Paul Severs is overleden: lees ons interview uit 2010 'Ik denk nu meer aan de dood dan vroeger'

Gisteren overleed charmezanger Paul Severs op 70-jarige leeftijd. In 2010 sprak Humo-journalist Rudy Vandendaele met drie Vlaamse zangers: Willy Sommers, John Terra en de betreurde Paul Severs. Herlees hier het interview.

(Verschenen in Humo 3650 op 17 augustus 2010)


Charmezangers in het land van Waes John Terra, Willy Sommers & Paul Severs

In de prille jaren zeventig zat ik me in het Dorp Waar Alles Aarzelend Begon op een zolderkamer af te vragen wat Bob Dylan zoal had bedoeld met al die prachtige beelden uit ‘Desolation Row’. Of ik draaide ‘The Rise and Fall of Ziggy Stardust and The Spiders from Mars’ van David Bowie een keer of zes na elkaar, waarna ik me, bij gebrek aan echte drugs, nog wat meer bedwelmde aan ‘Exile on Main Street’ van The Rolling Stones. Meestentijds leefde ik in die dagen onder een stolp waarin muziek opklonk die me in het bloed ging zitten en vervolgens mijn verbeelding een zetje in de goede richting gaf.

In de buitenwereld trof ik mijn vrienden in een dorpscafé waar ten behoeve van het ruime publiek meestal heel andere muziek uit de jukebox kwam: in afwachting van ‘Brown Sugar’ van The Stones en ‘Maggie May’ van Rod Stewart hoorde ik ‘Zeven anjers, zeven rozen’, ‘Sympathie is geen liefde’, ‘Weet je nog die slow?’, ‘Zeg ’ns meisje’, ‘Geen wonder dat ik ween’, ‘Ik ben verliefd op jou’, ‘Iemand heeft je pijn gedaan’, ‘Is er een ander?’, ‘De dag dat het zonlicht niet meer scheen’ en nog tientallen andere Vlaamse nummers die zich niet alleen in míjn memorie, maar ook in het collectieve geheugen hebben genesteld. Niet dat ik er trots op ben, maar de meeste van die liedjes ik van a tot z meezingen. Zij het onder bedreiging van een kalasjnikov. Vandaag ontmoet ik, in mijn schijngestalte van showbizzverslaggever, drie Vlaamse zangers van de generatie na Will Tura: Paul Severs (62), John Terra (59) en Willy Sommers, die uitgerekend heden (58) wordt. Ik bedenk dat zij de opkomst van The Beatles bewust hebben meegemaakt – een jubelende zonsopgang – en ik vraag hen wat The Fab Four met hen hebben gedaan, alles welbeschouwd.

John Terra «Ze hadden mij onmiddellijk te pakken, en later gaf ‘Sgt. Pepper’s...’ me de genadeslag. The Beatles zijn ideale voorbeelden voor mij geweest, en ook wel een reden waarom ik me met muziek wilde bezighouden.»

Willy Sommers «Ik ben toen ik zestien was begonnen bij The Yeats, een coverbandje, in een tijd dat The Beatles de absolute top waren. Uiteraard coverden wij hun hits, want anders telde je niet mee als covergroep. We speelden die nummers ook wel omdat we ze zonder al te veel moeite kónden spelen: ze waren eenvoudig – drie, vier akkoorden.»

Paul Severs «Ik hou vooral van de vroege Beatles – van hun commerciële periode zal ik maar zeggen: ‘She Loves You’, ‘I Want to Hold Your Hand’... ‘Sgt. Pepper’s’ ging me een beetje te ver. Toen The Beatles opkwamen, blééf Buddy Holly mijn idool. John Lennon heeft ook toegegeven dat The Beatles hun vroege sound voor een deel aan Buddy Holly te danken hadden. Maar voor de rest: niets dan lof. De koortjes van hun eerste singles waren allemaal lichtjes vals ingezongen, maar in combinatie met het ritme gebeurde er toch een wonder. Heel vreemd.»

Terra «Willy, je zegt dat ze eenvoudige nummers schreven, maar daar ben ik niet zo zeker van. Ik heb hun songbooks goed bestudeerd: er zit in elk nummer wel een muzikale vondst, een onverwacht effect, een ongewoon element waaruit de genialiteit van de componisten blijkt.»

HUMO Waren The Beatles ook een model? Wilden jullie ook zulke muziek maken?

Sommers «Met The Yeats begonnen we zelf Engelse nummers te schrijven – ik had in die jaren geen enkele affiniteit met het Vlaamse lied.»

Severs «Ik spiegelde mij meer aan The Shadows en aan Cliff Richard. Het orkestje waarin ik toen speelde heette dan ook The Shades. Wij vonden dat er weinig gedanst werd op nummers van The Beatles – hun trage nummers waren geen echte slows. Ja, we speelden ‘Yellow Submarine’, want dat nummer deed het goed in de kusjesdans.»

