Parijs-Roubaix: de keikop in Fabian Cancellara

'Er is maar één truc om Parijs-Roubaix te winnen,' zegt Fabian Cancellara, 'en dat is zo snel mogelijk rijden. Niks tactiek, alleen maar hard trappen.' Cancellara weet wat hij zegt: in 2006 vierde hij zijn eerste klassieke overwinning op de velodroom van Roubaix, na een spectaculaire solo.

De Zwitser is intussen alweer in bloedvorm en start, net als in de Ronde van Vlaanderen afgelopen zondag, als superfavoriet. 'Ik was nog zo jong toen ik Parijs-Roubaix won - 25 jaar pas. Maar die dag stapte ik in een nieuwe wereld: van jonge belofte was ik in één klap topcoureur. Alles wat ik daarna nog won, was maar een bevestiging van wat ik die zondag in Roubaix had getoond.'

Enkele quotes


«In Roubaix wint altijd een masochist. Als je op weg bent naar de overwinning, dan geniet je van de pijn. Ik ben nog nooit mijn focus verloren omdat mijn vingerkootjes verdoofd raakten, of omdat mijn armen of mijn rug zeer deden. Er zijn maar twee dingen waar ik tijdens zo'n wedstrijd aan denk: hoe kom ik zo snel en toch zo zuinig mogelijk over deze kasseistrook, en hoe zorg ik ervoor dat mijn motor voldoende brandstof blijft krijgen om het vol te houden?»

«In de koersen die ik wil winnen, eis ik totale overgave van de ploegmaats. Maar dat krijg je alleen maar als zij zelf ook op een hoog niveau rijden, fysiek én mentaal. En daar zorg ik voor in de koersen die ik niet per se wil winnen: dan haal ik drinkbussen voor hén, trek ik de spurt aan voor hén, breng ik hén in een ideale positie om te winnen. Als ik ze dan later vraag om voor mij door het vuur te gaan, om zichzelf als soldaten voor mij op te offeren, dan doen ze dat. Matti Breschel zal na Dwars door Vlaanderen alles kaputtfahren om mij bij te staan. Een kopman die alleen maar néémt, krijgt nooit die totale overgave terug. Zolang je wint, is er geen probleem. Maar als je verliest, zet je ploeg zich de volgende keer in plaats van honderd procent maar tachtig procent voor je in. En dan wordt winnen moeilijker.»

«Ontgoochelingen horen bij de sport en bij het leven. Je moet daarmee leren omgaan: denk erover na, leer er iets uit en trek er dan een streep onder. Vorig jaar had ik het moeilijk. Ik raakte moeilijk op gang na mijn Olympische titel in het tijdrijden, ik was licht geblesseerd en de vrouw van mijn oom was onverwacht gestorven. Maar ik kon me niet blijven afvragen waarom ik niet won, en waarom zij er niet meer was. Ik moest weer vooruitkijken. Ik zat in de put, maar ik verlangde opnieuw naar het succes. Dat besef was de basis van een uitstekend seizoensvervolg: ik won de Ronde van Zwitserland, de proloog in de Tour, reed een week in het geel, won de proloog in de Vuelta en werd wereldkampioen tijdrijden in Mendrisio.»

«Als ik naar een doel toewerk, moet alles wijken: dan vergeet ik soms dat ik af en toe mijn ouders moet bellen. Mijn vrouw moet me er op zulke momenten aan herinneren dat ik nog een leven naast het wielrennen heb, maar de dagen gaan dan zó snel: trainen, rusten, massage, reizen, koersen... Pfffff. Maar ligt dat doel eenmaal achter de rug, dan eet ik frieten en drink ik bier - Westmalle, fantástisch! Dan is er tijd voor mijn vrouw en mijn dochter, voor mijn ouders en mijn vrienden. Dan laat ik de chaos toe, terwijl ik anders hypergeorganiseerd ben en alles perfect getimed wil hebben. En na een paar weken gaat dat normale leven me weer vervelen en krijg ik weer zin in een nieuwe uitdaging.»

«Tot een uur voor de start van een tijdrit heb ik er geen zin in. Maar dan maak ik me klaar, speld ik mijn rugnummer op en (knipt met de vingers) verander ik in een beest.»

«Ik ben niet bang voor later. Mocht ik vandaag stoppen met wielrennen, dan kan ik tevreden zijn met wat ik heb bereikt. Maar: ik wil nog méér - noem me gulzig, maar zo ben ik. Ik rust niet op mijn lauweren; ik stel mezelf een doel en ga ervoor. En bereik ik dat doel, oké, dan komt er een nieuw doel. Zolang ik die drive heb, blijf ik doorgaan. Dat is evident.»

Lees het volledige interview in Humo 3631 van dinsdag 6 april.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234