekening houden met elkaars gevoeligheden, is er geen probleem. En ja, ik wéét het: Roger is 27 jaar ouder dan ik. Maar dat merk je niet. Nu ja, af en toe wel: hij heeft soms wat meer rust nodig. Maar wat maakt dat uit?»

‘Mocht ik die avond niet bij Roger geweest zijn, dan was hij er nu niet meer, want z’n gsm vastnemen om iemand te bellen kon hij niet meer.’Beeld Carmen De Vos Humo 2020

BOT EN ARROGANT

HUMO Nu je er zelf over begint: heeft het leeftijdsverschil je nooit doen twijfelen?

BREUNIG «Ik ben altijd wel voor iets oudere mannen gevallen. Als kind kon ik zomaar verliefd worden op mijn leraar wiskunde, en in mijn vorige relatie was ik ook tien jaar jonger. Nu, Roger spant de kroon, dat wel. Ik vermoed dat hij een vaderfiguur is voor mij. Iemand die zegt: ‘Peggy, dát mag niet!’ (lacht)

»Die eerste keer in Eeklo was het al laat. We hadden elkaar in een flits gezien. Dat maakte me wat onwennig om hem terug te zien. Maar Roger is een knappe man! Een rimpel meer of minder maakt niet uit. Het is iemands inborst die telt. Op dat vlak zit het goed: Roger is grappig en charmant, al kan hij soms ook bot en arrogant overkomen. Soms denk ik, als hij weer eens ligt te vloeken: waar maak jij je toch druk om? Maar het hééft iets (lacht).»

HUMO De relatiebreuk was nog vers bij Roger.

BREUNIG «Hij zat midden in een scheiding. Als hij en zijn vrouw nog samen waren geweest, dan was dit niet gebeurd. Dat heb ik hem meteen ook op het hart gedrukt: wij hebben niets verkeerds gedaan. Trouwens, Katty had al een nieuwe vriend. Dat ze op dat moment nog in zijn huis in Kaprijke woonde, maakte het aanvankelijk wel iets moeilijker. Voor Roger was dat zeker niet fijn. Ik zag iemand die zich wegcijferde en voor wie ik compassie voelde. Iedereen kent hem als een flapuit, maar Roger is toch vooral een lieve, gevoelige man. Diep vanbinnen zag hij af van de scheiding.»

HUMO ‘Ik weet niet of ik ooit nog iemand in huis zal nemen,’ heeft hij toen gezegd.

BREUNIG «Ook tegen mij: ‘Gij zijt de laatste!’ (lacht) Hij was niet op zoek en had er ook niet meer op gerekend dat hij nog iemand zou tegenkomen. Ik ben 46, hij 37 – ja, ik draai het graag om (lacht). Dan ga je elkaar niet meer veranderen. Hij past zich een klein beetje aan, en ik ook. Dat maakt het zo mooi.»

HUMO Zijn ex-vrouw vertelde in Dag Allemaal dat hij geen romanticus is en te weinig aandacht had voor haar.

BREUNIG «Ik hoef niet iemand die de kaarsjes aansteekt als ik thuiskom. Dat doe ik zelf wel. Roger heeft andere kwaliteiten. Hij is eerlijk en oprecht. Dat geeft rust: je weet waar je aan toe bent met hem. Hij kan mij onverhoeds vastpakken en heeft een grappige, lieve kant. Op zondagochtend haalt hij de pistoletjes, de pintjes staan in de koelkast als ik thuiskom, en we koken samen. Ik doe de patatjes, hij het vlees. En daarna wassen we samen af. Nee, aandacht krijg ik genoeg. Ook op seksueel vlak, zelfs op zijn leeftijd. Dat had hij me ook al snel gezegd: ‘Je hebt een hevig baasje getroffen!’ (lacht)»

HUMO Wat trok hem aan in jou?

BREUNIG «Hij vindt mij wel grappig, denk ik. En we zijn allebei dierenvrienden die van sport houden en graag eens uit eten gaan. Nu, ik drink ook graag een biertje. Daar wijst hij me soms wel op. Vóór ik hem kende, zat ik na een zware werkweek vaak in mijn stamkroeg met mijn vrienden, tot ’s morgens vroeg. Veel meer dan naar series op Netflix kijken zat er op zondag niet meer in. Dat is nu wel anders. Ik haal hem uit zijn kot, en hij houdt mij er wat meer ín (lacht). Maar da’s ook fijn: ik leef gezonder en verschijn ’s maandags fitter op het werk.»

HUMO Roger heeft zich altijd graag omringd met jonge vrouwen. Piekert hij weleens over de aandacht van jongere mannen voor jou?