Sommers «In ieder geval droomden we er bij The Yeats van om de Vlaamse Beatles te zijn. Ik droomde er absoluut niet van om Vlaamse zanger te worden – ik dacht er zelfs niet aan om professioneel zanger te worden.»

Severs «Ik heb nog tegen mijn toenmalige producer Jean Kluger gezegd: ‘In het Vlaams zingen? Geen sprake van.’»

Sommers «Ik werd benaderd door de producer en liedjesschrijver Roland Verlooven, de man die al mijn grote hits uit mijn begindagen heeft geschreven. ‘Ik zou je graag eens in het Vlaams horen zingen,’ zei die me, en ik was benieuwd hoe ik in het Vlaams zou klinken. Gewoon even proberen, voor de lol bijna. Met alle gevolgen van dien.»

Terra «Ik kom uit Maasmechelen. De broers van mijn moeder, die in een balorkest speelden, hadden zoals meer Limburgers in die tijd een zwak voor de Duitse schlager, en die muziek, die me met de paplepel is ingegeven, droegen ze in de hele Maasstreek rond. Ik ging in het balorkest van mijn ooms spelen – dat orkest heette nota bene De Lustige Zwervers, maar toen het Engels aan zijn opmars begon, heette het ineens The Ramblers. Ik zei: ‘Dat kan niet! The Ramblers bestáán al: een beroemd Nederlands dansorkest!’ ‘Ach, dat is niet erg,’ zeiden mijn ooms, ‘we komen toch Limburg niet uit’ (lacht). Goed, op een bepaald moment nam een impresario uit Sint-Truiden contact met me op. Die zocht een zanger voor The Dynamites, een groep die vergelijkbaar was The Yeats van Willy en de top dertig naspeelde. Via dat orkestje heb ik Robert Bylois ontmoet, de impresario van Salvatore Adamo, en die heeft me de weg naar EMI gewezen.»

Severs «Bylois: één van de eerste impresario’s in het land.»

Terra «In die tijd was Daniel Dirk een bekende zanger, die een grote hit had met ‘Als je de taal van de liefde verstaat’. Hij kwam om in een autoongeluk, en bij EMI zochten ze een jonge gast die hem zou kunnen vervangen. Zo ging dat, en zo gaat het nog steeds. En voor ik het wist, nam EMI me onder contract. Ik was veel te jong om een eigen mening te hebben, laat staan om te weten waar ik muzikaal heen wilde, ondanks The Beatles: ik was zeventien. En ik was ook heel blij dat ik een contract kon tekenen bij een grote platenfirma. Om te beginnen moest ik Vlaamse versies van bekende buitenlandse nummers zingen.»

Sommers «Van coaching was geen sprake. Alles overkwam ons.»

Severs «Maar zong je graag in het Vlaams, John?»

'Voor schut worden gezet door een zanger die niet kan zingen: ik word er niet vrolijk van'

Terra «O ja. Ik vond het heerlijk om de Vlaamse versie van ‘Wight Is Wight’ van Michel Delpech te zingen, maar gaandeweg duwden ze me een straatje in waar ik heel ongelukkig werd. Ze drongen me vertalingen van vreselijke Joegoslavische nummers op, en ik herinner me ook nog een belabberde vertaling van ‘Crackling Rosie’ van Neil Diamond: ‘Parking Rosie’. Ik kreeg ze nauwelijks uit mijn bek, en ik schaam me nog steeds dat ik dat nummer ooit heb opgenomen.»

Severs «Ik vond ‘Parking Rosie’ anders wel een tof nummer.»

Terra «Het spijt me, Paul. Jan Theys, de beroemde televisiepresentator van toen, heeft me toen aan Jean Kluger voorgesteld. ‘Ik wil wel met je in zee gaan,’ zei die, ‘maar dan moet je eerst zelf nummers schrijven.’ Kluger is altijd in de eerste plaats muziekuitgever geweest, hè.»

HUMO Jean Kluger is een spilfiguur in de Vlaamse showbizz, ook wel omdat hij de mentor van Will Tura is. Zowel jij, Paul, als John hebben met hem te maken gehad. Wat voor man is hij eigenlijk?

Severs «Een heel clevere man – een Jood, dacht ik. Bijzonder commercieel ingesteld ook, maar een goede producer, een goede muzikant en een perfectionist. En als hij me opbelde, was zijn eerste vraag altijd: ‘Heb je nog iets nieuws geschreven?’»

Terra «Jean Kluger heeft de Vlaamse showbizz als het ware uitgevonden. Voor Will Tura is hij zo goed als heilig, en terecht: ik denk niet dat Will zijn repertoire had bijeengeschreven zónder Kluger. Maar vakmatig heb ik weinig van Jean geleerd. Als ik hem vroeg waarom hij iets goed of niet goed vond, zei hij: ‘Ik voel het niet.’ Ik denk dat hij wel wist waarom het ene nummer deugde en het andere niet, maar dat hij zijn keukengeheimen niet te grabbel wilde gooien. In de Vlaamse showbusiness is hij de man voor wie ik het meeste respect heb, maar ik had het gevoel dat je nooit helemaal tot hem kon doordringen.»

