Ottla - Ottla

De jazz die Bert Dockx met zijn spiksplinternieuwe band maakt, knipoogt naar swing en iets bebop-achtigs, maar is toch niets voor puristen.

Ottla experimenteert namelijk graag met elektronica en psychedelica, en klinkt daardoor vaak als een geüpdatete versie van de trippy jazzrockband Soft Machine. Tijdens het bluesy ‘Spinrag’ en het naar ambient schuifelende ‘Je ne sens presque plus rien’ moeten we wel nog aan Dans Dans denken, maar de gitaaraanslagen à la Glenn Branca in ‘Etrange poursuite’ zijn nieuw. En Thelonious Monks ‘Epistrophy’ lijkt kapotgespeeld door een kierewiete no wave-muzikant. Even later komt nog Sun Ra’s ‘Lights on a Satellite’ voorbij: twee nummers zijn dus covers, maar die worden net als de andere zes fantastisch gespeeld.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle verhalen van de Humo rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234