null Beeld

Pavalotti: Helmut Lotti

Helmut Lotti (20) is niet meteen de nieuwe Bruce Springsteen, maar hij valt wel op in het duffe wereldje van "Tien Om Te Zien". Lotti is een straatjongen uit Gent, nooit veel voorgesteld op school, grote mond, apestreken. Elvis Presley is zijn idool, en als Elvis-imitator haalt hij vorige zomer de finale van Henny Huismans Soundmixshow. De Hollandse producer Hans Van Eyck neemt hem onder zijn vleugels en Lotti brengt bij RCA (de firma van Elvis) twee onwaarschijnlijk ouwerwetse schlagers uit : "Kom Nu" en "Bij Jou Alleen". Maar het lukt : op zes maanden tijd is Lotti een ster.

Rick Tubbax

Uit: Humo 2577; 25 januari 1990

'Als ik mezelf op tv zie, kruip ik soms onder mijn stoel van schaamte'

Zijn manager - Lotti noemt hem zijn Colonel Parker - is niet altijd even opgezet met zijn moneymaker. Net voor dit interview (op de set van "Tien Om Te Zien") heeft hij de jonge ster een fikse uitbrander gegeven: Lotti had in een interview verteld dat Bart Kaell "op zijn zuster lijkt".

Helmut Lotti : « Vanaf vandaag zeg ik dat soort dingen niet meer. »

HUMO : Hoezo?

Helmut Lotti : « Tjaaa (lacht). Vanaf vandaag pas ik heel goed op mijn woorden, anders ben ik er geweest. »

HUMO : Waarom ben je er dan geweest?

Lotti : « Sommige dingen kunnen verkeerd geinterpreteerd worden ook als ik ze niet verkeerd bedoel. Ik heb tot nu toe weinig last gehad, maar nu ik twee keer na elkaar op nummer één heb gestaan, zullen ze geen medelijden meer met me hebben. Als je op één staat vinden ze je geen simpele sul meer. »

HUMO : Conny Fabry zegt dat er heel veel jaloezie in het wereldje heerst. Voel je dat ook?

Lotti : « Neenee. Maar ik wil niet in de rapen van mijn collega's schijten. »

HUMO : Je woonde in dezelfde straat van onze rockmedewerker Patrick De Witte. Hij vertelde me dat je hem anderhalf jaar geleden bent komen vragen wat je moest doen om zanger te worden.

Helmut Lotti : « Ja, en Patrick heeft geantwoord : "Zingen" (lacht). »

HUMO : Je moet wel heel vastbesloten geweest zijn.

Helmut Lotti : « 0 ja. Ik was vier toen ik voor 't eerst op een podium sprong. Sinterklaas kwam op school en iedereen was bang van Zwarte Piet. Niemand durfde een liedje zingen, en dus ben ik maar op een tafel gesprongen. Ik heb met veel succes "Zie Ginds Komt De Stoomboot" gezongen, maar dan in een bluesversie (lacht). »

HUMO : Waarom verkoop jij dubbel zoveel plaatjes als de andere Vlaamse Zangers?

Helmut Lotti : « Dat is misschien omdat ik nieuw ben, al zijn er natuurlijk nog andere nieuwe... Zoveel jong talent is er eigenlijk niet, of beter: het echte jong talent pakt het anders aan. Zij richten een groepje op en spelen Rock & Roll. Dankzij die Soundmixshow had ik meteen een platencontract, anders had ik het ook zo moeten doen. »

HUMO : Heb je er spijt van dat het zo is gelopen ?

Helmut Lotti : « Nee, ik vind het wel goed, ik heb alleen spijt dat ik in dit genre zit. Ik heb niks tegen de Vlaamse muziek maar ik zou liever ruigere muziek brengen, zoals Clouseau of De Kreuners. Maar ja, dan had ik ook zo geen breed publiek gehad. Dan had ik misschien maar 20.000 exemplaren van mijn eerste single verkocht. Allez, maar... (lacht) Ik heb het voordeel dat zowel jonge als oude mensen me graag horen, en dat ik Elvis heb geïmiteerd. »

HUMO : Dat geeft je een beetje geloofwaardigheid?

