null Beeld

Parkway Drive (AB Club)

Een intieme storm aan energie gisteren in de AB Club: keiharde gitaren afgewisseld met rustige ballades, georkestreerd door een laaiend enthousiaste frontman, en dat alles voor amper 250 gelukkige aanwezigen. Alvorens ze deze zomer de Europese festivals veroveren, passeerden de Australische ‘surferboys’ van Parkway Drive in de aanloop naar hun nieuwe album ‘Reverence’ nog even in Brussel en deden daar wat ze moesten doen: de duivel in iedere aanwezige losweken.

las

Na hun ‘A Decade Of Horizons’-tour in Australië begin dit jaar liet de band weten een reeks onaangekondigde concerten te spelen in Europa. We schrokken dan ook eventjes toen de band afgelopen vrijdag bekendmaakte een tussenstop te maken in ons land. De 250 felbegeerde tickets waren – niet verwonderlijk - na zo’n dertig minuten reeds de deur uit, en dat zullen heel wat betalingsbakjes gevoeld hebben. Wie wél tot de gelukkigen behoorde, kon genieten van een uitstekende parade door een groepje performers die minstens even enthousiast waren als het publiek waarvoor ze speelden.

De opwarming was voorbehouden voor de jongens van Polar, een Britse Hardcore punkband uit Londen die met hun agressieve en atmosferische gitaarmuziek menig hoofden deden bewegen. Bij de laatste gitaaraanslag, gevolgd door een luid applaus, was het dan zover. Na een spannende stilte, waarin man en vrouw zich klaarmaakten voor de strijd, wandelde generaal Winston McCall het podium op onder een symfonie van oorverdovend gebrul.

Beginnen deed de Australische band met ‘Wishing Wells’, een splinternieuwe track die met zijn rauwe vocals en vliegensvlugge gitaarriffs meteen de toon van de avond zette. Bij dat eerste nummer vielen er nog geen gewonden – het scheelde bitter weinig – maar daar kwam erg snel verandering in toen het eerste gitaarakkoord van de klassieker ‘Carrion’ uit de versterker van leadgitarist Jeff Ling weerklonk. Het resultaat was een opeenvolging van moshpits waar iedere aanwezige naar believen zijn vliegkunsten kon uitproberen. En de Aussies zelf? Die knikten tevreden en zagen dat het goed was.

Geen tijd te verliezen, dacht regisseur Winston, want meteen daarna volgden ‘Vice Grip’, ‘Idols and Anchors’ en ‘Romance is Dead’, stuk voor stuk nummers die de hele zaal luidkeels meebrulde. En dan viel het metalfeest toch eventjes stil. Want hoewel ‘The Void’ op zich een prima nummer is, moeten heel wat fans klaarblijkelijk nog wat wennen aan de nieuwe weg die Parkway Drive met hun komende album ‘Reverence’ lijkt in te slaan. Geen beukende drums en snelle gitaarrifs meer, maar diepe lyrics en volwassen melodieën. Een stijl die eigenlijk al gedeeltelijk in ‘Ire’ werd aangekondigd, en een natuurlijke evolutie van de band lijkt te voorspellen. Geen reden tot panikeren dus, als u het ons vraagt.

Maar als u ooit op een metalconcert geweest bent, dan weet u dat wederzijdse energie hier een belangrijk gegeven is. En ja, dat telepathisch tekort had profeet Winston natuurlijk aangevoeld. Want meteen daarna volgden ‘Breaking Point’, ‘Dead Man’s Chest’ en ‘Horizons’, allemaal stevige nummers die elke fan bekend in de oren klonk. Het spreekt voor zich dat de Australische pletwals na het veroorzaken van een zoveelste circlepit de Brusselse muziektempel niet zomaar kon verlaten zonder een waardig slotrefrein. En dat deden ze: ‘Crushed’ en tenslotte ‘Bottom Feeder’ leverden een onverantwoord aantal aan blauwe plekken op.

Als er één ding is dat we na vanavond onthouden, dan is het wel dat Australië meer te bieden heeft dan kangoeroes en afleveringen van ‘Home and Away’. Namelijk dat er ergens in ‘Parkway Drive’ een band bestaat die Metalcore doorheen de jaren een nieuw gezicht gegeven heeft. En als we mogen afgaan op het concert van gisteren, daar nog niet meteen mee zal ophouden.


Het moment

Wanneer zanger Winston McCall in een emotionele bui vertelde doodgelukkig zijn te zijn om weer te kunnen optreden na een riskante operatie aan zijn oor twee weken terug.


Het publiek

Razendenthousiast en participerend in mosh- en circlepits waar iedereen naar believen zijn vliegkunsten kon uitproberen. Iedereen was dolblij om deel uit te maken van dit intieme concert.


Quote

"Let's make it loud!" x 20


Tweet

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234