Christophe, Jean, Pol en Roch Deborsu. 'Dit coronajaar schept mogelijkheden: als je nooit meer een kater hebt, komen er zeeën van tijd vrij' Beeld Carmen De Vos
Christophe, Jean, Pol en Roch Deborsu. 'Dit coronajaar schept mogelijkheden: als je nooit meer een kater hebt, komen er zeeën van tijd vrij'Beeld Carmen De Vos

Jonge LeeuwenDe zonen van Christophe Deborsu

‘Papa was opeens een wereldster, gelukkig maar heel even’

Een taalgrens is er voor de Waalse journalist Christophe Deborsu om overschreden te worden. Zijn oogappels zijn niet ver van de boom gevallen. Jean, Pol en Roch zwermen uit, via Mechelen en Leuven, over Michigan en Minnesota, tot in India en Zuid-Korea. ‘Een knap Koreaans meisje, dat lijkt me wel wat.’

We zitten in de ochtendzon langs de Samber in hartje Namen. De Citadel torent hoog boven ons uit, net als ons gezelschap, dat naast boomlang ook jong en prettig is.

HUMO Jullie vader is behoorlijk bekend in Vlaanderen, maar wellicht nog veel populairder in Wallonië.

ROCH DEBORSU «We wonen hier vlakbij, pal in het centrum van Namen. Als we met hem over straat wandelen, zie je soms wel blikken zijn richting uit schieten.»

POL DEBORSU «Mensen klampen hem zeker niet voortdurend aan. Het is niet alsof hij Benoît Poelvoorde is. Die woont hier ook.»

HUMO Kijken jullie naar ‘C’est pas tous les jours dimanche’, zijn politieke debatprogramma?

POL «Op zondagochtend? Mijn leeftijdsgenoten liggen dan meestal nog in hun bed. Ik hang dan vaak al boven mijn boeken. Er moet gestudeerd worden, hè.»

JEAN DEBORSU «Ik heb vorige week wel gekeken, maar dan vooral omdat één van mijn vroegere professoren te gast was.»

ROCH «Het is wel een interessant programma, hoor. Papa is erg goed in wat hij doet. Vóór corona gingen we elke zondagochtend naar onze grootouders en keken we daar samen, terwijl we kaaskroketten aten. Heel gezellig.»

JEAN «Hij heeft ook zijn wekelijkse column in Het Belang van Limburg, maar ik kan niet zeggen dat ik die vaak lees.»

ROCH «Af en toe stuurt hij ons zijn column door, als hij over een onderwerp heeft geschreven waarvan hij vindt dat het ons aanbelangt. Een tijd geleden was er eentje met als titel: ‘Brief aan mijn zonen’, over het effect van corona en de lockdown op ons.»

HUMO Maar zelfs daarin sprak hij jullie niet persoonlijk aan: ‘Anders gaan ze zich schamen.’

POL «Daar heeft hij een punt: ik zou het niet fijn vinden als hij te koop liep met persoonlijke verhalen. We zijn nogal gesteld op onze privacy.»

JEAN «We hebben geen behoefte aan het grote publiek en papa voelt dat goed aan. Nu maken we voor de eerste keer een uitzondering.»

HUMO Heeft niemand van jullie plannen om in de journalistiek te gaan? Jullie oom Frédéric is ook journalist.

POL «Ik ben één keer met papa meegegaan naar het werk, toen hij nog journalist was bij de RTBF. Ik was benieuwd naar wat hij deed. Best leuk, maar ik voel helemaal niet de ambitie om zelf op tv te komen.»

JEAN «Journalist worden was altijd papa’s droom, ook al heeft hij rechten gestudeerd. Pas toen hij meedeed aan een wedstrijd van de RTBF – en die ook won – is hij in het vak gerold.»

POL «Wat hem en oom Frédéric drijft, is een tomeloze nieuwsgierigheid. Oma heeft dat ook: altijd maar vragen stellen. Zij en mijn opa waren leerkrachten – ze gaven allebei Latijn en Grieks. Ik voel dat ik die nieuwsgierigheid ook heb, maar voorlopig leef ik die liever uit tijdens reizen dan in de journalistiek.»