HUMO Zou Will Tura dat gevoel ook hebben?

Severs «Ik denk het wel. Ooit stonden Tura en ik voor de deur van Jean Kluger te wachten. Will stond als het ware te trillen op z’n benen. Ik zei: ‘Wat scheelt er?’ Hij zei dat hij binnenkort aan een opname met Jean moest beginnen en dat hij hypernerveus was. Ik dacht dat hij, met zijn status, zomaar dat kantoor kon binnenlopen: ‘Ha, Jean, hoe gaat het?’»

HUMO Willy, jouw mentor was ongetwijfeld Roland Verlooven.

Sommers «’t Is simpel: hij heeft mijn leven bepaald. Ik wilde een muzikale hobbyist blijven en leraar worden, maar hij heeft me bij The Yeats weggehaald en me aan een zangerscarrière geholpen. Daar komt nog bij dat hij bij de vleet nummers kon schrijven, wat John overigens ook kan. Ik had ook van meet af aan een andere verhouding met hem dan Will Tura met Jean Kluger: hij dwong me om te beginnen al niet om eigen nummers te schrijven.»

HUMO Maar je zult in zijn handen toch wel een kneedbare jongen geweest zijn?

Sommers «Integendeel. Elk nieuw nummer was compleet bespreekbaar, en ik kon het me dus permitteren om te zeggen: ‘Het interesseert me niet, Roland.’»

Severs «Roland Verlooven zei me ooit: ‘Weet jij dat ik onze Willy Sommers een beetje naar jouw voorbeeld heb gemaakt?’ Er moesten nieuwe Vlaamse zangers gemáákt worden toen, want na Will Tura was er een grote stilte ingetreden.»

HUMO Ja, Will Tura was ‘de te kloppen man’, om het eens met een gemeenplaats van sportverslaggevers te zeggen.

Sommers «Dat is altijd mijn motivatie geweest. In het begin van de jaren zeventig stonden we om de beurt op één in de hitparade. Mijn hele carrière heb ik het gevoel gehad dat Tura veel meer kansen heeft gekregen dan ik: een show op televisie, een Lifetime Achievement Award... En ondertussen draai ik volgend jaar toch ook al veertig jaar mee. Maar goed, hij is het monument – hij heeft een graad van onaantastbaarheid bereikt.»

Terra «Toen wij opkwamen was Will al de Keizer van het Vlaamse Lied, en we moeten toegeven dat hij dat altijd gebleven is.» Sommers «Toen ik auditie deed, zei Roland Verlooven meteen: ‘Wij zoeken een jonge Will Tura.’ Nu, dat was ik absoluut niet: ik had schouderlang haar, en wegens dat haar mocht ik tijdens de lerarenopleiding geen stage lopen in katholieke scholen. Ik was een kind van de jaren zestig.»

HUMO Maar schoon op zichzelf, een nette jongen.

Sommers (lacht) «Dat wel, en er bleek voor mijn type een gat in de markt te zijn. In Amerika had je toen het meisjesidool David Cassidy, een zanger die meespeelde in de toen zeer populaire sitcom ‘The Partridge Family’. Ik werd verkocht als de Vlaamse David Cassidy.»

'Voor mij is ‘Dos cervezas’ een kaakslag voor het Vlaamse lied en voor alle mensen die serieus en dus ook professioneel met ons vak bezig zijn' John Terra

HUMO Was Will Tura ook voor jou de grote concurrent, Paul?

Severs «Neen. Ik vond hem onverslaanbaar, en dus droomde ik er ook niet van om hem te kloppen. Hij is gewoon sterker, én muzikaler, en hij heeft een betere stem dan ik. En een betere en zeer veeleisende producer: ik heb een tijd met Kluger gewerkt, maar onze wegen liepen uit elkaar.

»Ik kwam bij Sylvain Tack terecht: een uitstekend commerçant, maar als muzikantproducer stelde hij op dat moment niet zoveel voor. Kluger heeft me in die tijd nog opgebeld: ‘Sylvain kent er niks van, dat wéét je toch, hè?’ Maar wat kon ik doen? Sylvain had al mijn muzikanten netjes ingeschreven, hij had al ons materiaal bekostigd, en bovendien stopte hij mijn moeder zo nu en dan iets toe: ze was alleenstaand en ze had zeven kinderen. Amper twee jaar later verdween hij met de noorderzon, nadat hij de muzikale tak van zijn bedrijf aan Johnny Hoes had verkocht, en ik bleef alleen achter. Net toen ik zijn steun het meest nodig had.»

