null Beeld

Parquet Courts - Sunbathing Animal

Amper een jaar na de doorbraak van ‘Light Up Gold’ in Europa is Parquet Courts met de opvolger klaar, een plaat waar alweer niets op gebeurt, en die alweer fantastisch is. De uit hun hengsels geschopte gitaarsongs op ‘Sunbathing Animal’ komen binnen als Duvel nadat met Primus gedreigd was.

Wil, terwijl wij daarover nadenken, iemand intussen noteren dat ‘Sunbathing Animal’ de paden volgt die al op de ep ‘Tally All the Things That You Broke’ (uitgebracht als Parkay Quarts) werden ingeslagen? Dat dat inhoudt dat ze tegenwoordig zekerder van hun stuk lijken dan op ‘Light Up Gold’, en dat dat sinds hun doorbraak ook logisch is? Voor het eerst gingen ze de studio in met de wetenschap dat er daadwerkelijk mensen op hun songs zaten te wachten.

Dat, terwijl ze vorig jaar nog in elke song recht op hun doel afgingen, er nu al eens een omweg genomen wordt (in ‘Ducking & Dodging’ is dat iets dat op rappen lijkt, in ‘She’s Rolling’ een country twang)? Dat wij trouwens nooit genoeg zullen krijgen van de vocalen van Andrew Savage (dwingend, energetisch) en vooral die van Austin Brown (lijzig, hikkend)? En dat het niet iedereen gegeven is om te zingen met een timbre waarmee je normaal om een verse, niet volgesnoten zakdoek vraagt? Dat men tegenwoordig van een hype mag spreken als drie, vier bladen of blogs gelijktijdig een groep oppikken, en dat – in het geval van Parquet Courts – zowel zij als wij daar blij om zijn? Dat het leven tegelijk gewoon verdergaat?

Parquet Courts is de nieuwe Black Keys, schreef iemand. We kunnen er half inkomen: net als de Keys van pakweg ‘Rubber Factory’ werpen ze zich op een oud genre (in dit geval: indierock), om het vervolgens – ondanks een minimum aan nieuwe truken – tot iets van zichzelf te maken. Maar ze zijn meer dan rockgeschiedenis, ze zijn een veelbesproken band geworden. En ze brengen tenminste iets wat we in 2014 elders niet meer vinden.

‘Bodies made of / Sluts and guts’: op papier lijkt het liefdespoëzie van een deathmetalband, maar als je het Brown hoort zingen, krijg je zin om vrolijk mee te fluiten. Of de woorden op zijn minst op je pennenzak te schrijven. En ‘Derwish whirling in my eye’ (uit ‘Raw Milk’) is ook al een mantra die live meegeloeid zal worden. Op Werchter staan ze dit jaar ongeveer gelijktijdig met Babyshambles geprogrammeerd: als ze komen opdagen is de slag half gewonnen.

Ter zake: levert al het bovenstaande songs op die beter zijn dan het oude ‘Master Of My Craft’, ‘N Dakota’ of ‘Yr No Stoner’? Nee, maar onder meer ‘What Color Is Blood’, ‘Instant Dissambly’ en ‘Vienna II’ mogen er zonder gezichtsverlies naast gaan liggen, en dat zegt véél. Parquet Courts is heel goed op weg om één van die grote en goeie rockgroepen te worden die eens om de paar jaar het kalk uit de leidingen komen blazen. Geen idee hoe het met úw leidingen zit, maar die van ons kunnen een beurt gebruiken.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234