Helmut Lotti : « Voila, dat is het. De mensen weten dat ik meer kan dan alleen maar Vlaamse schlagers zingen. »

HUMO : Ga je dat in de toekomst ook bewijzen ?

Helmut Lotti : « Er komt een elpee, maar die zal in hetzelfde genre zitten als "Kom Nu" en "Bij Jou Alleen" omdat dat commercieel interessanter is. Maar ik zing ook twee covers : "Hurt" en "My Boy", twee nummers die Elvis ook heeft gezongen. Die songs zing ik in het Engels, want ik wil niet beginnen met die goedkope Nederlandstalige covers zoals andere

Vlaamse zangers en zangeressen. Hun plaatjes klinken als de demo's die ik voor de eerste keer in handen krijg. »

HUMO : Naar het schijnt was jij vroeger een echte straatjongen : je leefde voor het fietsen en het vissen.

Helmut Lotti : « Bij ons thuis was het leven heel gewoon. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik zes was. Mijn moeder rijdt in de winter met soep rond, en in de zomer met ijs. Wij hebben veel op straat rondgelopen en in de speeltuin gezeten. Later heb ik me bij de wielertoeristen aangesloten. Ik ben altijd veel onder de mensen gekomen. »

HUMO : Wanneer wist je dat je zanger wou worden ?

Helmut Lotti : « Van jongs af aan. Als je als kleine jongen niet kunt zingen, zul je het nooit kunnen. In de Soundmixshow gooien ze vaak kinderen van vijf op het podium; die zingen dan zo vals als een kater maar de jury zegt altijd : "Och, het zijn maar kleine kinderen, kijk eens hoe lief". Ik vind dat zingen niks met lief zijn te maken heeft. Als je het op je vijfde niet kunt, zul je het nooit kunnen.»

Pavalotti (2)

HUMO : Huisman heeft in die Soundmix-show getracht Je een beetje voor de gek te houden. Jij was de simpele Belg.

Helmut Lotti : « Daar heeft Huisman zeer veel slechte reacties op gekregen; van Belgen én Nederlanders. Veel Nederlanders waren beschaamd in zijn plaats. Tja, wat moest ik op dat moment doen? Als ik op TV ben zeg ik ofwel niks ofwel sla ik grove praat uit mijn botten. Ik kwam de eerste keer op TV en wou het niet verkloten, en dus zweeg ik. Maar je zag wel dat ik daar pisnijdig zat. Ik heb veel moeten wegslikken. »

HUMO : De week nadien zat je met Huisman in Mike's Zondagmatinee om alles eens uit te praten.

Helmut Lotti : « 0 ja, dat is die uitzending waarin ik gezworen heb dat ik nooit in het Nederlands zou zingen, behalve als het voor Eurosong zou zijn (lacht). Ik zat toen nog meer in het circuit van de jeugdclubs, ik keek nooit naar TV en zeker niet naar VTM of "Tien Om Te Zien". Ik heb de eerste keer naar VTM gekeken toen Helmut Lotti erop kwam. »

HUMO : Dat is nog niet zo lang geleden?

Helmut Lotti : « Nee, 7 juli. »

HUMO : Voel je je een beetje op je gemak tussen de Steeno's en de Sommersen?

Helmut Lotti : « Ik wel, maar mijn verloofde heeft het er wat moeilijker mee. Zij voelt zicht niet thuis tussen die mensen. »

HUMO : Zijn ze niet vriendelijk?

Helmut Lotti : « Jawel, maar het is moeilijk om je aan hen aan te passen. Ik heb daar persoonlijk weinig problemen mee, maar Kimberly is nogal een verlegen meisje. »

HUMO : Ik heb het er ook moeilijk mee. Ik vind dat Vlaamse zangers zich vrijwel altijd achter een façade verbergen. Je eigenlijk nooit weet wat ze echt denken of voelen.