HUMO Tack, ook de fabrikant van de toen erg bekende Suzy Wafels en de stichter van de zeezender Radio Mi Amigo, is veroordeeld wegens fraude en zelfs drugssmokkel. Hij was, om het zacht uit te drukken, een sjoemelaar.

Severs «Ik zou hem liever een avonturier noemen. Omstandigheden hebben hem op het verkeerde pad gebracht. Ik vind hem nog altijd een braaf man die iedereen wilde helpen. Hij schreef me in als bediende bij Suzy Wafels, en tijdens de werkuren mocht ik van hem zang, dans en dictielessen gaan volgen, en daar doe ik nog steeds mijn voordeel mee.»

HUMO Zowel John als Paul zijn vertrouwd met het onsterfelijke showbizzfenomeen Johnny Hoes. Over hem moeten we het toch ook eens hebben.

Severs «Ik ken hem al vijfendertig jaar. Hij is tweeënnegentig en nog elke dag zit hij met me te chatten. Hij schrijft ook nog steeds teksten voor mij. Hij is ooit mijn platenbaas geweest, toen zijn firma Telstar nog groot was. Nu is het een piepklein bedrijf, met nog hooguit vier mensen. In vergelijking met Jean Kluger en Sylvain Tack liet hij me maar doen. Ik vond hem geen zakenman, niet iemand die je één of andere strategie voorhield.»

Sommers «Geen zakenman? Hij had een bedrijf waar honderden mensen voor werkten!»

Severs «Jacqui Hoes, zijn dochter, dát was een zakenvrouw. Ze is overleden. In mijn ogen is Johnny Hoes vooral de schrijver van ‘Ach was ik maar’, waar hij een bom geld aan heeft verdiend. Iedereen kwam hem daarna om liedjes vragen, en die schreef hij dan maar. Maar een zakenman? Neen. Laat staan: een producer.»

Terra «Nooit dook hij in de studio op. Ik moest het allemaal met de geluidstechnicus regelen.

»Na ‘De dag dat het zonlicht niet meer scheen’, waarvan hij de tekst heeft geschreven, heb ik een aanvaring met hem gehad. Ik moest een opvolger opnemen: een vertaling van een Italiaans nummer van Nicola Di Bari, ‘Il Cuore E’ Uno Zingaro’, een zigeunerhart. Een lied dat ik me uit mijn jeugd in Maasmechelen herinnerde. Erik Van Neygen had er een mooie Nederlandse tekst voor geschreven, maar Hoes had ook een tekst klaar. Die begon met: ‘Mijn schat lag als een poesje in mijn armen, vol teder verlangen.’ Ik zei: ‘Johnny, ik kan dat niet zingen.’ En daar hebben we negen maanden lang ruzie over gemaakt.»

Severs «Zijn teksten zijn een gevoelig punt.»

HUMO Of toch de auteursrechten.

Severs «Niet akkoord: Johnny is ervan overtuigd dat hij mooie en goede teksten schrijft. Nu, ik was al die ‘roosjes’ en andere bloempjes in zijn teksten ook weleens beu; zinnen uit zijn liedjes lijken ook weleens op elkaar.»

HUMO Willy, zowel Paul als John schrijven liedjes. Jij niet. Dat scheelt, dacht ik.

Sommers «Ik schrijf wel, maar ik heb nooit hits geschreven. Maar goed, in vergelijking met John en Paul ben ik geen componist, neen.»

Terra «Ik wil niet de indruk wekken dat componeren mij makkelijk afgaat. Ik probeer wel elke dag te schrijven: ik sta ’s morgens op, drink koffie en trek mijn muziekkamer in. Elke dag, wat niet wegneemt dat ik soms wekenlang tot niets kom. Maar ineens spuit het eruit – meestal na een vakantie, is me al opgevallen. De geest moet vrij zijn. Mijn grootste zorg is dan ook altijd geweest: geen zorgen te hebben.»


Het Wally-effect

HUMO Willy en Paul, jullie treden allebei nog heel veel op – Paul zelfs 38 keer deze maand. Betekent dat ook dat jullie bereid zijn overal en in alle omstandigheden op te treden?

Sommers «Ik speel overal, op voorwaarde dat ik een mooi podium, een degelijke kleedkamer en een perfecte klankinstallatie tot mijn beschikking heb.»

Severs «Ik zal wel minder hoge eisen stellen dan Willy, maar dat heeft een reden. Ik heb iets te vaak te horen gekregen dat ik een eendagsvlieg was – ik begon dat zelf ook te geloven, en dat maakte mij bang. Toen Sylvain verdwenen was naar Zuid-Amerika en ik er alleen voor stond, werd het ineens heel stil. Gelukkig was ik een harde werker, maar ik nam werkelijk álles aan, tot de goorste biertenten op carnaval toe, of cafés waarin ik nauwelijks bewegingsruimte had. Nu ben ik toch iets kieskeuriger geworden, al vind ik stilaan dat ik te hard werk: mijn stem begint eronder te lijden.»