CURSUS CHINEES

HUMO Jullie zijn alle drie nog student?

ROCH «Ik zit in mijn eerste jaar handelswetenschappen aan de Universiteit Namen.»

POL «Ik studeer voor handelsingenieur in de beleidsinformatica aan de KU Leuven. Ik heb nog een semester te gaan.»

JEAN «Ik wás afgestudeerd – ik heb rechten gedaan in Louvain-la-Neuve – maar heb me net opnieuw ingeschreven voor een opleiding programmeren.»

HUMO Jij stond vorig jaar op het punt om op stage te vertrekken naar China.

JEAN «In december 2019 stonden mijn koffers klaar, maar dat ging dus mooi niet door. Op het laatste nippertje ben ik nog naar India vertrokken, waar op dat moment nog geen gevallen van covid bekend waren. Had ik die cursus Chinees helemaal voor niks gevolgd.»

HUMO Jij kan Chinees?

JEAN «Stel je er vooral niet te veel bij voor: het was een intensieve cursus van acht weken. Na anderhalve week India deed het virus ook daar zijn intrede en ben ik moeten terugkeren.»

HUMO Wat ging je doen in China?

JEAN «Het was een stage georganiseerd door de Forem (de Waalse evenknie van de VDAB, red.). Bedoeling was om mijn Engels nog wat bij te spijkeren.»

HUMO Engels in China? Ga je dan niet beter naar Engeland of de Verenigde Staten?

JEAN «Dat was een optie, maar ik had zin in een iets exotischere bestemming. Plus: dat mondje Chinees leek me ook fijn. Shanghai, waar ik naartoe zou gaan, is een heel internationale stad. Engels is er sowieso de voertaal.»

POL «En je was al in de VS geweest. Hij heeft er een jaar gestudeerd.»

JEAN «Ik was 18 toen ik ging studeren in Minnesota, op de grens met Canada.»

POL «Na mijn middelbare school ben ik ook vier maanden naar de VS gegaan om mijn Engels bij te schaven. Daarna heb ik nog vijf maanden in Australië gezeten, om er te werken en rond te reizen.»

HUMO Wat voor werk deed je daar?

POL «Niks spectaculairs: ik stond aan de afwas. Later ben ik nog twee keer op uitwisseling gegaan: één keer terug naar de VS – naar Michigan – en nu ben ik net terug van zes maanden Zuid-Korea. Ik heb ontzettend veel geluk gehad: het voorbije jaar werd zowat alles geannuleerd, maar omdat Zuid-Korea veel minder besmettingen telt dan België, kon onze uitwisseling toch doorgaan. Ik moest in het begin wel in quarantaine, maar dat kwam goed uit: ik had een herexamen – het eerste in mijn leven – en zo had ik alle tijd om te studeren.»

ROCH «Ik zou dit jaar naar Tennessee vertrekken om Engels te leren, maar door covid zag ik dat niet meer zitten.»

HUMO Hebben jullie iets met de VS?

JEAN «Ik hou van de VS! Onze cultuur, het internet: we zijn toch erg beïnvloed door dat land?»

ROCH «En hun sporten! Ik volg de NBA op de voet.»

HUMO Heb je gehuild toen je het nieuws hoorde dat Kobe Bryant was verongelukt?

ROCH «Dat niet, maar ik was wel in shock. Ik ben supporter van het rivaliserende team: de Los Angeles Clippers.»

JEAN «Een ploeg die iets minder vaak wint dan de Los Angeles Lakers van Kobe Bryant.»

ROCH «Ik ben toch trots op onze prestaties. Maar Kobe was een legende, dat staat vast. Ik zet sowieso nooit meer een voet in een helikopter.»

JEAN «We zijn alle drie basketfans. Dat komt door papa: hij speelde vroeger zelf basketbal en heeft ons het bad ingetrokken. Roch en ik basketten nog steeds, maar door corona liggen de trainingen stil.»

HUMO Doen jullie al die buitenlandse studies onder lichte dwang van jullie vader?