BREUNIG «Tja, overkomt niet iedereen dat weleens? (lacht) Maar als ik voor iemand ga, ga ik er helemaal voor. Als je gaat bedriegen, heeft een relatie geen waarde meer. Ik zou hem niet meer in de ogen kunnen kijken.

»Iedereen heeft een verleden. Roger en ik ook. Wij zijn daar heel open over met elkaar. Ik heb de boekskes vroeger ook gelezen, en soms komt dat ter sprake. Maar op zijn leeftijd is hij gekalmeerd. Uiteraard heb ik nog toekomstplannen. Ik wil graag naar de zon kunnen reizen, mét vrienden. Dat weet hij, en dat is ook geen probleem, zolang hij maar weet met wie. Onze latrelatie laat dat ook toe.»

HUMO Jullie wonen niet samen?

BREUNIG «Door de week werk ik in Limburg en in de weekends ben ik bij hem in Kaprijke. Andersom gebeurt minder vaak: hij moet voor z’n dieren zorgen. Als de afstand – toch ruim 150 kilometer – een probleem zou vormen, hadden we nooit zo’n hechte band gehad. Roger is op z’n rust gesteld, en zelf kan ik ook goed alleen zijn. Het is dus goed zoals het is, we hebben geen verhuisplannen. We leven apart, maar Roger zit altijd in mijn hart.

»De lockdown was even moeilijk: toen hebben we elkaar een tijdje niet gezien, dus whatsappten we. Gewoon elkaar eens horen, weten dat we er voor elkaar zijn: soms is dat voldoende. Als ik afspreek met vrienden, weet hij altijd waar ik ben en met wie ik omga. Meestal stuur ik hem een selfie, dan is hij helemaal gerustgesteld. En in het weekend doen we gezellig dingen samen.»

HUMO Jullie waren drie maanden samen toen hij zich voor het eerst samen met jou liet zien, op de cross in Zonhoven.

BREUNIG «Hij had me enkele dagen eerder gebeld: ‘Peggy, mag ik toch geen foto van jou in de krant laten zetten?’ Plots stond ik op de eerste pagina! Dat was even schrikken. Omdat niet al mijn vrienden al op de hoogte waren, stroomden de berichten binnen: ‘Zijde gij ermee aan ’t lachen of wa?’ (lacht) De meesten waren wel blij voor mij. Het heeft me maar een paar vriendschappen gekost.

»Al bij al valt het wel mee met de aandacht. Klanten maken soms een opmerking, maar altijd goedbedoeld. Roger komt minder vaak in de media dan vroeger: dat maakt het toch iets rustiger dan wanneer Koen Wauters hier had gezeten (lacht)

‘Ik doe mijn job graag, maar af en toe moet ik ertussenuit en plezier kunnen maken. Misschien heeft dat me wel tegengehouden om kinderen te krijgen.’Beeld Carmen De Vos

AGRESSIEVE BACTERIE

HUMO Nog vóór jullie outing werd Roger in allerijl in het ziekenhuis opgenomen.

BREUNIG «We kenden elkaar een maand. We hadden afgesproken op restaurant, maar hij voelde zich niet lekker. Een griepje, dacht ik. We zijn naar huis gegaan en ik heb hem een Dafalgan gegeven. Toen hij ’s ochtends wilde opstaan, raakte hij het bed niet uit. Ik dacht, half slapend nog: ik geef hem een duwtje. Tevergeefs, hij kon niet op zijn benen staan. Koppig als hij is, wilde hij niet dat ik hem hielp. Nadat ik hem toch in de badkamer had gekregen, heb ik de ambulance gebeld. In het ziekenhuis hebben ze hem meteen de zwaarste antibiotica gegeven.

»’s Avonds ben ik in zijn huis gaan slapen. Met Snoopy, zijn hond, dicht bij mij en in de veronderstelling dat hij ’s anderendaags terug thuis zou zijn. De volgende ochtend heeft Sheila, zijn jongste dochter, me gewekt: Roger lag op intensieve zorg! Een hersenbloeding, dacht ik, maar dat was het niet. Ze hadden een agressieve bacterie in zijn bloed ontdekt: een stafylokokvariant. Hij was zichzelf aan het vergiftigen. Hij is een maand in het ziekenhuis moeten blijven.»

HUMO Hoe had die bacterie hem te pakken gekregen?

BREUNIG «Volgens hem is dat gebeurd toen hij een hertje op zijn boerderij in bedwang probeerde te houden. Hij had daarbij een wondje opgelopen. Zelf denk ik aan ons restaurantbezoek: hij wilde met veel zwier over een hek springen en is daarbij gestruikeld (lacht). Hij had een wondje dat ik heb ontsmet, maar daarna heeft hij dat opengekrabd. Zo geef je bacteriën vrij spel, natuurlijk.»