Sommers «Je moet je gage verhogen, Paul.»

Severs «Wel, ik heb onlangs overwogen om toch 500 euro meer te vragen.»

HUMO Je treedt ook vaak voor bejaarden op: dat is respectabel, maar is het al met al ook niet een tikje deprimerend?

Severs «Ik vind het prachtig! Ik was de eerste Vlaamse zanger die voor bejaarden ging optreden, en van veel collega’s kreeg ik te horen: ‘Als we dááraan moeten beginnen, dan stoppen we met zingen.’ Ondertussen doen ze allemaal bejaardenshows.

»Wat ik de laatste tijd vaststel – het heeft er wellicht mee te maken dat ‘Geen wonder dat ik ween’ vorig jaar in de film ‘Firmin’ is gebruikt – is belangstelling van echt jonge mensen. Misschien is het een soort Eddy Wally-effect, maar dat kan me niet schelen. Op studentenfeesten zingen honderden mensen keihard het refrein van ‘Zeg ’ns meisje’ mee – ze gaan werkelijk uit de bol: ‘Damdamdam/ damdamdidoebiedoebiedamdamdam / damdamdidoebiedoebie’

HUMO Is het Eddy Wally-effect niet een tikje dubieus?

Sommers «Ik vind van wel. Ik heb nog altijd niet het gevoel dat het publiek naar me toekomt om me uit te lachen.»

Severs «Johnny Hoes zei altijd: ‘Als je een echt grote hit hebt, zal er ook altijd mee gelachen worden.’»

HUMO Weten dat men je vraagt om met je te lachen, kan je dus niet schelen?

Severs «Eigenlijk niet.»

Terra «Ik heb ooit geweigerd om op te treden voor de Leuvense studentenkring Economica. Die gasten staan erom bekend dat ze Vlaamse zangers uitnodigen óm ze uit te lachen: een traditie die met Eddy Wally begonnen is. Ze hadden zelfs Jos Van Oosterwijck ingeschakeld om me toch nog te overtuigen, want ‘hun teksten waren al klaar’. Neen bedankt.»

HUMO Paul, ik zag vorig jaar in ‘De rode loper’ dat je buitengewoon ontroerd was op de première van ‘Firmin’.

Severs «Van ontroerende films krijg ik altijd tranen in de ogen.»

HUMO Ik dacht dat je vooral ontroerd was omdat je oude hit ‘Geen wonder dat ik ween’ door die film een nieuwe carrière leek te krijgen, en jij meteen ook.

Severs «Dat ook natuurlijk. Al heb ik, toen ik dat nummer in die film hoorde opklinken, even gedacht: ‘Zijn ze nu met mij aan het lachen of niet?’»

Sommers «Volgens mij, Paul, was je zo ontroerd omdat je weer eens erkenning voelde. Van mensen van wie je misschien geen erkenning had verwacht.»

Severs «Dat liedje paste zo mooi in de emotionele scènes in die film: dát ontroerde me nog het meest. Ik dácht op dat moment niet eens aan erkenning of aan hernieuwde belangstelling.»

HUMO John, in 1996 besloot jij om niet meer op te treden, en voortaan als producer, songschrijver en coach van andere artiesten te werken: Lisa del Bo en Vanessa Chinitor, en ik zou Willy Sommers, Dana Winner, Luc Steeno, Christoff en Kim’Kay nog haast vergeten. Maar weldra ga je weer optreden.

Terra «De zwartste dag uit mijn leven...»

Sommers «... was de dag dat het zonlicht niet meer scheen (hilariteit).»

Terra «Neen, dat was juist een erg mooie dag (lacht). De zwartste dag uit mijn leven was de dag dat ik moest vaststellen dat met een tape optreden en playbacken volkomen ingeburgerd waren. Live zingen met een orkest, míjn band, was voor mij het allermooiste, maar voortaan moest ik óók playbacken of zingen met een tape, en ik werd er doodongelukkig van.

»In 1996 moest ik in een parochiezaal in Dilbeek met een tape optreden. Ineens viel de muziek weg: de dop op de kern van de tape was losgekomen, en de geluidsband rolde voor mijn voeten. Toen ik thuiskwam heb ik tegen mijn vrouw gezegd: ‘Het is gedaan.’ Ik had toen gemiddeld drie dagen nodig om te bekomen van de frustratie die ik tijdens optredens in het weekend had opgelopen. Ik had voortdurend het gevoel dat ik het publiek niets gegeven had, en toch was ik doodop. Nu, ik kón ook stoppen met optreden, want ik was ook producer en ik schreef toen al jaren liedjes voor anderen, zodat ik op auteursrechten kon rekenen. Mijn inkomen kwam dus niet echt in het gedrang.»

