Operatie-Beschadiging: Glenn Audenaert

Superflik Glenn Audenaert is topfavoriet om Fernand Koekelberg op te volgen als commissaris-generaal van de federale politie, de belangrijkste politiejob in ons land. Of beter gezegd: wás topfavoriet.

Superflik Glenn Audenaert is topfavoriet om Fernand Koekelberg op te volgen als commissaris-generaal van de federale politie, de belangrijkste politiejob in ons land. Of beter gezegd: wás topfavoriet, want achter de schermen van politiek en justitie doen zwaargewichten er alles aan om de directeur van de federale gerechtelijke politie in Brussel in diskrediet te brengen. Deze week, op woensdag 14 september, beslist een selectiecommissie welke kandidaturen ontvankelijk zijn.
De kans dat die van Audenaert erbij zit, is zo goed als onbestaande. Víér onderzoeken lopen er nu tegen hem, waarvan drie uit katholieke hoek. Om geen namen te noemen: die van minister van Justitie Stefaan De Clerck en kardinaal Godfried Danneels keren meer dan eens terug. Relaas van een karaktermoord op niveau.

Begin dit jaar werd Fernand Koekelberg verplicht om op te stappen als commissaris-generaal van de federale politie, na amper vier jaar dienst. Van meet af aan was duidelijk dat er méér achter het ontslag zat dan enkele bedenkelijke promoties van secretaresses waarvan Koekelberg werd beschuldigd.
'De zaak-Koekelberg is een politieke affaire,' zegt Renaat Landuyt, de justitiespecialist van SP.A. 'Daarmee wil ik zijn gedrag zeker niet goedpraten, maar eigenlijk gaat het hier om een oorlog binnen politie en justitie. In plaats van de misdaad te bestrijden, maken ze vooral elkaar het leven zuur. Dat is nu totaal uit de hand gelopen.'

'Sinds 2007 is er een machtsvacuüm aan de top van de federale politie,' zegt een anonieme waarnemer. 'Koekelberg was weliswaar commissaris-generaal, maar hij was niet in staat om leiding te geven. Dat vacuüm is nefast voor de goede werking van de politie. Daar moest snel een einde aan komen.'
Even leek het erop dat dat ook zou gebeuren: al één dag na het ontslag van Fernand Koekelberg, in maart 2011, werd Glenn Audenaert als zijn gedoodverfde opvolger naar voren geschoven in de media. Audenaert is nu directeur van de federale gerechtelijke politie van Brussel. Hij staat bekend als een zeer gedreven en bekwaam politieman, die als speurder in zijn ijver om boeven te klissen wel eens een bochtje afsneed - een kruising tussen Detective Inspector Frost en hoofdinspecteur De Cock, zeg maar. En die goedbedoelde onvoorzichtigheid dreigt hem nu fataal te worden. Begin augustus diende Audenaert zijn kandidatuur in voor de functie van commissaris-generaal, en waarnemers gingen ervan uit dat hij het meeste kans maakte op de topjob. Maar goed een maand later blijken de kaarten helemaal anders te liggen.

Gokbazen, fruitboeren en de BBI

In 2010 hield een evaluatiecommissie de prestaties van de 22 directeurs van de federale gerechtelijke politie tegen het licht. Wie 'goed' kreeg op zijn rapport, mocht een nieuwe termijn van vijf jaar beginnen. Wie een 'voldoende' kreeg moest opnieuw examens afleggen, en wie 'slecht' scoorde moest opstappen. Ook het parcours van Glenn Audenaert, het hoofd van de Brusselse recherche, werd onder de loep genomen. Die evaluatie verliep allesbehalve rimpelloos: pas in december 2010 kreeg hij de kwalificatie 'goed'.
Niets stond zijn herbenoeming toen nog in de weg, maar een jaar later is dat nog steeds niet gebeurd. De reden: tijdens de evaluatieprocedure werd bij het Comité P, de waakhond die de werking van de Belgische politie moet controleren, plots het ene na het andere onderzoek opgestart tegen hem. Het zijn er ondertussen vier.