Helmut Lotti : « Ja, bij de meesten is dat wel zo. Ik wil geen afgelikte Vlaamse zanger zijn en daarom kom ik nogal eens cru uit de hoek. Mijn geluidstechnicus heeft me ook al gezegd dat ik anders ben dan de andere Vlaamse zangers. Tijdens een optreden had ik vals gezongen, en ik zei meteen tegen het publiek : "Excuseer mensen, maar er scheelt iets aan mijn monitors. Daarom heb ik het vorige liedje vals gezongen." Andere zangers trekken zich dat blijkbaar allemaal niet aan. »

HUMO : Je bedoelt : ze incasseren hun geld en rijden weer weg?

Helmut Lotti : « Ik weet niet of het hen daar om te doen is. Voor mij is zingen het belangrijkste, geld komt er alleen maar bij om in leven te blijven, en om te kunnen blijven zingen. Ik ben zeker niet beginnen zingen om rijk te worden. »

HUMO : Maar komt dat er nu niet van? In tegenstelling tot andere Vlaamse zangers schrijf je je eigen teksten. Daar verdien je toch goed aan?

Helmut Lotti : « Mijn teksten zijn maar vertalingen van de originele teksten van Hans Van Eyck. Het zijn nooit letterlijke vertalingen, veeleer adaptaties. Fouten, zoals Tura, die "In The

Ghetto" als "In De Getto" vertaalt, maak ik ook niet. Het is het ghetto. Maar goed, eigenlijk maak ik dus adaptaties, en dat scheelt financieel een stuk. »

HUMO : Is je manager belangrijk voor jou?

Helmut Lotti : « Zeer belangrijk, op vele gebieden. Hij heeft veel ervaring in de showbiz. »

HUMO : Met wie of wat?

Helmut Lotti : « Dat weet ik niet, maar het is ook niet belangrijk. Hij weet hoe de dingen in elkaar zitten en hij geeft me goede raad. De ene helft van de goeie raad volg ik op, en de andere helft niet (lacht). »

HUMO : Welke goeie raad heb je niet opgevolgd ?

Helmut Lotti : « Het was naar 't schijnt een grote vergissing dat ik met mijn verloofde op de cover van de Joepie heb gestaan. »

HUMO : Waarom mocht dat niet?

Helmut Lotti : « Dat past niet voor een afgelikte Vlaamse zanger. »

HUMO : Maar dat ben je toch niet?

Helmut Lotti : « Daarom heb ik het ook gedaan. Ze waren bang dat ik de vrouwelijke fans zou afschrikken, maar ik heb wel twintig brieven met positieve reacties gekregen. Maar dat telde volgens hen niet. Zij zeiden : die goeie reacties tellen niet, want als je een scheet laat op je platen kopen die mensen ze nóg. »

HUMO : Will Tura heeft al zijn liefjes destijds uit de pers gehouden, en hij schermt ook zijn vrouw van de pers af.

Helmut Lotti : « Sorry, maar ik heb geen goesting om een pa van vijftig jaar te zijn met een kleine van tien. Ik zou graag een jonge vader zijn; mijn ouders zijn ook jong. Ik heb geen zin om mijn priveleven te laten afhangen van mijn carriere. Het is zo dat je als bekende zanger weinig privacy hebt, maar ik vind daarom nog niet dat je je moet gaan afschermen. Als je dat doet gaat alles naar de kloten. »

HUMO : Veel fans zouden zich een hoedje schrikken als een aantal Vlaamse zangers je voorbeeld zou opvolgen en met hun lief op de cover van Joepie zou poseren.

Helmut Lotti (lacht) : « Ook daarom heb ik op die cover gestaan. Ik zie er nogal zo'n type uit, en veel mensen denken ook van mij dat ik er één ben. Als ik zing, doe ik zo'n beweging met mijn handje, dat vinden de meesten al bewijs genoeg. Mijn vader is ook nog zanger geweest en van hem vertelden ze het ook. Er heeft eens iemand aan zijn vriendin uit het café verteld dat hij homofiel was. Daar hebben ze hard om moeten lachen, mijn vader was zowat met alle meisjes uit het café meegeweest. Een echte flierefluiter, mijn pa! »

HUMO : Nu weet iedereen dat je met een meisje bent.