HUMO Je gaat weldra op tournee met muzikanten van De Laatste Show Band: het programma heet ‘Songs from the Brill Building’ en de legendarische Brill Building was een kantoorgebouw op Broadway waar songwriters 9-to-5 -liedjes schreven in de jaren vijftig en zestig. Ongelofelijk goede songwriters dan nog wel: Jerry Leiber & Mike Stoller, Barry Mann & Cynthia Weil, Shadow Morton, Neil Diamond, Doc Pomus & Mort Shuman, Burt Bacharach & Hal David, Gerry Goffin & Carole King... Is dat je ware smaak?

Terra «Op een keer zag Patrick Riguelle me een Neil Diamond-medley zingen. Hij kwam na afloop naar me toe en vroeg me of ik wist dat Neil Diamond ooit broodschrijver in de Brill Building was geweest. Ik had er nog nooit van gehoord. En toen is het idee voor dit programma ontstaan. Eindelijk heb ik weer het gevoel dat ik deel uitmaak van een orkest: ik speel gitaar, en ik zing koortjes als iemand anders een nummer zingt. Mijn bloed is er weer sneller van gaan stromen. Tussen haakjes: Chris Peeters, de gitarist van De Laatste Show Band, is ooit in mijn orkest begonnen.»

Sommers «Als ik naar dat programma ga kijken, ga ik voor John, en pas in tweede instantie voor het repertoire van Brill Building. John kan zich zo’n project permitteren. Ik denk dat ik, met míjn publiek voor ogen, beter niet afwijk van wat ik altijd al heb gedaan.»

HUMO Heb je als componist iets geleerd van het repertoire van Brill Building, John?

Terra «Die nummers lijken alweer heel eenvoudig, maar pótverdorie: eenvoudig met instinkers, zal ik maar zeggen. Ze naspelen is al een hele kunst, en dan willen wij er ook nog eens een eigen interpretatie aan geven. Maar ik heb het volste vertrouwen in de muzikaliteit van de band.»

HUMO Heb jij ooit overwogen om ermee te kappen, Willy?

Sommers «Nooit. Eind jaren zeventig werd het minder voor mij. In de jaren tachtig bleef ik overeind dankzij de lokale radio’s, en in 1989 kwam ‘Tien om te zien’ als manna uit de lucht gevallen. Ik mocht dat programma niet alleen presenteren, ik had toen ook een tophit met ‘Als een leeuw in een kooi’, kortom: ik zat weer op rozen. »In die tijd moest ik ter gelegenheid van 25 jaar carrière een best of samenstellen. Roland kwam langs. Hij vroeg me om al mijn singles op de vloer uit te spreiden en er een persoonlijke keuze uit te maken. Toen ik daarmee klaar was, zei hij: ‘Willy, ik verhuis naar Spanje. De afgelopen vijfentwintig jaar hebben we alles gedaan wat we maar konden. Ik stop ermee. Zou jij dat ook niet doen? Om te eindigen in schoonheid?’

»Ik was helemaal van de kaart! Wat moest ik doen? Ik had nooit iets anders gedaan dan zingen. Ik kán niets anders, en ik was ook niet rijk genoeg om zomaar te stoppen. Toen zei Roland: ‘Oké, doe voort, maar zoek dan een nieuwe platenfirma en een nieuwe producer – hij ried me John Terra aan – en begin opnieuw.’ Binnen één week had ik nieuwe mensen bij elkaar, én een nieuwe platenfirma, want in de coulissen van ‘Tien om te zien’ kwam ik zowat alle producers en platenbazen van Vlaanderen tegen. Dat was misschien wel de grootste opluchting uit mijn leven.»

HUMO En jij Paul, heb jij er al willen mee ophouden?

Severs «Neen, ook omdat ik niets anders kan. Maar toen ik mijn orkest moest opgeven, heeft me dat heel veel pijn gedaan. Over optredens met tapes maakte ik me minder zorgen dan John, want ik had twee danseressen aan mijn zijde: ik stond tenminste niet alleen op het podium.c

Sommers «Ik durf te zeggen dat ik verslaafd ben aan applaus en aan de waardering van het publiek. Ik kan niet zonder.» Severs «Ik ook niet. Daarom neem ik waarschijnlijk veel te veel optredens aan. In een wat kalmere periode – januari, februari – word ik onrustig. Dan draai ik thuis rond... als een leeuw in een kooi (lacht)

HUMO Zullen we het eens over de Vlaamse Top Tien van nu hebben? ‘Dos cervezas’ staat op één, en is ook Zomerhit 2010. Wat nu gezongen?

Sommers «’t Was een stunt, en die stunt is gelukt. Maar Tom Waes heeft iedereen ondertussen gerustgesteld: een tweede plaat gaat hij niet maken. Hij is erachter gekomen dat hij niet echt een zanger is.» HUMO Hij heeft langs de neus weg wel bewezen dat je een Vlaamse hit kunt bakken, en dat je het met een aaneenrijging van muzikale clichés, mits gepromoot door een veelbekeken tv-programma, heel ver kunt schoppen. Kwaliteit is zo te horen compleet bijzaak.