JEAN «De keuze om te reizen komt echt van onszelf, maar misschien zijn we wel wat beïnvloed door onze opvoeding: Pol en ik hebben een deel van onze middelbare school in Vlaanderen afgewerkt.»

POL «Op ons 12de gingen we op internaat in Mechelen. Als je op zo’n jonge leeftijd al helemaal uit je comfortzone wordt gehaald, dan vormt dat je. Die ervaring heeft onze geest verruimd.»

JEAN «Ik merk inderdaad een verschil met leeftijdsgenoten die zo’n ervaring niet hebben gehad.»

WALEN BUITEN!

HUMO Hadden jullie het moeilijk om zo jong al zo ver van huis te zijn?

POL «Je mag daar niet te veel bij nadenken: je moet springen.»

JEAN «Onze ouders pushten ons ook niet: als we daar niet konden aarden, dan mochten we naar huis.»

POL «Papa was pas 18 toen hij aan de KU Leuven ging studeren. Het heeft hem bijgebracht hoe belangrijk het is de andere landstaal goed te kennen. Ik denk dat hij ons een kleine voorsprong wilde geven. Onze moeder was iets minder happig op dat internaat, maar ze begreep ook wel hoe belangrijk het was om op jonge leeftijd intensief Nederlands te leren. Dat had ze zelf niet gedaan en daar heeft ze nu misschien wat spijt van. Enfin, ze heeft een leuke job: ze is juriste bij het Waals Gewest.»

HUMO Jij bent je broers niet achternagegaan, Roch.

ROCH «Ik heb de sprong niet gewaagd. Ik bleef liever dicht bij mijn familie. Ja, het had interessant kunnen zijn, maar ik heb er geen spijt van. Ik zie mezelf in de toekomst nog wel in Vlaanderen studeren.»

HUMO Waar kwamen jullie als 12-jarigen terecht?

JEAN «In een klas vol Vlaamse leerlingen. We hadden hier en daar al wel een taalkamp gevolgd, maar we spraken amper Nederlands. Op het internaat zaten wel veel Franstaligen.»

POL «Zo veel dat ze er quota hanteerden. Anders kom je constant in de verleiding om Frans te praten. Wat heb je er dan aan? De opvoeders keken er strikt op toe: geen Frans op de speelplaats.»

JEAN «Of anders: vier bladzijden! (lacht) Die opvoeder herinner ik me nog goed – zijn vrouw was politieagent.

»Ik ben er drie jaar gebleven, Pol vijf. Was ik toen minder omringd geweest door Franstaligen, dan was ik nu misschien perfect tweetalig. Dat extra duwtje heb ik gemist.»

POL «Na het tweede middelbaar gaan veel Franstalige leerlingen weg: ze kiezen voor hun laatste jaren een Franstalige school. Zo kwam ik vanzelf tussen meer Vlamingen terecht en smeedde ik ook makkelijker vriendschappen.»

Roch (midden): ‘Onze Vlaamse stiefbroers hebben zowat dezelfde leeftijd als ik, maar onze interesses liggen ver uiteen: zij zoeken het in het artistieke. Maar we verstaan elkaar.’ Beeld Carmen De Vos
Roch (midden): ‘Onze Vlaamse stiefbroers hebben zowat dezelfde leeftijd als ik, maar onze interesses liggen ver uiteen: zij zoeken het in het artistieke. Maar we verstaan elkaar.’Beeld Carmen De Vos

HUMO Nu studeer je opnieuw in Vlaanderen. Zie jij grote verschillen tussen de Vlaamse en de Waalse jeugd?

POL «Moeilijke vraag. We kijken om te beginnen al naar andere programma’s. Zelfs al heb je nu de verbindende factor Netflix, toch verschilt ons kijkgedrag. We luisteren ook naar compleet andere muziek. Dat alleen al maakt dat er een andere wind door Vlaanderen waait, dat er een ander sfeertje hangt. Maar wat dat precies inhoudt? Ik kan er moeilijk de vinger op leggen.»

HUMO Gedraag jij je anders bij je Vlaamse vrienden?

POL «Toch wel. Als ik onder Vlamingen ben, voel ik iets meer stress. Ik ben meer op mijn gemak bij Walen, omdat ik dan helemaal mezelf kan zijn en grappen kan maken. Er zitten toch subtiele verschillen in onze humor.»