Helmut Lotti : « Dat wil nog niks zeggen : Rock Hudson was ook getrouwd. »

HUMO : Hoe was je op school ?

Helmut Lotti : « Nogal, wild. Als we taallabo hadden, gorgelde ik altijd in de microfoon, zoals bij de tandarts. Als ik buiten vloog stond ik aan de deur te krabben en te miauwen. Ik had wel een slagske, ja. »

HUMO : Hadden de leraars je graag?

Helmut Lotti : « Ze hebben me toch nooit laten zitten, ze hebben me er elk jaar weer doorgesleurd. In 't laatste jaar had ik acht buizen. Ze wisten dat ik goed Engels kon en daarom hebben ze me alleen maar een herexamen Engels gegeven. Ze waren ze zeker van dat ik dat wel zou halen. Ze wisten dat de school me niet interesseerde; ik was redelijk slim, maar ik deed er niks voor. Ze wisten dat ik buiten school wel mijn plan zou trekken. »

HUMO : Wat vinden je schoolkameraden van je succes?

Helmut Lotti : « Ze vinden het wijs. Vooral diegenen die vroeger op mijn gezicht wilden slaan. Wreed curieus. »

HUMO : De mensen reageren anders dan vroeger?

Helmut Lotti : « Ik sta daar niet vaak bij stil. Als ik ga winkelen en de mensen zeggen goeiedag, dan zeg ik vriendelijk goeiedag terug. Maar ze kunnen van mij toch niet gaan verwachten dat ik tegen iedereen als eerste goeiedag ga zeggen. Ik zou nogal werk hebben als ik op de Meir loop! Vijftig mensen die in een supermarkt goeiedag zeggen is niks, maar als er eentje met een papiertje naar mij durft komen, kruipen ze met veertig in mijn nek. Dat is niet zo plezierig. Dan loop ik zo rap mogelijk weg. »

Pavalotti (3)

HUMO : Hysterie is iets vreemds.

Helmut Lotti : « Ik vind dat allemaal redelijk belachelijk, maar ik begrijp het wel. Als ik zelf geen Vlaamse zanger was geworden zou ik hen ook handtekeningen vragen. Zelfs toen ik al in de Vlaamse Top 10 stond heb ik nog een handtekening gevraagd aan Eddy Planckaert. En op de Diamond Awards heb ik een handtekening gevraagd aan Mark Uytterhoeven. Mark is altijd mijn idool geweest, ik heb lange tijd sportreporter willen worden. Maar het is nooit gelukt. »

HUMO : Als je in een interview zegt dat Bart Kaell op zijn zuster gelijkt, hoe reageert Bart Kaell dan?

Helmut Lotti : « Ssst, ik denk dat hij het nog niet gelezen heeft (lacht). Ik bedoel die dingen allemaal niet kwaad, maar ze nemen het verkeerd op. Ik wil niemand voor het hoofd stoten. Ik denk trouwens dat als ik Helmut Lotti niet zou zijn, ik mezelf ook zou uitlachen. Ik moet altijd lachen als ik mezelf bezig zie : net een springveer, met dat been dat altijd zo'n beetje raar staat. Ik kan gelukkig om mezelf lachen. De anderen nemen zichzelf veel te serieus. Dat vind ik verkeerd. »

HUMO : Houen zo.

Helmut Lotti : « Ik probeer braver te zijn, maar het haalt niet veel uit. Ik ben zoals ik ben. Niks aan te doen. »

HUMO : Ben je graag beroemd? Is het leuk om de wereld aan je voeten te hebben ?

