null Beeld

Paul McCartney - Egypt Station

Anno 2018 bekleedt Paul McCartney een unieke positie: nooit eerder hoorden we een nieuwe plaat van een 76-jarige popcomponist, een voormalige Beatle bovendien, die ook als soloartiest een dozijn klassiekers heeft geschreven. Het kan niet anders of het weegt op hem: een Beatlemiljardair heeft niets meer te bewijzen, maar een man die al jaren zijn haar verft, wil niet oud worden, niet met pensioen zijn maar in de race blijven, of zoals hij zelf onlangs zei: ‘Iets maken dat fris is.’

Opener ‘I Don’t Know’ is alvast een parel, een ouderwetse superieure song. Het is natuurlijk pretentieus, maar ik zou Paul er toch op willen wijzen dat er nog een andere song verscholen zit in de melancholische intro die hij op een aftandse honkytonkpiano speelt.

‘You wanted so much more than casual conversation / If you come on to me, then I’ll come on to you’. Hola! Meneer is 76 en getrouwd, maar flirt en staat open voor ouvertures. Amusant dat die ode aan flirten, ‘Come On to Me’, wordt gevolgd door, veronderstel ik, een ode aan zijn echtgenote Nancy Shevell: ‘I liked to get stoned / I used to get wasted / But these days I don’t / ’Cause I’m happy with you’. ‘Happy with You’ is een ‘Blackbird’-achtig niemendalletje op akoestische gitaar, maar mooi en charmant.

McCartney kan ook op gezegende leeftijd nog rocken, zoals op ‘Who Cares (I Do)’, ‘Caesar Rock’ en ‘Hunt You Down’. En hij blijft een onverbiddelijke positivo, een handelaar in good vibes, terwijl zoveel andere pseudo-stoere rocksterren handelen in bad vibes. Jammer genoeg is ‘People Want Peace’ geen hoogvlieger, in acht genomen dat Paul eerder al ‘Pipes of Peace’ en ‘Peace in the Neighbourhood’ heeft gemaakt, en als je ’m naast Lennons vredeshymnes ‘Imagine’ en ‘Give Peace a Chance’ legt.

Toch bevat ‘Egypt Station’ geen enkel ondermaats nummer. Er zijn lieflijke ballads als ‘Hand in Hand’ en goeie popsongs als ‘Do It Now’, ‘Despite Repeated Warnings’ en ‘Dominoes’, dat gezellig ontspoort in psychedelia lite. Hij slaat de bal enkel mis als hij aansluiting zoekt bij de jongere generatie, die, o ironie, veel van hem heeft geleerd. ‘Fuh you’ klinkt als, euh, Coldplay.

Maar zoals bij alle nieuwe platen van levende legendes is de lakmoesproef: hoeveel van deze nieuwe songs zou ik hem live willen horen brengen, ten koste van klassiekers die hij dan niet kan spelen? Drie. Dat lijkt weinig, maar het zijn er drie meer dan bij veel andere ouwe zakken.

Eind dit jaar begint McCartney aan wellicht zijn laatste reeks optredens. Eerlijk gezegd heeft zijn stem live z’n beste tijd gehad, ook al omdat songs zoals ‘Maybe I’m Amazed’ aartsmoeilijk te zingen zijn. En als hij stopt of sterft, krijgen de tributebands en de hologrammen vrij spel en is een gouden tijdperk afgesloten.

Al bij al is dit een goeie plaat, meer Wings dan The Beatles, maar zijn beste sinds jaren. Alleen al daarom hulde dat hij het motto van Dylan Thomas huldigt: ‘Do not go gentle into that good night’ – leg je niet neer bij de aftakeling en blijf creatief tot je laatste adem.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234