HUMO Was je bang?

BREUNIG «Tuurlijk, al is dat nergens goed voor. Komt wel goed, denk ik meestal. Pietje de Dood loert altijd om de hoek, zeker naarmate je ouder wordt, maar daar heb ik niet bij stilgestaan. Zelfs al ging het écht niet goed met hem. Mocht ik die avond niet bij hem geweest zijn, dan was hij er nu niet meer. Ze zouden hem thuis gevonden hebben, want z’n gsm vastnemen om iemand te bellen kon hij niet meer.

»Trouwens, diezelfde week had ik zelf ook al veel geluk gehad. Tijdens een meteropname in een kelder was ik anderhalve meter diep in een put gevallen. Ze hebben een wonde aan mijn been moeten dichtnaaien, maar het had slechter kunnen aflopen. En alsof dat nog niet genoeg was, viel die zaterdag Eddy Merckx van zijn fiets. Lagen ze allebei in het ziekenhuis, Eddy en Roger! (lacht)»

HUMO Als relatietest kon het tellen.

BREUNIG «Onze liefde was nog pril, maar als je iemand graag ziet, raak je erdoor. Ook als hij er iets aan had overgehouden. Wie in mijn hart zit, blijft daar zitten.

»Het was een erg intense periode. Mensen kwamen op bezoek, terwijl niemand van mijn bestaan afwist. Iedereen was vriendelijk, wat fijn was, maar evident was het niet. Ik probeerde zo vaak mogelijk bij Roger te zijn, maar bleef ook werken en moest dus terug naar Limburg. Sheila heeft het toen vaak van mij overgenomen.

»Weet je, Roger is snel bezorgd. Dan is het belangrijk dat iemand hem gezelschap houdt en moed inspreekt. Op een bepaald ogenblik hing het allemaal zijn voeten uit: hij moest van het ene naar het andere onderzoek, had het lastig met de infusen... Dus hebben we geprobeerd om het zo plezant mogelijk te maken. We dronken koffietjes, aten taart en vermaakten ons met het bezoek. En toen bleek zijn beste kameraad op dezelfde gang te liggen. Die heeft er víér maanden gelegen, maar die ene maand samen was het hek van de dam! (lacht)»

HUMO Hoe zie jij de toekomst?

BREUNIG «Ik kijk niet te ver vooruit. Niemand weet wat morgen brengt, je moet nú leven. Ik zie rond mij mensen grootse plannen maken, die dan door omstandigheden in duigen vallen. Zover wil ik het niet laten komen. Mijn mama was 67 toen ze overleed, mijn papa 64. Zijn hele leven heeft hij gerookt: groene Michel, zonder filter. Hij was pas geopereerd, zette het ziekenhuisraam open en stak er stiekem eentje op (lacht). Ons mama heb ik zelf naar het ziekenhuis gebracht. Daar ontdekten ze een hersentumor. Drie maanden gaven ze haar nog, maar het zijn er zes geworden. Samen met mijn ex-vriend hebben we haar bij ons thuis verzorgd. Week na week ging ze achteruit, op het einde was ze helemaal verlamd. We hebben haar samen met de familie en de vrienden nog de mooiste tijd van haar leven gegeven.»

HUMO Was dat het angstbeeld dat voor je opdoemde toen die bacterie Roger eronder probeerde te krijgen?

BREUNIG «Nee, ik ben geen dramaqueen. In crisissituaties schiet ik meteen in actie, zonder veel na te denken. Ik hou me sterk en probeer zo positief mogelijk te blijven.

»Ons mama was er altijd voor mij en mijn broer. Een echte moeder bij de haard. Wellicht heb ik onbewust altijd gedacht dat er meer is in het leven. Ik doe mijn job graag, maar af en toe moet ik ertussenuit en plezier kunnen maken. Misschien heeft dat me wel tegengehouden om kinderen te krijgen. Ik héb erover nagedacht, maar wilde me niet vastzetten. Wellicht ben ik daarom ook nooit getrouwd. Als je uit elkaar gaat en kinderen hebt: wat dan?»

HUMO Roger lijkt me iemand die het liefst eeuwig jong blijft en de dood graag voor zich uit duwt.

BREUNIG «Roger is zoals veel mensen bang voor de dood, dat heeft hij zelf al vaker gezegd. Maar ik geloof niet dat hij voor een jongere vrouw kiest om de tijd te snel af te zijn. Hij aanvaardt het leven zoals het is. Als ik hem bezig zie met Eddy, zijn beestjes en de tuin, zie ik een tevreden man. En wie hem écht een plezier wil doen, moet met hem op restaurant gaan. Zoals die kan eten, dat kun jij je niet voorstellen! (lacht)»

HUMO Wat doet corona met hem?