Helmut Lotti : « Ze springen voor mij. Tot het wat minder gaat, waarschijnlijk. Dat moet ik nog afwachten. Veel mensen doen veel voor mij, en staan op alls vlakken tot mijn dienst, Ik woon boven een restaurant in Waasmunster en ik krijg beneden gratis eten; die mensen staan altijd klaar voor mij. Dat doet me wel plezier.

» Op andere momenten is het vervelend. Als ik op een podium zó doe naar de fans (schudt met zijn bekken) is dat bijvoorbeeld heel vervelend voor mijn verloofde, Dan stellen de meisjes zich namelijk vanalles voor. Ik heb daar al onnozele brieven over ontvangen. »

HUMO : Krijg je veel post?

Helmut Lotti : « Een twintigtal brieven per dag. »

HUMO : Wat doe je met al die verliefde melsjes ?

Helmut Lotti : « Die meisjes interesseren mij niet, ik heb mij niet voor niets verloofd. Ik weet trouwens dat het allemaal niet echt is, want twee jaar geleden stonden ze me nog aan de bushalte uit te lachen. ik heb mezelf nooit een knappe jongen gevonden, en ik liep altijd slecht gekleed rond. Nu nog trouwens, maar daar komt binnenkort verandering in. »

HUMO : Werf je een designer aan ?

Helmut Lotti : « Ben ik al mee bezig, dat is mijn vestje daar. Van Jean Paul Gaultierl »

HUMO : Dat moet geld kosten.

Helmut Lotti : « Ik heb dat vestje gekregen. Dat is goeie reclame voor die winkels! Maar ik ben dus blij dat ik mijn verloofde helemaal in 't begin van "Tien Om Te Zien" heb leren kennen toen ik nog niet op één stond met mijn eerste single. Toen Kimberly voor de eerste keer mijn plaatje hoorde, zette ze de radio uit. Ze had me zo goed gevonden op de Soundmixshow, maar "Kom Nu" vond ze maar niks. We hebben elkaar voor 't eerst ontmoet bij de opnamen van "Tien Om Te Zien" in Blankenberge, ze was daar met een vriendin. Ik draaide mij om en ik knipoogde naar haar en lachte eens. Ze is dan nog achter mij aangelopen, maar dat had ik niet gezien. Ze is op mij verliefd geworden zonder dat ze wist dat ik Helmut Lotti was. Dat heeft haar vriendin verteld. De mensen zeggen dat ze bij mij is omdat ik een zanger ben, maar dat is niet waar. »

HUMO : Het zal altijd moeilijker worden om je echte vrienden van de profiteurs te onderscheiden.

Helmut Lotti : « In de afgelopen zeven maan den heb ik geleerd dat ik alleen mezelf mag vertrouwen. Ik luister naar iedereen, maar van al hun raad maak ik wel mijn eigen potpourri. Op 't einde van de grap haal ik er wel uit wat ik kan gebruiken. »

HUMO : Waarin ben je dan ontgoocheld ?

Helmut Lotti : « Dat wil ik niet zeggen. »

HUMO : Wat vond je dan heel plezierig?

Helmut Lotti : « Toen na de Soundmixshow mijn eerste plaatje uitkwam hoopte ik het niveau van Phil Kevin te halen. Dan was ik al heel gelukkig geweest. Ik denk trouwens dat Phil Kevin nu al heel gelukkig is (lacht). Achteraf bekeken heb ik toch wel veel chance gehad, ik had nooit gedacht dat het zo'n vaart zou lopen. »

HUMO : Ben je bang voor de magere jaren?

Helmut Lotti : « Ja, ik denk vaak aan mijn toekomst. Misschien is dat wel het bewijs dat ik niet zo rijk ben als de meesten denken. Als ik dertig miljoen in the pocket zou hebben, zou ik me niet druk hoeven te maken. Ik zeg niet hoeveel ik wel heb, maar ik kan me nog altijd geen deftige auto permitteren. Zolang ik mijn belastingbrief niet gekregen heb (lacht). We kunnen nog altijd niet verhuizen, en ik ben blij dat de mensen van "De Lekkerbek" mijn eten en mijn electriciteit betalen. »

HUMO : Zie je de Vlaamse boom nog lang duren ?

