Onze Vrouw gaat groen

Een uur het licht uit voor het klimaat volgend weekend tijdens Earth Hour en ons geweten is weer gesust. Maar mag het misschien wat meer zijn? Een week écht klimaatneutraal leven op alle fronten? Welaan dan, onze vrouw stelde zich gewillig kandidaat. En rolde maandagochtend vrolijk haar elektrische scooter buiten. ‘Min drie graden én sneeuw? Miljaar!’

Eindelijk. De paasbloemen staan in bloei, de lente is in ‘t land! Of toch voor even. Een week later bezwijken de zonnig gele knopjes op het terras ei zo na alweer onder een dik pak sneeuw. Nee, mevrouw, er zijn geen seizoenen meer. ‘De aarde warmt in recordtempo op,’ flitst een krantenkop een tel later door mijn hoofd. ‘We stevenen af op iets wat we de laatste tienduizend jaar niet hebben gezien. We gaan door het dak,’ stelde een klimaatexpert van de universiteit van Harvard in De Morgen. De ongerustheid groeit. Zou het? Echt? Nu al?

Dat het in maart nog zo sneeuwt, is geen primeur, haastte weerman Frank Deboosere zich te zeggen. Maar ook hij moest toegeven: sneeuw én vrieskou in maart is ongezien, zeker omdat het een week voordien nog zo heerlijk prikkelend warm was. Vicevoorzitter van het Intergouvernementeel Panel voor Klimaatverandering en topklimatoloog Jean-Pascal van Ypersele (UCL) verbindt de uitzonderlijke sneeuw en vrieskou na lentetemperaturen wel degelijk met de klimaatopwarming. 'Meer vrieskou lijkt misschien paradoxaal als de aarde gemiddeld opwarmt, maar dat is het niet in een klimaatsysteem dat echt verstoord is door de CO2-uitstoot. Door de opwarming smelt de deklaag zee-ijs, waardoor de wind soms meer noord-zuid dan west-oost circuleert. En dat zorgt ervoor dat er soms zeer koude lucht naar onze streken komt.'

Drie jaar geleden woonde ik als journalist twee weken lang de klimaattop van Kopenhagen bij, ik sprak er met internationale experts en ik trok op met klimaatactivisten. Hoe meer ik erover las en hoorde, hoe groter mijn verontwaardiging werd en hoe meer het activisme begon te sluimeren. Erover schrijven leek steeds meer gerommel in de marge. Ik wou ook iets dóén.

En dus nam ik, terug thuis, het lijstje ter hand dat klimaatambassadeur Serge de Gheldere, opgeleid door klimaatgoeroe Al Gore, had uitgewerkt voor bezorgde burgers: hoe verminder je zelf je CO2-uitstoot? Ik surfte uren op sites naar de CO2-uitstoot en de ecoscores (www.ecoscore.be) van auto’s binnen ons budget – ‘een auto kiezen duurde langer dan een huis kopen,’ vatte mijn lief het samen - om finaal toch te settelen voor een compromis met een toen beperkte CO2-uitstoot (die een jaar later alweer achterhaald was). De beste auto is géén auto, maar dat vonden we geen optie met een groot gezin, familie en vrienden aan de andere kant van het land en twee drukke journalistenjobs. Wel bleef die auto opvallend vaker aan de kant. Niets zo fijn als een interview voorbereiden op de trein.

Ook het huis werd energiezuinig verbouwd. Dakisolatie moest er komen, enkel glas vervingen we door dubbel glas, gemakkelijkheidsleverancier Electrabel bonjourden we met plezier buiten in ruil voor '100 procent groene energie'-Lampiris, bij de aankoop van nieuwe toestellen letten we op het energiezuinige A++-label, en er kon nog nét een zonneboiler af. Maar toen was het budget op. Méér dan op zelfs.

Nu, drie jaar later, duikel ik het lijstje opnieuw op. Van al die goede voornemens is al een flink deel verwaterd. Afgelopen zomer kochten we een elektrische scooter, heerlijk groen vervoer, maar sinds er onlangs ook half noodgedwongen een auto bij kwam, is het een stuk moeilijker om die auto te laten staan. Van een droogtrommel zie ik gelukkig nog steeds het nut niet in, en veel vliegreizen heb ik niet meer gemaakt, al is dat eerder een kwestie van budget dan van engagement.

Heikeler puntje: twee keer per week geen vlees eten. Zeker in tijden van Dagen zonder Vlees is het vloeken in de kerk, maar ontkennen heeft geen zin: wij zijn verstokte carnivoren. Als ik een broodjeszaak passeer, glijden mijn ogen sowieso altijd af naar het worstenbroodje in de etalage, mijn lief kan zijn geluk niet op bij een goede steak en wordt van een week zonder balletjes in tomatensaus al humeurig, en als zijn tienerzoon op vrijdagavond binnenwaait, is zijn eerste vraag steevast: ‘Heb je al américain gekocht?’

Veel goeie wil dus, maar niet altijd evenveel karakter. ‘Wil je deze week echt klimaatneutraal leven, dan mag je nietleven,’ vatte een collega het cru samen. Dát zat er niet in. Wel dit.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234