HUMO Heb je weleens iets negatiefs ervaren met je Vlaamse medeleerlingen?

POL «Eén jongen op mijn internaat zei ooit: ‘Alle Walen wonen in een boshut.’ Ik denk dat hij het als grap bedoelde.»

JEAN EN ROCH (hilariteit)

POL «Hoe die bij die boshut kwam, is mij toch een raadsel. Op het internaat hoorde je ook weleens iemand roepen: ‘Vuile Walen!’ Of: ‘Walen buiten!’ Maar over het algemeen heb ik weinig negativiteit meegemaakt. Hier en daar heb je een groepje dat tegen de Walen is, maar ik kom niet in contact met zulke mensen.

»Het is fijn in Leuven te studeren en te kunnen tonen: kijk, niet alle Walen zijn zoals jullie denken. Want er bestaan nog veel clichés. Dat Walen minder ambitieus zouden zijn, bijvoorbeeld. Ik ben mijn bachelor handelsingenieur begonnen aan de Universiteit Namen, nu doe ik mijn master in Leuven. Sommigen gaan er voetstoots vanuit dat de lat aan de KUL hoger ligt. Die vraag krijg ik zo vaak: ‘Hier is het moeilijker, toch?’ Maar nee! Misschien hing er in Namen een iets gemoedelijkere sfeer, omdat het er kleiner is, maar er is echt geen groot niveauverschil.»

HUMO Jullie hebben ook Vlaamse stiefbroers, sinds jullie vader hertrouwde met de Vlaamse journaliste Annick De Wit.

ROCH «Haar zonen hebben ongeveer dezelfde leeftijd als ik, maar onze interesses liggen redelijk ver uiteen: zij zoeken het eerder in het artistieke. De oudste studeert fotografie en is erg getalenteerd.»

HUMO Welke taal spreken jullieonder elkaar?

ROCH «Een mengelmoes: ik haal mijn beste Nederlands boven, zij proberen wat Frans. Ik merk wel dat zij wat meer Frans durven te spreken dan ik Nederlands, maar uiteindelijk verstaan we elkaar altijd, zelfs de grappen.»

JEAN «Door corona hebben we elkaar al bijna een jaar niet meer gezien. In de weken dat we bij hem zijn, woont papa in Namen. De andere weken verblijft hij bij Annick in Schelle. We hebben dus nooit met z’n allen samengewoond.»

HUMO De interesse voor het Nederlands kalft af bij de Waalse jeugd: meer en meer jongeren kiezen voor Engels als tweede taal. Jullie vader pleit voor een verplichting van het Nederlands op Waalse scholen.

ROCH «De eerste dag aan de universiteit vroeg mijn prof wie nog nooit Nederlandse les had gekregen. De helft van het auditorium stak zijn hand op. Zij hadden allemaal voor Engels of Spaans gekozen. Dat verraste me wel: bij ons op de middelbare school was het Nederlands toch populairder.»

POL «Je moet wel beseffen: aan de universiteit van Namen zitten studenten uit de verste uithoeken van Wallonië. Ik heb een maat uit Virton, dat diep in Luxemburg ligt. Hij nam Duits als tweede taal, en Engels als derde. Ik kan me voorstellen dat het Nederlands minder belangrijk lijkt voor hem. Maar ik ben het wel eens met mijn vader: ze zouden Nederlands moeten verplichten op school.»

JEAN «Ik zie vooral het voordeel voor ons: wie Nederlands spreekt, heeft straks een voetje voor op de arbeidsmarkt.»

BYE BYE BELGIUM

HUMO Sommige Vlamingen zien die desinteresse als een opgestoken middelvinger, misschien niet naar Vlaanderen, maar dan toch naar de Vlaams-nationalisten.

POL «Nee, dat is het helemaal niet. Het Nederlands trekt hen gewoon minder aan. Ik had een professor in Namen die daar echt mee bezig was. Hij liet ons een paper lezen in het Nederlands, een tekst van Bart De Wever. Hij wilde duidelijk maken: kijk, jullie wonen in België, dus jullie gaan sowieso Nederlands nodig hebben. Dat soort professoren hebben we misschien meer nodig.»