Helmut Lotti : « Als ze zo blijven doorgaan is het over een paar jaar afgelopen. Je moet proberen het beste van jezelf te geven, en ik heb de indruk dat zeer weinigen dat doen. »

HUMO : Wat doen ze dan wel?

Helmut Lotti : « Playbacken. Als je echt kunt zingen moet je toch niet staan playbacken. De mensen kunnen je plaat al horen op de radio en thuis, waarom laat je hen op TV dan nog eens hetzelfde zien en horen? Dat begrijp ik niet. »

HUMO : Waarom eis je dan niet dat je hier ook live kunt zingen?

Helmut Lotti : « Ik ben hier bij VTM. Ik heb hier geen wetten te stellen. De mensen van VTM zijn er trouwens erg voor te vinden dat je live zingt. In de zomer lagen er papiertjes in elke kleedkamer waarop ze vroegen om live te zingen, maar alleen Luc Steeno, Clouseau en ik hebben dat gedaan. Nee, ik vind het een slechte zaak dat de Vlaamse zangers niet live zingen : ze denken dat ze er rap van kunnen profiteren. Je moet altijd het beste geven van jezelf. De mensen zullen Vlaamse zangers pas echt apprecieren als ze overal en altijd live zingen. Anders blijven ze zich afvragen : "Kunnen die jongens wel echt zingen?" »

HUMO : Van Phil Kevin zullen we het nooit weten.

Helmut Lotti : « Ik heb die jongen al live bezig gehoord en die zingt niet slecht, hoor! »

HUMO : Je had zelf bijna Kevin geheten. Kevin Leach.

Helmut Lotti : « Dat was ook een ramp. Het was eigenlijk niet mijn bedoeling om in het schlagergenre terecht te komen. Ik wou stevige rock zingen in het Engels, ik had trouwens geen flauw benul van dat Vlaamse wereldje. Ik luisterde alle dagen naar mijn Elvis-platen, en ik zong hem na. Ik luisterde niet naar de radio, ik kocht nooit platen. Ik wou Elvis-achtige dingen gaan doen, en iemand van een opnamestudio wou nummers voor me schrijven. In die periode hebben ze beslist me Kevin Leach te noemen. »

HUMO : Het was niet je eigen idee?

Helmut Lotti : « Ik wou ook wel zo'n naam, maar achteraf bekeken ben ik blij dat het niet is doorgegaan. Iedereen heeft zo'n Engelse naam : Ricky Gordon, Vick Beasley, noem maar op. Ik vond Helmut Lotti ook een belachelijke naam, maar nu kent iedereen die naam en heeft het zoveel belang niet meer. Danny Fabry, Helmut Lotti of Suzy Dactylo : allemaal hetzelfde. »

HUMO : Danny Fabry zei dat hij geen goed oog heeft in al die jonge vedetten die het succes in de schoot krijgen geworpen.

Helmut Lotti : « Fabry noemt nooit namen maar hij is wel altijd over mij bezig. Hij zei ooit dat zijn shows veel beter afgewerkt waren dan die van een gastje van twintig jaar dat als een kruk op het podium staat. »

Pavalotti (4)

HUMO : Hij vindt dat de jonge generatie het veel te gemakkelijk heeft.

Helmut Lotti : « Ik kan dat begrijpen. De meesten van die ouwe generatie, met uitzondering van Tura, zijn vijftien jaar lang amper aan de bak gekomen. De BRT heeft jarenlang niks voor hen gedaan. Toen VTM met "Tien Om Te Zien" begon dachten ze "Oef! Eindelijkl", en dan komt er plots zo'n sul van twintig jaar de kaas van tussen hun boterhammen eten. Ik zou ook gefrustreerd zijn. »

HUMO : Jullie zouden geen fond hebben, zegt Fabry.

