null Beeld

Paper Cannot Wrap Up Embers

Vanavond op Canvas: een veelvuldig bekroonde documentaire over een stuk Cambodja dat weinigen kennen. Rithy Panh gaf een stem aan een paar van de dertigduizend vrouwen die vastzitten in de prostitutiehel van de hoofdstad Phnom Penh. 's Nachts gaan ze de straat op om hun lijf te verkopen voor omgerekend een halve dollar, overdag zitten ze samen in een vervallen appartementsgebouw. Daar nemen ze plaats voor de camera.


Rithy Panh «Toen ik die meisjes ontdekte, veelal nog maar tieners, werd ik ongelooflijk kwaad. Hun lot is in handen van pooiers, klanten en de politie. Hun leven is één aaneenrijging van vernedering, geweld, aids, abortussen en drugs. De meeste zijn door hun families verkocht om weg te rotten in de seksslavernij - er is geen ander woord voor.

'De hel van het oosten'

»Ik heb geprobeerd om hen met het grootst mogelijke respect te portretteren. Hen te tonen in al hun menselijkheid. Daarom heb ik hen geobserveerd tijdens hun leven van alledag. Ze praten over hun angsten en hun schaamte, er wordt gehuild maar ook gelachen. Ze zijn zo innemend, 't is erg moeilijk om er onbewogen te blijven bij hun verhaal.»


- Als je zo'n documentaire maakt, gaat het ene verhaal dan meer onder je vel zitten dan het andere?

Panh «Je leeft natuurlijk mee met alle meisjes, maar A'Da sprong er toch uit. Hoe zij probeert haar dochter en haar ouders te onderhouden terwijl ze haar zus ziet bezwijken aan aids: da's gruwelijk. Temeer omdat haar zus door haar in de prostitutie verzeild is geraakt en zo de ziekte heeft opgelopen. Dat schuldgevoel, daar kan een mens zich nauwelijks iets bij voorstellen.»


- Je hebt het in je documentaires altijd over de gevolgen van het gruwelregime van de Rode Khmer.

Panh «Onder hun terreurbewind is een kwart van de Cambodjaanse bevolking om het leven gebracht: dat is toch niet te bevatten? Een hele generatie is totaal ontworteld en het land gaat kapot aan schrijnende armoede - twee factoren die mee verantwoordelijk zijn voor het leven van deze meisjes.

»Het heeft lang geduurd voor ik kon spreken over de Rode Khmer. Zij hebben mijn familie gedeporteerd. Mijn vader, een onderwijsinspecteur, is na jaren ontbering gestopt met eten: sterven was de enige daad van rebellie die hem nog restte. Later zijn ook mijn moeder, mijn zussen en mijn neefjes gestorven door honger of uitputting.

»Ik ben op mijn vijftiende via Thailand ontsnapt naar Frankrijk. Ik wou vergeten waar ik vandaan kwam. De herinneringen waren te pijnlijk, het schuldgevoel te groot: waarom zou ik het als enige verdienen om te overleven? Pas veel later heb ik mijn creativiteit weer teruggevonden. Sindsdien wil ik vertellen over wat er gebeurd is. Niet iedereen is daar blij mee, maar het is de enige manier om ervoor te zorgen dat al die mensen niet voor niks gestorven zijn. Uit respect voor mijn familie en al die andere slachtoffers doe ik wat ik doe. Ik geloof niet dat ik anders kan.»

Sundance Channel: Paper cannot wrap up embersCanvas: Auteursdocu

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234