null Beeld

Oscar Willems (25), acteur in 'Spitsbroers' en voetbalanalfabeet

Als je Oscar Willems in de nieuwe VTM-reeks ‘Spitsbroers’ over de grasmat ziet flitsen, kun je je onmogelijk voorstellen dat hij in het echte leven een totale voetbalanalfabeet is. 'Ik heb ooit drie weken gevoetbald, maar ik bakte er niks van. Iedereen dribbelde mij voorbij.'

Stefanie De Jonge

De bedenker van ‘Spitbroers’, journalist Kristof Hoefkens, broer van profvoetballer Carl Hoefkens, baseerde het scenario losweg op wat hij zelf als jongen meemaakte: zijn broer en hij die allebei van een voetbalcarrière droomden, Carl die de droom waarmaakte en hij die met lege handen achterbleef. Oscar Willems speelt de broer – Dennis in de serie – die wél doorbreekt en op het veld de ene mooie actie na de andere laat zien.

Oscar Willems «Ja, maar voordat ik dát kon, heeft Kristof enorm veel geduld met mij moeten hebben. Maandenlang zijn we twee keer per week gaan trainen in Park Spoor Noord om die paar bewegingen onder de knie te krijgen waarmee ik op het scherm de indruk kon wekken dat ik in eerste klasse speel.»

undefined

null Beeld

HUMO Je hebt nooit gevoetbald?

Willems «Jawel. Drie weken. Als kind leek voetballen me heel spannend. Zodra ik oud genoeg was, ging ik naar de voetbalclub bij ons in het dorp. Maar daar werd ik gepest omdat ik als enige lang haar had. En ook wel omdat ik er niks van bakte. Iedereen dribbelde me voorbij.»

HUMO Als kind had je lang haar?

Willems «Ja, tot halverwege mijn rug. Op de koop toe was ik mollig en had ik konijnentanden.»

HUMO Dat klinkt alsof het toen wel een punt voor je was.

Willems «Och. Ik vond mezelf lelijk. Later, in mijn puberteit, heb ik met mijn uiterlijk geëxperimenteerd. Eerst heb ik mijn haar afgeknipt tot op mijn schouders en heb ik het een dreadlocks-‘koek’ laten worden – ik was toen helemaal into rasta en Bob Marley. Dat kapsel heeft na een tijdje plaatsgemaakt voor een paarse hanenkam, die ik elke dag rechtop zette met bruine zeep. Uiteindelijk ging ook die kam eraf en had ik achteraan twee beverstaartjes waar ik weer dreadlocks in draaide en waar ik bij officiële gelegenheden een strik in droeg. Pas in mijn eerste jaar aan het KASK gingen ook die staarten eraf.»

HUMO Je voelde kennelijk wel een drang om je te onderscheiden.

Willems «Denk je? Volgens mij was het gewoon een kwestie van puberen, een manier om uit te zoeken wie ik was en hoe ik de dingen die ik vanbinnen voelde naar buiten kon brengen. Ik ben allang blij dat ik toen geen lelijke tatoeage heb laten zetten of aan de drugs ben gegaan.»

HUMO Wist je toen je naar het KASK ging wél al wie je was en wat je wou? Was acteur worden je droom?

Willems «Goh. Ik ben nog steeds zoekende, denk ik. Dat ik ging spelen, was eigenlijk iets heel normaals. Ik heb op de steinerschool gezeten en daar speelden we elk jaar gedurende een hele periode toneel en maakten we voorstellingen met de klas. Mijn vader, die nu zakelijk leider is bij literatuurhuis Passa Porta, heeft nog bij het gezelschap De Epigonen gespeeld en zelfs even bij Rosas gedanst.

»Ik sta eigenlijk al op het podium sinds mijn 12de. Toen organiseerde het Toneelhuis met Inne Goris een workshop voor jongeren waar mijn zus absoluut auditie voor wilde doen. Ik ging zomaar mee, maar ik werd geselecteerd, en zij niet. Uit de workshop kwam een jongerenproject voort waar Peter Seynaeve aan meewerkte, en die vroeg me daarna voor de jongerenvoorstelling ‘As You Like It’. Die was zo succesvol dat we er twee jaar mee door de Benelux hebben getoerd.»

undefined

'Wat als het geluk ooit stopt en de dingen beginnen tegen te zitten? Misschien zal dan blijken dat ik helemaal niet kan knokken'

HUMO Je rolt dus al van je 12de moeiteloos van het één in het ander.

Willems «Ik heb sindsdien veel gespeeld, ja, dat heb ik me ook al gerealiseerd. Voor de auditie aan het KASK had ik me ook helemaal niet zo goed voorbereid, maar toch kon ik er beginnen. En nu, met de auditie voor ‘Spitsbroers’, was het ook meteen raak. Soms denk ik weleens: ‘Wat als dat geluk ooit stopt en de dingen beginnen tegen te zitten? Misschien zal dan blijken dat ik helemaal niet kan knokken.’»


Lui talent

HUMO Waarom ging je eigenlijk niet naar het Conservatorium van Antwerpen, toch dé theaterschool der theaterscholen?