Helmut Lotti : « Fabry, die heeft veel fond. Maar ja, als je de zanglijn op je plaat vijf keer over elkaar opneemt, heb je altijd veel fond. »

HUMO : Gene Summer zei ooit eens : de Vlaamse Showbizz is veel show en weinig bizz. Vind je dat ook?

Helmut Lotti : « Gene Summer heeft gelijk. Sommige gasten doen vijftig playbacks per maand en rijven maar geld binnen. Ik heb ook zoveel optredens per maand, maar ik durf gerust zeggen dat voor het niveau waar ik nu sta ik de goedkoopste Vlaamse zanger ben. »

HUMO : Hoeveel vraag je dan voor een optreden ?

Helmut Lotti : « Daarvoor moet je naar het boekingskantoor van Piet Roelen bellen, zo zit dat bij ons in elkaar. Ik weet niks. » (47.500 F voor een half uur met band, RT)

undefined

HUMO : Vind je het niet erg dat je niks weet?

Helmut Lotti : « Ik weet wel alles, maar ik mag niks weten. Ik moet de brave jongen spelen. Als we na een optreden wegmoeten, moet mijn manager reclameren. Ik mag niet zeggen : "Mensen, ik ga naar huis." Hij moet de kwaaie spelen. Hij heeft er trouwens het gezicht voor (lacht). Maar zo slecht doet hij het blijkbaar niet want Trends maakt een stuk over hem omdat ze 'm zo'n goeie vinden. »

HUMO : Ik denk dat het je nooit zal lukken om een brave jongen te worden.

Helmut Lotti : « Ik vind van mezelf dat ik er veel te braaf uitzie! Als ik me op het podium zie staan met zo'n plastronneke... Een artiest moet speciaal zijn, ik zou graag hebben dat ze mij herkennen zonder dat ze mijn gezicht zien. Aan de kleren of het kapsel moeten ze kunnen zeggen : daar staat Helmut Lotti. Bart Kae'll heeft dat, in de Soundmixshow is hij een van de best geklede artiesten. Ook typisch : Luc Steeno met zijn debardeurke. Elke week heeft hij een nieuw debardeurke aan, altijd een ander. Ik wil ook zoiets. Ik wil niet meer op 't podium staan met kleren waarmee iedereen op straat loopt. Dat is mijn probleem : ik zie er veel te gewoon uit. Het is misschien juist de reden van mijn succes, maar dat willen ze nu allemaal veranderen. Ik vind dat eigenlijk nogal gevaarlijk. »

HUMO : Hoe zie jij je muzikale carriere op langere termijn?

Helmut Lotti : « Ik zou graag in de stijl zingen van Elvis in de jaren '70, meer "Proud Mary"-achtige toestanden. Ik luister ook vaak naar Kiss, mijn broer heeft daar alle elpees van. Ik vind dat goeie muziek. Die gasten zagen er wel wreed ruig uit en ze spuwden bloed, maar ze hebben toch machtige nummers gemaakt. Grote stukken van "Kamerplant", dat nummer van Clouseau, lijken trouwens op "Shandy" van Kiss. »

HUMO : Clouseau heeft al 100.000 elpees verkocht. Wat verwacht je van de verkoop van jouw elpee?

Helmut Lotti : « Zo rond de 50.000, als het goed meevalt. »

HUMO : Dat is dubbel zoveel als de laatste plaat van de Rolling Stones in België.

Helmut Lotti : « Als ze op de cijfers afgaan die de artiesten zelf opgeven zou er elke week een Vlaamse zanger op één staan in de Top-50. Wij zitten bij een grote firma die het zich niet kan permitteren te foefelen, en we hebben het ook niet nodig. Als ik niet goed zou zijn had ik nooit bij die grote firma getekend, want dan had ik óók met valse facturen moeten foefelen om in "Tien Om Te Zien" te geraken. Al degenen die moeten foefelen zijn niet goed, anders zouden ze niet moeten foefelen. »

HUMO : Zou je zelf naar "Tien Om Te Zien" kijken als je niet in dit wereldje was beland ?