Terra (heftig) «O ja? Voor mij is dat nummer een kaakslag voor het Vlaamse lied en meteen ook voor alle mensen die serieus en dus ook professioneel met ons vak bezig zijn. Voor schut worden gezet door een zanger die niet kan zingen: ik word er niet vrolijk van.»

Sommers «Ik ga volledig akkoord met John.»

HUMO Verliezen we niet eventjes uit het oog dat het eigenlijk een grap is?

Severs «Ik vind Tom Waes een toffe gast. Hij heeft al in een paar interviews gezegd dat ik fantastisch kan zingen.»

HUMO En ook daarom...

Severs «... vind ik hem een heel toffe gast, ja (lacht). Ik was trouwens één van zijn adviseurs voor die aflevering van ‘Tomtesterom’. Hoe meer mensen Vlaamse liedjes meezingen, al zijn het dan carnavalsstampers, hoe beter. Ik geloof ook niet dat Tom Waes met ‘Dos cervezas’ het professionalisme van de Vlaamse zangers ondergraaft. Hij geeft ons juist een argument in handen! Nu kunnen wij tegen de radiomakers van de openbare omroep zeggen: als jullie ‘Dos cervezas’ draaien, dan moeten jullie ook onze singles spelen.»

Terra «Daar geloof ik niks van. Komaan, Paul! En dan die Spaanse vrouw met een snor: zou jij dat zingen?»

'Ik was een meisjesidool, en toen kwam Willy eraan. Toen mocht ik het wel vergeten (lacht)' Paul Severs (links) over Willy Sommers (midden)

Severs «Ik zou er een paar zinnen aan veranderen. Een tijd geleden vroeg Tom Waes mij: ‘Ik heb een grote hit, maar wat moet ik nu doen?’ Ik heb al lachend geantwoord: ‘Probeer een programma met Vlaamse liedjes op Radio 2 of op Eén te presenteren! Maak van de gelegenheid gebruik!’»

Sommers «Of nog sterker: Tom Waes als presentator van het nieuwe Vlaamse liedjesprogramma dat de vtm aan het voorbereiden is. Vorige week – ik was met vakantie aan de Côte d’Azur – werd ik ineens door allerlei journalisten opgebeld: ‘Ga jij dat programma presenteren, Willy?’»

Severs «Ze hebben voorlopig Christoff op het oog, hoorde ik, en Belle Perez.»

Sommers «In ieder geval heb ik al gemerkt dat alle opnamestudio’s dag en nacht bezet zijn: iedereen wil zo te zien een single klaar hebben tegen de start van dat programma. De mijne heb ik vorig weekend ingezongen.»

HUMO Laat ik even John citeren: ‘Mijn vrouw is totaal amuzikaal; ze heeft eigenlijk ook geen interesse voor muziek. Zij is voor mij zowat de verpersoonlijking van het oor van het grote publiek.’

Sommers «Dat begrijp ik wel.»

Severs «Als zelfs amuzikale mensen op een nummer reageren, dan zit je volgens mij goed. Sylvain Tack wist niks van muziek, maar hij zei altijd: ik luister als Jan met de pet. En hij hoorde altijd wel of iets bij

andere Jannen met de pet kon inslaan.»

Terra «Jean Kluger zei me ooit: ‘Een beter muzikant worden is gevaarlijk.’ Je ontwikkelt je, en op de duur ben je niet meer te vergelijken met de muzikant die je oorspronkelijk was, en daardoor sta je misschien te ver af van de doelgroep waarvoor je liedjes maakt. Ik weet wel zeker dat ik, door als muzikant te groeien, mijn neus voor wat het ruime publiek wil ben kwijtgeraakt.»

HUMO De wereld gaat aan doelgroepen ten onder. Een goed, zichzelf respecterend muzikant moet er toch naar streven om zo goed mogelijke muziek te maken?

Terra «Je hebt gelijk.»

Severs «Mijn zoon is ook muzikant. En hij runt in zijn vrije tijd een opnamestudio. Hij houdt van mooie, vaak ingewikkelde akkoorden, en van mooie maar complexe harmonieën, en daardoor zegt hij me weleens: ‘Zou jij stilaan óók niet zulke muziek moeten maken?’ Daardoor weet ik dat hij ondertussen al een te goed muzikant geworden is. Daar komt nog bij dat ik de akkoorden en harmonieën die hij me voorspeelt niet aanvoel. Ze klinken als jazz, en daar hou ik niet van. Als Will Tura jazzakkoorden speelt, denk ik altijd: ‘Dit is niet wat de mensen van jou willen horen, Will.’ Maar hij kán en mág dat:

hij is een fantastisch muzikant, en echte muzikanten spelen meestal graag jazzy.»


Mooie jongens

HUMO Zijn jullie je bewust van één of ander imagO dat jullie moeten bewaken?