Het eerste onderzoek draait rond twee reizen van Audenaert in 1998 naar Mexico en Monaco. Het gerecht zoekt uit of die via het Aalsterse reisbureau Roelant Reizen zouden zijn betaald door een man uit de gokbranche: Philippe Legein, die in Antwerpen de bvba Gaming Projects runde en midden jaren negentig het casino Brussels Zenith uitbaatte. In de wereld van de gokautomaten hadden de gokbazen toen wel vaker de gewoonte om politiemensen mee op reis te nemen: in ruil moesten die dan een oogje dichtknijpen voor minder frisse praktijken.
Audenaert ontkende tegenover Comité P dat hij ooit geld heeft aangenomen van Legein. Dat hij die reizen zelf heeft betaald, kan hij niet meer aantonen: zijn persoonlijke archief is hij tien jaar geleden kwijtgespeeld bij zijn echtscheiding. De speurders hebben overigens nog geen enkele wederdienst van Audenaert aan Legein kunnen ontdekken. En als ze tóch iets zouden vinden, zouden ze hem niet kunnen vervolgen: de feiten zijn immers verjaard.

Het tweede onderzoek van het Comité P gaat over een vastgoedtransactie in Knokke. Een rijke handelaar in fruit en groenten uit Waasmunster, ene William De Witte, sprak Audenaert aan op de zeedijk in Knokke. De Witte - een vriend van de superlobbyist Koen Blijweert, een bekende naam in de Wetstraat - vertelde de politiedirecteur dat hij een villa in Knokke wilde kopen van een Belgische familie. Die had het pand ondergebracht in een patrimoniumvennootschap op de Kanaaleilanden, een wel vaker aangewende en legale constructie om taksen en belastingen te ontwijken. De Witte vroeg al maanden om de boekhouding van de vennootschap, maar kreeg die maar niet te zien. Hij vreesde dat hij het slachtoffer van oplichting kon worden, en vroeg aan Audenaert om na te gaan of de Britse vennootschap wel bonafide was. De politiebaas raadde De Witte aan om hem daar een brief over te sturen, zodat zijn verzoek officieel werd.
Volgens de speurders zou Audenaert vervolgens gebruik hebben gemaakt van databanken die onder het beroepsgeheim vallen. Niet waar, zegt die zelf: hij heeft op het internet enkele openbare bronnen geraadpleegd, en gezien dat de vennootschap elk jaar correct haar boekhouding publiceerde, conform de Britse wetgeving. Korte tijd later heeft William De Witte de villa dan ook gekocht. De onderzoekers vonden het eveneens verdacht dat Audenaert met De Witte aan het lunchen was, uitgerekend op de dag dat de Bijzondere Belastinginspectie (BBI) in diens groente- en fruitbedrijf binnenviel. De BBI zou daar echter niets bezwarends gevonden hebben. Tegenover het Comité P verklaarde Audenaert dat het feit dat hij net toen aan tafel zat met De Witte, hemzelf vrijpleit: als de fruitboer iets van de inval had geweten, dan was die wel naar zijn bedrijf gegaan.

Het derde onderzoek tegen Audenaert kwam er na een klacht van rechter Francine De Tandt wegens schending van het beroepsgeheim en lasterlijke aantijgingen: de politiebaas had bezwarende informatie over de rechter per brief overgemaakt aan de minister van Justitie, zoals hij trouwens verplicht was. De Tandt is voorzitter van de belangrijkste kamer van koophandel van het land: de Brusselse rechtbank. In 2010 werd ze in verdenking gesteld wegens valsheid in geschrifte, het gebruik van valse stukken en schending van het beroepsgeheim. Geen klein bier, want De Tandt behandelde onder meer het faillissement van Sabena en de zaak-Fortis. Als er sprake is van corruptie bij haar vonnissen in die zaken, dreigt een lawine aan nieuwe processen en claims op schadevergoedingen.
De Tandt werd al verschillende keren geschorst, maar ze slaagde er iedere keer in de schorsing ongedaan te laten maken. Ze is ervan overtuigd dat Audenaert mee aan de basis ligt van haar problemen: hij zou haar viseren op verzoek van twee vrienden, twee zakenmannen die betrokken waren in fraudedossiers en die daarvoor waren veroordeeld door De Tandt. Daarom heeft ze een klacht ingediend tegen hem.

En dan is er nog het vierde onderzoek: een klacht van kardinaal Godfried Danneels wegens vermeende lekken in het onderzoek naar pedofilie in de kerk en mogelijk schuldig verzuim van de kerkelijke hiërarchie. De klacht is gericht tegen onbekenden, maar één van de eersten die werd verhoord, was Glenn Audenaert: Danneels beschouwt hem als zijn grote boeman.

Lees het volledige artikel in Humo 3706 van 13-09-'11

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234