HUMO Herinneren jullie je nog de documentaire ‘Bye Bye Belgium’, waarmee jullie vader in 2006 een fictief einde breide aan België?

POL «Het land stond op zijn kop! Mensen in woonzorgcentra waren helemaal in paniek, omdat ze dachten dat België was gesplitst.»

JEAN «De telefoons bij de RTBF stonden roodgloeiend. Ik zat toen al op school in Vlaanderen. Een vriend van papa stelde hem voor om mij onmiddellijk te komen repatriëren, omdat papa live op tv was. Dat was dus niet nodig (lacht).»

POL «Misschien nog een geluk dat we jong waren: het is niet dat we de volgende ochtend op de speelplaats met vragen werden gebombardeerd.»

HUMO Zouden jullie het erg vinden als België ophield te bestaan?

POL «Ik zou het een verlies voor onze cultuur vinden. Waar anders heb je de kans om in hetzelfde land mensen te ontmoeten die een tikje anders zijn dan jij? Het is jammer dat we elkaar nog amper kennen. Jean en ik hebben nog als toeristische gids gewerkt in Namen, we reden rond op riksja’s en we vertelden mensen over Namen. Als we dat voor Vlamingen in het Nederlands deden, waren ze altijd gecharmeerd. Vaak waren het vijftigers die nog nooit in Namen waren geweest. Geen idee of mensen in de toekomst vaker die stap naar de andere zijde zullen zetten, maar ik hoop er toch stilletjes op.»

HUMO Een ander gloriemoment van jullie vader was toen hij Yves Leterme, op dat moment informateur, vroeg de Brabançonne te zingen, waarop die het Franse volkslied inzette. ‘Die vier minuten hebben mijn hele leven veranderd,’ zegt hij altijd.

JEAN «Heel even was hij een wereldster. Dat heeft gelukkig niet lang geduurd (lacht).»

POL «Mij verbaast het niet dat hij zulke vragen durft te stellen aan belangrijke politici. Een beetje provoceren, dat doet hij graag. Dat is ook wat hij doet in ‘C’est pas tous les jours dimanche’: hij nodigt twee gasten uit met tegengestelde standpunten en werpt hen dan wat moeilijke vragen voor de voeten, om een reactie uit te lokken.»

JEAN «Hij voelt de dingen goed aan. Dat is zijn journalistieke sterkte: weten wanneer hij welke vraag moet stellen.»

ROCH (knikt) «Aan riooljournalistiek doet hij niet.»

HUMO Jullie vader heeft er zowat zijn levenswerk van gemaakt om de Vlamingen de Waal te leren kennen.

JEAN «Wie is dat, ‘de Waal’? Tussen een Luxemburger en iemand van Namen is er een even groot verschil als tussen een West-Vlaming en een Antwerpenaar.»

POL «Als ik één verschil met Vlamingen zou moeten noemen, dan misschien dat Walen wat meer flexibel zijn. Maar flexibiliteit heeft goede en mindere kanten. Een Waal zal misschien vaker te laat komen op een afspraak, maar zal er ook minder zwaar aan tillen als een ander te laat komt.»

JEAN «Welke vooroordelen leven er eigenlijk bij de Vlamingen over de Walen?»

HUMO Doe eens een gok.

JEAN «Dat een Waal lui is, misschien? Tja, wat moeten we daarop zeggen? Het klopt niet. We kunnen alleen maar het tegendeel bewijzen.»

POL «Soms voelt het alsof we ambassadeurs zijn. Veel Vlaamse jongeren hebben geen enkele Waal in hun vriendenkring. Dan ontmoeten ze ons en hebben wij de loodzware taak een goede eerste indruk te maken. Als ik me slecht zou gedragen, bijvoorbeeld op een feestje in Leuven…»

ROCH «Door iemand op zijn gezicht te slaan of zo?»

POL (lacht) «Nee. Maar kom, laat ons dat als voorbeeld nemen: als ik me agressief zou gedragen, dan zouden ze gegarandeerd concluderen dat alle Walen agressief zijn. Voor alle duidelijkheid: ik ben helemaal niet het agressieve type.»