Sommers «Steeds minder. Ik ben vandaag achtenvijftig geworden, en ik vind dat ik me goed moet verzorgen: ik sport veel. Ook omdat ik nog twee kleine kinderen heb.»

HUMO Paul, één van je kenmerken was vroeger je bril: een zwaar hoornen montuur.

Severs «Buddy Holly, hè? Ik had vijf brillen, en ik had last van ze allemaal: irritaties achter mijn oren, op mijn neusbrug. Toen ben ik op contactlenzen overgeschakeld, en ook daar vond ik niks aan. Nu draag ik bril noch contactlenzen, en ik zie voldoende (lacht).»

Terra «Je verzorgen heeft volgens mij alles te maken met respect voor de mensen die je uitnodigen. En met zelfrespect. Ik ga dan ook graag goed gekleed.»

HUMO Jullie waren ooit meisjesidolen. Hoelang duurt het vooraleer je daar bent uitgegroeid?

Sommers «Een meisjesidool zijn is een rol die de media je opleggen. Ik lás dat ik een meisjesidool was. Ik heb daar zelf nooit voor gekozen. Maar goed, in mijn geval heeft die rol toch een jaar of vier aangesleept.»

Terra «Ik was niet zo’n meisjesidool, want Willy was er.»

Severs «Ik was een meisjesidool tót Willy eraan kwam. Toen mocht ik het wel vergeten (lacht). Jij was toch dé mooie jongen, toen, hè? En in het begin...»

Sommers «... stoorde je dat?»

Severs «Nu ja, storen... Dat is een te groot woord. Het dééd me iets, laat ik het zo zeggen. Toen hij twee jaar na mijn hit ‘Ik ben verliefd op jou’ met ‘Zeven anjers, zeven rozen’ kwam aanzetten, zei mijn buurvrouw: ‘Paul, je hebt weer een mooi liedje gemaakt.’ Ik zal toen wel even gedacht hebben: ‘Is het einde voor mij aangebroken?’ Enfin, ondertussen weet ik dat je carrière kunt maken zónder een typisch meisjesidool te zijn.»

HUMO Hoe erg is het voor een Vlaamse zanger om te beseffen dat hij ouder wordt?

Sommers «Ik ben vandaag, op mijn verjaardag, niet gelukkig. Ik moet nog zoveel dóén! Zal ik mijn zoontje dertig jaar zien worden? Zal ik ooit het eerste lief van mijn dochter zien? Ook al pepte mijn vrouw me vanochtend op: ‘Komaan zeg! Je bent gezond! Je hebt nog steeds succes!’»

Terra «Is je houding niet een tikje egoïstisch, Willy?»

Sommers «Ach ja, maar dat gevoel gaat weer voorbij, straks misschien al. Ik wil nog heel lang leven, en in gedachten wil ik zeker jong blijven. Daarom ga ik ook graag met jonge mensen om. En ik zei het al: ik heb applaus nodig. Dat geldt volgens mij ook nog steeds voor Will Tura.»

Severs «Ik ga liever met oudere mensen om. Die hebben ervaring, en dat trekt mij aan. ‘Hoe heb jíj het aan boord gelegd?’ wil ik altijd weten. Maar het ouder worden vind ik geen feest: het begint allemaal een beetje te kraken, hè?»

Terra «Ik hou ook niet van verjaardagen. Dat heb ik ongetwijfeld van mijn vader: die wilde op z’n verjaardag niet opgebeld worden – hij wilde geen verjaardagswensen horen. Door van jongs af aan zanger te zijn, ben ik altijd bezig gebleven met ‘jong zijn’. En daardoor probeer ik zeer bewust alles uit het nú te halen.»

Severs «We zijn ook ijdel, hè?»

Terra «Natuurlijk.» Sommers «Ik ook.» Severs «Ik ben tweeënzestig, de oudste van dit gezelschap, en ik denk vaker dan ooit: ‘Wat gaat het worden als ik vijfenzestig ben? Het gekke is dat ik me dat toen ik achtenvijftig was nog niet afvroeg. En aan de dood denk ik nu ook meer dan toen.»

Sommers «Ik haast nooit, maar toen we vorige week uit Frankrijk terugkwamen, hoorden we Bécaud, Joe Dassin, Piaf... ‘Allemaal dood,’ zei ik tegen mijn vrouw. Dat was de eerste gedachte die in me opkwam, terwijl ik toch een zeer positief ingesteld mens ben.»

Terra «Je móét zo nu en dan aan de dood denken. Gedachten aan de dood zorgen ervoor dat ik allerlei akkefietjes niet ga opblazen.»

HUMO Even aan de dood denken zou dus voldoende moeten zijn om onverschillig te worden voor het feit dat ‘Dos cervezas’ op één staat in de Vlaamse Top Tien.

Terra «Touché. Je hebt me bij mijn pik (lacht)

HUMO En daar zullen sommige van je fans mij wellicht om benijden.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234