Paul Simon - Stranger to Stranger

Het kan aan mij liggen, maar ik vond ‘Wristband’, de eerste single van de nieuwe Paul Simon, een oppervlakkig, monotoon niemendalletje. Het stoelt op een simpel gegeven dat één keer amusant is: de deur van de backstage sloeg achter Paul Simon dicht en hij mocht niet meer binnen op z’n eigen concert omdat hij niet het juiste pasje had. Haha. Dat heeft elke artiest weleens voorgehad, het is één van de ‘Spinal Tap’-clichés uit het milieu. Wat niet helpt is dat het ritme, dat hengelt naar een ‘You Can Call Me Al’-achtig succes, banaal en déjà entendu is.

Het goede nieuws is dat de rest van deze ‘Stranger to Stranger’ veel beter is. Zo is de mooie titeltrack een ballad die meer wil zijn en daar moeiteloos in slaagt, op verschillende niveaus: zang, tekst, melodie, flow, arrangement.

Paul Simon heeft, zoals alle componisten, twee preoccupaties: ritme en melodie. Maar net zoals bij pakweg Talking Heads, Eno, Bowie en Fela Kuti zijn die twee elementen bij hem prominenter aanwezig én drastischer opgesplitst. Sommige tracks, zoals ‘In a Parade’, zijn bijna één en al ritme, en vallen daarom iets te licht uit, zeker als de banale kern ervan (‘I can’t talk to you now, I’m in a parade’) monotoon wordt herhaald.

Met ‘Proof of Love’ en ‘Cool Papa Bell’ valt Simon ook wat in herhaling, want dat soort opbouw is sinds ‘Graceland’ geen verrassing meer. Maar meer van hetzelfde stoort niet als de kwaliteit zo hoog blijft, en vooral ‘Proof of Love’ is zonder meer charmant en elegant.

Andere tracks zijn sfeervol, zoals ‘The Riverbank’, of charmante niemendalletjes, zoals het met een woordspeling getooide ‘In the Garden of Edie’ (in plaats van ‘Eden’), wellicht een verwijzing naar zijn vrouw Edie Brickell, waarmee hij (het verbaast je van iemand die altijd overkomt als zachtaardig) in 2014 zo’n felle ruzie uitvocht dat de politie eraan te pas moest komen.

Nog één onprettige mededeling: ofwel is Simons stem op enkele maanden drastisch verslechterd, ofwel is aan deze zang in de studio duchtig gesleuteld, ofwel heeft hij maar één song per week ingezongen en vervolgens zes dagen gezwegen. Want op cd klinkt Simon vele malen beter dan hij onlangs live bij Jools Holland klonk. Maar goed, wat telt is het resultaat, en de man die nog nooit een slechte plaat heeft gemaakt, heeft dat ook nu niet gedaan. ‘Stranger to Stranger’ is geen meesterwerk, maar wel een monumentje van verfijning en goede smaak. Altijd prettig als je vaststelt dat een ouwe held het nog kan.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234