Willems «Uit de verhalen die ik daarover hoorde, bleek altijd dat het nogal een harde opleiding kon zijn.»

HUMO En hard is niks voor jou?

Willems «Weet je, op het Gala van de Gouden Schoen vertelde Carl Hoefkens me dat Kristof altijd de betere voetballer was geweest, maar zichzelf geen pijn kon doen. Hij ging niet dóór als hij ergens een steekje voelde en kon zichzelf niet forceren. Carl kon dat wél. Die ging na de training nog kilometers lopen om zijn conditie zo veel mogelijk aan te scherpen. Ik ben meer zoals Kristof, denk ik: iemand die zo lang mogelijk in zijn comfortzone blijft en zichzelf liever geen pijn doet. In de persmap van ‘Spitsbroers’ staat dat Dennis een lui talent is: dat geldt misschien ook wel voor mij.»

undefined

'Ik maak me minder zorgen over geld dan over de vraag of ik in de toekomst zal kunnen blijven spelen'

HUMO Wat is, denk je, jouw grootste talent?

Willems «Een goeie vriend zei me eens: ‘Jij kunt heel goed overal het beste van maken.’ Dat is wel waar. Tijdens de opnamen van ‘Spitsbroers’ vielen er door tijdsgebrek of andere omstandigheden weleens beslissingen waarvan ik dacht: ‘Ai, dat is niet mijn favoriete idee.’ Maar dan probeer ik daar al snel toch de kwaliteit van in te zien. Ik stond vorige week nog op de set van een kortfilm als lid van de crew achter de schermen te helpen. Ik heb al een hele tijd niet meer op een scène of voor een camera gestaan en wil dringend weer spelen, maar terwijl ik dat gigantische lichtscherm stond vast te houden, dacht ik: ‘Dit is ook best cool.’ En zo pruts ik ook graag aan fietsen en zit ik soms uren te tekenen: aan het einde van de dag heb ik daar ook veel voldoening uit gehaald.»

HUMO Van voldoening alleen kun je natuurlijk niet leven.

Willems «Op dit moment leef ik van mijn gage van ‘Spitsbroers’, maar ik heb niet veel geld nodig. Ik heb geen auto, heb zelfs geen rijbewijs en woonde tot voor kort in een groot pand, ‘de loods’, waar we oude caravans in hadden neergezet om te slapen. Ik maak me minder zorgen over geld dan over de vraag of ik in de toekomst zal kunnen blijven spelen. Want dat is echt wat ik het allerliefste doe: op een scène staan, voelen dat een improvisatie lukt en dat je met je medespeler in dezelfde bubbel zit.

»Uit onderzoek is ooit gebleken dat de hersengolven van jongens die samen in een band spelen en een concert geven na verloop van tijd identiek worden. Ik weet zeker dat dat ook zo is als je samen een scène speelt en voelt: dit zit helemaal goed. Een zalig gevoel.»

HUMO Maar fietsen maken vind je ook prettig.

Willems «Ja. Daarom kom ik nog steeds graag in de loods. Het is een beetje een man cave. Er staat een lasmachine, en er zijn tekentafels. Op het KASK moet je constant nadenken over wie je bent en wat je te vertellen hebt. Ik vind het heel prettig om daarnaast ook gewoon met mijn handen bezig te zijn. Ik heb ooit een week zitten borduren in de loods. Heel fijn.»

undefined

null Beeld

HUMO Wat een rust. Je maakt je niet snel druk, hè?

Willems «Nee, maar dat is misschien ook niet altijd goed. Ik bedoel: ik kan misschien overal het beste van maken en me snel aanpassen, maar als ik daar te ver in ga, toon ik niet genoeg ruggengraat. Ik moet ervoor uitkijken dat ik de dingen niet zomaar laat gebeuren.

»Nog een keerzijde van de medaille is dat ik me niet goed kwaad kan maken. Ik kan me zelfs niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst echt boos was. Als acteur vind ik dat een gemis: je moet een emotie kennen om ze te kunnen onderzoeken en spelen. Ik weet wel hoe het eruitziet als iemand kwaad is, maar zo woedend zijn dat je iemand op zijn bakkes wil slaan: dat ken ik niet. Als ik iemand boos zie worden en hoor zeggen: ‘Tot hier en niet verder’, dan denk ik: ‘Dat zou ik ook wel willen kunnen.’»


Sixpack

HUMO Als je zou kunnen kiezen, wat doe je dan liever: theater of televisie?

Willems «Televisie maken is fijn omdat je een paar weken na mekaar heel intensief met mensen samenwerkt; theater vind ik prettig omdat je daar meer getriggerd wordt. Op de planken moet je er het publiek elke keer van overtuigen dat wat je staat te doen, belangrijk is.»

HUMO Is theater belangrijk? Heeft het nut? Heb je het gevoel dat je de maatschappij iets verplicht bent en dat je die verantwoordelijkheid opneemt als je speelt?