HUMO Het doet me denken aan Kamal Kharmach. ‘Maar jij bent een goeie Marokkaan,’ hoort hij vaak.

POL «Precies. Iemand zei me eens: ‘Ik stem op een partij die tegen de Walen is, maar dat hoef je niet persoonlijk te nemen: jij bent een goeie Waal.’ Daar schrok ik toch wel van.»

HUMO Werd jullie Vlaamse stiefmoeder makkelijk aanvaard in de familie?

JEAN «Wij zijn een familie van grappenmakers en delen graag plaagstoten uit. Dat zal elke nieuwkomer ondervinden, vraag maar aan het vriendje van ons nichtje.»

POL «Maar met de vrouw van papa was er geen enkel probleem: ze spreekt goed Frans, begrijpt hoe we in elkaar zitten.»

JEAN «Ze is heel aardig en heeft zich helemaal geïntegreerd in de familie. Ik denk dat het voor ieder kind wennen is als er een nieuwe partner in het leven van een ouder verschijnt, maar of ze nu Vlaams of Waals was, dat maakte ons niks uit.»

Koorknaap

HUMO Hadden jullie een aanwezige vader in jullie kindertijd?

ROCH «Toch wel. Ik herinner me dat hij me op woensdagmiddag vaak van school kwam halen. Daar maakte hij graag tijd voor.»

POL «Hij is zich pas meer op zijn carrière gaan richten toen we ouder werden.»

JEAN «Vroeger was hij in het weekend vaak vrij, nu zit hij op zaterdag in de laatste rechte lijn naar de uitzending van zondag. Op maandag begint hij alweer aan de volgende. Hij stopt nooit.»

HUMO Verwacht hij van jullie dat jullie ook zo hard werken?

JEAN «In zekere zin wel, ja.»

POL «Maar niet zoveel als hij. Ik ken echt niemand die zo hard werkt.»

HUMO Is hij streng?

POL «Nee. Alleen Nederlands leren moet. Voor de rest valt het goed mee.»

JEAN «En mee naar de kerk op zondagochtend: dat moest vroeger ook.»

ROCH «Ik ben zelfs nog koorknaap geweest, kun je nagaan. We komen uit een katholieke familie. Papa heeft er nu minder tijd voor, maar oma zit nog elke zondag in de mis.»

HUMO Klopt het dan toch dat het leven hier wat langzamer gaat? Met de zondagsmis en kroketjes op de middag?

JEAN «Maar kroketten op zondag zijn toch heerlijk?

»Lopen we in Wallonië een beetje achter? Misschien op het vlak van mode: de trends arriveren hier net iets later dan in Vlaanderen. Maar dat zou je niet zeggen als je naar Pol kijkt, met zijn hippe jas.»

POL «Die heb ik in Zuid-Korea gekocht.»

JEAN «Daar lopen ze een paar trends voor op iederéén.»

POL «Ze zien er speciaal uit, die Zuid-Koreanen. In de winter dragen ze van die dikke, gewatteerde jassen tot aan de knieën. Koppels kleden zich vaak ook van top tot teen hetzelfde.

»We hebben het altijd over de Amerikaanse Droom, maar Azië is aan een geweldige inhaalbeweging bezig. Dáár is het nu allemaal aan het gebeuren. Alles is er ‘Made in Korea’: Kia, Hyundai, Samsung, LG… En hun K-pop is ook aan het boomen.»

JEAN (begint een hit van de K-pop-band BTS te zingen) «Dynamite! Dynamite!»

POL «Het is waanzinnig hoe dat land aan een opmars bezig is. Soms gaat het zelfs wat té snel. Toen ik er woonde, had ik een geweldig bakkertje ontdekt op de markt. Een week later: bakker weg, nieuw café in de plaats. Nog een paar weken later: café ook weg. Je zou er stress van krijgen.»

HUMO Je voelde je wel thuis in Zuid-Korea?