BREUNIG «Zoals iedereen raakt hij het beu, maar nu de winter eraan komt, zullen we extra voorzichtig moeten zijn. Dat is hij sowieso: ik ken niemand die voorzichtiger is dan Roger. En van Eddy en mij verwacht hij precies hetzelfde. Hij neemt geregeld zijn temperatuur op en volgt de richtlijnen van de overheid nauwgezet op. Soms draagt hij zelfs twee mondmaskers over elkaar, om zeker te zijn (lacht). Hij mag er stoer uitzien, maar als het over zijn gezondheid gaat, is hij een pietje-precies. Bang om af te takelen? Nee, dat niet. Hij spot er zelfs mee: ‘Amai, pijn in mijn rug,’ zegt hij weleens plagerig.»

HUMO Hij heeft artrose in de nek, las ik.

BREUNIG «Dat zégt hij, maar ik denk niet dat dat waar is. Hij heeft af en toe een beetje last, en dus rijdt hij soms liever met de mountainbike dan kromgebogen over zijn koersfiets te hangen. Maar goed, ik ben geen dokter. Aan zijn stembanden heeft hij ook ooit iets laten doen. Hij gaat geregeld op controle en mag niet te veel babbelen. Maar zie je dat Roger al doen?»

KOERS GAAT VOOR

HUMO Hij heeft twee volwassen dochters uit een eerder huwelijk. Nadja is zelfs ouder dan jij.

BREUNIG «En Sheila is even oud. Tja, da’s raar, hè (giechelt). Dat je binnenkomt en moet zeggen: ‘Ik ben samen met uw pa.’ Eigenlijk klopt dat niet. Maar goed, ik probeer het me niet aan te trekken. Sheila weet natuurlijk ook dat haar vader liever voor een jongere vrouw kiest. Ze heeft het volgens mij nooit anders gekend. Trouwens, toen we met ons drietjes samen iets zijn gaan eten, klikte het direct.

»Weet je, ik kom voor mijn werk bij veel mensen over de vloer. Elke familie heeft zijn verhaal, geloof me. Ook Roger heeft veel te verduren gehad: familiekwesties, het overlijden van zijn broer Eric. Het grote verschil is dat het bij hem allemaal in de krant staat.»

HUMO Zoals toen Sheila een tijdlang met hem in onmin leefde nadat hij was weggebleven van de babyborrel van zijn enige kleinkind. Er was koers op tv en dat ging voor.

BREUNIG «Tja, ik weet niet wat er toen precies is gebeurd. Zoals ik al zei: een sportman blijft een sportman. Zo is hij wel. Maar zodra je dat weet, accepteer je het. Ondertussen is het bijgelegd.»

HUMO Je bent de stiefoma van zijn kleinzoon.

BREUNIG «Omi, zo noemt Sheila mij. Dat gaat me wel af (lacht)

HUMO Nadja is paardencoach, dacht ik.

BREUNIG «Haar heb ik nog niet ontmoet, alleen gesproken. Ik weet dat ze veel met dieren en spiritualiteit bezig is. Ze heeft veel gereisd en woont in een woonwagen, samen met haar vriendin. Ik heb daar respect voor, voor mensen die alternatiever leven en niet zomaar meelopen met de anderen. Iedereen moet zijn wie hij is. Roger is nogal klassiek, maar vindt het goed zo. Het zit wel snor tussen die twee. Nadja woont in Nederland, ik heb Roger al eens gezegd: ‘Kom, we rijden eens naar hen.’ Met corona is dat nu wat moeilijk.»

HUMO Zijn zoon Eddy woont nog thuis.

BREUNIG «Hij woont fulltime bij Roger. Die doet de was en de plas en zorgt iedere dag voor vers eten op tafel. Mooi vind ik dat, zeker voor een man van 73.

»Aanvankelijk voelde ik me een beetje onwennig. Ik ben zorgzaam, maar ik heb nooit kinderen gehad. Wel een hondje, maar dat is nog wat anders dan een zoon van 20 (lacht). Eddy studeert nog en moet ook de scheiding van zijn ouders verwerken. De eerste keer dat we samen aan tafel zaten, voelde ik me een indringer. Dat heb ik hem ook gezegd: ‘Eddy, als er iets is wat je stoort, zeg het me dan.’ ‘Gewoon jezelf zijn,’ was zijn antwoord. Ik probeer hem nergens mee te belasten. We zien elkaar, praten wat, en verder laat ik hem met rust. Dat werkt het best. Want zeg nu zelf: zo’n jongen is vooral bezig met zijn vrienden, toch? En niet met de nieuwe vriendin van zijn vader (lacht)

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234