Willems «Hm. Ik denk dat je via het theater maatschappelijke problemen kunt aankaarten. Je kunt mensen een spiegel voorhouden.»

HUMO Welk probleem zou jij willen aankaarten?

Willems «Dat is net het punt: ik weet het nog niet. Dat is ook waarom ik nog geen eigen compagnie heb en geen eigen voorstellingen maak, zoals Joren Seldeslachts (die in ‘Spitsbroers’ zijn broer Alan speelt, red.). Ik heb nog te weinig zicht op wat ik wil vertellen. Het KASK is eigenlijk een makersopleiding, maar ik begin ondertussen te vermoeden dat ik misschien wel geen maker ben. Ik ben een speler die nog volop aan het onderzoeken is wat hij allemaal kan.»

undefined

'Als ik naar al die Facebooklevens kijk, dan denk ik altijd: 'Mijn leven is best saai.' Ik knutsel en teken en ga naar de cinema met mijn vriendin'

HUMO Er is toch wel iets in je omgeving waarover je je druk maakt?

Willems «Wat bij mij wringt, is de druk van de sociale media. Ik heb mail en een telefoon, maar van Facebook, Twitter en Instagram blijf ik weg. Ik heb voor de school een paper geschreven over theater en publiek zelfbewustzijn, over hoe de toeschouwers je zelfbewustzijn activeren als je op de scène staat en je daardoor klamme handen krijgt en begint te stotteren. Dat publiek komt nu eenmaal naar jou kijken met bepaalde verwachtingen. Wim Helsen heeft ooit gezegd: ‘Er is altijd een geheime afspraak met het publiek, en in mijn geval is dat: ik ga u laten lachen.’ Dat is eigenlijk geen natuurlijke situatie. Facebook vind ik op dezelfde manier onnatuurlijk. Het dwingt je om constant stil te staan bij hoe spannend je leven is en hoe speciaal jij bent. Je moet constant uitpakken met feestjes en reisjes. Terwijl iedereen natuurlijk maar een stuk – het meest flitsende stuk – van zijn realiteit toont. Als ik naar al die Facebooklevens kijk, dan denk ik altijd: ‘Mijn leven is best saai.’ Maar ik vind dat goed. Ik knutsel en teken en ga naar de cinema met mijn vriendin.»

HUMO Wat verwacht je van een relatie?

Willems «Mijn vriendin Mathilde is mijn klankbord. We zijn al vijf jaar samen en zijn helemaal op elkaar ingespeeld. Zij volgde de filmopleiding aan het KASK. Ik vind het heerlijk dat wij met dezelfde dingen bezig zijn en zo veel kunnen delen. Tijdens de eerste opnameweek van ‘Spitsbroers’ stond ik te trillen op mijn benen: zo’n gigantische ploeg van professionele mensen, die allemaal precies weten waar ze mee bezig zijn. Terwijl ik dat helemaal niet zo goed weet. Op zo’n moment bel ik naar mijn lief en ben ik blij dat ze er is.»

undefined

null Beeld

HUMO Hoe vindt ze jou in de rol van voetballer?

Willems «Ze was wel content dat de makers van ‘Spitsbroers’ me een fitnessabonnement hadden gegeven en dat ik voor de rol van Dennis een sixpack moest kweken.»

HUMO Vind je het – in je hoedanigheid van acteur – een voordeel dat je een mooie jongen bent?

Willems «Nu doe je me blozen. (Pakt zijn portefeuille) Ik heb ooit een quote van Josse De Pauw over dat onderwerp uitgescheurd. (Leest voor) ‘Ik denk dat acteurs die er goed uitzien het moeilijker hebben dan acteurs van wie het lijkt alsof ze een blok hout op hun smoel gekregen hebben.’ Voor mij is dat een uitspraak om bij te houden.»

HUMO Hoe bedoel je?

Willems «Wel, dat fitnessen doet toch iets raars met je. Opeens dacht ik: ‘Cool, die blokjes op mijn buik. En kijk! Over mijn biceps loopt nu een ader!’ Je bent als acteur sowieso al veel met jezelf bezig. En op de set plukten ze dan ook nog mijn wenkbrauwen, haalden ze de haren uit mijn neus en zetten ze mijn kapsel in de gel. Op den duur heb ik tegen mezelf gezegd: ‘Oscar, kijk uit! IJdelheid is een val. Als je er constant goed wil uitzien, dan moet je daar tijd in steken – tijd die je dan niet besteedt aan dingen die misschien belangrijker zijn. Dat gezegd zijnde: voor de persconferentie van ‘Spitsbroers’ ben ik toch opeens zelf aan mijn haar beginnen te knippen, omdat ik er goed wou uitzien. Helaas was het helemaal mislukt. Mijn vriendin heeft op de valreep ingegrepen. Het is dus niet zo dat ik helemaal niet bezig ben met hoe ik eruitzie, of dat het uiterlijke iets is waar ik boven sta. Absoluut niet. Is dat erg? Het hoort er allemaal bij, denk ik, bij het leven op deze aardkloot.»


Lees ook de tv-review van 'Spitsbroers'

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234