POL «Ja. Ze zijn er nog niet zo gewend aan buitenlanders, maar ze zijn erg aardig. Als we gingen hiken, waren er altijd mensen die ons zomaar te eten gaven, gratis. Ik vind het heerlijk om een cultuur te leren kennen die me totaal vreemd is.

»De mensen hier hebben een beetje schrik van Azië: ‘Ik spreek de taal niet.’ Maar zelfs als je Engels niet naar behoren is, kun je je nog verstaanbaar maken. Tijdens een lange fietstocht kwamen we op een keer aan bij een piepklein restaurant, waar we met de hulp van Google Translate enigszins konden uitleggen wat we wilden eten. De eigenaars genoten ervan ons te zien smullen.»

‘Op woens­dag­ kwam onze vader ons vaak van school halen, maar nu we ouder zijn, heeft hij zich meer op zijn carrière gericht. We kennen echt niemand die zo hard werkt.’ Beeld Carmen De Vos
‘Op woens­dag­ kwam onze vader ons vaak van school halen, maar nu we ouder zijn, heeft hij zich meer op zijn carrière gericht. We kennen echt niemand die zo hard werkt.’Beeld Carmen De Vos

HUMO Zie je je ooit naar Azië verhuizen?

POL «Ik ga er zeker nog naartoe, maar zou er niet willen wonen. In het zesde middelbaar moeten ze er een ingangsexamen afleggen, en iedereen mikt op de beste drie universiteiten. En elk jaar zijn er jongeren die zich van kant maken omdat ze er niet binnen zijn geraakt. Ze werken zich letterlijk dood. Onder zo’n druk zou ik niet willen leven. Plus: ik ben gehecht aan mijn routines hier – alleen al het eten. Ik hou van kaas, maar dat is er haast onbetaalbaar.»

HUMO Geen kaaskroketten, dus?

POL «Jawel. Ik heb ze er een keer of twee gegeten, maar ze doen er rare dingen mee: ze kieperen er suiker over!»

HUMO Hoe kijken ze in Zuid- Korea naar onze aanpak van het virus?

POL «Ze begrijpen niet waarom we zo laks zijn. Ze hebben er heel strenge contacttracing, met apps die je in de gaten houden. Ben je niet waar je hoort te zijn, of heb je je app uitgeschakeld, dan staat de politie aan je deur. Toen mijn app een keer haperde door een technisch probleem, verscheen er meteen op mijn scherm: ‘De politie komt zo bij u langs.’»

JEAN «Ik zie mezelf nog wel naar Azië trekken. Die week India heeft mijn goesting om te reizen alleen maar aangewakkerd. Dat is ook het voordeel van die opleiding programmeren: als ik straks besluit om naar Zuid-Korea of Japan te trekken, dan verhoogt het mijn jobkansen daar. Het hoort bij onze mentaliteit: de wereld ligt open.»

POL «Een nomadenbestaan, dat lijkt me wel iets.»

HUMO Jullie cv’s zullen er straks indrukwekkend uitzien.

JEAN «Ik ga er misschien wat ver in, maar als je de kans krijgt dingen te leren die je helpen met je carrière, waarom zou je die dan niet grijpen?»

POL «Ik probeer dit coronajaar niet als een verloren jaar te zien. Het schept mogelijkheden: als je nooit meer een kater hebt, komen er plots zeeën van tijd vrij. Je kunt je meer op jezelf concentreren, uitzoeken wat je ligt. Ik heb me in de eerste lockdown op een junior enterprise gestort – een project voor jongeren, waarmee ze de bedrijfswereld kunnen ontdekken. Met zulke dingen kun je je later nog méér onderscheiden van de rest om een job te vinden.»

JEAN «Net als iedereen missen we onze vrienden wel. Roch heeft het wat dat betreft het best getroffen: hij heeft een vriendin.»

ROCH «Dat is waar: ik zie mijn lief vaak. Tijdens een lockdown is dat best aangenaam.»

HUMO Gaan jullie de liefde ook aan de overkant van de taalgrens zoeken?

POL «Waarom niet? Enfin, niet om onze vader te plezieren.»

JEAN «Alles voor de eenheid van het land, hè (lacht). Nee, een knap Koreaans meisje, dat lijkt me wel wat.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234