Helmut Lotti : « Nee, ik zou niet kijken. De enigen die ik goed vind zijn Clouseau, Tura en Sommers. Willy krijgt veel kritiek. Ze zeggen dat hij vals zingt, maar dat is niet terecht. Ik vind mezelf veel erger : als ik mezelf op TV zie kruip ik soms onder mijn stoel van schaamte. »

HUMO : Je hebt zo'n tic met je hoofd, en je doet altijd iets vreemds met je hand.

Helmut Lotti : « Dat willen ze nu allemaal veranderen aan mij, terwijl ik vind dat ik die tics juist moet houden. Ik mag mijn persoonlijkheid toch niet weggooien! Ze willen mij bewegingsleer laten volgen, maar ik heb geen zin om op een podium pirouetten staan te draaien zoals ik vorige week nog iemand in "Tien Om Te Zien" heb zien doen. »

HUMO : Wie was dat dan?

Helmut Lotti : « Die jongen met zijn debardeurke. »

HUMO : Je vindt je imago belangrijk. Hoe wil je dan overkomen bij het publiek?

Helmut Lotti : « Ik vind dat ik er nogal lullig uitzie, maar als de mensen me nu goedvinden, mag het zo blijven. Ik zou er Never een beetje meer als Clouseau uitzien, maar die bestaan helaas al. Ik wil niemand naäpen, maar ik zou wel jonger en sympathieker willen overkomen. »

HUMO : Toen je de finale van de Soundmixshow haalde, was je hele straat versierd, en was er een groot feest in het friethuis bij jullie op de hoek. Heeft dat je geen kick gegeven ?

Helmut Lotti : « Ik heb daar wel van genoten, ja. Ik heb het applaus nodig, net zoals ik het nodig heb dat de mensen me op straat herkennen. Ik ga er soms zelf naar op zoek. Ik geniet van mijn beroemdheid, en ik denk niet dat daar iets verkeerds aan is. Ik denk trouwens dat veel mensen zo beroemd als ik zouden willen zijn. Maar ik wil niet van de situatie profiteren, ook niet met de meisjes. Ik ben nooit een vrouwenloper geweest, dat mag je aan mijn moeder vragen. Ik ben geen flierefluiter, ik kan zo niet leven. Ik heb ooit eens een half jaar alle remmen losgegooid, en dat wil ik nooit meer meemaken. Ik ben gelukkig nu.

» Ik hoop wel dat de mensen mijn onnozele uitspraken niet te serieus nemen, want van al wat ik nu heb gezegd meen ik eigenlijk niets. Behalve dit.

» Ik hoop dat ik binnen dit en twee jaar meer naar Elvis-achtige toestanden moet evolueren, of het is te laat. André Hazes heeft onlangs een machtige bluesplaat gemaakt, maar de mensen kopen ze niet. Ze willen alleen maar slijm horen. »

HUMO : Hans Van Eyck, een zeer ervaren Hollandse producer, houdt zich ook met jouw platen bezig. Geeft hij je wel eens raad?

Helmut Lotti : « Hij zegt vooral dat ik me niet teveel op mijn kop moet laten zitten. Ik moet mijn eigen persoonlijkheid bewaren, zegt hij. ledereen geeft me raad, het is heel moeilijk om daar klaar in te zien. Dat lukt me ook niet. Ik vertrouw gewoon op mijn intuïtie; als het niet goed meer loopt zien we wel. Mijn schat maakt me er altijd attent op als ze overdrijven. Ik laat me nogal gemakkelijk overhalen om iets te doen dat ik niet graag doe, zonder te weten waarom ik het moet doen. Maar zij heeft het altijd meteen door, zij weet meteen waarom de mensen me iets vragen. Ook van Elvis leer ik veel : hij had ook een Colonel Parker die voor hem de beslissingen nam, en dat waren niet altijd de goeie. Ja, ik weet het allemaal. Ik hou mijn ogen goed open. »

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234